RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , eiser
de minister van Asiel en Migratie, verweerder,
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.39516
V-nummer: [V-nummer] ,
(gemachtigde: mr. R.B. Hemeltjen),
en
(gemachtigde: mr. E. Spijkerman).
Procesverloop
Verweerder heeft met het bestreden besluit van 8 juli 2026 deze aanvraag in de asielgrensprocedure afgewezen als kennelijk ongegrond.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 6 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, [persoon] als tolk en de gemachtigde van verweerder.
Beoordeling door de rechtbank
Feiten en omstandigheden
1. Eiser stelt te zijn geboren op [datum] 1989 en de Turkse nationaliteit te hebben. Eiser heeft op 9 december 2025 en 31 januari 2026 asiel aangevraagd in Nederland. Deze aanvragen zijn beide bij besluiten van 14 januari 2026 en 19 maart 2026 buiten behandeling gesteld op grond van artikel 30c, eerste lid, aanhef en onder c, van de Vw. Tegen deze besluiten heeft eiser geen rechtsmiddelen ingesteld en deze besluiten staan in rechte vast. Op 20 juni 2026 heeft eiser een herhaalde asielaanvraag ingediend.
Het asielrelaas
2. Eiser legt aan deze asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiser stelt dat hij lid is van de HDP en dat hij in Turkije sprak met mensen over de rechten en discriminatie van Koerden. Hij kreeg als gevolg hiervan problemen met de politie en de inlichtingendienst. Omdat zij eiser niet direct konden vervolgen vanwege zijn politieke activiteiten probeerde zij eiser erin te luizen door een pakket met drugs bij zijn woning weg te leggen. Eiser is daarna opgepakt en veroordeeld voor een gevangenisstraf van acht jaar, waarvan hij vijf jaar in een gesloten gevangenis heeft gezeten en drie jaar in een open gevangenis. Tijdens die laatste periode is eiser gevlucht uit de gevangenis. Eiser wordt om die reden gezocht en de Turkse autoriteiten bezoeken zijn familie regelmatig. Bij terugkeer zal eiser opnieuw gevangen worden genomen en mogelijk een zeer lange gevangenisstraf krijgen. Tot slot wordt eiser in Turkije gediscrimineerd omdat hij Koerd is. De Turkse autoriteiten verdenken eiser ervan dat hij bij de PKK hoort.
Het bestreden besluit
3. Verweerder heeft de asielaanvraag van eiser afgewezen als kennelijk ongegrond op grond van artikel 30b, van de Vw. Verweerder volgt de nationaliteit en herkomst van eiser. Hij volgt de identiteit van eiser echter niet, omdat eiser daartoe geen identificerende documenten heeft overgelegd. Eisers gestelde betrokkenheid bij de HDP en de problemen die hij als gevolg daarvan zou hebben ondervonden vindt verweerder niet geloofwaardig. Eiser heeft zijn verklaringen niet met objectieve documenten onderbouwd en hij heeft daarvoor geen goede verklaring. Verweerder betrekt daarbij dat eiser heeft verklaard te beschikken over zijn dossier, stukken van de procedure bij de rechtbank en geluids- en video-opnamen, maar deze niet heeft overgelegd. Verder vormen eisers verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel. Zo heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat de gestelde drugszaak verband hield met eisers gestelde betrokkenheid bij de HDP. Ook geven eisers verklaringen geen duidelijk beeld over zijn gestelde positie binnen de HDP. Verweerder volgt dat eiser een politieke overtuiging heeft, echter verweerder volgt niet dat eisers politieke activiteiten hebben geleid tot negatieve aandacht van de Turkse autoriteiten. Eisers gestelde toegedichte betrokkenheid bij de PKK volgt verweerder evenmin. Dat eiser als Koerd in Turkije is gediscrimineerd is aannemelijk, maar niet zwaarwegend genoeg. Tot slot overweegt verweerder dat eiser afkomstig is uit een veilig land van herkomst en hij de nationaliteit heeft van een land waarvoor in twintig procent of minder van de gevallen internationale bescherming wordt verleend. Het besluit is niet in strijd met artikel 8 van het EVRM, ook krijgt eiser geen uitstel van vertrek op grond van artikel 64 van de Vw.
