RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [V-nummer]
[eiseres] , V-nummer: [V-nummer]
de minister van Asiel en Migratie,
Samenvatting
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummers: NL25.51761 en NL25.51763
En
Mede namens hun minderjarige kinderen:
[minderjarige 1] , V-nummer: [V-nummer][minderjarige 2] , V-nummer: [V-nummer]
[minderjarige 3] , V-nummer: [V-nummer]
(gemachtigde: mr. F.W. Verweij),
en
(gemachtigde: mr. K. Kanters).
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvragen van eisers als bedoeld in artikel 28 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Eisers zijn het hier niet mee eens. Zij voeren daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvragen.
2. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvragen in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
3. Eisers hebben op 14 januari 2023 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 22 oktober 2025 deze aanvragen in de verlengde procedure afgewezen als ongegrond.
4. Eisers hebben beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
5. De minister heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
6. De rechtbank heeft het beroep op 3 juni 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eisers, A. Shehabi als tolk en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
7. Eisers leggen aan hun asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eisers zijn van Egyptische nationaliteit en zijn geboren op [geboortedatum 1] 1986 respectievelijk [geboortedatum 2] 1997. Eiser heeft verklaard dat hij christelijk is en behoort tot de Koptische Orthodoxe stroming. Sinds 2010 heeft hij problemen in Egypte. Op 6 januari 2010 is zijn broer beschoten en gevlucht uit Egypte. Eiser had een [bedrijf] , welke is aangevallen en geplunderd. Ook is eiser in 2011 aangevallen nadat hij uit de kerk kwam en in 2016 is hij nogmaals aangevallen. Eiser is in 2018 naar België vertrokken en daarna weer teruggekeerd naar Egypte. Tijdens zijn terugkeer is hij voor de duur van twee weken ontvoerd. Nadat eiser wist te ontsnappen, heeft hij Egypte weer verlaten en is hij naar België gegaan. In 2020 is eiser wederom teruggekeerd naar Egypte. Hierna is zijn appartement in [plaats] in de brand gestoken en heeft eiser een dreigtelefoontje ontvangen. Eiser heeft na deze incidenten Egypte verlaten met zijn vrouw en kinderen. Eiser heeft verklaard dat een islamitische groepering achter al deze gebeurtenissen zit. Bij terugkeer vreest eiser om te worden gedood door diezelfde islamitische groepering.
8. Eiseres heeft bescherming aangevraagd vanwege de problemen van haar echtgenoot. Door deze problemen heeft zij jarenlang in een klooster moeten wonen. Eiseres heeft zelf geen persoonlijke problemen ervaren. Haar asielaanvraag is daarmee volledig afhankelijk van dat van haar echtgenoot. Partijen zijn het daar ook over eens.
Het bestreden besluit
9. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de asielmotieven:
1. Identiteit, nationaliteit en herkomst;
2. Vervolging door een extreem islamistische groepering.
10. De minister stelt zich hierover op het standpunt dat het eerste asielmotief geloofwaardig is. De minister vindt de vervolging door een extreem islamitische groepering niet geloofwaardig. Eiser heeft zijn verklaringen niet volledig kunnen onderbouwen met de overgelegde documenten. Daarom heeft de minister beoordeeld of het asielmotief alsnog geloofwaardig is. Dit is volgens de minister niet het geval omdat de verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen en omdat eiser zijn asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk heeft ingediend en hiervoor geen goede verklaring heeft. Hiermee voldoet eiseres niet aan de voorwaarden van artikel 31, zesde lid, onder c en d, van de Vw.
11. Verder is eiser volgens de minister geen vluchteling in de zin van het Vluchtelingenverdrag. Niet is gebleken dat eiser in de negatieve belangstelling staat of zal komen te staan van de autoriteiten. Daarnaast behoort het zijn van Koptisch christen niet tot een risicoprofiel. Verder loopt eiser volgens de minister bij terugkeer naar Egypte geen reëel risico op ernstige schade. Het is namelijk niet aannemelijk dat het bij de ervaren problemen telkens gaat om één en dezelfde dadergroep en er is dus geen causaal verband tussen de geweldsincidenten vast te stellen. De minister heeft zich op het standpunt gesteld dat de geweldsincidenten uit de periode 2010 tot en met 2018 vanwege het tijdsverloop geen actueel risico bij terugkeer meer aannemelijk maken. Ten aanzien van de incidenten in 2020 en 2022 heeft de minister overwogen dat niet is gebleken dat de Egypte autoriteiten geen bescherming wilden of konden bieden. De minister concludeert daarom dat de asielaanvraag wordt afgewezen. Dit besluit is ook van toepassing op eiseres.
Vervolging door een extreem islamistische groepering
12. Eisers voeren aan dat zij niet anders kunnen onderbouwen dat het om dezelfde dadergroep gaat dan door te wijzen op hun eigen ervaringen en die van hun familie. Volgens eisers is onduidelijk waarom het tijdsverloop van twaalf jaar relevant is, nu zij hebben uitgelegd waarom zij denken dat zij doelwit waren en zijn, terwijl alleen de dadergroep zelf uitsluitsel kan geven over hun motieven en de wijze waarop zij hen telkens hebben opgespoord. Verder voeren eisers aan dat hen niet kan worden tegengeworpen dat zij hun ontvoerders niet gedetailleerder hebben beschreven, gelet op de stressvolle omstandigheden waarin het menselijk geheugen is gericht op overleven. Volgens eisers maken alle feiten samen aannemelijk dat een islamitische groepering achter de aanslagen en bedreigingen schuilgaat. Tot slot betogen eisers dat het niet tegenstrijdig is dat zij pas in de zienswijze de naam van de leider van de groepering hebben genoemd, nu tijdens de gehoren niet naar de naam van de leider is gevraagd, zij de overige leden niet bij naam kenden en zij niet konden vermoeden dat de minister hen zou tegenwerpen dat zij onvoldoende onderzoek zouden hebben gedaan naar degenen die verantwoordelijk zijn voor hun problemen.
13. De rechtbank overweegt dat de minister heeft kunnen oordelen dat eiser oppervlakkig heeft verklaard over de islamitische groepering. Eiser heeft verklaard dat hij de groepering herkende aan hun lange baarden en witte jurken, maar dat sommige ook gewone kleding droegen. Deze uiterlijke kenmerken zijn onvoldoende specifiek en te algemeen om een bepaalde groepering te kunnen onderscheiden van andere islamitische groeperingen. Verder heeft eiser verklaard dat hij niet weet door welke islamitische groepering hij problemen heeft ondervonden. Eiser wist enkel roepnamen van personen die volgens hem tot de groepering kunnen behoren, maar niet de naam van de groepering zelf. Pas in de zienswijze heeft eiser de naam van de leider van de groepering genoemd. Dat eiser aanvoert dat tijdens de gehoren niet specifiek naar de naam van de leider van de groepering is gevraagd, leidt niet tot een ander oordeel. Het ligt op de weg van eiser om alle informatie waarover hij beschikte en die relevant kon zijn voor de beoordeling van zijn asielrelaas naar voren te brengen. Ook in de correcties en aanvullingen heeft eiser deze informatie niet verstrekt. Tijdens de zitting heeft eiser evenmin meer concrete informatie kunnen geven over de islamitische groepering, ook niet nadat concreet werd gevraagd naar meer gespecificeerde informatie. Eiser heeft voornamelijk herhaald wat al in de gehoren naar voren is gekomen. Informatie over bijvoorbeeld de regio waarin de groepering actief is, de achtergrond of stroming waartoe deze behoort, of andere kenmerken waarmee deze groepering kan worden onderscheiden van andere islamitische groeperingen, is tijdens de gehoren en de zitting niet naar voren gekomen.
14. Daarnaast is niet aannemelijk gemaakt dat de verschillende gebeurtenissen door dezelfde groepering zijn veroorzaakt. De rechtbank stelt daarbij vast dat eiser tijdens de zitting heeft bevestigd dat er meerdere groeperingen in Egypte zijn die zich richten tegen koptische christenen. Eiser heeft toegelicht tijdens de zitting dat het zijn aanname is dat bij de verschillende incidenten steeds dezelfde groepering betrokken is geweest, omdat volgens hem alleen deze groepering eiser en zijn familie kende. Eiser heeft deze aanname niet met andere concrete informatie onderbouwd. Verder heeft eiser als belangrijkste aanwijzing voor het verband tussen de brandstichting en de telefonische bedreiging gewezen op het telefoongesprek waarin hij de stem van de bedreiger herkende als de stem van degene die hem in 2018 zou hebben ontvoerd. De rechtbank vindt deze verklaring onvoldoende om de door eiser gestelde samenhang tussen de incidenten te onderbouwen. De enkele herkenning van een stem, zonder dat eiser andere concrete informatie heeft kunnen verstrekken over de betrokken personen of de groepering waartoe zij zouden behoren, biedt daarvoor onvoldoende aanknopingspunten. Ook de omstandigheid dat de bedreiger volgens eiser verwees naar de brandstichting, leidt niet tot een ander oordeel, nu eiser niet nader heeft kunnen onderbouwen op welke wijze deze verwijzing de betrokkenheid van dezelfde groepering bij de verschillende gebeurtenissen aantoont.
15. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich gelet op het voorgaande niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat eisers niet aannemelijk hebben gemaakt dat een en dezelfde islamitische groepering verantwoordelijk is voor de ontvoering in 2018 en de brandstichting en telefonische bedreiging in 2022. De rechtbank volgt de minister in zijn oordeel dat eisers onvoldoende aannemelijk hebben gemaakt dat er sprake is van een causaal verband tussen deze gebeurtenissen en dat deze aan dezelfde dadergroep kunnen worden toegeschreven. De beroepsgrond slaagt niet.
Risico bij terugkeer naar Egypte
16. Nu niet aannemelijk is gemaakt dat sprake is van vervolging door een islamitische extremistische groepering, behoeft deze beroepsgrond geen verdere bespreking.
Conclusie en gevolgen
17. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt daarom geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. G. Schnitzler, rechter, in aanwezigheid van mr. N.B. Tool, griffier. Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op: 15 juli 2026
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen