RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.46067
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres] , V-nummer: [V-nummer] , eiseres (gemachtigde: mr. V. Senczuk),
en
de minister van Asiel en Migratie, (gemachtigde: mr. R.V. Bekker).
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen de afwijzing van haar asielaanvraag. Zij heeft op 16 mei 2023 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 16 september 2025 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als ongegrond.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 17 december 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres, N.E. Ramirez Ruiz als tolk en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Geloofwaardigheid van inzet voor Voluntad Popular en gezocht worden door de autoriteiten
Asielrelaas zoon
2. De rechtbank beoordeelt de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eiseres.
3. De rechtbank verklaart het beroep gegrond. Dat betekent dat eiseres gelijk krijgt. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Het asielrelaas
4. Eiseres is geboren op [geboortedatum] 1987 en heeft de Venezolaanse nationaliteit. Eiseres legt aan haar asielaanvraag - kort gezegd - ten grondslag dat zij actief was voor Voluntad Popular en daarom wordt gezocht door de Venezolaanse autoriteiten.
Het bestreden besluit
5. Het asielrelaas van eiseres bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
6. De minister acht de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres geloofwaardig. Dat eiseres uit Venezuela komt is volgens de minister echter onvoldoende om al aan te nemen dat zij bij terugkeer een gegronde vrees heeft voor vervolging of een reëel risico loopt op ernstige schade.
7. De minister acht niet geloofwaardig dat eiseres zich inzette voor Voluntad Popular en gezocht wordt door de autoriteiten. Volgens de minister heeft eiser hierover onvoldoende documenten gegeven, en heeft zij daar geen goede verklaring voor.1 De minister werpt tegen dat eiseres tijdens het nader gehoor (NG) heeft verklaard dat de originele versie van het aanhoudingsbevel bij haar moeder is, maar dat zij deze vervolgens niet heeft overgelegd. Verder kan de minister op zekere hoogte volgen dat eiseres uit angst foto’s van haar telefoon heeft verwijderd toen zij Venezuela verliet, maar blijft het opmerkelijk vinden dat zij geen enkel document van haar activiteiten heeft overgelegd. Verder heeft eiseres wel een foto overgelegd van een ruit met een gat erin, maar daarop is zijzelf en de Nationale Garde niet zichtbaar. Ook vindt de minister het vreemd dat eiseres daarover een verkeerde correctie zou hebben ingediend (dat de hele ruit was versplinterd door de kogel). De minister stelt zich verder op het standpunt dat de verklaringen van eiseres geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen.2 Volgens de minister zijn de verklaringen van eiseres over haar reisbewegingen en contacten met de Venezolaanse autoriteiten na het uitvaardigen van een aanhoudingsbevel (op 15 juni 2019) ongerijmd. Ook heeft eiseres tegenstrijdig verklaard over de reden van het heen en weer reizen tussen Panama in de periode 2014 - 2019. Verder vindt de minister de verklaringen over het lidmaatschap van Voluntad Popular onlogisch en vaag. De minister werpt ook tegen dat eiseres haar asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk heeft ingediend en daar geen goede verklaring voor heeft.3 Zij heeft zich namelijk pas vijf dagen na aankomst gemeld. Dat zij nerveus was, vindt de minister geen goede reden. De minister volgt verder niet dat het relaas van de zoon van eiseres, die inmiddels ook asiel heeft aangevraagd in Nederland, moet worden betrokken. De zoon van eiseres heeft namelijk op basis van zijn eigen asielmotieven asiel aangevraagd. De minister concludeert dat de asielaanvraag van eiseres wordt afgewezen als ongegrond. De minister legt ook een terugkeerbesluit op.
8. De rechtbank oordeelt dat de minister niet deugdelijk heeft gemotiveerd dat ongeloofwaardig is dat eiseres zich inzette voor Voluntad Popular en gezocht wordt door de autoriteiten. De rechtbank zal dat hieronder toelichten, en zal daarbij ingaan op de beroepsgronden van eiseres.
Documenten
1. Artikel 31, zesde lid, aanhef en onder b, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw).
2 Artikel 31, zesde lid, aanhef en onder c, van de Vw.
3 Artikel 31, zesde lid, aanhef en onder d, van de Vw.
9. Eiseres voert aan dat zij inmiddels van haar moeder een origineel document heeft gekregen waaruit blijkt dat het arrestatiebevel tegen haar is uitgevaardigd. De minister moet dit document laten onderzoeken op authenticiteit. In het arrestatiebevel staat een vage en ernstige aanklacht, wat exemplarisch is voor wat in het document van VluchtelingenWerk Nederland (VWN) van 26 maart 2025 (over de willekeur van targeting van opposanten in Venezuela) wordt beschreven als politieke vervolging. Verder wijst eiseres erop dat de minister erkent dat gevolgd kan worden dat zij uit angst foto's heeft verwijderd toen ze Venezuela verliet. De minister mag dan niet de afwezigheid van andere stukken tegenwerpen. Ook stelt eiseres dat zij met haar verklaringen, samen met de foto, het incident waarbij haar auto werd beschoten aannemelijk heeft gemaakt. De als gevolg van een correctie/aanvulling door gemachtigde opgenomen verklaring dat de ruit geheel versplinterd was, berust op een vertaal- of interpretatiefout. Ook kon eiseres niet vragen aan de daders om op de foto te komen. Eiseres heeft verder in beroep nog een verklaring van een partijgenoot overgelegd, waarin wordt bevestigd dat eiseres actief is geweest voor Voluntad Popular.
