RECHTBANK DEN HAAG
Samenvatting
uitspraak
Zittingsplaats Amsterdam Bestuursrecht
Zaaknummers: NL26.30275 (beroep)
NL26.30276 (voorlopige voorziening)
V-nummer: [V nummer]
uitspraak van de enkelvoudige kamer en de voorzieningenrechter in de zaken tussen [eiseres],
geboren op [geboortedatum] 1994, van Iraakse nationaliteit, hierna: eiseres (gemachtigde: mr. B. Manawi),
en
de minister van Asiel en Migratie, hierna: de minister (gemachtigde: mr. F. Hofstede).
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank/voorzieningenrechter (hierna: de rechtbank) het beroep van eiseres tegen de niet-ontvankelijkverklaring van haar asielaanvraag en haar verzoek om een voorlopige voorziening.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de niet-ontvankelijkverklaring van de asielaanvraag in stand kan blijven. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiseres heeft op 15 mei 2026 een aanvraag voor een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 30 mei 2026 deze aanvraag in de algemene procedure niet-ontvankelijk verklaard.
De rechtbank heeft het beroep samen met het verzoek om een voorlopige voorziening op 12 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres, A. Baban als tolk in de taal Irakees-Arabisch en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Het bestreden besluit
Beroepsgronden van eiseres
Het oordeel van de rechtbank
Het asielrelaas
3. Eiseres legt aan haar asielaanvraag – samengevat – het volgende ten grondslag. Eiseres is een transgender vrouw die zich aangetrokken voelt tot mannen. Haar familie is streng religieus en accepteert dit niet. Toen haar familie hierachter kwam is eiseres gemarteld en geslagen. Ook is zij door een bekende verkracht. Uit vrees voor erger heeft eiseres Irak verlaten en is zij naar het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (hierna: het Verenigd Koninkrijk) gevlucht. Daar heeft zij een verblijfsvergunning op grond van asiel gekregen en van 2020-2026 gewoond. Zij heeft in het Verenigd Koninkrijk een relatie gekregen met [de persoon]. Deze relatie wordt (ook) door de familie van [de persoon] niet geaccepteerd. [de persoon] is om deze reden naar Finland gevlucht. Vervolgens is de familie van [de persoon] haar gaan stalken en observeren. Hierdoor heeft zij op verschillende plekken in het Verenigd Koninkrijk gewoond. Eiseres is op deze plekken slachtoffer geworden van mishandeling en aanranding door onbekende derden en ook met de dood bedreigd. Door deze verschillende incidenten voelt eiseres zich niet langer veilig in het Verenigd Koninkrijk. Zij lijdt aan angst- en depressieve klachten en vreest dat de Britse autoriteiten haar niet kunnen beschermen tegen nieuwe incidenten.
4. De minister heeft de asielaanvraag niet-ontvankelijk verklaard op grond van artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder b Vw1 (oud) omdat eiseres al bescherming heeft in het Verenigd Koninkrijk. Daarbij is aan eiseres een terugkeerbesluit en een inreisverbod voor de duur van 2 jaar opgelegd. Ter onderbouwing van dit besluit wijst de minister erop dat eiseres in het Verenigd Koninkrijk over een geldige verblijfsstatus beschikt. Daarnaast is volgens de minister niet gebleken dat de autoriteiten in het Verenigd Koninkrijk haar niet kunnen of willen beschermen tegen de door haar gestelde problemen.
5. Eiseres voert aan dat, hoewel in algemene zin beschermingsmogelijkheden bestaan in het Verenigd Koninkrijk, deze mogelijkheden in haar specifieke situatie niet toereikend zijn. Volgens eiseres heeft de minister onvoldoende onderzocht en gemotiveerd of de door haar beschreven dreiging, in samenhang met haar psychische gesteldheid en kwetsbare positie, van invloed zijn op haar vermogen om daadwerkelijk gebruik te maken van die beschermingsmogelijkheden. Volgens eiseres kan haar daarom niet worden tegengeworpen dat zij niet (steeds) de bescherming van de Britse autoriteiten heeft ingeroepen. Eiseres vindt dat de minister haar asielaanvraag onterecht niet-ontvankelijk heeft verklaard en daarom ook onterecht een inreisverbod aan haar heeft opgelegd.
Juridisch kader
6. Per 12 juni 2026 is het Asiel- en Migratiepact inwerking getreden. In dat kader is de Vw en het Vb2 met de Uitvoerings- en implementatiewet Asiel- en migratiepact 2026 (de Uitvoerings- en implementatiewet) gewijzigd. Op grond van artikel IX, zesde lid, onder b,
1. Vreemdelingenwet 2000.
2 Vreemdelingenbesluit 2000.
van de Uitvoerings- en implementatiewet, zijn de oude artikelen van de Vw en het Vb op de aanvraag van eiseres van toepassing omdat deze aanvraag is ingediend vóór 12 juni 2026.
Op grond van artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder b Vw (oud) kan een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning niet-ontvankelijk worden verklaard. Dat mag alleen als (i) de vreemdeling die die aanvraag heeft ingediend erkend is als vluchteling in een derde land en hij die bescherming nog kan genieten, of anderszins voldoende bescherming geniet in dat land, en (ii) hij opnieuw tot het grondgebied van dat land wordt toegelaten. Daarbij moet uit het onderzoek van de minister blijken dat de vreemdeling in het derde land overeenkomstig de beginselen genoemd in artikel 3.106a, eerste lid van het Vb (oud) zal worden behandeld. Kort gezegd, houden deze beginselen in dat het leven en de vrijheid van de vreemdeling in het betrokken derde land niet wordt bedreigd door racisme of discriminatie, dat er geen risico bestaat op ernstige schade, het beginsel van non-réfoulement en het verbod op foltering en andere wrede, onmenselijke of vernederende behandeling in het land worden nageleefd en er voor de vreemdeling de mogelijkheid bestaat om de vluchtelingenstatus te verzoeken en bescherming overeenkomstig het Vluchtelingenverdrag te ontvangen.
Kan eiseres bescherming krijgen van de autoriteiten in het Verenigd Koninkrijk?
7. Door de minister wordt erkend dat eiseres problemen heeft ondervonden in het Verenigd Koninkrijk en een angstige periode achter de rug heeft. Volgens de minister neemt dit echter niet weg dat eiseres bescherming kan krijgen van de autoriteiten in het Verenigd Koninkrijk en dat van haar dus ook mocht worden verwacht dat zij deze bescherming zou inroepen. De rechtbank kan de minister hierin volgen. De redenen hiervoor zijn als volgt.
Terecht geeft de minister aan dat het niet is gebleken dat het Verenigd Koninkrijk eiseres geen bescherming kan of wil bieden. Uit de verklaringen van eiseres volgt namelijk dat toen zij bij de Britse politie aangifte deed tegen de familie van [de persoon], de politie naar de betreffende familieleden op zoek is gegaan en haar heeft geadviseerd het te melden als de familie weer contact op zou nemen. Daarbij is aan eiseres ook een code gegeven, waarmee de politie het dossier van eiseres er meteen bij zou kunnen pakken en direct in actie zou kunnen komen. Toen eiseres op een later moment aangifte deed van een aanranding, heeft de politie op een soortgelijke manier gereageerd. Met de minister is de rechtbank van oordeel dat hieruit kan worden afgeleid dat de Britse autoriteiten de aangiftes van eiseres serieus namen en welwillend waren om bescherming te bieden.
Uit de verklaringen van eiseres volgt dat toen de familieleden van [de persoon] haar, ondanks haar verhuizing, opnieuw vonden, zij de politie daar niet over heeft geïnformeerd. Tijdens de zitting heeft eiseres hierover verklaard dat dit toch geen zin had gehad, omdat zij de incidenten niet kon voorspellen en de politie haar dus nooit volledig zou kunnen beschermen. Omdat eiseres hier bij de Britse politie echter nooit over heeft geklaagd, kan niet gezegd worden dat het zoeken van bescherming bij de Britse autoriteiten bij voorbaat zinloos was. Dat geldt ook voor de bescherming tegen de geweldsacties waar eiseres nadien slachtoffer van is geworden. De conclusie van de minister dat het op de weg van eiseres had gelegen zich bij klachten over het optreden van de Britse autoriteiten eerst tot deze autoriteiten te wenden, is in zoverre terecht.
De vraag doet zich voor of de kwetsbare positie van eiseres dit anders maakt. De rechtbank oordeelt hierover als volgt.
Eiseres heeft ter zitting op invoelbare wijze verteld dat de heftige gebeurtenissen die zij zowel in Irak als in het Verenigd Koninkrijk heeft meegemaakt, ertoe hebben geleid dat zij voortdurend in angst leeft en niet altijd vanuit een rationeel handelingsperspectief redeneert. De rechtbank ziet hierin echter geen aanleiding voor het oordeel dat het van eiseres verlangen dat zij zich eerst tot de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk wendt, tot een onevenredig resultaat leidt. Eiseres heeft geen (medische) stukken overgelegd waaruit blijkt dat deze kwetsbaarheid, en haar psychische gesteldheid in het bijzonder, zodanig is, dat niet van haar kan worden verwacht dat zij zich voor bescherming eerst tot de Britse autoriteiten wendt. Dit had wel op haar weg gelegen. De door eiseres overgelegde brief van LGBT Asylum Support maakt dit niet anders. Uit deze brief volgt dat eiseres als transgender vrouw in Nederland per definitie tot een zeer kwetsbare groep behoort, en temeer vanwege haar Iraakse achtergrond. Dit zegt echter niets over de mate waarin dit van invloed is op haar handelen en wat in dat kader van haar kan worden verwacht.
Dit betekent dat de minister, naar het oordeel van de rechtbank, terecht heeft geoordeeld dat op dit moment niet kan worden ingezien hoe de door eiseres genoemde omstandigheden maken dat de beschermingsstatus die haar in het Verenigd Koninkrijk is verleend ontoereikend zou zijn, en dat niet van eiseres verwacht kan worden dat zij zich daar opnieuw vestigt.
Conclusie en gevolgen
8. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de bestreden niet-ontvankelijkverklaring in stand blijft.
Omdat de rechtbank op het beroep heeft beslist, is er geen reden meer om een voorlopige voorziening toe te wijzen. Het verzoek daartoe wordt afgewezen.
Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank,
in de zaak geregistreerd onder nummer NL26.30275:
- verklaart het beroep ongegrond. De voorzieningenrechter,
in de zaak geregistreerd onder nummer NL26.30276:
- wijst het verzoek af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. E.A. Bavinck, (voorzieningen)rechter, in aanwezigheid van mr. H. El Ouahabi, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Tegen de uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening staat geen rechtsmiddel open.