[verzoeker], verzoeker
(gemachtigde: mr. B. Aydin),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
(gemachtigde: mr. V.J.C.M. Tielemans).
Samenvatting
De voorzieningenrechter beslist in deze uitspraak dat verzoeker niet mag worden uitgezet totdat verweerder een beslissing heeft genomen op zijn bezwaar tegen het besluit van 28 oktober 2024.
Inleiding
Verzoeker heeft de Turkse nationaliteit en is geboren op [geboortedag] 1981. Verzoeker wil een verblijfsvergunning voor het verrichten van arbeid als zelfstandige bij ‘[bedrijf]. Verzoeker heeft eerder op 15 december 2017, 13 september 2019 en op 30 maart 2020 aanvragen daarvoor ingediend. Verweerder heeft al deze aanvragen afgewezen. De afwijzing van de eerste aanvraag is door de rechtbank in beroep bevestigd, het verzoek om een voorlopige voorziening in het kader van de tweede aanvraag is door de rechtbank afgewezen en de afwijzing van de derde aanvraag is in hoger beroep door de Afdeling bevestigd.
Verzoeker heeft op 9 september 2022 opnieuw een aanvraag ingediend voor een verblijfsvergunning voor het verrichten van arbeid als zelfstandige, met zijn bedrijf ‘[bedrijf]. Dat is de aanvraag waar deze zaak om gaat.
Verweerder heeft deze aanvraag met het besluit van 28 oktober 2024 afgewezen, omdat verzoeker niet beschikt over een geldige mvv voor het verrichten van arbeid als zelfstandige. Hij wordt niet vrijgesteld van mvv-vereiste. Hij heeft niet aangetoond dat hij voldoet aan de voorwaarden voor de verblijfsvergunning. Verzoeker heeft zijn ondernemingsplan onvoldoende met stukken onderbouwd, daarom heeft verweerder de aanvraag ook niet voorgelegd aan de minister van Economische Zaken.
Op 30 oktober 2024 heeft verzoeker hiertegen bezwaar gemaakt en de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen die ertoe strekt dat hij niet wordt uitgestrekt totdat verweerder op het bezwaar heeft beslist.
De rechtbank heeft verweerder gevraagd te laten weten of verweerder zich verzet tegen het toewijzen van het verzoek om een voorlopige voorziening. Verweerder heeft de rechtbank laten weten zich hier wel tegen te verzetten.
De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 20 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben verzoeker, de gemachtigde van verzoeker en de gemachtigde van verweerder deelgenomen.
Na afloop van de zitting heeft de voorzieningenrechter onmiddellijk uitspraak gedaan.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe. Dat betekent dat verzoeker niet mag worden uitgezet totdat verweerder op het bezwaar heeft beslist. De voorzieningenrechter overweegt daartoe als volgt.
De voorzieningenrechter is van oordeel dat sprake is van een spoedeisend belang bij het treffen van de gevraagde voorlopige voorziening. De stelling van verweerder dat geen sprake is van spoedeisendheid, omdat er geen concreet voornemen is of voorbereidingen zijn getroffen om verzoeker uit te zetten, volgt de voorzieningenrechter niet. Dat er nog geen concrete plannen voor uitzetting bestaan, is niet relevant. Het feit dat verzoeker verwijderbaar is, brengt naar het oordeel van de voorzieningenrechter al mee dat sprake is van een spoedeisend belang.
De voorzieningenrechter ziet zich dan voor de vraag gesteld of het bezwaar een redelijke kans van slagen heeft. Verzoeker heeft in bezwaar aangevoerd dat de informatie en de stukken die hij heeft overgelegd voldoende aanknopingspunten bieden voor verweerder om advies te vragen aan de RvO. Volgens verzoeker heeft verweerder heeft ten onrechte geen rekening gehouden met de juridische en feitelijke beperkingen waarin verzoeker verkeert. Verzoeker heeft verder in bezwaar diverse stukken ingediend om te onderbouwen dat [bedrijf] een goedlopend bedrijf is. Zo heeft hij onder andere jaarstukken van 2025, een verklaring omtrent inkomen als zelfstandig ondernemer van 18 november 2024 en 16 december 2025, tussentijdse jaarrekeningen van 2024, 2025 en 2026, aangiften omzetbelasting van 2022, 2023, 2024 en 2025, belastingaangiften van 2023, 2024 en 2025, aanslagen inkomstenbelasting van 2022, 2023 en 2024, bankafschriften, facturen en drie overeenkomsten voor opdracht voor de periode van 1 augustus 2026 tot en met 31 december 2026.
Verweerder heeft nog geen formeel inhoudelijk standpunt ingenomen over deze stukken, maar heeft op de zitting wel laten doorschemeren dat volgens verweerder nog steeds niet alle stukken zijn overgelegd. Verzoeker heeft dit echter gemotiveerd betwist. De voorzieningenrechter overweegt dat verweerder daar verder naar zal moeten kijken. De voorzieningenrechter vindt dat het ook in de rede ligt dat er nog een hoorzitting zal plaatsvinden. De voorzieningenrechter sluit dus niet uit dat het bezwaar kans van slagen heeft.
De voorzieningenrechter kan niet verder vooruitlopen op de uitkomst van de bezwaarprocedure. Wel kan de voorzieningenrechter een belangenafweging maken. Daarbij weegt de voorzieningenrechter het belang van verzoeker om het bezwaar in Nederland te mogen afwachten af tegen het belang van verweerder om vreemdelingen die illegaal in Nederland verblijven uit te zetten.
De voorzieningenrechter is van oordeel dat de belangenafweging in het voordeel van verzoeker uitvalt. Het belang van verweerder weegt minder zwaar omdat verzoeker al zeer lang in Nederland is en niet is gebleken dat verweerder daadwerkelijk pogingen heeft ondernomen om hem uit te zetten. Ook op de zitting heeft verweerder verklaard dat er geen concrete stappen worden gezet om verzoeker uit te zetten. Bovendien heeft verweerder het bezwaar van verzoeker niet voortvarend opgepakt. Dat bezwaar is namelijk al meer dan anderhalf jaar geleden ingediend. Verweerder heeft op de zitting aangegeven dat waarschijnlijk eind dit jaar op het bezwaar zal worden beslist, maar heeft geen concrete reactie kunnen geven wanneer dit precies zal zijn. Tegen die achtergrond is de voorzieningenrechter van oordeel dat verzoeker de beslissing op het bezwaar in Nederland mag afwachten.
Conclusie en gevolgen
De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe en bepaalt dat verzoeker niet mag worden uitgezet totdat verweerder op het bezwaar tegen het besluit van 28 oktober 2024 heeft beslist.
Omdat de voorzieningenrechter het verzoek toewijst moet verweerder het griffierecht aan verzoeker vergoeden. Verweerder moet ook de proceskosten van verzoeker vergoeden. De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt verzoeker een vast bedrag per proceshandeling. De gemachtigde heeft het verzoekschrift ingediend en aan de zitting deelgenomen. Elke proceshandeling heeft een waarde van € 934,-. De vergoeding bedraagt dan in totaal € 1.868,-.
De voorzieningenrechter heeft partijen erop gewezen dat tegen deze uitspraak geen hoger beroep openstaat.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 20 augustus 2026 door mr. M.B. de Boer, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. I.G.A. Karregat, griffier.
Dit proces-verbaal is bekendgemaakt op:
Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.