RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres], eiseres
de minister van Asiel en Migratie,
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.45319
V-nummer: [V-nummer]
(gemachtigde: mr. T.T. van Wijchen),
en
(gemachtigde: mr. E. Spijkerman).
Procesverloop
Eiseres heeft op 7 juli 2026 een asielaanvraag als bedoeld in artikel 28 van de Vw 2000 ingediend. Verweerder heeft met het bestreden besluit van 3 augustus 2026 deze aanvraag niet in behandeling genomen.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 3 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen eiseres, haar gemachtigde, [persoon] als tolk, en de gemachtigde van verweerder.
Beoordeling door de rechtbank
1. Eiseres is geboren op [datum] 1982 en heeft de Iraakse nationaliteit.
2. De Europese Unie heeft gezamenlijke regelgeving over het in behandeling nemen van asielaanvragen. Die staat in de Asiel- en Migratiebeheerverordening (AMbV). Op grond van de AMbV neemt verweerder een asielaanvraag niet in behandeling als is vastgesteld dat een andere lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan.
3. Uit Eurodac is gebleken dat eiseres eerder een asielaanvraag heeft ingediend in Duitsland. Daarom heeft Nederland aan Duitsland op 22 juli 2026 een kennisgeving van terugname verstuurd. Duitsland heeft de kennisgeving op 27 juli 2026 bevestigd. Verweerder heeft daarom besloten de asielaanvraag van eiseres niet in behandeling te nemen, en eiseres over te dragen aan Duitsland.
4. Eiseres is het niet eens met het bestreden besluit. Zij voert aan dat zij voorafgaand aan het bestreden besluit niet daadwerkelijk gebruik heeft kunnen maken van haar recht op doeltreffende juridische advisering, zoals gewaarborgd in artikel 21 van de AMbV en overweging 39 van de preambule. Haar gemachtigde kreeg pas op 29 juli 2026 toegang tot het dossier en eiseres nam op 2 augustus contact met hem op. Verweerder nam vervolgens al op 3 augustus 2026 het besluit zonder een inhoudelijk gesprek af te wachten. Daardoor kon eiseres haar bezwaren tegen de overdracht niet tijdig met haar gemachtigde bespreken, onderbouwen en vóór de besluitvorming naar voren brengen. Verweerder heeft haar vervolgens juist tegengeworpen dat zij geen bezwaren of stukken had ingediend. Het besluit is daarom onzorgvuldig voorbereid en in strijd met artikel 3:2 van de Awb.
De rechtbank oordeelt als volgt.
5. De minister mag in beginsel ten opzichte van Duitsland uitgaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Dit betekent dat lidstaten erop mogen vertrouwen dat de andere lidstaten de vreemdeling in overeenstemming met het EVRM, het Vluchtelingenverdrag en het Unierecht zullen behandelen. Eiseres moet aannemelijk maken dat dit in haar geval niet kan.
6. Uit artikel 43, eerste lid, van de AMbV volgt de draagwijdte van het beroep. De beoordeling van het beroep is beperkt tot drie aspecten, namelijk of:
a. de overdracht voor de betrokken persoon een reëel risico op onmenselijke of vernederende behandeling zou inhouden in de zin van artikel 4 van het Handvest;
er sprake is van omstandigheden na het overdrachtsbesluit die bepalend zijn voor de juiste toepassing van deze verordening;
inbreuk is gemaakt op de artikelen 25 tot en met 28 en artikel 34, in het geval van op grond van artikel 36, lid 1, punt a), overgenomen personen.
7. Hetgeen eiseres aanvoert valt niet onder één van de genoemde aspecten en daarmee niet onder de draagwijdte van artikel 43, eerste lid, van de AMbV. Artikel 21 van de AMbV kent het recht om op doeltreffende wijze, volgens het nationale recht, gedurende de gehele procedure een juridisch adviseur te raadplegen. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat dit recht in haar geval is geschonden. Eiseres en haar gemachtigde zijn op 28 juli 2026 op de hoogte gesteld van de toevoeging. Eiseres heeft daarbij ook de contactgegevens van haar gemachtigde ontvangen met het verzoek zo spoedig mogelijk contact met hem op te nemen. Het lag dan ook op de weg van eiseres om dit per omgaande te doen. Van eiseres mocht worden verlangd dat zij aldus adequaat en volwaardig gebruikmaakte van de mogelijkheid tot juridische bijstand. Uit artikel 21 van de AMbV volgt voorts geen verplichting voor verweerder om de besluitvorming aan te houden totdat daadwerkelijk contact tussen eiseres en haar gemachtigde heeft plaatsgevonden. Voor zover eiseres met deze grond wil betogen dat zij door het ontbreken van tijdige rechtsbijstand relevante bezwaren tegen de overdracht niet naar voren heeft kunnen brengen, lag het op haar weg om concreet te maken dat de overdracht aan Duitsland voor haar een reëel risico oplevert op een onmenselijke of vernederende behandeling als bedoeld in artikel 4 van het Handvest. Zij heeft dergelijke inhoudelijke omstandigheden niet aangevoerd en evenmin met stukken onderbouwd. De beroepsgrond slaagt niet.
8. Het beroep is kennelijk ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen gelijk krijgt en het bestreden besluit in stand blijft.
9. Omdat het beroep ongegrond is krijgt eiseres geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 7 september 2026 door mr. K.M. de Jager, rechter, in aanwezigheid van mr. M. Gasi, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
Deze uitspraak is bekendgemaakt op:
Informatie over verzet
Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden.