RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
de minister van Asiel en Migratie,
Samenvatting
Zittingsplaats Zwolle
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.51424
[eiseres] , V-nummer: [v-nummer 1] , eiseres, mede namens haar minderjarige kind:
[kind] , V-nummer: [v-nummer 2] ,
(gemachtigde: mr. E. Ebes),
en
(gemachtigde: mr. P. Boelhouwer).
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres als bedoeld in artikel 28 van de Vw. Eiseres is het hier niet mee eens. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag niet in stand kan blijven. De rechtbank vindt de problemen van eiseres zwaarwegend en komt tot de conclusie dat zij in aanmerking komt voor subsidiaire bescherming nu er een redelijke mate van waarschijnlijkheid bestaat dat zich een reëel risico op ernstige schade zal voordoen bij terugkeer naar Kameroen. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiseres heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Zij stelt van Kameroense nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1985. De minister heeft met het bestreden besluit van 24 november 2025 deze aanvraag in de verlengde procedure afgewezen als ongegrond.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De minister heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 6 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres, M.M.J. Schedler als tolk en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Wat is het asielrelaas van eiseres?
3. Eiseres legt aan haar asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiseres is op haar zestiende uitgehuwelijkt aan haar voormalige man als onderdeel van een deal die haar vader met hem en zijn broer had gesloten. Haar voormalige man maakt deel uit van een machtige familie en is erg gewelddadig. Hij heeft eiseres meermaals lichamelijk mishandeld en seksueel misbruikt, waardoor zij in het ziekenhuis is beland en drie dagen in coma heeft gelegen. Met behulp van een ziekenhuismedewerker en een andere vrouw, een patiënt in het ziekenhuis, is zij ontsnapt. Eiseres heeft een verstopt en verborgen leven geleid bij een vrouw thuis. Ze heeft daar haar nieuwe partner ontmoet en uiteindelijk een kind met hem gekregen. Deze man behoorde tot de Ambaboys en raakte later vermist. Na zijn vermissing heeft eiseres uit voorzorg moeten vertrekken vanuit haar schuilplaats en is zij naar haar ouders teruggegaan. Zij was echter niet welkom bij haar vader. Haar vader zou haar terugbrengen naar haar voormalige man om aan de huwelijksovereenkomst te voldoen. Eiseres vluchtte daarom naar haar tante. Na een aantal maanden daar verborgen te hebben geleefd, kwamen de vader en haar voormalige man achter haar verblijfplaats. Dit heeft haar moeder, nadat zij was mishandeld door de vader van eiseres, aan de tante verteld. De tante heeft vervolgens bij [smokkelaar] , een mensensmokkelaar, een uitreis geregeld naar Turkije. Daar werd eiseres slachtoffer van mensenhandel. Uiteindelijk werd eiseres vrijgelaten en is zij naar Griekenland vertrokken. Vervolgens kon zij doorreizen naar Nederland. Bij terugkeer vreest eiseres voor haar voormalige man en zijn familieleden, die invloedrijk zijn.
Eiseres vreest bij terugkeer ook voor de familieleden van haar vader. De overeenkomst tussen de vader en haar voormalige man hield in dat eiseres werd uitgehuwelijkt in ruil voor het stopzetten van een onderzoek naar de vader dat werd uitgevoerd door de broer van haar voormalige man. De vader kon door de eventuele uitkomst van dit onderzoek uit het leger worden gezet en in de gevangenis terechtkomen. Doordat eiseres zich heeft onttrokken aan het gedwongen huwelijk, is de overeenkomst tussen haar voormalige man en haar vader verbroken. De familie van haar vader schaamt zich daarvoor en ziet eiseres als de schande van de familie. Daar komt bij dat de familie van haar vader voordelen is kwijtgeraakt die zij via hem van de voormalige man van eiseres kregen. Eiseres heeft doodsbedreigingen ontvangen van haar familie.
Wat is het standpunt van de minister in het bestreden besluit?
4. Het asielrelaas van eiseres bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres;
het gewelddadige huwelijk en de problemen die daaruit voortvloeien.
De minister stelt zich hierover op het standpunt dat de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres geloofwaardig zijn. Ook het gewelddadige huwelijk en de problemen die daaruit voortvloeien vindt de minister geloofwaardig. Ten aanzien van deze geloofwaardig bevonden asielmotieven heeft de minister – kort samengevat – het standpunt ingenomen dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat, met betrekking tot haar persoonlijk, feiten en omstandigheden bestaan op grond waarvan een verblijfsvergunning asiel moet worden verleend. De minister concludeert daarom dat de asielaanvraag wordt afgewezen als ongegrond.
Wat is het toetsingskader?
5. De rechtbank overweegt dat uit de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (Hof) volgt dat de rechter in eerste aanleg bij wie beroep is ingesteld tegen een besluit tot afwijzing van een verzoek om internationale bescherming de bevoegdheid toekomt om de feiten te beoordelen en een eigen, uitputtende en geactualiseerde beoordeling te verrichten van de bij hem aan de orde gestelde feiten. Dit houdt ook in dat de rechtbank ook rekening mag houden met elementen die in beroep naar voren zijn gebracht, maar die in de bestuurlijke fase nog niet beschikbaar waren. In dat geval moet de rechtbank de beslissingsautoriteit in de gelegenheid stellen om zich uit te laten over deze nieuwe elementen. Verder volgt uit de rechtspraak van het Hof dat als de rechtbank van oordeel is dat zij beschikt over alle daartoe noodzakelijke feitelijke en juridische gegevens de rechtbank de bevoegdheid heeft om na afloop van een volledig en ex nunc-onderzoek een bindende uitspraak te doen over de vraag of de vreemdeling voldoet aan de voorwaarden voor internationale bescherming. Deze bevoegdheid kan niet worden beperkt. Dit betekent dat de rechtbank de bevoegdheid heeft om een bindende uitspraak te doen over de geloofwaardigheid van het relaas, over de aannemelijkheid van de vrees voor vervolging of het reële risico op ernstige schade bij terugkeer naar het land van herkomst en over de gegrondheid van het verzoek, rekening houdend met alle elementen die in de beroepsprocedure naar voren zijn gebracht.
Om voor vergunningverlening in aanmerking te komen, moet sprake zijn van een gegronde vrees voor vervolging of een reëel risico op ernstige schade. De minister moet een deugdelijke risicobeoordeling maken om vast te stellen of de vreemdeling bij terugkeer een gegronde vrees voor vervolging heeft of een reëel risico loopt op ernstige schade. In het arrest Ebilum heeft het Hof bepaald dat in ieder geval sprake is van een vrees voor vervolging dan wel een reëel risico op ernstige schade als sprake is van ‘een redelijke mate van waarschijnlijkheid’ dat de vreemdeling zal worden vervolgd of ernstige schade zal oplopen.
De rechtbank neemt de verklaringen van eiseres en wat zij in beroep heeft gesteld als uitgangspunt. Nu de rechtbank een eigen beoordeling moet maken en zelf vol mag toetsen of eiseres (1) geloofwaardig is en (2) een gegronde vrees voor vervolging heeft dan wel een reëel risico op ernstige schade loopt, ziet de rechtbank het bestreden besluit als het standpunt van de minister, maar de rechtbank zal niet langer eerst aangeven of en waarom er sprake is van een motiveringsgebrek. De rechtbank toetst immers niet zozeer het besluit maar moet zelf een volledig en ex nunc-onderzoek doen. Dit betekent dat in voorkomende gevallen de rechtbank niet in zal gaan op alle tegenwerpingen van de minister.
Op 12 juni 2026 is het Asiel- en migratiepact ingegaan. Met dit pact zijn diverse richtlijnen omgezet naar verordeningen. Onder meer de Kwalificatierichtlijn is ingetrokken en vervangen door de Kwalificatieverordening. De Kwalificatieverordening kent geen overgangsrecht. Omdat de rechtbank een volledig en ex nunc-onderzoek moet verrichten, zal de rechtbank uitgaan van het recht zoals dat gold ten tijde van het sluiten van het onderzoek. Dit betekent dat de rechtbank zal toetsen aan de Kwalificatieverordening.Loopt eiseres bij terugkeer naar Kameroen een reëel risico op ernstige schade?Wat is het betoog van eiseres?
6. Eiseres voert aan dat zij een gegronde vrees voor vervolging heeft, dan wel een reëel risico loopt op ernstige schade. Zij wijst er allereerst op dat de correcties en aanvullingen onvoldoende bij de beoordeling zijn betrokken. Verder heeft eiseres weliswaar de laatste acht jaren in Kameroen kunnen verblijven, maar dat was ondergedoken en zeker niet zonder problemen. Verder is ondeugdelijk gemotiveerd waarom eiseres bij gedwongen terugkeer naar Kameroen geen persoonlijke problemen zal ervaren, gelet op de feiten en omstandigheden die naar voren zijn gebracht. Daar komt bij dat eiseres, zoals door de gehoormedewerker is verzocht, de namen van de invloedrijke familieleden van haar voormalige man heeft verstrekt tijdens het nader gehoor en in de correcties en aanvullingen. Ook heeft eiseres onderzoek laten doen naar deze familieleden door Landelijk Bureau Vluchtelingenwerk. Dit is voldoende informatie op basis waarvan de minister onderzoek had kunnen doen naar deze personen en hoe ver hun invloed strekt. Dit heeft de minister nagelaten. Daarnaast vindt eiseres dat als de minister haar verklaringen voor waar aanneemt, er sprake is van een redelijke mate van waarschijnlijkheid dat haar vrees voor beide families gegrond is. Voor eiseres kan [plaats 1] geen veilig vestigingsalternatief zijn, omdat zij opnieuw het risico zal lopen te worden herkend door de landelijk bekende familieleden van haar voormalige man. Eiseres kan ook niet veilig terugkeren vanwege haar positie als alleenstaande vrouw met een minderjarig kind zonder mannelijke ondersteuning. Ter onderbouwing hiervoor verwijst eiseres naar een aantal rapporten. Daar komt bij dat, gelet op de verklaringen van eiseres over haar periode van onderduiken, [plaats 1] ook niet als veilig vestigingsalternatief kan worden aangenomen.
Wat is het standpunt van de minister?
De minister stelt zich – kort samengevat – op het standpunt dat het niet aannemelijk is dat eiseres bij terugkeer naar [plaats 1] te vrezen heeft voor haar voormalige man en zijn familieleden, die invloedrijke posities zouden bekleden. Eiseres heeft sinds 2010 geen contact meer gehad en ook geen persoonlijke bedreigingen ontvangen van haar voormalige man of zijn familieleden. Het onderzoek van Landelijk Bureau Vluchtelingenwerk maakt het niet anders, omdat dan nog niet aannemelijk is dat deze familieleden, vanwege hun prominente posities, eiseres hebben bedreigd of dat zij te vrezen heeft voor hen. Daar komt bij dat uit de verklaringen niet is gebleken dat eiseres de laatste acht jaren in Kameroen problemen heeft gehad. Ook is er geen reden om aan te nemen dat eiseres in de toekomst problemen zal ervaren. Eiseres heeft van 2010 tot 2017 verbleven met een andere man, met wie zij haar kind kon opvoeden. Ook had zij toegang tot werk en heeft zij geen persoonlijke problemen ondervonden. Na de verdwijning van deze man verbleef eiseres nog een jaar bij haar tante in [plaats 1] en heeft zij ook geen persoonlijke problemen ondervonden. Dat de moeder van eiseres de indruk wekte dat haar voormalige man wist waar zij was, maakt het niet anders omdat zij nooit door hem is bezocht. Verder kon eiseres legaal uitreizen en is niet gebleken dat zij problemen heeft gehad met de autoriteiten vanwege haar voormalige man en zijn familie. Ook is eiseres niet gezocht door haar voormalige man na haar vlucht en is zij niet belemmerd tijdens de uitreis. Eiseres kan veilig terugkeren naar [plaats 1]. Ze heeft namelijk voorafgaand aan haar vertrek uit Kameroen tussen 2017 en 2018, zonder ondergedoken te zijn, verbleven in [plaats 1]. [plaats 1] heeft hierdoor te gelden als haar laatste normale woon- en verblijfplaats. Het standpunt dat eiseres veilig kan terugkeren naar [plaats 1] blijft gehandhaafd, omdat zij zich staande heeft kunnen houden als alleenstaande moeder zonder mannelijke ondersteuning. Ook merkt de minister op dat niet is gebleken dat eiseres niet meer bij haar familie kan wonen of dat zij geen (emotionele) steun van hen zal krijgen.
Wat is het oordeel van de rechtbank?
De rechtbank overweegt als volgt. Om in aanmerking te komen voor een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd in de zin van artikel 29, eerste lid onder a van de Vw, moet worden voldaan aan de voorwaarden die gesteld zijn in het Vluchtelingenverdrag. Dit betekent dat eiseres vanwege een gegronde vrees voor vervolging wegens haar ras, godsdienst, nationaliteit, politieke overtuiging of het behoren tot een bepaalde groep niet terug kan keren naar haar land van herkomst. De rechtbank is van oordeel dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat haar vrees voor haar voormalige man, zijn familieleden en de familieleden van haar vader te herleiden zijn tot een van de gronden uit het Vluchtelingenverdrag. Daarmee voldoet eiseres niet aan de voorwaarden en valt zij niet onder het Vluchtelingenverdrag.
Nu eiseres niet onder het Vluchtelingenverdrag valt, toetst de rechtbank of eiseres in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd in de zin van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b van de Vw. Daarvoor moet eiseres aannemelijk maken dat er een redelijke mate van waarschijnlijkheid bestaat dat zij bij terugkeer naar Kameroen een reëel risico loopt op ernstige schade in de zin van artikel 3 van het EVRM.
Naar het oordeel van de rechtbank is het relaas van eiseres geloofwaardig. Het asielrelaas van eiseres is ook door de minister geloofwaardig bevonden. Dan rest de vraag of de problemen van eiseres voldoende zwaarwegend zijn en of eiseres bij terugkeer daadwerkelijk een reëel risico loopt op ernstige schade. De rechtbank beantwoordt die vragen bevestigend en zal hieronder uitleggen waarop zij dat oordeel baseert.
Zijn de problemen van eiseres voldoende zwaarwegend?
De rechtbank beoordeelt eerst of de door eiseres gevreesde behandeling, uitgaande van het geloofwaardig geachte asielrelaas, voldoende zwaarwegend is om als ernstige schade als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder b, van de Kwalificatieverordening te kunnen worden aangemerkt.
Bij de beoordeling van de zwaarwegendheid acht de rechtbank allereerst van belang wat eiseres na haar vlucht uit het gedwongen huwelijk is overkomen. Anders dan de minister stelt, hebben zich in dat verband wel degelijk concrete incidenten voorgedaan. Eiseres heeft tijdens haar nader gehoor verklaard dat zij in 2017 terugkeerde naar haar ouders met de hoop op vergeving en omdat zij nergens anders naar toe kon. Eiseres verklaarde over het verloop van deze avond als volgt: “Hij zei wat doet ze hier? Ze zorgt alleen voor problemen hier. Hij liep heen en weer en was aan het bellen. Toen ik door de gang liep hoorde ik hem bellen. Hij belde, die man waarmee ik getrouwd was geweest, om te zeggen dat ik terug was. Hij zei dat ik niet wist dat ik met hem aan het bellen was en dat hij moest zorgen dat ik kwam. Hij zei tegen die man dan kan je zien dat ik trouw ben geweest en dat ik haar hier niet verstop heb. Ik ben teruggegaan naar m’n kamer, heb m’n tas gepakt en ik ben ’s nachts weggepakt. Ik ben naar mijn tante gegaan, in [plaats 1].”. Door dit incident met haar vader heeft eiseres dus noodgedwongen moeten vluchten, om te voorkomen dat haar vader haar zou overhandigen aan haar voormalige man.
Een aantal maanden later heeft opnieuw een incident plaatsgevonden. De moeder van eiseres kwam, huilend en onder de blauwe plekken, naar de woning van de tante om mee te delen dat de verblijfplaats van eiseres bekend was geworden bij haar vader en haar voormalige man. Eiseres is vervolgens naar een onderduikadres gevlucht en heeft bij een mensensmokkelaar verbleven. Eiseres verklaarde daarover het volgende: “Toen mijn kind zes maanden was kwam mijn moeder. Ze had allemaal blauwe plekken op haar benen. Opmerking rapporteur: betrokken huilt en wijst naar haar been. Ze zei tegen mijn tante dat ze wisten dat ik bij mijn tante was en dat ze me dood zouden maken als ze me zouden vinden. Er moest alles aan gedaan worden om ervoor te zorgen dat ik weg kon. Mijn tante heeft voorgesteld om contact op te nemen met een vrouw die meisjes hielp. Ik ben naar die vrouw gegaan. Ik heb mijn kind bij mijn tante achter gelaten totdat die vrouw mijn dossier gereed zou hebben en ik Kameroen kon verlaten.”. De rechtbank merkt dit ook aan als een incident, omdat eiseres opnieuw heeft moeten vluchten om uit de handen van haar vader en haar voormalige man te blijven.
Bij de beoordeling van de aard en ernst van de door eiseres gevreesde behandeling acht de rechtbank verder van belang dat eiseres zich gedurende een lange periode verborgen heeft gehouden voor deze behandeling door op verschillende plaatsen ondergedoken te leven. Eiseres heeft hierover tijdens haar gehoren consistent verklaard en haar verklaringen ter zitting nader toegelicht. Desondanks blijft de minister volhouden dat eiseres zelfstandig heeft kunnen leven, heeft kunnen werken en haar kind heeft kunnen onderhouden van 2010 tot 2017. De rechtbank volgt de minister daarin niet. Eiseres heeft haar kinderen niet kunnen verzorgen, ze heeft hen achter moeten laten omdat haar verblijfplaats niet veilig was. Eiseres heeft nog nooit zelfstandig geleefd. Zij leefde eerst met haar ouders, daarna met haar voormalige man aan wie zij uitgehuwelijkt was. Na haar vlucht uit het ziekenhuis heeft ze in [plaats 2] ondergedoken gezeten bij de zus van de vrouw die haar heeft helpen ontsnappen. Daar heeft ze haar nieuwe partner leren kennen. Nadat haar partner verdween, is zij een dag teruggekeerd naar haar ouders, waarna zij direct heeft moeten vluchten naar haar tante. Bij haar tante heeft ze een jaar onder de radar geleefd. Dit totdat zij moest onderduiken bij een mensensmokkelaar, waarna ze uiteindelijk Kameroen heeft kunnen verlaten. Eiseres is altijd afhankelijk geweest van de mensen bij wie zij woonde. Zij heeft verklaard dat zij in 2010 in [plaats 2] nooit de stad uit is geweest, niet naar de kerk ging en ook niet naar school ging. Eiseres werkte heel vroeg in de ochtend op het land en pas laat in de avond keerde zij terug, zodat zij niet door anderen werd gezien. Tijdens de zitting heeft eiseres toegelicht dat zij nooit geld kreeg voor de werkzaamheden, ze kreeg er onderdak en bescherming voor. Ook heeft zij toegelicht dat zij nooit zelf boodschappen heeft kunnen doen of zelfstandige beslissingen heeft kunnen nemen. Ze kon haar woonplek niet verlaten. Het standpunt van de minister dat wat eiseres verklaart tijdens de zitting nieuwe informatie is die zij tijdens het nader gehoor had moeten inbrengen, volgt de rechtbank niet. Zoals onder 5 is opgenomen, dient de rechtbank ook rekening te houden met feiten die in beroep naar voren zijn gebracht. Daar komt bij dat niet alles nieuwe informatie is, omdat een deel door eiseres ook al in het nader gehoor naar voren is gebracht. Dat de minister daarop niet heeft doorgevraagd, is aan hem te wijten. Het standpunt van de minister dat eiseres persoonlijk niets is overkomen, maakt het oordeel niet anders. Dat haar persoonlijk niets is overkomen, kan worden verklaard door het feit dat zij continu onder de radar leefde.
Ook de omstandigheden waaronder eiseres Kameroen uiteindelijk heeft verlaten, betrekt de rechtbank bij de beoordeling van de aard en ernst van de door haar gevreesde behandeling. Anders dan de minister stelt, is eiseres niet legaal uitgereisd. Ook hierover heeft zij consistent verklaard. Eiseres heeft over haar uitreis als volgt verklaard:
“U hebt verteld dat u in Turkije in de mensenhandel bent gekomen vanwege een vrouw in Kameroen. Zij heet [smokkelaar] . Wat kunt u over [smokkelaar] vertellen?Ik denk dat die vrouw contacten heeft binnen de politie op de luchthaven. Ze heeft dus bij haar thuis alle documenten voor de reis geregeld. Ze heeft het paspoort ter plaatse laten maken. Ze belde heel vaak met mensen en ze had alle benodigdheden om documenten te maken. Ik denk ook niet dat haar werk zich beperkte tot Turkije. Er waren ook andere meisjes die daar kwamen. Die vertelde dat ze naar Dubai en Koeweit gingen.
Waarom denkt u dat [smokkelaar] connecties heeft met de politie?
Zij heeft het paspoort gemaakt. De dag dat we reisde had zij het paspoort. Vanwege de manier met hoe ze met die mensen op het luchthaven praatte. Hoe ze met hen praatte. Ze kenden haar. Er was ook een papier dat men moest invullen, dat had zij ingevuld. Ik zag dat andere mensen, aan hen werden vragen gesteld. Ze zei tegen mij dat ik haar moest volgen. Dat gebeurde ook zo. Het ging heel moeilijk.
Dus toen u op het vliegveld was hoefde u zelf geen documenten in te vullen en werd er niet tegen u gesproken?
Nee. Zij deed alles. Ze gaf me mijn ding en ze zei doe dit en doe dat. De enige keer dat ik mijn paspoort zelf in handen heb gehad, was bij het reisbureau waar er gewogen werd. Ook bij het vliegtuig, waar we moesten instappen. Toen we in Ethiopië aankwamen gaf ze mijn paspoort even en in Turkije even, daarna nam ze het terug.
U hebt verklaard dat u denkt dat zij samenwerkte met de Kameroense politie. Werkte zij met nog meer mensen samen?
Ik weet het niet. Ik vond het vreemd dat ze thuis alles had om een paspoort te maken. Ze nam vingerafdrukken af.
U verklaart dat ze thuis alles had om een paspoort te maken. Wat bedoelt u daarmee?Het formulier dat ingevuld moet worden voor de vingerafdrukken. De foto, daar had ze een dingentje voor om thuis een foto te maken.
Bracht zij dat dan vervolgens naar iemand toe, of bracht ze naar iemand toe?
Ze bracht het naar iemand.”
Uit deze verklaringen blijkt dat voorafgaand aan de uitreis van eiseres een paspoort is gemaakt. Eiseres is daar verder niet bij betrokken geweest. Het is aannemelijk dat eiseres niet weet of haar gegevens zijn gebruikt bij het maken van dit paspoort, of dat daarvoor andere gegevens zijn gebruikt. Daar komt bij dat de mensensmokkelaar heeft gepraat met de medewerkers van de luchthaven en eiseres verder zelf niets hoefde te doen. Hieruit leidt de rechtbank af dat de mensensmokkelaar connecties heeft op de luchthaven en eiseres ongezien uit Kameroen heeft gesmokkeld. Het standpunt van de minister tijdens de zitting dat een legale uitreis inhoudt dat eiseres is gecontroleerd, volgt de rechtbank dan ook niet.
Tot slot betrekt de rechtbank bij de beoordeling van de aard en ernst van de door eiseres gevreesde behandeling de positie van de familieleden van haar voormalige echtgenoot. De rechtbank is van oordeel dat de minister nader onderzoek had moeten doen naar de namen en de functies van de invloedrijke familieleden van de voormalige man van eiseres. Tijdens het nader gehoor is aan eiseres gevraagd om de namen van deze familieleden in de correcties en aanvullingen te vermelden, omdat deze van belang zijn voor de beoordeling van haar aanvraag. Deze namen heeft eiseres, zoals verzocht, aan de minister verstrekt. Dat de minister eiseres vervolgens tegenwerpt dat zij enkel voornamen heeft genoemd, volgt de rechtbank niet. Eiseres heeft tijdens het nader gehoor immers al de achternamen van de familieleden benoemd. Daar komt bij dat eiseres ook een verslag van een onderzoek door Landelijk Bureau Vluchtelingenwerk naar deze familieleden heeft overgelegd. Omdat eiseres alle informatie heeft overgelegd wat van haar werd verwacht, lag het op de weg van de minister om nader onderzoek te doen. Dit heeft de minister nagelaten. De rechtbank stelt vast dat uit het onderzoek van het Landelijk Bureau Vluchtelingenwerk volgt dat een aantal familieleden een invloedrijke positie bekleed.
Gelet op wat in 6.6. tot en met 6.10. is overwogen, komt de rechtbank tot het oordeel dat het asielmotief van eiseres zwaarwegend is. De door eiseres gevreesde behandeling is gelet op de aard en ernst daarvan, als deze zich voordoet, aan te merken als ernstige schade als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder b, van de Kwalificatieverordening.
Loopt eiseres bij terugkeer naar Kameroen daadwerkelijk een reëel risico op ernstige schade?
7. Nu de rechtbank heeft vastgesteld dat de door eiseres gevreesde behandeling, als deze zich voordoet, ernstige schade oplevert, beoordeelt de rechtbank vervolgens of eiseres bij terugkeer naar Kameroen een reëel risico op deze ernstige schade loopt. Daarbij betrekt de rechtbank de betekenis van haar eerdere verblijf in [plaats 1], de waarschijnlijkheid dat de ernstige schade zich bij terugkeer zal voordoen, de mogelijkheid daartegen effectieve bescherming te verkrijgen en de beschikbaarheid van een binnenlands beschermingsalternatief.
De minister stelt zich op het standpunt dat [plaats 1] als de normale woon- en verblijfplaats van eiseres moet worden aangemerkt. De rechtbank volgt de minister hierin niet. Uit de verklaringen van eiseres volgt naar het oordeel van de rechtbank dat zij na haar vlucht uit het huwelijk met haar voormalige man langdurig op verschillende plaatsen in Kameroen ondergedoken heeft geleefd om voor de familie van haar voormalige man en voor haar vader en zijn familie verborgen te blijven. Ook haar verblijf in [plaats 1] had dit karakter. Tijdens het nader gehoor heeft eiseres namelijk verklaard dat zij leefde tussen de woning van haar tante en de kerk. Zij hielp in de kerk of maakte voor haar tante worst van maniok om voor haar en haar kind te kunnen zorgen. Tijdens de zitting heeft eiseres extra toegelicht dat zij deze worst maakte zodat haar tante dit op de markt kon verkopen. Zij heeft hier zelf geen betaling voor ontvangen, maar op deze manier kon zij haar bijdrage leveren. Haar tante deed alle boodschappen. In de kerk maakte eiseres schoon. Deze kerk lag slechts twee huizen verder van de woning van de tante. Ook hier ging eiseres vroeg naartoe en pas laat weer naar huis zodat niemand haar zou zien. Van de nonnen in de kerk kreeg eiseres soms melk en kleding. Uit deze verklaringen volgt dat eiseres in [plaats 1] ook niet zelfstandig heeft geleefd, gewerkt of op andere wijze in haar onderhoud en dat van haar kind heeft voorzien. Zij heeft zich dus niet als alleenstaande moeder staande kunnen houden. Daarnaast volgt de rechtbank het standpunt van de minister dat niet is gebleken dat eiseres niet meer bij haar familie kan wonen of steun van hen zal krijgen, niet. Eiseres heeft namelijk verklaard dat er niemand meer is die haar zou kunnen beschermen. Haar tante is inmiddels overleden en haar moeder is alleen. Van eiseres kan, gelet op de geloofwaardig geachte dreiging die juist van deze personen uitgaat, bovendien niet worden verlangd dat zij voor ondersteuning een beroep doet op de familie van haar vader of haar voormalige man. Gelet op deze omstandigheden kan [plaats 1] niet als haar laatste normale woon- en verblijfplaats worden aangemerkt. Dit betekent dat het standpunt van de minister dat eiseres naar [plaats 1] kan terugkeren omdat het haar laatste normale woon- en verblijfplaats is, niet kan worden gevolgd.
Nu [plaats 1] niet kan worden aangemerkt als de laatste normale woon- en verblijfplaats van eiseres, beoordeelt de rechtbank in het kader van een volledige en ex-nunc beoordeling van haar behoefte aan internationale bescherming vervolgens of een redelijke mate van waarschijnlijkheid bestaat dat zij bij terugkeer naar Kameroen daadwerkelijk zal worden blootgesteld aan de hiervoor bedoelde ernstige schade. De rechtbank beantwoordt die vraag bevestigend. Daarbij betrekt de rechtbank de hiervoor onder 6.6. tot en met 6.10. besproken feiten en omstandigheden, in het bijzonder de wijze waarop de familie van eiseres na haar vlucht uit het gedwongen huwelijk heeft gehandeld, de omstandigheid dat zij haar kinderen heeft moeten achterlaten, op meerdere plekken een ondergedoken bestaan heeft geleid en het hiervoor gegeven oordeel dat een aantal familieleden van haar voormalige man invloedrijke posities bekleedt. Deze omstandigheden, in onderlinge samenhang bezien, maken dat een redelijke mate van waarschijnlijkheid bestaat dat de door eiseres gevreesde behandeling zich bij terugkeer zal verwezenlijken.
Vervolgens moet worden beoordeeld of eiseres tegen de door haar gevreesde ernstige schade effectieve bescherming van de Kameroense autoriteiten kan verkrijgen. De rechtbank is van oordeel dat dit niet het geval is. Uit de beschikbare landeninformatie blijkt dat vrouwen in Kameroen in de praktijk ernstige belemmeringen kunnen ondervinden bij het verkrijgen van bescherming van de autoriteiten. Human Rights Watch beschrijft onder meer tekortkomingen in het optreden van politie en justitie en gevallen waarin vrouwen vanwege vrees voor represailles of de banden van de dader met de politie afzagen van het vragen om bescherming. De rechtbank betrekt daarbij dat eiseres haar voormalige man en diens familie vreest en dat een aantal van deze familieleden, zoals hiervoor is overwogen, invloedrijke posities bekleedt. Gelet hierop is niet gebleken dat eiseres tegen de door haar gevreesde ernstige schade daadwerkelijk effectieve bescherming kan verkrijgen.