De beroepsgronden
4. Eiser voert tegen het bestreden besluit aan dat verweerder ten onrechte stelt dat zijn identiteit niet kan worden vastgesteld. Eiser verwijst naar een uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 10 juni 2021 en stelt dat verweerder elk document moet beoordelen. Zo ook de kopie van zijn Turkse identiteitskaart. Daarnaast is ten onrechte eisers telefoon niet uitgelezen. Eiser zit in bewaring en hij heeft daardoor niet de mogelijkheid om de relevante stukken op zijn telefoon zelf te overleggen. Eiser beroept zich op een uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Amsterdam van 15 oktober 2025. Eiser betoogt tot slot dat hij behoort tot de HDP. Hij is vier á vijf jaar voorzitter geweest en hij sprak met jongeren over de Koerdische problematiek. Uit angst voor de autoriteiten is eiser nimmer officieel geregistreerd als lid. Eiser wijst tot slot op de werkinstructie IB 2024/10 over de werkwijze in geval van een politieke overtuiging.
De rechtbank oordeelt als volgt.
5. Verweerder heeft terecht eisers identiteit niet geloofwaardig gevonden. Verweerder heeft in dat verband terecht betrokken dat eiser geen originele identificerende documenten heeft overgelegd om zijn identiteit te onderbouwen. Dat eiser een kopie van zijn Turkse identiteitskaart op zijn telefoon heeft staan maakt dat niet anders. Verweerder heeft in lijn met de uitspraak van het Hof van Justitie van 10 juni 2021, anders dan eisers stelt, het document betrokken en geoordeeld dat een dergelijke kopie niet op echtheid kan worden onderzocht. Eiser kan daarmee zijn identiteit dan ook niet onderbouwen. Daarnaast is van belang dat verweerder, ondanks de conclusie aangaande eisers gestelde identiteit, de asielaanvraag van eiser wel inhoudelijk heeft beoordeeld. In zoverre heeft verweerder dus geen consequenties verbonden aan zijn conclusie dat hij eisers identiteit niet geloofwaardig vindt.
6. De beroepsgrond van eiser dat verweerder zijn telefoon had moeten uitlezen slaagt naar het oordeel van de rechtbank niet. Het is in beginsel aan eiser om zijn asielaanvraag met documenten te onderbouwen. Dat voor eiser die mogelijkheid ontbreekt omdat hij in bewaring zit en niet kan beschikken over zijn telefoon die volgens hem verschillende bewijsstukken bevat, maakt dat in dit geval niet anders. Eiser heeft voor de derde maal asiel aangevraagd in Nederland, zodat van hem mag worden verwacht dat hij weet dat hij zijn asielaanvraag zoveel mogelijk met documenten moet onderbouwen. De rechtbank acht daarbij eveneens van belang dat eiser er tot op heden geen blijk van heeft gegeven dat hij, ondanks zijn bewaring, enige stappen heeft ondernomen om deze documenten op andere wijze te verkrijgen. Eiser heeft immers verklaard dat zijn zus in Turkije ook over deze stukken beschikt en deze stukken zou kunnen opsturen. Daarnaast heeft eiser onvoldoende inzichtelijk gemaakt welke relevante stukken zijn telefoon bevat om zijn asielrelaas te onderbouwen. Gelet daarop is de situatie van eiser niet vergelijkbaar met de situatie die aan de orde is in de uitspraak van zittingsplaats Amsterdam van 15 oktober 2025. Het beroep op die uitspraak slaagt dan ook niet.
7. Verweerder heeft verder voldoende gemotiveerd waarom hij eisers gestelde betrokkenheid bij de HDP en zijn gestelde problemen als gevolg daarvan ongeloofwaardig heeft geacht. Verweerder heeft terecht geoordeeld dat eiser geen objectieve documenten heeft overgelegd om zijn asielrelaas te onderbouwen, ondanks dat hij wel over verscheidene documenten zou beschikken. Door eiser is verder onbestreden gebleven dat verweerder zich op het standpunt heeft gesteld dat eiser ook met zijn verklaringen zijn asielrelaas niet aannemelijk heeft gemaakt. Zo stelt verweerder dat eiser niet concreet heeft onderbouwd dat de gestelde drugszaak verband hield met eisers gestelde betrokkenheid bij de HDP. Daarnaast zijn eisers verklaringen over de wijze waarop de politie eiser erin wilde luizen onduidelijk. Ook geven eisers verklaringen geen duidelijk beeld over zijn gestelde positie binnen de HDP. Deze conclusies zijn door eiser niet inhoudelijk betwist. Verweerder heeft gelet hierop terecht niet gevolgd dat eiser in de negatieve belangstelling staat van de Turkse autoriteiten.
8. De overige afwijzingsgronden zijn door eiser niet betwist. De rechtbank ziet geen aanleiding om aan de beoordeling van verweerder te twijfelen en om tot een ander oordeel dan verweerder te komen.
Conclusie en gevolgen
9. Verweerder heeft de aanvraag terecht als kennelijk ongegrond afgewezen. Het beroep is ongegrond. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 26 augustus 2026 door mr. W.H. Bel, rechter, in aanwezigheid van mr. S.D.C.J. Verheezen, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.