RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.60032
(gemachtigde: mr. W.A.E.M. Amesz),
en
(gemachtigde: mr. M. Volker).
Procesverloop
Met het besluit van 11 mei 2026 heeft verweerder aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
Verweerder heeft een kennisgeving voortduren vreemdelingenbewaring aan de rechtbank gezonden. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Eiser heeft ook verzocht om schadevergoeding.
Verweerder heeft een voortgangsrapportage en verweerschrift overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.
De rechtbank heeft het onderzoek op 14 oktober 2026 gesloten en bepaald dat de zaak niet op zitting wordt behandeld.
Beoordeling door de rechtbank
1. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van vreemdelingenbewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
2. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van vreemdelingenbewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 4 augustus 2026 volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, 30 juli 2026, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring slechts de periode van belang sinds 30 juli 2026.
3. Eiser voert aan dat verweerder niet voortvarend handelt en dat geen sprake is van zicht op uitzetting. Het is duidelijk dat Algerije op geen enkele wijze zal meewerken aan het verzoek van verweerder om eiser te erkennen en te accepteren als onderdaan van Algerije. De schriftelijke rappels van verweerder zijn zinloos en worden slechts voor de vorm verstuurd. Eiser wil daarnaast de rappels zien, zodat hij kan vaststellen of er daadwerkelijk rappels zijn verzonden en wat de inhoud van de rappels is. Eiser verzoekt om opheffing van de maatregel dan wel het toepassen van een lichter middel.
4. In wat eiser aanvoert, ziet de rechtbank geen aanleiding voor de conclusie dat het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring onrechtmatig is. Uit het voortgangsrapport blijkt dat verweerder sinds 30 juli 2026 twee vertrekgesprekken met eiser heeft gevoerd en vijf keer (waaronder één keer telefonisch) heeft gerappelleerd bij de Algerijnse autoriteiten. De rechtbank ziet geen aanleiding om de feitelijke juistheid van de inhoud van het voortgangsrapport betreffende de rappels te betwijfelen of daarvoor een nadere onderbouwing van verweerder te verlangen. Eiser heeft geen aanknopingspunten naar voren gebracht op grond waarvan moet worden betwijfeld of verweerder daadwerkelijk heeft gerappelleerd bij de autoriteiten van Algerije. Ook heeft eiser niet onderbouwd dat, en in hoeverre, de inhoud van de rappels van invloed kan zijn op de mate van voortvarendheid. De rechtbank gaat dan ook uit van de juistheid van de informatie in de voortgangsrapportage. Gelet op deze informatie werkt verweerder naar het oordeel van de rechtbank voldoende voortvarend aan de uitzetting van eiser.
5. Dat nog geen reactie van de Algerijnse autoriteiten is ontvangen, is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende om aan te nemen dat er in eisers geval het zicht op uitzetting is komen te ontbreken. Niet is gebleken dat het lp-traject bij de Algerijnse autoriteiten op niets zal uitlopen. Dat het onderzoek lang duurt is op zichzelf niet doorslaggevend. Er is op dit moment dan ook geen reden om aan te nemen dat voor eiser geen lp zal worden verstrekt.
6. Voor zover eiser stelt dat verweerder een lichter middel dient toe te passen, wordt dit niet gevolgd. Het eerder aangenomen risico op onttrekking aan het toezicht is nog onverkort aanwezig. Niet is gebleken van feiten of omstandigheden die de bewaring voor eiser onevenredig bezwarend maken.
7. Ook met inachtneming van de ambtshalve toets ziet de rechtbank geen aanleiding voor de conclusie dat het voortduren van de maatregel in de te beoordelen periode onrechtmatig was.
8. Het beroep tegen het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
9. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan op 12 oktober 2026 door mr. E.F. Bethlehem, rechter, in aanwezigheid van mr. W. van Loon, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
Deze uitspraak is bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.