uitspraak van de enkelvoudige kamer op het verzet van
[opposant] , opposant
V-nummer: [v-nummer]
(gemachtigde: [gemachtigde] ),
tegen de uitspraak van de rechtbank van 19 augustus 2025 in het geding tussen
opposant
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder.
Inleiding
1. Deze uitspraak op het verzet van opposant gaat over de uitspraak van de rechtbank van 19 augustus 2025 waarin de rechtbank het beroep van opposant niet-ontvankelijk heeft verklaard.
Opposant heeft niet verzocht om op een zitting te worden gehoord.
Beoordeling door de rechtbank
2. De rechtbank beoordeelt in deze uitspraak uitsluitend of in de uitspraak van 19 augustus 2025 terecht is geoordeeld dat buiten redelijke twijfel is dat het beroep niet-ontvankelijk is. Zij doet dit aan de hand van de gronden van het verzet. Aan de inhoud van de beroepsgronden komt de rechtbank in deze zaak pas toe als het verzet gegrond is.
3. De rechtbank komt tot het oordeel dat het verzet ongegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
De uitspraak van 19 augustus 2025
4. De rechtbank heeft in de beroepszaak uitspraak gedaan zonder zitting. Dat mag de rechtbank als het eindoordeel buiten redelijke twijfel staat. De rechtbank heeft het beroep kennelijk niet-ontvankelijk geacht. De reden hiervoor is dat de rechtbank tot de conclusie is gekomen dat de beslistermijn van verweerder ten tijde van het instellen van het beroep nog niet was verstreken, omdat met de toepassing van het besluit- en vertrekmoratorium voor vreemdelingen uit Syrië (het ‘besluitmoratorium’) de beslistermijn in de zaak van opposant op grond van artikel 43 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) tot 4 december 2025 werd verlengd.
Het verzet van opposant
5. Opposant stelt dat de rechtbank ten onrechte is uitgegaan 3 september 2024 als datum van de asielaanvraag, terwijl de rechtbank in de uitspraak van 5 december 2024, zittingsplaats Roermond (ECLI:NL:RBLIM:2024:9021) is uitgegaan van de asielaanvraag van 17 juni 2023. Hij meent dat de 21 maanden termijn dient te worden berekend vanaf 17 juni 2023 en niet per 4 maart 2024.
6. De rechtbank overweegt als volgt. Op 11 december 2024, in werking getreden op 14 december 2024, heeft verweerder een besluit- en vertrekmoratorium ingesteld voor vreemdelingen uit Syrië. Het besluitmoratorium houdt in dat de beslistermijnen van lopende asielaanvragen en van asielaanvragen die tijdens het moratorium worden ontvangen, worden verlengd met een jaar, tot maximaal 21 maanden na de asielaanvraag. Het besluitmoratorium is beëindigd op 14 juni 2025. In haar uitspraak van 28 april 2026 (ECLI:NL:RBDHA:2026:11503) heeft deze rechtbank en zittingsplaats echter geoordeeld dat op grond van artikel 31, vierde lid, van de Procedurerichtlijn de beslistermijn met het besluitmoratorium niet kan worden verlengd, maar hoogstens dat de beslissing kan worden uitgesteld zolang het besluitmoratorium geldt, te weten zes maanden. De rechtbank stelt vast dat verweerder op 3 juni 2025 een ingebrekestelling heeft ontvangen. Op dat moment was het besluitmoratorium van kracht. De ingebrekestelling is naar het oordeel van de rechtbank daarom prematuur ingediend. Verweerder was immers niet gehouden om een besluit te nemen zolang het besluitmoratorium gold. Dat de datum van de asielaanvraag volgens opposant op 17 juni 2023 had moeten worden vastgesteld, wat daar ook van zij, doet er niet aan af dat de ingebrekestelling door verweerder is ontvangen terwijl het besluitmoratorium van kracht was. Naar het oordeel van de rechtbank is in de uitspraak van 19 augustus 2025 terecht vastgesteld dat het beroep niet-ontvankelijk is.
Conclusie en gevolgen
7. De grond van het verzet slaagt niet. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding anders te oordelen dan in de uitspraak van 19 augustus 2025. Het verzet is ongegrond. Dat betekent dat die uitspraak in stand blijft.
8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het verzet ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. P. Vrolijk, rechter, in aanwezigheid van F.S. Ulrich, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op: