RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , eiser,
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
Samenvatting
Zittingsplaats Haarlem
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.63115
V-nummer: [nummer]
(gemachtigde: mr. F.J.E. Hogewind)
en
(gemachtigde: mr. J.E. Weststrate).
1. Eiser komt uit Zuid-Afrika. Hij heeft om asiel gevraagd. Hij stelt dat hij getuige was van een moord op een Uber-chauffeur en dat de daders diezelfde nacht bij hem thuis hebben ingebroken en hem hebben mishandeld. Bij terugkeer vreest eiser voor zijn leven.
Verweerder heeft eisers asielaanvraag afgewezen. Verweerder gelooft eisers problemen niet. Eiser moet terugkeren naar Zuid-Afrika.
Eiser is het hier niet mee eens. Hij heeft hiervoor argumenten gegeven. Dat zijn de beroepsgronden. De rechtbank beoordeelt verweerders besluit op basis van deze beroepsgronden.
De rechtbank volgt verweerder. Dit betekent dat eiser geen gelijk krijgt en zijn beroep ongegrond is.
Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel is gekomen en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft op 24 november 2025 een asielaanvraag ingediend. Verweerder heeft deze asielaanvraag met het bestreden besluit van 18 december 2025 afgewezen als ongegrond.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
Op 6 februari 2026 zou de rechtbank het beroep op zitting behandelen. Ter zitting bleek dat er geen tolk Engels aanwezig was. De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting toen geschorst.
Op 28 juli 2026 heeft de rechtbank het beroep op zitting behandeld. Hieraan heeft de gemachtigde van verweerder deelgenomen. Eiser en zijn gemachtigde waren niet aanwezig.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
3. Eiser stelt de Zuid-Afrikaanse nationaliteit te hebben en te zijn geboren op [datum] 1996. Hij legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag. Hij is ooggetuige geweest van een moord op een Uber-chauffeur genaamd [naam 1] . Deze chauffeur werd doodgeschoten door vier andere taxichauffeurs. Toen eiser dit zag, vluchtte hij weg. Terwijl eiser wegvluchtte, kwam [naam 2] , die onderdeel was van de groep taxichauffeurs, op eiser af en vroeg wat er was gebeurd. Diezelfde nacht hebben drie mannen ingebroken bij eiser thuis. Zij hebben eiser mishandeld en zijn spullen vernield. Eiser heeft Johannesburg toen verlaten. Ongeveer drie maanden later is eiser uit Zuid-Afrika gevlucht.
Het bestreden besluit
4. Volgens verweerder bevat het relaas van eiser de volgende asielmotieven:
1. eisers identiteit, nationaliteit en herkomst;
2. eisers problemen met een groep taxichauffeurs
Verweerder gelooft eisers identiteit, nationaliteit en herkomst. Eisers problemen met de groep taxichauffeurs gelooft verweerder echter niet. Verweerder vindt dat eiser geen oprechte inspanning heeft geleverd om zijn asielaanvraag te staven. Hij heeft namelijk geen krantenartikelen of documenten van sociale media overgelegd over de moord, terwijl hij wel heeft verklaard dat er op sociale media en in de krant bewijs over de moord te vinden is. Ook heeft eiser geen medische documenten overgelegd van zijn ziekenhuisbezoeken na de mishandeling. Om deze redenen voldoet eiser niet aan de voorwaarde van artikel 31, zesde lid, onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw), zoals die ten tijde van het bestreden besluit luidde en in deze procedure nog steeds geldt. Daarnaast vindt verweerder eisers verklaringen onsamenhangend en onaannemelijk. Eiser verklaart namelijk wisselend over de groep die [naam 1] doodschoot. Ook verklaart eiser wisselend en onlogisch over wat hij direct na het schietincident heeft gedaan. Tevens verklaart eiser ongerijmd over de vragen die hij van [naam 2] kreeg. Verder verklaart eiser wisselend over de kosten van zijn reis naar Nederland. Om deze redenen voldoet eiser ook niet aan de voorwaarde van artikel 31, zesde lid, onder c, van de Vw.
Verweerder heeft eisers asielaanvraag afgewezen. Daarbij heeft verweerder een terugkeerbesluit uitgevaardigd tegen eiser. Eiser moet Nederland binnen vier weken verlaten.
Heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat eiser geen oprechte inspanning heeft geleverd om zijn asielaanvraag te staven?
5. Eiser voert aan dat hij zich niet gerealiseerd heeft dat hij medische documenten nodig zou hebben ter staving van zijn asielaanvraag. Hij was in shock, had veel pijn en heeft de medische documenten daarom niet opgevraagd. De reisagent heeft hem alleen uitgelegd waar hij asiel moest aanvragen, maar niet dat hij bewijs voor zijn asielaanvraag moest meenemen. Hij heeft bovendien een beperkte opleiding gehad. Gelet op deze feiten en omstandigheden heeft verweerder hem ten onrechte tegengeworpen dat hij geen medische documenten heeft overgelegd. Eiser is van plan contact te leggen met de kliniek die hem heeft behandeld, zodat hij alsnog medische documenten kan overleggen.
De rechtbank overweegt allereerst dat zij op 6 februari 2026, toen er ter zitting geen tolk Engels beschikbaar was, het belang van eiser heeft laten prevaleren en het onderzoek ter zitting heeft geschorst. Toen eiser en zijn gemachtigde op 28 juli 2026 niet ter zitting waren verschenen, is er telefonisch contact geweest met eisers gemachtigde die toen heeft verklaard dat hij de uitnodiging voor de zitting over het hoofd had gezien. De rechtbank heeft het dossier goed bestudeerd en heeft hierin geen aanleiding gezien om de behandeling van eisers beroep verder aan te houden. Daarom heeft de rechtbank het beroep op 28 juli 2026 in afwezigheid van eiser en zijn gemachtigde op zitting behandeld.
De rechtbank volgt verweerders standpunt dat eiser geen oprechte inspanning heeft geleverd om zijn asielaanvraag te staven. Verweerder heeft eiser immers terecht tegengeworpen dat hij geen krantenartikelen of documenten van sociale media heeft overgelegd, terwijl hij heeft verklaard dat het schietincident overal op sociale mediakanalen te zien was en dat er ook nieuwsberichten hierover in de krant stonden. In beroep heeft eiser deze tegenwerping ook niet betwist. Daarnaast concludeert de rechtbank met verweerder dat eiser geen medische stukken heeft overgelegd. Eiser heeft verklaard dat hij door de mishandeling zware verwondingen had en hiervoor is behandeld in een privékliniek. Verweerder had daarom van eiser mogen verwachten dat hij hiervan enig bewijs kon overleggen. Hoewel eiser in beroep stelt dat hij contact gaat leggen met de privékliniek, heeft hij tot op de dag van vandaag geen medische stukken overgelegd. De beroepsgrond slaagt daarom niet.
Heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat eisers verklaringen onsamenhangend en onaannemelijk zijn?
6. Eiser heeft bovengenoemd standpunt van verweerder gemotiveerd betwist.
Met verweerder acht de rechtbank eisers verklaringen onsamenhangend en onaannemelijk. Eisers verklaringen over het schietincident en daaropvolgend het gesprek met [naam 2] heeft verweerder terecht wisselend en ongerijmd geacht. Eisers verklaringen over zijn activiteiten na het schietincident, namelijk dat hij ging werken bij een ander winkelcentrum op een halfuur rijden vanaf de plaats van de moord, acht de rechtbank met verweerder onlogisch. Daarnaast overweegt de rechtbank dat de hoorambtenaar tijdens het nader gehoor aan eiser heeft gevraagd hoeveel hij heeft betaald voor zijn reis naar Nederland. Eiser heeft toen twee uiteenlopende bedragen genoemd. Ter zitting heeft de gemachtigde van verweerder toegelicht dat deze wisselende verklaringen van eiser niet doorslaggevend zijn, maar wel zijn betrokken bij de beoordeling. Ook dit standpunt kan de rechtbank volgen. De beroepsgrond slaagt daarom niet.
Conclusie en gevolgen
7. Verweerder heeft de aanvraag terecht afgewezen als ongegrond. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Voor een proceskostenvergoeding bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M. Kraefft, rechter, in aanwezigheid van mr. S.L. Clemens, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.