RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[naam], eiser,
de minister van Asiel en Migratie,
Samenvatting
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.22917
geboren op [datum],
van Syrische nationaliteit,
V-nummer: [nummer],
(gemachtigde: mr. M. Rasul),
en
(gemachtigde: mr. M.C. Kadijk).
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vw 2000. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft deze aanvraag met het bestreden besluit van
30 maart 2026 in de verlengde procedure afgewezen als kennelijk ongegrond.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 17 september 2026 op zitting behandeld. Eiser en zijn gemachtigde zijn, met bericht van verhindering, niet verschenen. De gemachtigde van de minister is wel verschenen. Het onderzoek is op zitting gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
3. Eiser legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiser heeft Syrië verlaten vanwege de oorlog en wil graag in Nederland een leven opbouwen, een woning en werken. Bij terugkeer naar Syrië vreest eiser voor de algemene onveilige situatie aldaar.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister het volgende relevante asielmotief:
- identiteit, nationaliteit en herkomst.
De identiteit, nationaliteit en herkomst van eiser worden geloofwaardig geacht. De minister stelt zich echter op het standpunt dat dit geen gegronde vrees voor vervolging of een reëel risico op ernstige schade bij terugkeer naar Syrië oplevert. De minister concludeert daarom dat de asielaanvraag wordt afgewezen als ongegrond
Vrees voor de algemene veiligheidssituatie in Syrië
5. Eiser betoogt dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd dat in Syrië sprake is van een relatief laag niveau van willekeurig geweld als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn. Eiser verwijst daarbij naar verschillende uitspraken. Volgens eiser blijkt uit de algemene ambtsberichten over Syrië van mei 2025 en januari 2026 dat de veiligheidssituatie nog steeds ernstig en instabiel is. Hij wijst onder meer op het grote aantal geweldsincidenten, de voortdurende dreiging van explosieve oorlogsresten en het risico dat ook gericht geweld willekeurige burgerslachtoffers veroorzaakt. Verder stelt eiser dat de minister onvoldoende rekening heeft gehouden met de korte en instabiele verslagperiode waarop de aanvankelijke beoordeling is gebaseerd en met andere actuele landeninformatie waaruit volgt dat nog geen duurzame conclusies over het geweldsniveau kunnen worden getrokken.
Daarnaast heeft de minister volgens eiser onvoldoende betrokken dat de ernstige humanitaire omstandigheden samenhangen met het voortdurende geweld en handelen of nalaten van de strijdende partijen.
6. Voor zover eiser hiermee stelt dat niet van de laagste gradatie van willekeurig geweld uitgegaan mag worden, overweegt de rechtbank als volgt. De rechtbank overweegt dat de meervoudige kamer van deze rechtbank en zittingsplaats een oordeel heeft gegeven over de gradatie van willekeurig geweld. In die uitspraak heeft de rechtbank aan de hand van hetgeen was aangevoerd geen aanleiding gezien voor het oordeel dat de minister de situatie in Syrië ten onrechte heeft gekwalificeerd als een 15c-situatie in de laagste gradatie. Eiser volstaat met een enkele verwijzing naar andere uitspraken en de rechtbank ziet hierin geen aanleiding om tot een ander oordeel dan de meervoudige kamer te komen. Het na de uitspraak van de meervoudige kamer verschenen ambtsbericht maakt dit niet anders. De rechtbank verwijst naar de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Arnhem, van 19 mei 2026. Met hetgeen eiser heeft aangevoerd is naar het oordeel van de rechtbank dan ook niet gebleken van een situatie waarbij de minister niet uit mag gaan van een 15c-situatie in de laagste gradatie.
Ten aanzien van het meewegen van humanitaire omstandigheden verwijst de rechtbank naar de onder r.o. 11 genoemde uitspraak van meervoudige kamer van deze zittingsplaats van 9 december 2025 en de uitspraak deze rechtbank, zittingsplaats Arnhem, van 19 mei 2026. Hierin heeft de rechtbank overwogen dat humanitaire omstandigheden die in een te ver verwijderd verband staan met het willekeurig geweld of die in hoofdzaak zijn veroorzaakt door een niet-strijdende actor, niet hoeven te worden betrokken bij de globale beoordeling van de gradatie van geweld. De rechtbank volgt de minister in zijn standpunt dat de slechte humanitaire omstandigheden, zoals beschreven in de ambtsberichten over Syrië en het door eiser genoemde artikel, in overwegende mate het gevolg zijn van handelen van het Assad-regime dat geen actor meer is in het huidige gewapende conflict. Weliswaar kan ook het handelen van de nu nog actieve partijen invloed hebben op de humanitaire situatie, maar uit de landeninformatie volgt niet dat de huidige slechte humanitaire omstandigheden in hoofdzaak worden veroorzaakt of in stand gehouden door die partijen. Integendeel, uit de informatie blijkt dat de slechte humanitaire situatie in belangrijke mate wordt bepaald door een samenloop van factoren, waaronder langdurige economische ontwrichting, bestuurlijke en institutionele verzwakking, economische sancties, gebrekkige wederopbouw en de algemene staat van de infrastructuur na jaren van conflict. De slechte humanitaire omstandigheden zijn dus niet in overwegende mate te herleiden tot het actuele willekeurige geweld.
Risicogroep
7. Het betoog van eiser dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd waarom hij niet behoort tot een risicogroep in het licht van het huidige geweldsniveau, volgt de rechtbank niet. Niet is gebleken dat eiser behoort tot een van de risicoprofielen die zijn opgenomen in paragraaf C9/33.4.2. van de Vreemdelingencirculaire.
Adequate opvang
8. Verder betoogt eiser dat de minister onvoldoende motivering heeft gegeven ten aanzien van de adequate opvang voor hem en daarbij onvoldoende is ingegaan op de humanitaire omstandigheden in Syrië. Evenmin is onduidelijk of eiser toegang heeft tot scholing, medische zorg en een veilige leefomgeving.
De rechtbank is van oordeel dat de minister zich op goede gronden op het standpunt heeft gesteld dat voor eiser adequate opvang in Syrië beschikbaar is. Daarbij heeft de minister kunnen betrekken dat eiser heeft verklaard dat hij vóór zijn vertrek altijd bij zijn ouders heeft gewoond, dat hij nog contact met hen heeft en dat bekend is waar zij in Syrië verblijven. De ouders van eiser wonen nog steeds op dezelfde plaats als waar eiser tot aan zijn vertrek woonde en hebben vóór zijn vertrek steeds voor hem gezorgd. Niet is gebleken dat zij niet langer in staat zijn eiser op te vangen of dat opvang en verzorging door hen anderszins niet mogelijk is. De minister heeft hiermee voldoende onderzoek verricht naar de opvangmogelijkheden van eiser en daarbij mogen betrekken dat op zijn ouders een zorgplicht rust. De enkele niet onderbouwde stelling dat de minister onvoldoende rekening heeft gehouden met de algemene situatie in Syrië, leidt niet tot een ander oordeel. Dat de algemene situatie in Syrië gevaarlijk kan zijn, maakt op zichzelf niet dat de opvang door zijn ouders niet als adequaat kan worden aangemerkt. Voor zover eiser met deze stelling betoogt dat de algemene leefomstandigheden in Syrië aan terugkeer in de weg staan, wordt die in het kader van de asielprocedure beoordeeld, namelijk of die omstandigheden voor eiser een reëel risico op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM meebrengen. Daarbij merkt de rechtbank op dat eiser eerder heeft verklaard dat hij in Syrië onderwijs heeft gevolgd en dat er een ziekenhuis is in de buurt van de woning van zijn ouders. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
9. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als ongegrond. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt en dat het bestreden besluit in stand blijft. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. L.J. van der Veen, rechter, in aanwezigheid van
A. Hoekstra - Verbeek, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.