Rechtbank DEN HAAG
Strafrecht
Meervoudige kamer
Parketnummer: 09/245743-25
Datum uitspraak: 11 februari 2026
Tegenspraak
De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1983 te [geboorteplaats] ,
BRP-adres: [adres] .
1. Het onderzoek ter terechtzitting
Het onderzoek is gehouden op de terechtzittingen van 10 december 2025 (pro forma) en 28 januari 2026 (inhoudelijke behandeling).
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. L. de Graaf en van hetgeen door de verdachte en zijn raadsman mr. A.W. Syrier naar voren is gebracht.
2. De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
hij op of omstreeks 7 juli 2025 te Gouda tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een collectie Panini voetbalplaatjes, albums en stickers (met een totale waarde van ongeveer € 500.000,-), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [aangever] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft/hebben verschaft en/of die weg te nemen goederen onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak.
3. De bewijsbeslissing
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde en heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twaalf maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft vrijspraak van het ten laste gelegde bepleit.
Vrijspraak
De rechtbank is met betrekking tot het ten laste gelegde feit van oordeel dat dit feit niet wettig en overtuigend is bewezen.
Uit het dossier blijkt dat de verdachte enkele weken voor de diefstal van de collectie Panini voetbalplaatjes, albums en stickers een opslagbox bij Shurgard in [plaats] heeft gehuurd. Dat betrof een andere opslagbox dan de opslagbox waarin de aangever zijn collectie had opgeslagen, maar deze bevond zich wel in hetzelfde pand van Shurgard. Met tijdelijke toegangscodes gekoppeld aan de toegangspas die de verdachte had gekregen naar aanleiding van de huur van zijn opslagbox hebben medeverdachte Ince en een onbekend gebleven persoon zich op de dag voor de diefstal de toegang tot het pand van Shurgard in [plaats] verschaft. Niet gebleken is dat de verdachte hierbij aanwezig was. Op de dag van de diefstal zijn er wederom dergelijke toegangscodes gebruikt om toegang te krijgen tot het pand van Shurgard. Niet is gebleken dat de verdachte toegang heeft gehad tot deze tijdelijke toegangscodes. De verdachte was die tweede dag wel aanwezig in het pand en heeft samen met medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] en een onbekend gebleven persoon dozen met daarin de bij Shurgard opgeslagen Panini voetbalplaatjes in twee busjes ingeladen en vervoerd naar [bedrijf] in Rijswijk.
Tijdens zijn eerste verhoor heeft de verdachte gezwegen en ook bij de rechter-commissaris en tijdens de raadkamer heeft hij geen openheid van zaken gegeven. Later en ook tijdens de inhoudelijke behandeling heeft de verdachte verklaard dat hij de opslagbox bij Shurgard had gehuurd in opdracht van iemand anders en dat hij in ruil daarvoor € 100,- of € 150,- had ontvangen.
Verder heeft de verdachte aangevoerd dat hij door iemand is gevraagd te helpen met het verhuizen van de dozen die hij samen met de anderen heeft ingeladen in de busjes. Ook hiervoor zou hij een vergoeding van € 100,- of € 150,- hebben ontvangen. De verdachte heeft zich op het standpunt gesteld dat hij niet eens wist of het ging om het verhuizen van spullen afkomstig uit de door hem gehuurde opslagbox en ook niet om wiens spullen het ging. De door hem gehuurde opslagbox zou hij na het huren daarvan nooit hebben gezien. Ook stelt de verdachte zich op het standpunt dat hij tijdens het verhuizen geen braakschade heeft gezien en dat hij na de dag van het inladen van de dozen deze dozen of de voetbalplaatjes daarin niet meer heeft gezien.
De rechtbank kan slechts vaststellen dat de verdachte heeft meegeholpen om de dozen waarin de Panini-collectie zat in busjes te laden. Deze gedraging wijst echter niet zonder meer op betrokkenheid bij de diefstal met braak. Het opzet van de verdachte op diefstal met braak kan hieruit immers niet worden afgeleid. Dat opzet kan de rechtbank ook niet afleiden op grond van de andere stukken in het dossier. Bovendien valt de verklaring die de verdachte heeft gegeven op grond van het dossier niet uit te sluiten en is ook niet (geheel) onaannemelijk.
Gelet op het voorgaande zal de verdachte van het tenlastegelegde worden vrijgesproken.
4. De vordering van de benadeelde partij
[aangever] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en vordert een schadevergoeding van € 997.501,-, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 995.001,- aan materiële schade en € 2.500,- aan immateriële schade. De benadeelde partij vordert voorts een proceskostenvergoeding van € 7.431,-.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie concludeert tot hoofdelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij tot een bedrag van € 500.000,-. Dit bedrag bestaat uit materiële schade. De officier van justitie concludeert dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in zijn vordering. De proceskostenvergoeding van € 7.431,- komt volledig voor toewijzing in aanmerking.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij, gelet op de bepleite vrijspraak, niet-ontvankelijk moet worden verklaard in zijn vordering. Subsidiair verzoekt de raadsman de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren omdat behandeling van de vordering een onevenredige belasting van het strafgeding met zich brengt. De proceskostenvergoeding moet worden afgewezen.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in zijn vordering, aangezien de verdachte van het feit waarop de vordering betrekking heeft, zal worden vrijgesproken.
Dit brengt mee dat de benadeelde partij moet worden veroordeeld in de kosten die de verdachte tot aan deze uitspraak in verband met zijn verdediging tegen die vordering heeft moeten maken. De rechtbank begroot deze kosten op nihil.
5. De beslissing
De rechtbank:
verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;
heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte;
bepaalt dat de benadeelde partij [aangever] niet-ontvankelijk is in de vordering tot schadevergoeding.
Dit vonnis is gewezen door
mr. G.A. van Essen, voorzitter,
mr. Y.J. Wijnnobel-van Erp, rechter,
mr. R. Wieringa, rechter,
in tegenwoordigheid van mr. F.A.M. Schuijt en mr. E.M. van Ginkel, griffiers,
en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 11 februari 2026.