RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , eiser
de minister van Asiel en Migratie, verweerder,
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.34232
V-nummer: [V-nummer] ,
(gemachtigde: mr. J.W.F. Noot),
en
(gemachtigde: mr. A. Hadfy-Kovacs).
Procesverloop
Bij besluit van 16 juni 2023 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiser ingewilligd.
Eiser heeft op 19 juni 2026 tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
De rechtbank heeft het beroep op 20 augustus 2026 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen [tolk] . Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
Feiten en omstandigheden
1. Eiser stelt te zijn geboren op [geboortedag] 1986 en de Syrische nationaliteit te hebben. Eiser heeft op 29 maart 2022 asiel aangevraagd. Deze aanvraag is bij het bestreden besluit van 16 juni 2023 ingewilligd. Aan eiser is een verblijfsvergunning asiel op grond van het op dat moment geldende artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw verleend (subsidiaire bescherming).
2. Eiser heeft op 19 juni 2026 beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Hij stelt
dat het voor 12 juni 2026 niet mogelijk was om door te procederen voor een vluchtelingenstatus op grond van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw (vluchtelingenstatus). Ten tijde van het bestreden besluit had hij daarom geen procesbelang. Echter op 21 april 2026 is de Wet invoering tweestatusstelsel aangenomen, die op 12 juni 2026 in werking is getreden. Deze wet heeft onmiddellijke werking en de bepalingen uit deze wet worden toegepast op lopende aanvragen voor nareis. Eiser heeft ook een dergelijke aanvraag tot nareis ingediend. Vanwege de nieuwe wet gelden er strengere vereisten voor degenen die subsidiaire bescherming hebben ten opzichte van degenen met een vluchtelingenstatus. Eiser stelt dat hij om die reden procesbelang heeft verkregen waardoor het verschoonbaar is dat hij te laat beroep heeft ingesteld tegen het bestreden besluit. Eiser wijst in dat verband ook op artikel 47 van het Handvest dat het recht op een effectief rechtsmiddel voorschrijft en artikel 46, tweede lid, van de Procedurerichtlijn. Tot slot voert eiser aan dat verweerder onvoldoende heeft gemotiveerd waarom eiser niet in aanmerking zou komen voor een vluchtelingenstatus.
3. Verweerder stelt zich op het standpunt dat het beroep niet-ontvankelijk verklaard dient te worden omdat de termijnoverschrijding voor het instellen van het beroep niet verschoonbaar is. Daarnaast wijst verweerder erop dat de nareisaanvraag van eiser is afgewezen omdat de echtgenote van eiser niet valt binnen de reikwijdte van het nareisbeleid. De nareisaanvraag van eiser is dan ook niet afgewezen omdat eiser niet aan de aanvullende voorwaarden voldoet die sinds 12 juni 2026 gelden voor nareis bij een referent met een subsidiaire beschermingsstatus.
De rechtbank oordeelt als volgt.
4. Aan eiser is op 16 juni 2023 een subsidiaire beschermingsstatus toegekend. Op
grond van het destijds geldende artikel 69, eerste lid, van de Vw bedroeg de termijn voor het indienen van een beroepschrift vier weken. Dat betekent dat eiser tot en met 14 juli 2023 de tijd had om beroep in te dienen tegen het bestreden besluit. Eiser heeft echter pas op 19 juni 2026 beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Dat is (ruimschoots) buiten de beroepstermijn van vier weken.
5. Een termijnoverschrijding is verschoonbaar als redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest. Dit staat in artikel 6:11 van de Awb. Ten eerste is daarvoor vereist dat de termijnoverschrijding niet aan de indiener kan worden toegerekend. Ten tweede is vereist dat het bezwaarschrift of beroepschrift zo spoedig mogelijk is ingediend als redelijkerwijs kon worden verlangd. Een termijnoverschrijding kan niet aan de indiener worden toegerekend als er bijzondere omstandigheden zijn bij de indiener, of als de termijnoverschrijding is veroorzaakt door het handelen of nalaten van het bestuursorgaan. Er kunnen ook andere redenen zijn waardoor de termijnoverschrijding niet aan de indiener kan worden toegerekend. Daarbij wordt een op het individuele geval gerichte, contextuele benadering gevolgd. Dit volgt uit de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 24 december 2025.
6. Op 21 april 2026 heeft de Eerste Kamer de Wet invoering Tweestatusstelsel op 21 april 2026 aangenomen en deze wet is op 12 juni 2026 in werking is getreden. Het gevolg van de Wet invoering Tweestatusstelsel is, dat er andere rechten en voorwaarden worden toegekend aan subsidiair beschermden dan aan personen met de vluchtelingenstatus. Met een wijziging van de verleningsgrond van de verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd kan eiser dus in een gunstigere positie komen.
7. De rechtbank is van oordeel dat eiser niet verschoonbaar te laat beroep heeft ingesteld tegen het bestreden besluit. Het enkele feit dat (ruim) buiten de termijn voor het instellen van beroep voor eiser alsnog procesbelang is ontstaan om beroep in te stellen tegen een onherroepelijk geworden besluit, maakt niet dat de termijnoverschrijding verschoonbaar is. Het rechtszekerheidsbeginsel brengt mee dat zowel eiser als verweerder, uitzonderingen daargelaten, er op moet kunnen vertrouwen dat een besluit definitief is als binnen de daartoe gegeven wettelijke termijn geen rechtsmiddel is ingesteld. Van individuele bijzondere omstandigheden als bedoeld in de uitspraak van de College van Beroep voor het bedrijfsleven van 30 januari 2024 is niet gebleken.
8. De beroepsgrond van eiser dat het beroep ontvankelijk moet worden geacht op grond van artikel 47 van het Handvest, dat het recht op een effectief rechtsmiddel voorschrijft, slaagt evenmin. Dit artikel waarborgt een daadwerkelijk rechtsmiddel voor eenieder wiens door het recht van de Unie gewaarborgde rechten en vrijheden zijn geschonden, met inachtneming van de in dit artikel gestelde voorwaarden. Daarvan is hier geen sprake. Eiser kan bovendien zijn bezwaren die gelegen zijn in de voor hem gestelde ongunstigere status, in de nareisprocedure naar voren brengen. Daarnaast kan eiser, zoals verweerder in zijn verweerschrift schrijft, een herhaalde asielaanvraag in dienen waarin hij zijn argumenten om in aanmerking te komen voor een vluchtelingenstatus naar voren kan brengen.
9. De conclusie is dat het beroep niet-ontvankelijk is. Aan een inhoudelijke beoordeling van de standpunten van partijen over de vraag of eiser in aanmerking moet komen voor een vluchtelingenstatus komt de rechtbank dus niet toe.
10. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Deze uitspraak is gedaan op 12 oktober 2026 door mr. W.H. Bel, rechter, in aanwezigheid van mr. S.D.C.J. Verheezen, griffier en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.