ECLI:NL:RBDHA:2026:29014

[eiseres] ,

de minister van Buitenlandse Zaken, verweerder, hierna: de minister

(gemachtigde: mr. E. de Jong).

Inleiding

Met het bestreden besluit van 15 mei 2025 op het bezwaar van eiseres is de minister bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.

Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. De minister heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.

De rechtbank heeft het beroep op 16 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiseres, [referente] (hierna: referente of moeder) en de gemachtigde van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

2. Eiseres heeft verzocht om vrijstelling van het griffierecht. De griffier heeft dit verzoek met de brief van 24 juni 2025 voorlopig toegewezen. De rechtbank wijst het verzoek definitief toe.

3. Eiseres heeft op 30 juni 2024 verzocht om de afgifte van een visum voor kort verblijf. Eiseres wilde namelijk in de periode van 15 augustus 2024 tot en met 10 september 2024 op bezoek bij haar moeder. In het ‘Bewijs van garantstelling en/of Particuliere logiesverstrekking’ heeft referente verklaard dat eiseres haar dochter is.

4. De minister heeft deze aanvraag afgewezen, omdat eiseres het doel en de omstandigheden van haar voorgenomen verblijf onvoldoende heeft aangetoond. Ook heeft eiseres haar sociale en economische binding met Iran onvoldoende aangetoond, waardoor zij niet aannemelijk heeft gemaakt dat zij (tijdig) het Schengenbied zal verlaten.

5. De rechtbank overweegt dat in artikel 32, eerste lid, onder a (onderdeel ii) en b, van de Visumcode staat dat een visum wordt geweigerd als de aanvrager het doel en de omstandigheden van het voorgenomen verblijf niet heeft aangetoond en als er redelijke twijfel bestaat over het voornemen van de aanvrager om het grondgebied van de lidstaten tijdig te verlaten. Bij het onderzoek of daar twijfel over bestaat, komt de minister een ruime beoordelingsruimte toe. De minister kent bij zijn beoordeling een bijzonder gewicht toe aan de vaststelling of is gebleken van zodanige economische en/of sociale binding van de aanvrager met het land van herkomst dat een tijdige terugkeer daarmee voldoende gewaarborgd is.

6. Eiseres stelt dat zij wel degelijk sociale binding met Iran heeft. Zij verblijft bij haar oma en zorgt voor haar. Uit de verklaring van de arts van 1 december 2024 blijkt duidelijk dat eiseres voor haar oma zorgt vanwege haar oude leeftijd en lichamelijke beperkingen. De zorg kan niet aan derden worden uitbesteed. Het enkele feit dat de oma tijdelijk door anderen kan worden verzorgd, brengt niet met zich mee dat zij haar oma voor een langere periode zullen blijven verzorgen. Tot slot is eiseres geboren en getogen in Iran en heeft zij daar familie en vrienden wonen met wie zij een hechte en goede band heeft. Eiseres verwijst naar een uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Haarlem, van 15 juli 2018. In die uitspraak oordeelde de rechtbank dat niet in geschil is dat de betrokkene in Egypte geboren en getogen was en daardoor een sterke sociale band had met Egypte, noch dat bijna al zijn familieleden in Egypte wonen en dat hij daar een hechte en goede band mee heeft en dat hij een sociale kring van vrienden heeft. Deze situatie is ook van toepassing op eiseres.

De rechtbank is van oordeel dat de minister zich niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat eiseres haar sociale binding met Iran onvoldoende heeft aangetoond. Eiseres is 33 jaar oud, gescheiden en heeft geen kinderen. Zij draagt dus niet de verantwoordelijkheid voor een eigen gezin. De moeder van eiseres woont in Nederland, met haar vader heeft eiseres geen contact en eiseres heeft geen broers of zussen. Verder is niet gebleken dat de aanwezigheid van eiseres in Iran is vereist omdat haar oma hulpbehoevend zou zijn. Uit de overgelegde stukken blijkt slechts dat de oma van eiseres gezondheidsklachten heeft en dat eiseres met haar samenwoont. Voor zover de oma van eiseres wel hulpbehoevend zou zijn, heeft de minister kunnen stellen dat niet is gebleken dat alleen eiseres voor haar oma kan zorgen. Tot slot is niet gebleken dat er zwaarwegende verplichtingen op eiseres rusten in Iran. Verder kan de rechtbank zich indenken dat eiseres een sociaal leven heeft in Iran. Maar de enkele stelling dat dat zo is, zonder onderbouwing waaruit dit sociale leven dan bestaat, heeft de minister onvoldoende kunnen achten voor het aannemen van een dusdanige sociale binding met Iran dat tijdige terugkeer naar dat land redelijkerwijs gewaarborgd is te achten. Het beroep op de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Haarlem, van 15 juli 2018, slaagt niet, omdat geen sprake is van een vergelijkbaar geval. In die zaak had de betrokkene aangevoerd dat ‘bijna al zijn gezinsleden, waaronder zijn beide ouders en zussen’ in Egypte waren. In combinatie met de voldoende aangetoonde economische binding werd het beroep tegen de afwijzing van de aanvraag voor visum kort verblijf in die zaak gegrond verklaard. Van een economische binding is, zoals hieronder zal worden toegelicht, in het geval van eiseres echter niet gebleken.

Economische binding

7. Eiseres stelt verder dat zij wel degelijk een economische binding met Iran heeft. Zij heeft een werkgeversverklaring, een bankverklaring en bankafschriften overgelegd. Hieruit blijkt dat zij, ten tijde van de besluitvorming, werkzaam was als [functie] . Haar loon werd contant uitbetaald en zij stortte het dan zelf. Met betrekking tot de kappersopleiding heeft de moeder van eiseres op de zitting toegelicht dat zij inmiddels is geslaagd en nu werkzaam is bij een kapsalon.

De rechtbank is van oordeel dat de minister zich niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat eiseres haar economische binding met Iran onvoldoende heeft aangetoond. Eiseres heeft namelijk onvoldoende aangetoond dat zij daadwerkelijk inkomsten ontvangt uit haar gestelde werkzaamheden. Dit blijkt niet uit de bankafschriften en ook niet uit andere stukken. Dat eiseres contant wordt uitbetaald en dit bedrag vervolgens op haar bankrekening stort heeft eiseres ook op geen enkele manier onderbouwd. Verder heeft de minister de werkgeversverklaring onvoldoende kunnen achten om een economische binding met Iran aan te nemen. Uit de werkgeversverklaring blijkt immers niet dat eiseres daadwerkelijk inkomsten heeft. De toelichting met betrekking tot de werkzaamheden bij de kapsalon maakt het bovenstaande niet anders, omdat dit niets zegt over de economische binding van eiseres met Iran ten tijde van de besluitvorming.

Conclusie en gevolgen

Beslissing