Tot slot beoordeelt de rechtbank of voor eiseres elders in Kameroen een binnenlands beschermingsalternatief beschikbaar is. In dit verband zijn door de minister Yaoundé en Bafoussam als mogelijke vestigingsplaatsen genoemd. De omstandigheid dat eiseres zich gedurende ongeveer negen jaar op verschillende plaatsen in Kameroen voor de door haar gevreesde personen verborgen heeft gehouden is daarbij relevant, maar niet doorslaggevend. Uit haar verklaringen volgt immers dat zij dit heeft kunnen doen door ondergedoken en afhankelijk van anderen te leven. Van eiseres kan niet worden verlangd dat zij zich bij terugkeer opnieuw aan het risico op ernstige schade onttrekt door met haar kind een dergelijk verborgen bestaan te leiden. Daarbij betrekt de rechtbank ook haar persoonlijke omstandigheden als alleenstaande moeder met een jong kind. Uit landeninformatie volgt dat het voor alleenstaande vrouwen zonder mannelijke ondersteuning mogelijk is om zelfstandig in Yaoundé te wonen, mits zij over de daarvoor noodzakelijke middelen beschikken. Daarbij wordt melding gemaakt van belemmeringen bij het verkrijgen van huisvesting en van vrouwen zonder financieel of sociaal netwerk die, vanwege het ontbreken van bestaansmiddelen, in een bijzonder kwetsbare positie terechtkomen. Ook uit het rapport van Human Rights Watch van 24 juni 2026 volgt dat de economische zelfstandigheid van vrouwen in Kameroen wordt beperkt door onder meer hun beperkte toegang tot economische middelen en sociale zekerheid. Gelet op deze landeninformatie, in samenhang bezien met de omstandigheid dat eiseres alleenstaand is, de zorg draagt voor een jong kind, niet eerder zelfstandig heeft geleefd en niet langer beschikt over het netwerk waarvan zij destijds afhankelijk was, is de rechtbank van oordeel dat niet redelijkerwijs van haar kan worden verwacht dat zij zich met haar kind zelfstandig in Yaoundé of Bafoussam vestigt. Deze steden kunnen daarom niet als binnenlands beschermingsalternatief worden aangemerkt.
Nu de rechtbank van oordeel is dat er een redelijke mate van waarschijnlijkheid bestaat dat eiseres bij terugkeer ernstige schade zal ondervinden, zij daartegen geen effectieve bescherming kan verkrijgen en voor haar geen binnenlands beschermingsalternatief beschikbaar is, is de rechtbank van oordeel dat eiseres bij terugkeer een reëel risico op ernstige schade loopt. Zij heeft daarom behoefte aan subsidiaire bescherming. De rechtbank komt niet toe aan de bespreking van de overige beroepsgronden.Beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit
8. De rechtbank stelt vast dat eiseres geen belang meer heeft bij dit onderdeel van het beroep, omdat de minister alsnog een besluit heeft genomen. De destijds verstuurde ingebrekestelling is geldig. De rechtbank zal het beroep daarom niet-ontvankelijk verklaren voor zover het is gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit en de minister veroordelen in de proceskosten van eiseres in verband met de indiening van het beroepschrift.
Conclusie en gevolgen
9. De minister heeft de aanvraag ten onrechte afgewezen als ongegrond. Het beroep is gegrond omdat het bestreden besluit in strijd is met de artikelen 4, 18 en 19 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en omdat aan de voorwaarden uit de Kwalificatieverordening voor het toekennen van subsidiaire bescherming is voldaan. Uit die verordening volgt dan ook dat een status moet worden verleend. De rechtbank vernietigt het bestreden besluit. Op basis van alle relevante feitelijke en juridische gegevens en na een uitputtend en geactualiseerd onderzoek van de behoefte aan internationale bescherming van eiseres stelt de rechtbank vast dat aan eiseres subsidiaire bescherming moet worden verleend. De rechtbank draagt de minister daarom op de gevraagde internationale bescherming te verlenen, tenzij er zich na deze uitspraak nieuwe feitelijke of juridische gegevens aandienen die objectief een nieuwe geactualiseerde, beoordeling vereisen.
Omdat het beroep gegrond is krijgt eiseres een vergoeding van haar proceskosten. De minister moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 2.335,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift tegen het niet tijdig nemen van een besluit, 1 punt voor het indienen van de inhoudelijke beroepsgronden tegen het bestreden besluit en 1 punt voor het deelnemen aan de zitting, met een waarde per punt van € 934,- en wegingsfactor 0,5 voor het beroepschrift tegen het niet tijdig nemen van een besluit en wegingsfactor 1 voor de inhoudelijke beroepsgronden en het deelnemen aan de zitting). Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep niet-ontvankelijk voor zover het is gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit;
- verklaart het beroep gegrond voor zover het is gericht tegen het bestreden besluit;
- vernietigt het bestreden besluit van 24 november 2025;
- verwijst de zaak terug naar de minister en draagt de minister op aan eiseres een verblijfsvergunning asiel te verlenen als subsidiair beschermde, waarbij rekening wordt gehouden met deze uitspraak;
- veroordeelt de minister tot betaling van € 2.335,- aan proceskosten aan eiseres.
Deze uitspraak is gedaan door mr. I.M. Brandwacht - Kampman, rechter, in aanwezigheid van mr. M.L. Tijssen, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.