RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres] , V-nummer: [V-nummer] , eiseres
de minister van Asiel en Migratie,
Samenvatting
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.15340
(gemachtigde: mr. H.C. van Asperen),
en
(gemachtigde: mr. I.A.G. Lodders).
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres als bedoeld in artikel 28 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Eiseres is het hier niet mee eens. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag niet in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiseres heeft op 31 oktober 2022 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft de aanvraag met het besluit van 25 oktober 2023 afgewezen. De rechtbank heeft het beroep van eiseres daartegen gegrond verklaard en de minister opgedragen een nieuw besluit te nemen.
De minister heeft met het bestreden besluit van 14 maart 2025 de aanvraag (opnieuw) afgewezen.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De minister heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 8 december 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres, A. Avakyan als tolk en de gemachtigde van de minister.
Bij sluiting van het onderzoek op zitting heeft de rechtbank meegedeeld binnen vier weken uitspraak te doen. De rechtbank heeft deze termijn niet gehaald en partijen bericht zes weken later uitspraak te doen.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
3. Eiseres stelt van Russische nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1948. Zij heeft aan haar asielaanvraag ten grondslag gelegd dat zij voor haar vertrek in [plaats 1] woonde, een dorp dicht bij de grens met Oekraïne. Zij heeft Rusland verlaten vanwege een onveilige situatie vanwege het gewapende conflict tussen Rusland en Oekraïne. Eiseres stelt dat er bombardementen hebben plaatsgevonden in het dorp.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiseres bevat volgens de minister de volgende relevante asielmotieven:
1. De identiteit, nationaliteit en herkomst,
2. De onveilige situatie in [plaats 1] .
De minister stelt zich op het standpunt dat beide asielmotieven geloofwaardig zijn, maar uit de verklaringen van eiseres blijkt niet dat zij een gegronde vrees voor vervolging heeft. Daarnaast is er volgens de minister geen sprake van een reëel risico op ernstige schade. De situatie in Rusland is niet zodanig dat iedereen die terugkeert naar Rusland een reëel risico loopt op ernstige schade. [plaats 1] was slechts een tijdelijke verblijfplaats voor eiseres en van haar wordt verwacht dat zij terugkeert naar haar permanente verblijfadres in [plaats 2] . Volgens de minister heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt dat zij, vanwege haar persoonlijke omstandigheden zoals haar gezondheidsklachten, niet zou kunnen terugkeren naar haar permanente verblijfadres in [plaats 2] . Daarnaast volgt de minister eiseres niet in haar stelling dat zij geen sociaal netwerk heeft in Rusland. De minister wijst de asielaanvraag van eiseres daarom af als ongegrond. Eiseres krijgt ook geen verblijfsvergunning regulier, maar krijgt wel voorlopig uitstel van vertrek in afwachting van de beslissing op de ambtshalve beoordeling om toepassing van artikel 64 Vw.
Standpunten van partijen
5. Tussen partijen is in geschil of de minister er terecht vanuit gaat dat eiseres kan terugkeren naar [plaats 2] . De minister heeft deze conclusie onder andere gebaseerd op de inschrijving van eiseres op het adres in [plaats 2] en haar visumaanvraag uit 2018 waarbij het adres in [plaats 2] is opgegeven als haar adres.
Eiseres stelt zich op het standpunt dat de minister ten onrechte aanneemt dat [plaats 1] de tijdelijke verblijfplaats was van eiseres en dat zij kan terugkeren naar [plaats 2] . Eiseres heeft uitgelegd dat zij sinds 2007 in [plaats 1] woonde en dat haar adres in [plaats 2] slechts een administratief adres was. Van haar kan niet verwacht worden dat zij terugkeert naar [plaats 2] , omdat zij daar geen eigen verblijfadres heeft. Het adres waar zij op is geregistreerd is van de ouders van haar schoondochter en daar kan eiseres niet verblijven.
Het oordeel van de rechtbank
6. De rechtbank stelt vast dat eiseres zowel in het aanmeldgehoor als in het nader gehoor heeft verklaard dat zij voor haar vertrek uit Rusland in [plaats 1] woonde. Voor zover daar vragen over zijn gesteld, zijn er geen vragen onbeantwoord gebleven. Uit de eerdere afwijzing is ook niet gebleken dat de minister twijfelde over de door eiseres gestelde woonplaats. De rechtbank overweegt dat de minister eiseres, in het kader van de zorgvuldigheid, aanvullend had moet horen over hoe het zat met haar adressen in [plaats 1] en [plaats 2] en het feit dat zij het adres in [plaats 2] heeft opgegeven bij haar visumaanvraag. De rechtbank is daarom van oordeel dat het onderzoek niet zorgvuldig is geweest.
7. Verder stelt de rechtbank vast dat eiseres heeft uitgelegd dat zij vanwege praktische redenen in [plaats 2] staat ingeschreven. Zij en haar man hebben eind 2006 gebruik mogen maken van het woonadres van de schoonouders van hun zoon in [plaats 2] om Rusland vanuit [plaats 3] “binnen te komen”. Toen die schoonouders van hun zoon in 2010 naar een ander adres verhuisden in [plaats 2] zijn eiseres en haar man administratief meeverhuisd naar dat nieuwe adres. Eiseres heeft verder in de zienswijze verklaard dat zij het adres in [plaats 2] heeft aangehouden vanwege de voordelen die dat bood bij het regelen van officiële zaken, zoals een visumaanvraag. De schoonmoeder van eisers zoon had namelijk contacten, die dat makkelijker maakte. Ook in dit kader is van belang dat het onderzoek niet zorgvuldig is geweest, want de minister heeft nagelaten eiseres te bevragen op deze verklaringen terwijl (blijkens de bestreden beschikking) daaraan kennelijk wel wordt getwijfeld. Daarnaast blijkt uit de verklaringen van eiseres en de inlegvellen uit haar paspoort dat eiseres ook in [plaats 1] stond ingeschreven. De minister heeft naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende gemotiveerd waarom desondanks niet wordt geloofd dat zij in [plaats 1] woonde.
8. De conclusie van de minister, dat eiseres gelet op de persoonlijke omstandigheden en haar sociale netwerk, zou kunnen terugkeren naar [plaats 2] , dient de minister eveneens opnieuw te beoordelen. De gemachtigde van de minister heeft namelijk op zitting ten aanzien van het sociale netwerk gewezen op de verklaring van eiseres op pagina 18 van het rapport nader gehoor. Daarin verklaart eiseres dat zij nog een sociaal netwerk heeft in Rusland. De gemachtigde van de minister heeft toegelicht dat de minister ervanuit gaat dat het gaat om contacten in [plaats 2] . De rechtbank volgt dit niet. Dit blijkt immers niet uit de verklaring, noch is daar naar gevraagd. Ook op dit punt had de minister eiseres aanvullend moeten horen.
Conclusie en gevolgen
9. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister eiseres aanvullend moeten horen. Het bestreden besluit is onzorgvuldig voorbereid en onvoldoende gemotiveerd. Het beroep is gegrond. De rechtbank vernietigt daarom het bestreden besluit. De rechtbank ziet geen reden om de rechtsgevolgen van het besluit in stand te laten of zelf in de zaak te voorzien. Ook ziet de rechtbank geen aanleiding om een bestuurlijke lus toe te passen. De minister zal een nieuw besluit op de aanvraag van eiseres moeten nemen en daarbij rekening moeten houden met deze uitspraak.
De rechtbank veroordeelt de minister in de door eiseres gemaakte proceskosten.
Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de
door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.868,- (1 punt voor het
indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per
punt van € 934,- en een wegingsfactor 1).
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep gegrond;
- vernietigt het bestreden besluit van 14 maart 2025;
- draagt de minister op binnen 6 weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op de aanvraag, waarbij rekening wordt gehouden met deze uitspraak;
- veroordeelt de minister tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiseres.
Deze uitspraak is gedaan door mr. P. Lenstra, rechter, in aanwezigheid van mr. N.J. Biswane, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 26 februari 2026.
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.