Rechtbank DEN HAAG
Meervoudige kamer jeugdstrafzaken
Parketnummer: 09-078721-26
Datum uitspraak: 15 oktober 2026
Tegenspraak
Vonnis van de rechtbank Den Haag in de zaak tegen de verdachte:
[de verdachte], (hierna: de verdachte),
geboren op [geboortedatum] 2009 te [geboorteplaats] (Spanje),
BRP-adres: [adres] .
1. Het onderzoek ter terechtzitting
De strafzaak tegen de verdachte is behandeld op de besloten terechtzittingen van 29 juni 2026 (pro forma) en 1 oktober 2026 (inhoudelijke behandeling).
De officier van justitie in deze zaak is mr. D. Kortekaas en de raadsvrouw van de verdachte is mr. S.F. Deen te Den Haag. De verdachte is op de terechtzitting verschenen.
2. De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
hij op of omstreeks 1 januari 2026 te 's-Gravenhage ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [verbalisant] , van het leven te beroven, een stuk zwaar en/of illegaal vuurwerk tegen en/of in de richting van het lichaam van die [verbalisant] heeft gegooid, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
hij op of omstreeks 1 januari 2026 te 's-Gravenhage ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [verbalisant] , opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen een stuk zwaar en/of illegaal vuurwerk naar en/of in de richting van het lichaam van die [verbalisant] heeft gegooid, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
3. De bewijsbeslissing
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het subsidiair ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen kan worden. De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een jeugddetentie voor de duur van 90 dagen, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan 49 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren. De officier van justitie heeft verder gevorderd om aan de voorwaardelijke straf de bijzondere voorwaarden te verbinden zoals op de zitting zijn besproken.
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft namens de verdachte vrijspraak bepleit van het primair en subsidiair ten laste gelegde, omdat het dossier onvoldoende wettig en overtuigend bewijs bevat.
Het oordeel van de rechtbank
Op basis van het dossier en het verhandelde ter zitting stelt de rechtbank het volgende vast.
Op 1 januari 2026 omstreeks 00.30 uur, bevonden politieambtenaren zich op politie-bikes op de kruising van de Pachtersdreef met De Dreef te Den Haag. Zij waren hier omdat er die avond herhaaldelijk zwaar vuurwerk in de richting van hulpdiensten, burgers en elkaar werd gegooid door een groep jongeren. Vanaf de garageboxen op De Dreef is een stuk vuurwerk naar de politieambtenaren gegooid. Dit stuk vuurwerk is tussen de benen van een van de politieambtenaren terechtgekomen en ontploft. Als gevolg hiervan heeft een politieambtenaar verschillende brandwonden op zijn benen opgelopen.
De rechtbank kan echter niet vaststellen dat het de verdachte is geweest die het vuurwerk naar de politieambtenaar heeft gegooid. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.
De verdachte heeft verklaard dat hij die avond met vrienden in de omgeving van De Dreef is geweest en heeft gehoord en gezien dat er vuurwerk is afgestoken en zelf ook vuurwerk heeft afgestoken. De verdachte heeft ontkend dat hij degene is geweest die het vuurwerk naar de politieambtenaar heeft gegooid. Op de camerabeelden is het moment dat het vuurwerk wordt gegooid te zien, maar die beelden zijn van zeer beperkte kwaliteit. Het Nederlands Forensisch Instituut (het NFI) heeft daarom geconcludeerd dat er geen
persoons-, gezichts-, postuur- of kledingvergelijkend onderzoek gedaan kan worden om vast te stellen of de verdachte de vuurwerkgooier is geweest. Verder bevat het dossier een proces-verbaal van een beeldenspecialist, die de verdachte als vuurwerkgooier herkent. Volgens de beeldenspecialist voldoet de verdachte aan het signalement van de vuurwerkgooier en lijkt de op de beelden met een lichtgevende cirkel aangeduide persoon dezelfde looproute af te leggen als de verdachte heeft afgelegd. De rechtbank ziet echter dat de persoon die aan het signalement voldoet (de persoon in de lichtgevende cirkel) meermaals enige tijd uit beeld is en die persoon op een zeker moment zijn capuchon lijkt af te doen, terwijl de persoon in de lichtgevende cirkel in het beeld daarna zijn capuchon nog steeds op heeft. Dit maakt dat dit proces-verbaal volgens de rechtbank onvoldoende aanknopingspunten bevat om vast te kunnen stellen dat de persoon in de lichtgevende cirkel steeds de verdachte is. De beelden van het latere moment waarop het vuurwerk wordt gegooid, zijn -zoals hierboven besproken- van onvoldoende kwaliteit om vergelijkend onderzoek te doen. Dat betekent dat de rechtbank niet kan vaststellen of de persoon die het vuurwerk gooit, de verdachte is.
De rechtbank acht daarom niet wettig en overtuigend bewezen dat het de verdachte is geweest die het vuurwerk richting de politieambtenaar heeft gegooid. De rechtbank zal de verdachte daar dan ook van vrijspreken.
4. De vordering van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
[verbalisant] , heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces. De benadeelde partij vordert ter vergoeding van immateriële schade een bedrag van €12.500,-, te vermeerderen met de wettelijke rente en oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij. Verzocht wordt de vordering te vermeerderen met de wettelijke rente en de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft zich, gelet op de verzochte vrijspraak, primair op het standpunt gesteld dat de vordering niet-ontvankelijk dient te worden verklaard. Subsidiair heeft de rechtsvrouw verzocht de vordering af te wijzen dan wel fors te matigen, omdat de vordering onvoldoende is onderbouwd.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering nu verdachte van het ten laste gelegde zal worden vrijgesproken. De benadeelde partij kan de vordering slechts aanbrengen bij de burgerlijke rechter.
Dit brengt mee dat de benadeelde partij moet worden veroordeeld in de kosten die de verdachte tot aan deze uitspraak in verband met zijn verdediging tegen die vordering heeft moeten maken. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil.
5. De beslissing
De rechtbank:
vrijspraak
verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het primair en subsidiair ten laste gelegde heeft begaan en spreekt hem daarvan vrij;
de vordering van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding;
bepaalt dat de vordering bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;
veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door de verdachte ter verdediging tegen die vordering gemaakt, tot op heden begroot op nihil.
het bevel tot voorlopige hechtenis
heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de veroordeelde.
Dit vonnis is gewezen door:
mr. N.B. Haverhoek, kinderrechter, voorzitter,
mr. M.H. Rochat, kinderrechter,
en mr. T.P. Sarneel, kinderrechter,
in tegenwoordigheid van mr. E.M.C. Mulders, griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 15 oktober 2026.