RECHTBANK DEN HAAG
[eiser], eiser,
de minister van Asiel en Migratie, verweerder,
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.53356
V-nummer: [V-nummer],
(gemachtigde: mr. A. Hanna),
en
(gemachtigde: mr. G.T. Cambier).
Procesverloop
Met het bestreden besluit van 9 september 2026 heeft verweerder aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.
Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.
De rechtbank heeft het beroep op 16 september 2026 met behulp van een beeldverbinding op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen [tolk]. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Overwegingen
1. Eiser, in het bezit van de Turkse nationaliteit, is op 10 augustus 2026 aangehouden omdat hij met behulp van een vervalst uitreisvisum in zijn paspoort naar Turkije probeerde terug te vliegen. Hij is daarvoor strafrechtelijk veroordeeld en heeft een vrijheidsstraf uitgezeten. Daarna is op 25 augustus 2026 tegen hem een terugkeerbesluit uitgevaardigd, waartegen hij geen rechtsmiddelen heeft aangewend. Eiser heeft dus geen rechtmatig verblijf in Nederland, zodat de nu aan hem opgelegde maatregel van vreemdelingenbewaring terecht is gebaseerd op artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet.
2. Verweerder heeft daarbij terecht een risico op onderduiken aangenomen.
3. Allereerst staat vast dat eiser niet onmiddellijk na het verstrijken van de geldigheidsduur van het aan hem verstrekte visum voor kort verblijf, op 2 december 2025, Nederland heeft verlaten. De aan de maatregel ten grondslag gelegde b-grond is daarom feitelijk juist. Dat eiser daarna alsnog heeft geprobeerd om te vertrekken maakt dit niet anders.
4. Zoals eiser voorts heeft erkend, is ook de f-grond feitelijk juist. Dit is als zodanig voldoende om deze grond tegen te werpen. Dat eiser hier geen voordeel van heeft gehad doet hiervoor niet ter zake.
5. Deze beide gronden kunnen de maatregel zelfstandig dragen. De omstandigheid dat de feitelijke juistheid van de a-grond in dit geval niet toereikend is gemotiveerd, kan dan ook niet leiden tot een geslaagd beroep.
6. De rechtbank volgt niet het standpunt van eiser dat verweerder onvoldoende voortvarend zou werken aan eisers vertrek. Eiser is sinds 25 augustus 2026 verwijderbaar. Daarnaast dient de afgifte van een vervangend reisdocument te worden afgewacht. Eiser is er zelf verantwoordelijk voor dat zijn paspoort onbruikbaar is geworden en is ook in de eerste plaats verantwoordelijk om aan een nieuw reisdocument te komen.
7. Ook overigens is niet gebleken dat de maatregel van vreemdelingenbewaring onrechtmatig is.
Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 16 september 2026 door mr. J.F.I. Sinack, rechter, in aanwezigheid van mr. A.M. Verberne, griffier. Dit proces-verbaal wordt geanonimiseerd gepubliceerd op www.rechtspraak.nl.
Dit proces-verbaal is verzonden op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.