[naam eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
(gemachtigde: mr. N. van Bremen),
en
de minister van Asiel en Migratie, voorheen de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder
(gemachtigde: mr. J.G.R. Becker).
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen het besluit van 27 maart 2024 (het bestreden besluit) van verweerder, waarbij de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd (asielaanvraag) is afgewezen als ongegrond en is bepaald dat eiser geen verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd als bedoeld in artikel 14, eerste lid, aanhef en onder e, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) of uitstel van vertrek als bedoeld in artikel 64 van de Vw krijgt. Het bestreden besluit geldt ook als een terugkeerbesluit. Eiser moet terugkeren naar Irak.
Eiser is het niet eens met de afwijzing van zijn asielaanvraag en vindt dat verweerder het bestreden besluit niet zorgvuldig heeft voorbereid en niet deugdelijk heeft gemotiveerd.
Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 8 januari 2026 op zitting behandeld, gelijktijdig met het beroep van eisers voormalige partner [naam eiseres] (eiseres) met zaaknummer NL24.13665. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen G. Ahmed. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
De rechtbank komt tot het oordeel dat het beroep van eiser ongegrond is. Dit betekent dat eiser geen gelijk krijgt en dat het bestreden besluit in stand blijft. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Beoordeling door de rechtbank
2. De rechtbank geeft hierna allereerst een beschrijving van het asielrelaas van eiser en het daarop gebaseerde bestreden besluit. Vervolgens beoordeelt de rechtbank de aangevoerde beroepsgronden. Daarna volgen de conclusie en de beslissing.
Het asielrelaas van eiser
3. Eiser is geboren op [geboortedatum] 1991 en heeft de Iraakse nationaliteit. Op 6 juni 2021 heeft hij zijn asielaanvraag ingediend.
Eiser heeft aan zijn asielaanvraag – samengevat – het volgende ten grondslag gelegd. In 2008 is er in Irak een conflict ontstaan tussen de familie van eiser en de Al Jaefri-stam. Eiser woonde op dat moment niet in Irak. In 2011 werd eiser beschuldigd van de dood van een lid van de Al Jaefri-stam, maar hij heeft zijn onschuld kunnen bewijzen. Na dit voorval heeft eiser Irak weer verlaten voor een paar jaar. Tussen 2011 en 2017 is er niets meer gebeurd tussen eiser en de Al Jaefri-stam. In 2017 is de vorige partner van eiser gedood tijdens een beschieting op zijn auto. Dit was voor eiser de aanleiding om Irak definitief te verlaten. Eiser heeft Irak 1 jaar en 4 maanden na de beschieting verlaten. Eiser vreest bij terugkeer te worden gedood vanwege het conflict met de Al Jaefri-stam. Daarnaast heeft eiser verklaard dat hij een probleem heeft met de vader van eiseres.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens verweerder de volgende relevante elementen:
1. identiteit, nationaliteit en herkomst;
2. conflict met de Al Jaefri-stam en de daaruit vloeiende problemen;
3. problemen met de vader van eiseres.
Verweerder heeft het eerste relevante element geloofwaardig geacht. Daarentegen heeft verweerder het tweede en derde relevante element ongeloofwaardig geacht. Volgens verweerder is het asielrelaas van eiser ongeloofwaardig omdat eiser – samengevat – op meerdere punten summier, inconsistent en tegenstrijdig zou hebben verklaard en omdat onderdelen van zijn asielrelaas zouden zijn gebaseerd op vermoedens. Eiser heeft volgens verweerder niet aannemelijk gemaakt dat hij bij terugkeer naar Irak (persoonlijk) problemen zal ondervinden met de Al Jaefri-stam of de familie van eiseres. Volgens verweerder kan eiser op grond van het geloofwaardig geachte eerste relevante element niet worden aangemerkt als vluchteling in de zin van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen. Evenmin heeft eiser volgens verweerder aannemelijk gemaakt dat hij bij terugkeer naar Irak een reëel risico loopt op ernstige schade.
Gelet op het voorgaande heeft verweerder de asielaanvraag van eiser afgewezen als ongegrond op grond van artikel 31, eerste lid, van de Vw.
De beroepsgronden van eiser
5. Eiser stelt – samengevat – dat verweerder zich ten onrechte en onvoldoende gemotiveerd op het standpunt heeft gesteld dat hij geen gegronde vrees voor vervolging heeft en dat eiser bij terugkeer naar Irak geen reëel risico op ernstige schade loopt. Eiser vindt dat verweerder ten onrechte heeft geconcludeerd dat de problemen met de vader van eiseres ongeloofwaardig zijn.
Het oordeel van de rechtbank
6. De rechtbank merkt allereerst het volgende op. Eiser heeft op 25 april 2024 zijn gronden van beroep ingediend. Deze gronden zijn identiek aan die in de zaak van eiseres en hebben grotendeels betrekking op haar zaak. Hoewel eiser ten tijde van het bestreden besluit was gehuwd met eiseres, is in beroep gebleken dat dit huwelijk inmiddels is ontbonden. De rechtbank mag deze nieuwe, relevante informatie bij haar beoordeling betrekken en verweerder heeft zich daartegen niet verzet. De rechtbank zal hierna daarom uitsluitend beoordelen wat specifiek met betrekking tot de zaak van eiser is aangevoerd.
De rechtbank gaat in overweging 6.2 in op de verwijzing naar de zienswijze in de gronden van beroep. Hierna gaat de rechtbank in overwegingen 6.3 en 6.4 in op de geloofwaardigheid van de problemen met de vader van eiseres.
Zienswijze
Eiser voert allereerst aan dat wat hij in de zienswijze heeft gesteld, in beroep als herhaald en ingelast moet worden beschouwd. De rechtbank stelt vast dat verweerder in het bestreden besluit, mede onder verwijzing naar de overwegingen in het voornemen, gemotiveerd is ingegaan op de zienswijze. Verweerder is onder meer ingegaan op het conflict met de Al Jaefri-stam en de daaruit vloeiende problemen. Voor zover eiser in beroep niet heeft geconcretiseerd op welke punten deze motivering ontoereikend is, kan de enkele herhaling van wat hij in de zienswijze heeft aangevoerd niet leiden tot vernietiging van het bestreden besluit.
De geloofwaardigheid van de problemen met de vader van eiseres
Verweerder heeft zich in het bestreden besluit, mede onder verwijzing naar de overwegingen in het voornemen, niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat eiser met zijn verklaringen niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij bij terugkeer naar Irak problemen zal ondervinden met de vader van eiseres. Verweerder heeft eiser mogen tegenwerpen dat hij hierover summier en tegenstrijdig heeft verklaard. Hoewel eiser heeft gesteld dat hij een probleem heeft met de vader van eiseres, is niet gebleken van een concrete bedreiging jegens eiser zelf, noch dat de vader van eiseres iets tegen hem persoonlijk heeft. Uit de verklaringen van eiser volgt bovendien dat de problemen hun oorsprong vinden in conflicten tussen de ouders van eiseres en zich met name voordoen tussen eiseres, haar moeder en haar familie. Daarnaast is van belang dat de rechtbank in de zaak van eiseres heeft geoordeeld dat verweerder zich niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat niet aannemelijk is dat de ooms van eiseres haar hebben bedreigd vanwege haar huwelijk met eiser. Verweerder heeft eiseres mogen tegenwerpen dat zij summier heeft verklaard over de door haar gestelde bedreigingen. Nu de vermeende problemen met de ooms van eiseres de kern van haar asielrelaas raken, mocht van haar en in het verlengde daarvan ook van eiser worden verwacht dat zij hierover gedetailleerder konden verklaren. Hoewel is gewezen op algemene informatie waaruit blijkt dat eerwraak voorkomt in het zuiden van Irak, heeft verweerder zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat niet aannemelijk is dat eiseres persoonlijk te vrezen heeft voor eerwraak. Gezien het voorgaande en gelet op het feit dat het huwelijk tussen eiser en eiseres is ontbonden, heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat hij bij terugkeer naar Irak problemen zal ondervinden met de vader of de ooms van eiseres.
Gelet op het voorgaande slaagt de aangevoerde beroepsgrond niet. Verweerder heeft dus terecht de asielaanvraag van eiser afgewezen.
Conclusie en gevolgen
7. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt en dat het bestreden besluit in stand blijft.
Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R. van der Wal, rechter, in aanwezigheid van A.R.M. Scheeres, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.