RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
de minister van Asiel en Migratie, de minister
Samenvatting
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.61641
(gemachtigde: mr. J.M. Suurmeijer),
en
(gemachtigde: E. Konstapel).
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen het besluit van 18 november 2025 (het bestreden besluit) waarbij de minister de aanvraag van eiser om een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd heeft ingewilligd. Het beroep richt zich alleen tegen de vaststelling van de geboortedatum van eiser.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het bestreden besluit op dit punt in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Met het bestreden besluit heeft de minister de aanvraag toegewezen.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De minister heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 15 juni 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
3. Eiser legt aan zijn asielaanvraag, voor zover in deze procedure van belang, ten grondslag dat hij van Eritrese nationaliteit is en geboren is op [geboortedatum 1] 2009.
4. In het bestreden besluit acht de minister de nationaliteit en herkomst van eiser geloofwaardig, maar zijn identiteit niet. De gestelde geboortedatum van [geboortedatum 1] 2009 wordt door de minister niet gevolgd. Er is twijfel ontstaan over de opgegeven leeftijd van eiser. Dat komt omdat de leeftijdsschouw door de Afdeling Vreemdelingenpolitie, Identificatie en Mensenhandel (AVIM) leidde tot de conclusie dat eiser evident meerderjarig is, terwijl een gehoormedewerker van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) concludeerde dat eiser evident minderjarig is. Daarom heeft de minister de Italiaanse autoriteiten om informatie verzocht, omdat eiser daar eerder is geweest. De Italiaanse autoriteiten hebben bericht dat eiser daar is geregistreerd met de geboortedatum [geboortedatum 2] 2005. De minister heeft onderzocht of er aanleiding is om meer gewicht toe te kennen aan de in Italië geregistreerde geboortedatum. Omdat eiser onsamenhangend, onaannemelijk en in grote lijnen ongeloofwaardig heeft verklaard en daarnaast een doopakte heeft overgelegd die waarschijnlijk vals is, heeft de minister de geboortedatum zoals vastgesteld in Italië overgenomen.
5. De rechtbank overweegt als volgt.
6. Tussen partijen is niet in geschil dat de AVIM de leeftijdsschouw onvoldoende heeft gemotiveerd. De minister heeft in het verweerschrift meegedeeld zich aan te sluiten bij de stelling van eiser. Hoewel eiser deze stelling in zijn beroepsgronden terecht heeft aangevoerd, leidt dit niet tot het gegrond verklaren van het beroep. De minister heeft immers nader onderzoek naar de leeftijd van eiser verricht, wat gelet op zorgvuldige besluitvorming is toegestaan.
7. Ten aanzien van de leeftijdsregistratie heeft eiser ook beroepsgronden ingediend. Ter zitting heeft zijn gemachtigde de grond dat de minister onvoldoende onderzoek heeft verricht naar de wijze waarop de leeftijdsregistratie in Italië tot stand is gekomen, laten vallen. Eiser handhaaft wel zijn grond dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd waarom meer waarde wordt toegekend aan de leeftijdsregistratie in Italië dan aan de door eiser in Nederland opgegeven geboortedatum van [geboortedatum 1] 2009. Dit vormt voor de rechtbank het kernpunt van het geschil. Ter zitting heeft de gemachtigde van eiser toegelicht dat de vermelding van [geboortedatum 2] 2009 in de schriftelijke gronden op een verschrijving berust en dat zijn geboortedatum [geboortedatum 1] 2009 is.
8. In de uitspraak van 9 oktober 2024 heeft de Afdeling overwogen dat de minister niet op grond van het interstatelijk vertrouwensbeginsel mag uitgaan van de juistheid van een leeftijdsregistratie in een andere lidstaat. Dit betekent niet, zo staat in die uitspraak, dat geen gewicht toekomt aan een leeftijdsregistratie in een andere lidstaat bij de beoordeling van de leeftijd van een vreemdeling. De minister moet de leeftijd van een vreemdeling en de bewijswaarde van een leeftijdsregistratie beoordelen met toepassing van het nationale bestuursrechtelijke bewijsrecht, met inachtneming van wat daarover aanvullend in het Unierecht is bepaald. Het is daarbij aan de betrokken vreemdeling om zijn identiteit, waaronder zijn geboortedatum, aannemelijk te maken. Als de minister twijfels heeft over de minderjarigheid van de betrokken vreemdeling, dan geldt als vertrekpunt de presumptie van minderjarigheid. De minister moet dan uitgaan van het vermoeden dat de betrokken vreemdeling minderjarig is. Het is dan aan de minister om dat vermoeden te ontzenuwen. De minister zal steeds alle feiten en omstandigheden moeten meewegen bij het beoordelen van de leeftijd van een vreemdeling die stelt minderjarig te zijn. Daarbij moet de minister ook eventuele overgelegde bewijsmiddelen betrekken.
9. De rechtbank is van oordeel dat de minister deugdelijk heeft gemotiveerd waarom hij doorslaggevend gewicht toekent aan de in Italië geregistreerde geboortedatum van eiser. Ter zitting heeft de minister toegelicht op welke wijze de beoordeling heeft plaatsgevonden. Zo is er gekeken naar de verklaringen van eiser over de totstandkoming van deze registratie, waaronder zijn stelling dat een vriend zijn leeftijd onjuist zou hebben doorgegeven omdat eiser op dat moment ziek was. De minister heeft zich daarbij terecht op het standpunt gesteld dat deze verklaring onvoldoende plausibel is om de afwijking tussen de in Italië registreerde leeftijd en de door eiser in Nederland opgegeven geboortedatum te verklaren. Deze afwijkende verklaringen doen afbreuk aan de geloofwaardigheid van de door eiser in Nederland opgegeven geboortedatum. Voorts heeft de minister toegelicht dat er ook is gekeken naar de verklaringen van eiser over de opvanglocatie in Italië. Daarbij heeft de minister zich in het bestreden besluit op het standpunt gesteld dat eiser wisselend en ongerijmd heeft verklaard. Zo heeft eiser in het aanmeldgehoor verklaard niet te weten of hij in een opvanglocatie voor minder- of meerderjarigen verbleef, terwijl hij in het nader gehoor heeft verklaard dat het een opvanglocatie voor meerderjarigen betrof. Niet valt in te zien dat eiser niet heeft geprobeerd om in een opvanglocatie voor minderjarigen te komen, maar in plaats daarvan Italië heeft verlaten. Verder heeft de minister de door eiser overgelegde doopakte in zijn beoordeling betrokken. Uit het door Bureau Documenten verrichte onderzoek is gebleken dat deze doopakte met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet echt is. De minister heeft daaraan terecht het standpunt ontleend dat aan dit document in zijn beoordeling beperkte bewijswaarde toekomt. Eiser heeft in beroep niet toegelicht waarom dit anders zou moeten zijn. Ten slotte heeft de minister terecht gewezen op de tegenstrijdige verklaringen van eiser over het moment waarop hij is gestopt met school en Eritrea heeft verlaten. Waar eiser in het aanmeldgehoor heeft verklaard dat hij twaalf jaar oud was, heeft hij dit in het nader gehoor gesteld op tien jaar. Dat in de correcties en aanvullingen de leeftijd al is gecorrigeerd naar tien jaar, is voor de rechtbank onvoldoende om anders te oordelen. De minister heeft ter zitting terecht gesteld dat uit deze enkele correctie niet volgt waarom er tegenstrijdig is verklaard.
10. Gelet op het voorgaande komt de rechtbank tot het oordeel dat de minister het vermoeden dat eiser minderjarig is, voldoende heeft ontzenuwd en dat terecht is uitgegaan van de geboortedatum [geboortedatum 2] 2005. De beroepsgrond van eiser slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
11. De minister heeft deugdelijk gemotiveerd waarom is uitgegaan van de in Italië geregistreerde geboortedatum. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. C.M. Dijksterhuis, rechter, in aanwezigheid van mr. M.M. Tank, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
04 augustus 2026
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.