RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres], eiseres
de minister van Asiel en Migratie, verweerder.
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.37732
V-nummer: [V-nummer]
(gemachtigde: mr. J.J. Bronsveld),
en
(gemachtigde: mr. J. Wieman).
Procesverloop
In het besluit van 1 juli 2026 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiseres niet-ontvankelijk verklaard omdat eiseres internationale bescherming heeft in Frankrijk.
Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
De rechtbank heeft het beroep op 24 september 2026 op zitting behandeld. Eiseres is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
1. Eiseres stelt te zijn geboren op [datum] 2005 en de Eritrese nationaliteit te hebben. Zij heeft op 20 december 2023 asiel aangevraagd in Nederland.
2. Verweerder heeft in het bestreden besluit de asielaanvraag van eiseres niet-ontvankelijk verklaard, omdat zij sinds 20 mei 2021 internationale bescherming heeft in Frankrijk. Haar Franse verblijfsvergunning inmiddels is weliswaar verlopen, maar niet is gebleken dat haar internationale beschermingsstatus is ingetrokken of beëindigd. Gelet hierop is het redelijk om van eiseres te verwachten dat zij naar Frankrijk terugkeert. Voor zover eiseres heeft verklaard dat zij in Frankrijk geen onderwijs kon genieten en dat zij vanwege een gebrek aan scholing niet kon werken, heeft verweerder overwogen dat niet is gebleken dat eiseres zich in Frankrijk niet staande zal kunnen houden en dat er geen reden is om aan te nemen dat Frankrijk zijn internationale verplichtingen tegenover haar niet zal nakomen. Uit haar verklaringen blijkt volgens verweerder juist dat de Franse autoriteiten haar ondersteuning hebben geboden. Zo is aan eiseres tot drie keer toe volwasseneneducatie
aangeboden, waarmee zij zelf is gestopt omdat zij dit onderwijs niet passend vond. Daarnaast heeft zij ondersteuning van hulporganisaties ontvangen.
3. Eiseres stelt zich op het standpunt dat dat van haar niet kan worden verlangd dat zij terugkeert naar Frankrijk en dat het bestreden besluit niet zorgvuldig tot stand is gekomen en onvoldoende is gemotiveerd. Zij stelt daarbij dat zij in Frankrijk vanwege de druk vanuit haar familie niet in staat is geweest om onderwijs te volgen. Dit heeft ertoe geleid dat zij suïcidale gedachten heeft gekregen. In het bestreden besluit valt niet te lezen dat er rekening mee is gehouden dat eiseres inmiddels suïcidale gedachten heeft. Verweerder had moeten onderzoeken welke gevolgen terugkeer naar Frankrijk voor eiseres heeft.
De rechtbank oordeelt als volgt.
4. Niet in geschil is dat eiseres een internationale beschermingsstatus bezit in Frankrijk. In beginsel wordt dan aangenomen dat van eiseres in redelijkheid kan worden verlangd om daarheen terug te keren, omdat eiseres daar een bestaan op kan bouwen. Daarbij geldt dat er op grond van het interstatelijk vertrouwensbeginsel, van uit wordt gaan dat Frankrijk zijn Unierechtelijke en Verdragsverplichtingen tegenover eiseres nakomt. Van dit uitgangspunt wordt slechts afgeweken indien eiseres aannemelijk maakt dat de situatie voor statushouders in Frankrijk dusdanige tekortkomingen vertoont dat zij bij overdracht aan Frankrijk een reëel risico loopt op een behandeling die in strijd is met artikel 3 van het EVRM of artikel 4 van het EU-Handvest. Van een dergelijke schending is sprake als die de bijzondere hoge drempel van zwaarwegendheid bereiken in de zin van het arrest Ibrahim van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 19 maart 2019.
5. Naar het oordeel van de rechtbank is eiseres er niet in geslaagd om zodanige tekortkomingen aannemelijk te maken dat ten aanzien van Frankrijk niet langer van het interstatelijk vertrouwensbeginsel kan worden uitgegaan. De Franse autoriteiten hebben eiseres internationale bescherming verleend en zoals verweerder heeft overwogen in het bestreden besluit, blijkt uit de verklaringen van eiseres dat zij in Frankrijk ondersteuning heeft ontvangen. Voor zover eiseres zegt dat zij vanwege druk vanuit haar familie problemen ervaart om in Frankrijk passend onderwijs te volgen en zelfstandig haar leven vorm te geven, overweegt de rechtbank dat niet aannemelijk is geworden dat de Franse autoriteiten haar niet verder kunnen of willen helpen. Niet is gebleken dat eiseres zich met een dergelijke hulpvraag tot de Franse autoriteiten heeft gewend. Verweerder heeft in het bestreden besluit terecht overwogen dat eiseres geen stappen heeft ondernomen om haar situatie te verbeteren, wat wel van haar mag worden verwacht.
6. Eiseres heeft verder verklaard dat zij in Frankrijk medische zorg heeft ontvangen vanwege haar suïcidale gedachten. Tijdens het gehoor van 29 maart 2024 heeft zij ook verklaard dat het goed met haar ging. Voor zover eiseres stelt dat zij inmiddels (weer) suïcidale gedachten heeft, heeft zij geen medisch objectieve informatie overgelegd waaruit dat blijkt. Gelet hierop is er dan ook geen reden om van verweerder op dit punt nader onderzoek of een nadere motivering te verlangen.
7. Het beroep is ongegrond.
8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 6 oktober 2026 door mr. J.F.I. Sinack, rechter, in aanwezigheid van mr. M. Gasi, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.