RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
de minister van Asiel en Migratie,
Samenvatting
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.45632
(gemachtigde: mr. D.W.M. van Erp),
en
(gemachtigde: mr. L.J.E. Altdorf).
1. Deze uitspraak gaat over de niet-ontvankelijkverklaring van de asielaanvraag van eiser, als bedoeld in artikel 28 van de Vw. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de niet-ontvankelijkverklaring van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de niet-ontvankelijkverklaring van de asielaanvraag in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft op 31 juli 2026 een (opvolgende) asielaanvraag ingediend. Hij stelt van Bengalese nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1998. De minister heeft met het bestreden besluit van 7 augustus 2026 deze aanvraag in de versnelde asielprocedure niet-ontvankelijk verklaard.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 14 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, mr. M.E. Buijsse als waarnemer van de gemachtigde van eiser, P. Ghosh als tolk en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Eerdere asielaanvraag
3. Eiser heeft op 21 augustus 2022 zijn eerste asielaanvraag in Nederland ingediend. Eiser heeft aan deze aanvraag ten grondslag gelegd dat hij vreest voor fundamentalisten die zijn homoseksualiteit en afvalligheid niet accepteren. Ook vreest hij voor de ouders van een ex-partner. De minister heeft deze aanvraag afgewezen. De homoseksualiteit van eiser en de daaruit voorvloeiende problemen heeft de minister ongeloofwaardig geacht terwijl zijn afvalligheid volgens de minister niet maakt dat eiser vluchteling is in de zin van het Vluchtelingenverdrag of een reëel risico loopt op een behandeling strijdig met artikel 3 van het EVRM. De rechtbank heeft het door eiser daartegen gerichte beroep bij uitspraak van 14 juli 2026 ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft eiser hoger beroep ingediend. Hier is nog geen uitspraak in gedaan.
Huidige asielaanvraag
4. Op 31 juli 2026 heeft eiser onderhavige, opvolgende, asielaanvraag ingediend. Aan deze asielaanvraag heeft eiser (wederom) ten grondslag gelegd dat hij vanwege zijn homoseksualiteit en afvalligheid bij terugkeer naar Bangladesh te vrezen heeft voor problemen. Eiser stelt ten opzichte van zijn vorige aanvraag voor wat betreft zijn homoseksualiteit identiteitsgroei te hebben doorgemaakt. Hij is vanwege zijn deelname aan lhbti-activiteiten beter in staat om over zijn seksuele gerichtheid te verklaren. In dat kader heeft hij foto’s van zijn aanwezigheid bij de Pride in Amsterdam en een verklaring van het COC overgelegd. Ook heeft eiser naar hem herleidbare interviews gegeven over zijn homoseksualiteit en afvalligheid, welke te zien zijn op YouTube. Hier heeft hij links naar en vertalingen van overgelegd.
Het bestreden besluit
5. Bij besluit van 7 augustus 2026 heeft de minister de aanvraag van eiser niet-ontvankelijk verklaard. De minister heeft zich daarbij op het standpunt gesteld dat eiser aan deze aanvraag geen nieuwe belangrijke informatie ten grondslag heeft gelegd. Volgens de minister is er geen sprake van nieuwe relevante elementen. Hierbij heeft de minister van belang geacht dat er geen beëdigde vertaling van de video’s is overgelegd. Op dit punt is de aanvraag incompleet. Verder heeft de minister betekenis toegekend aan de omstandigheid dat eiser in zijn eerdere procedure ook al foto’s met betrekking tot zijn deelname aan lhbti-activiteiten heeft overgelegd terwijl hij voor het overige zijn gestelde identiteitsgroei niet nader heeft onderbouwd of geconcretiseerd. De brief van het COC is in de vorige procedure ook al overgelegd en daarom niet nieuw.
Wat vindt eiser?
6. Eiser is van mening dat de minister ten onrechte heeft geconcludeerd dat hij geen nieuwe relevante elementen aan zijn aanvraag ten grondslag heeft gelegd. Voor wat betreft de videobeelden voert eiser aan dat de minister deze fragmenten ook zonder een beëdigde vertaling had kunnen beoordelen aan de hand van de AI-transcripties. Ook bestaat de mogelijkheid om de beelden vanuit YouTube met een Nederlandse vertaling te bekijken. Verder wijst eiser erop dat in Werkinstructie (WI) 2026/14 enkel staat vermeld dat van documenten een beëdigde vertaling moet worden bijgevoegd terwijl het hier gaat om video’s. De minister had hierom niet voorbij mogen gaan aan deze videobeelden en deze inhoudelijk moeten beoordelen.
7. Eiser vindt ook dat de minister de door hem overgelegde foto’s van zijn deelname aan de Pride ten onrechte als niet relevant heeft aangemerkt. Zijn blijvende deelname aan lhbti-activiteiten hebben namelijk geleid tot identiteitsgroei en zijn vermogen om zijn homoseksualiteit meer onder woorden te kunnen brengen. De minister heeft dit miskend en onzorgvuldig gehandeld door hem hier niet nader over te horen. Eiser wijst daarbij op WI 2026/24.
8. Gelet op het vorengaande stelt eiser zich op het standpunt dat de minister zijn aanvraag ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard.
Het oordeel van de rechtbank
9. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat eiser geen nieuwe relevante elementen aan zijn asielaanvraag ten grondslag heeft gelegd die zijn kans om in aanmerking te komen voor internationale bescherming aanzienlijk vergroten. De minister heeft daarom de aanvraag van eiser niet-ontvankelijk kunnen verklaren. Hierbij acht de rechtbank het volgende van belang.
De video’s, transcripties en screenshots
10. Niet in geschil is dat eiser in de besluitvormingsfase geen beëdigde vertaling van de door hem overgelegde videofragmenten heeft bijgevoegd. Gelet hierop heeft de minister naar het oordeel van de rechtbank in het bestreden besluit terecht geoordeeld dat diens aanvraag op dit punt niet compleet is ingediend en deze fragmenten niet kunnen worden aangemerkt als nieuwe relevante elementen. De minister heeft er in dit verband op kunnen wijzen dat niet uitgegaan kan worden van een door AI getranscribeerde tekst of YouTube vertaling, omdat de juistheid daarvan onvoldoende kan worden vastgesteld. Er valt niet te verifiëren of de overgelegde vertaling daadwerkelijk de juiste inhoud van de fragmenten weergeeft. Dat er in de WI gesproken wordt over documenten en dit video’s betreft, maakt dit niet anders. In het aanvraagformulier volgende asielaanvraag wordt er expliciet op gewezen dat alle buitenlandse documenten en bewijsstukken die niet zijn opgesteld in het Nederlands, Engels, Duits of Frans moeten worden vertaald door een door de rechtbank beëdigde vertaler. De door eiser op 3 september 2026 in beroep alsnog overgelegde vertaling leidt niet tot een ander oordeel. Uit deze vertaling blijkt namelijk niet dat deze wel door een beëdigde vertaler is opgemaakt. Er staat geen tolkennummer vermeld op de vertaling en de vertaler staat niet ingeschreven in het tolkenregister. Desgevraagd kon (de gemachtigde van) eiser ter zitting evenmin duidelijkheid verschaffen over de betreffende tolk of de wijze van totstandkoming van deze vertaling. Daarbij komt dat de minister zich op het standpunt heeft kunnen stellen dat de inhoud van de alsnog overgelegde vertaling van de videofragmenten niet maakt dat de kans dat eiser in aanmerking komt voor internationale bescherming aanzienlijk wordt vergroot. Er zijn geen aanwijzingen dat de Bengaalse autoriteiten van deze video’s op de hoogte zijn of dat eiser hierom wordt vervolgd. Eiser heeft zijn stelling dat hij door deze video’s bij terugkeer zeker problemen zal krijgen met de Bengaalse autoriteiten op geen enkele wijze nader onderbouwd of geconcretiseerd. Deze beroepsgrond slaagt dan ook niet.
De overgelegde foto’s, de gestelde identiteitsgroei en het horen van eiser
11. Eiser heeft aangegeven dat hij ten opzichte van zijn eerdere asielprocedure identiteitsgroei heeft doorgemaakt. Door zijn deelname aan lhbti-activiteiten is hij beter in staat over zijn seksuele gerichtheid te verklaren. Ter onderbouwing hiervan heeft hij bij zijn aanvraag enkele foto’s van zichzelf bij de Pride in Amsterdam eind juli 2026 overgelegd. Zoals de minister terecht heeft tegengeworpen en anders dan eiser beweert, is het enkele benoemen van de term identiteitsgroei door deelname aan dergelijke activiteiten echter niet zonder meer voldoende om van een relevant nieuw element te spreken. In dit geval komt hierbij betekenis toe aan het (zeer) korte tijdsverloop tussen de uitspraak van de rechtbank in eisers vorige asielprocedure op 14 juli 2026 en eisers opvolgende asielaanvraag van 31 juli 2026 en de omstandigheid dat in die vorige procedure met betrekking tot soortgelijke foto’s al door de rechtbank is geoordeeld dat aan de enkele aanwezigheid bij dergelijke activiteiten slechts geringe betekenis toekomt. Onder die omstandigheden is het naar het oordeel van de rechtbank niet onredelijk dat de minister een nadere onderbouwing en toelichting van eiser bij zijn opvolgende asielaanvraag verwacht. Dit geldt te meer nu de foto’s van eiser zien op zijn aanwezigheid bij een enkele gelegenheid, namelijk de Pride in Amsterdam. Dit betreft een massaal feest dat ook buiten de lhbti-gemeenschap wijdverspreid wordt gevierd. De minister heeft hierin dan ook geen relevant nieuw element hoeven zien dat de kans van eiser op internationale bescherming aanzienlijk groter maakt. De minister heeft eiser daarom ook niet hoeven horen. Deze beroepsgrond van eiser slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
12. De minister heeft de aanvraag niet-ontvankelijk mogen verklaren. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt en het besluit in stand kan blijven. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Skerka, rechter, in aanwezigheid van drs. C.L.W. Slycke - van Dort, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 23 september 2026
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.