[eiseres 1] ,
geboren op [geboortedatum 1] 1983,
en
[eiseres 2] ,
geboren op [geboortedatum 2] 1984,
beiden van Pakistaanse nationaliteit, hierna gezamenlijk: eiseressen,
(gemachtigde: [gemachtigde] ),
en
de minister van Buitenlandse Zaken, hierna: de minister
(gemachtigde: mr. J. Antonides).
Inleiding
1. Met de primaire besluiten van 12 en 16 december 2024 heeft de minister de aanvragen van eiseressen om een visum voor kort verblijf afgewezen.
Met het bestreden besluit van 28 mei 2025 op het bezwaar van eiseressen is de minister bij de afwijzing van de aanvragen gebleven.
Eiseressen hebben beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. De minister heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 16 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiseressen, [referent] (hierna: referent) en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Achtergrond
2. Eiseressen hebben op 3 december 2024 verzocht om de afgifte van een visum voor kort verblijf. Zij wilden namelijk referent bezoeken in Nederland in de periode van 1 februari 2025 tot en met 15 april 2025. In het 'Bewijs van garantstelling en/of Particuliere logiesverstrekking' heeft referent verklaard dat eiseressen zijn zussen zijn.
Besluitvorming
3. De minister heeft de aanvragen afgewezen, omdat eiseressen (i) het doel en de omstandigheden van hun voorgenomen verblijf onvoldoende hebben aangetoond, (ii) niet hebben aangetoond over voldoende middelen van bestaan te beschikken, en (iii) hun sociale en economische binding met Pakistan onvoldoende hebben aangetoond, waardoor zij niet aannemelijk hebben gemaakt dat zij (tijdig) het Schengenbied zullen verlaten.
Juridisch kader
4. De rechtbank overweegt dat in artikel 32, eerste lid, aanhef en onder a (onderdeel ii en iii) en b, van de Visumcode staat dat een visum wordt geweigerd als de aanvrager het doel en de omstandigheden van het voorgenomen verblijf niet heeft aangetoond, de aanvrager niet heeft aangetoond over voldoende middelen van bestaan te beschikken voor zowel de duur van het voorgenomen verblijf als voor zijn terugreis naar het land van herkomst of verblijf, en als er redelijke twijfel bestaat over het voornemen van de aanvrager om het grondgebied van de lidstaten tijdig te verlaten. Bij het onderzoek of daar twijfel over bestaat, komt de minister een ruime beoordelingsruimte toe. De minister kent bij zijn beoordeling een bijzonder gewicht toe aan de vaststelling of is gebleken van zodanige economische en/of sociale binding van de aanvrager met het land van herkomst dat een tijdige terugkeer daarmee voldoende gewaarborgd is
Sociale en economische binding met Pakistan
5. Eiseressen stellen dat zij wel degelijk een sociale en economische binding met Pakistan hebben. Eiseressen wonen daar permanent en zij verlenen mantelzorg aan hun broers [persoon 1] en [persoon 2] . Verder bezitten eiseressen onroerend goed in Pakistan en beschikken zij over financiële middelen en bankrekeningen. Zij hebben dit met stukken onderbouwd, waaronder een verklaring van 3 juni 2025 en een notarial Certificaten/Ownership Declaration van 20 juni 2025.
Ten aanzien van de vraag of er redelijke twijfel bestaat over het voornemen van eiseressen om voor het verstrijken van het visum het Schengengebied weer te verlaten, heeft de minister zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat eiseressen hun sociale en economische binding met Pakistan onvoldoende hebben aangetoond. Eiseressen zijn 41 en 42 jaar, hebben geen kinderen en zijn niet gehuwd. Gelet hierop bestaat er geen sociale band met Pakistan voor wat betreft en eigen gezin, waarvoor eiseressen de verantwoordelijkheid dragen. Verder is niet gebleken dat eiseressen de zorg hebben voor directe familieleden in Pakistan of in staat zouden zijn hen te onderhouden en is evenmin gebleken van zwaarwegende maatschappelijke verplichtingen. Pas in beroep is voor het eerst het standpunt ingenomen dat eiseressen mantelzorg zouden verrichten voor twee broers in Pakistan en hiertoe hebben zij een verklaring van 3 juni 2026 overlegd. Omdat dit geen nadere onderbouwing is van een eerder ingebracht standpunt in bezwaar, betrekt de rechtbank dit niet bij de beoordeling van het bestreden besluit. De rechtbank dient het bestreden besluit namelijk ex tunc te toetsen.
Eiseressen hebben verder op hun visumaanvraag aangegeven werkloos dan wel huisvrouw te zijn. Pas in beroep is het standpunt ingenomen dat zij onroerend goed bezitten in Pakistan en dat zij financiële middelen en bankrekeningen hebben. Zij hebben hiertoe een notariële akte en afschriften van een bankrekening overgelegd. Ook deze stukken betrekt de rechtbank niet bij de boordeling van het bestreden besluit, omdat dit geen nadere onderbouwing van een eerder ingebracht standpunt in bezwaar betreft.
De beroepsgrond van eiseressen slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
6. Het beroep is ongegrond. Dit betekent dat eiseressen geen gelijk krijgen en de afwijzing van hun aanvraag om een visum voor kort verblijf in stand blijft. Eiseressen krijgen geen vergoeding van hun proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. C.A.R. Bleijendaal, rechter, in aanwezigheid van mr. M.A.H. Gonera, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 2 oktober 2026.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: