RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
de minister van Asiel en Migratie, de minister
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.48747
(gemachtigde: mr. E. Schoneveld),
en
(gemachtigde: mr. J.A.A. Willems).
Procesverloop
De minister heeft op 2 maart 2026 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel
59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.
Bij besluit van 24 augustus 2026 (het bestreden besluit) heeft de minister de maatregel
van bewaring met ten hoogste twaalf maanden verlengd.
De minister heeft de rechtbank in kennis gesteld van het verlengingsbesluit door middel van een kennisgeving. Daarmee wordt eiser geacht tegen het verlengingsbesluit beroep te hebben ingesteld en daarbij te hebben verzocht om schadevergoeding.
De rechtbank heeft het beroep op 31 augustus 2026 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen A.J. Bentaieb. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Op de zitting heeft de rechtbank verzocht om nadere informatie. De minister heeft op 31 augustus 2026 nadere stukken ingediend en eiser heeft op 1 september 2026 hierop gereageerd.
De rechtbank heeft het onderzoek op 3 september 2026 gesloten.
Overwegingen
1. Eiser stelt van Algerijnse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1972.
Toetsingskader
2. Volgens artikel 59, zesde lid, van de Vw mag de maatregel van bewaring met nog
eens twaalf maanden worden verlengd, als uitzetting wellicht meer tijd zal vergen (alle redelijke inspanningen ten spijt) als de vreemdeling niet meewerkt aan zijn uitzetting of de daartoe benodigde documentatie uit derde landen nog ontbreekt.
3. De minister moet in het verlengingsbesluit conform het beleid van paragraaf
A5/6.8 van de Vreemdelingencirculaire (Vc) nagaan of er voldaan is aan de voorwaarden voor verlenging, of er nog voldoende gronden voor de bewaring zijn, of de bewaring voor de vreemdeling onevenredig bezwarend is en of er zicht op uitzetting bestaat. Als dit voldoende gemotiveerd is, wordt hiermee voldaan aan alle uit de Terugkeerrichtlijn en het
arrest Mahdi voortvloeiende vereisten voor het nemen van een verlengingsbesluit.
Gegrondverklaring
4. Uit de bijlage van het voortgangsrapport m.b.t. uitzetting (M120) blijkt dat op 24
augustus 2026 een gegrondverklaring heeft plaatsgevonden. Uit het dossier blijkt niet waar deze gegrondverklaring op ziet. Ter zitting konden zowel eiser als de minister dit ook niet toelichten. De rechtbank heeft daarom de minister en eiser in de gelegenheid gesteld om hier nog nadere informatie over in te dienen.
5. De minister heeft op 31 augustus 2026 de betreffende uitspraak aan het digitale
dossier toegevoegd. Het gaat om een beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit op bezwaar betreffende de beëindiging van de Landelijke Vreemdelingen Voorziening (LVV). Dit beroep is op 30 september 2025 gegrond verklaard en op 24 augustus 2026 in het systeem van de minister opgevoerd. Eiser heeft hierop gevraagd naar de stand van zaken in die procedure.
6. De rechtbank acht de gegronde uitspraak in het beroep tegen het niet tijdelijk
beslissen niet relevant voor de beoordeling van de rechtmatigheid van het bestreden besluit, evenals de voortgang in de bezwaarprocedure zelf en heeft het onderzoek gesloten.
Tijdige verlenging
7. Aan eiser is op 2 maart 2026 de maatregel van vreemdelingenbewaring op grond
van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw opgelegd. Eiser voert aan dat hij voorafgaand aan deze maatregel twee weken in bewaring heeft gezeten. Deze twee weken moeten worden meegenomen in de berekening voor de termijn om de maatregel te verlengen, waardoor het verlengingsbesluit van 24 augustus 2026 te laat is genomen. Eiser geeft aan dat hij weet dat deze rechtbank op 23 maart 2026 in de uitspraak op zijn beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring van 2 maart 2026 al een oordeel over het vorenstaande heeft gegeven, maar wil dit desondanks toch aanvoeren.
8. De rechtbank merkt op dat zij in haar uitspraak van 23 maart 2026 heeft
geoordeeld dat eiser op 2 maart 2026 in bewaring is gesteld ter uitvoering van het op 2 maart 2026 uitgevaardigde terugkeerbesluit. Dit betekent dat de termijn voor verlenging op 2 maart 2026, de datum van oplegging van deze maatregel, is gaan lopen. Eventuele eerdere inbewaringstellingen worden hierbij niet meegenomen omdat deze niet ter uitvoering van het terugkeerbesluit van 2 maart 2026 zijn geweest.
9. De rechtbank overweegt als volgt. Aan eiser is op 2 maart 2026 de maatregel
van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid en onder a, van de Vw opgelegd. Gelet op hetgeen in overweging 8 is opgenomen, begint de termijn van zes maanden op 2 maart 2026 te lopen en is die termijn op 28 augustus 2026 verstreken. De minister mocht de maatregel van bewaring ten hoogste twee weken voor het verstrijken van de termijn van zes maanden verlengen. Gelet op de omstandigheid dat het verlengingsbesluit dateert van 24 augustus 2026 is de rechtbank dan ook van oordeel dat de minister niet onjuist heeft gehandeld en dat geen sprake is van een te laat genomen verlengingsbesluit. De beroepsgrond slaagt niet.
Gronden uit het verlengingsbesluit
10. In het verlengingsbesluit staat dat eiser op 19 januari 2026 in bewaring is gesteld
omdat een risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken en/of omdat eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert. Vervolgens staat in het verlengingsbesluit dat de volgende gronden voor bewaring uit artikel 5.1b van het Vreemdelingenbesluit ten grondslag liggen aan het besluit tot verlenging van de bewaringstermijn:
c. niet dan wel niet voldoende meewerkt aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit;
p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 heeft gehouden;
r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;
s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.
11. De rechtbank stelt vast dat de gronden niet zijn betwist. De rechtbank oordeelt dat
de gronden feitelijk juist en voor zover nodig voldoende gemotiveerd en het verlengingsbesluit kunnen dragen.
Belangenafweging
12. Eiser voert aan dat de maatregel steeds zwaarder voor hem wordt. Eiser stelt dat
zijn belang om in vrijheid te worden gesteld zwaarder weegt dan het belang van de minister om de maatregel te laten voortduren.
13. De rechtbank is van oordeel dat eisers stelling, dat de maatregel hem steeds
zwaarder valt, geen aanleiding is om de bewaring op te heffen. Eiser werkt in zijn geheel niet mee aan zijn uitzetting en van bijzondere belangen of omstandigheden is verder niet gebleken. Ook is niet gebleken van omstandigheden die eisers inbewaringstelling onevenredig bezwaarlijk maken. Om die redenen valt de belangenafweging niet in zijn voordeel uit. De beroepsgrond slaagt niet.
Ambtshalve toetsing
14. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de
minister en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.
Conclusie
15. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding
afgewezen.
16. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. W.A. Berghuis, rechter, in aanwezigheid van S.N. Lekatompessij, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
07 september 2026
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.