10. De rechtbank oordeelt dat de minister het document dat eiseres in beroep heeft overgelegd, op authenticiteit had moeten laten onderzoeken. De rechtbank volgt de minister niet in zijn betoog op de zitting dat dit niet hoeft, omdat er slechts een vage aanklacht wordt genoemd (“zoiets als haat zaaien”), het document laat is overgelegd en het niet het originele aanhoudingsbevel betreft. Uit het document van VWN van 26 maart 2025 blijkt dat de autoriteiten bij politieke opposanten gebruik maken van vage en ernstige aanklachten zoals “verraad”, “terrorisme” of “aanzetten tot haat” die vaak opeengestapeld worden om opsluiting te rechtvaardigen. De vage aanklacht “promocion o incitation al odio” die ook in de eerder overgelegde kopie wordt genoemd, zou daar naar het oordeel van de rechtbank bij kunnen passen. Verder heeft eiseres op de zitting toegelicht dat het een recent document is (van 16 september 2025), dat is opgevraagd door een advocaat, en dat zij hiermee wil aantonen dat er (nog altijd) een aanhoudingsbevel tegen haar bestaat en dat de zaak nog steeds loopt. Het document zou dus - ook bij het ontbreken van een originele versie van het aanhoudingsbevel van 15 juni 2019 - kunnen onderbouwen dat eiseres in de negatieve belangstelling staat van de autoriteiten. De minister heeft op de zitting ook nog opgemerkt dat het vreemd is dat het aanhoudingsbevel in 2018/2019 gepubliceerd of uitgevaardigd zou zijn, terwijl eiseres sinds 2016 geen activiteiten meer verrichtte. De rechtbank stelt vast dat eiseres heeft verklaard dat zij er in december 2019 achter kwam dat er een aanhoudingsbevel tegen haar was uitgevaardigd, en dat de minister in het bestreden besluit niet heeft tegengeworpen dat het tijdsverloop met haar activiteiten vreemd is. De rechtbank kan de minister daar zonder nadere toelichting ook niet in volgen: het is immers voorstelbaar dat de autoriteiten later op de hoogte zijn geraakt van de activiteiten van eiseres, en/of later hebben besloten haar te vervolgen. Verder heeft de minister onvoldoende toegelicht wat maakt dat eiseres meer documenten moet kunnen overleggen van haar activiteiten. De minister kan immers wel volgen dat eiseres uit angst foto’s van haar telefoon heeft verwijderd toen zij voor de laatste keer (na het aanhoudingsbevel en het schietincident) Venezuela verliet. De minister maakt niet concreet, aan de hand van de verklaringen van eiseres of landeninformatie, welke stukken er van de activiteiten van eiseres (die onder meer bestonden uit het halen en brengen van mensen naar demonstraties en protesten, en helpen in de periode dat gestemd moest worden) nog zouden kunnen zijn. Over de foto van het schietincident merkt de rechtbank op dat eiseres in het nader gehoor heeft verklaard: “Ik zou liegen als ik weet hoe vaak zij hebben beschoten. Ik was bang en op van de zenuwen. Ik heb alleen de impact van de kogel in de ruit.”. Eiseres heeft op dat moment niet verklaard wat het effect was op de ruit. Vervolgens staat in de correcties en aanvullingen dat de hele ruit versplinterd was door de kogel. De rechtbank kan de uitleg van eiseres volgen dat dit berust op een vertaal-/interpretatiefout, ook omdat eiseres bij het nader gehoor en dus ook ten tijde van de correcties en aanvullingen al in het bezit was van de foto waarop een gat in de ruit te zien was. Het betreft dus ook geen verklaring die na het indienen van een foto is gewijzigd.
Verklaringen
11. Eiseres voert aan dat het de minister ten onrechte tegenwerpt dat zij heen- en weer heeft gereisd tussen Panama en Venezuela, omdat toen nog geen sprake was van een aanhoudingsbevel. Verder mag niet aan haar worden tegengeworpen dat zij legaal is uitgereisd. Eiseres verwijst daartoe naar een document van VWN van 5 december 2025 (over legale uitreis uit Venezuela), waaruit blijkt dat de meeste Venezolanen nog steeds ‘legaal’ vluchten. Ook werpt de minister volgens eiseres ten onrechte tegen dat zij in Panama bij het Venezolaanse consulaat is geweest om haar paspoort te verkrijgen. Anders dan de minister stelt, ligt de ambassade/consulaat in het gastland niet op het grondgebied van het land dat het vertegenwoordigt. Verder stelt eiseres dat zij voldoende heeft uitgelegd dat zij geen lid is geworden van Voluntad Popular omdat geen sprake is van vrijblijvend lidmaatschap en je als lid meer risico loopt. Eiseres legt ook landeninformatie over, om te onderbouwen dat het niet nodig is om lid te zijn van een partij om in de negatieve belangstelling te staan van de Venezolaanse autoriteiten.
12. De rechtbank overweegt als volgt. Eiseres heeft verklaard dat zij na haar vertrek uit Venezuela in 2016 vanuit Panama voor periodes terugkeerde, omdat zij haar zoon wilde bezoeken en haar verblijf in Panama wilde legaliseren. De laatste keer dat zij Venezuela inreisde in december 2019 wist zij nog niet dat zij een aanhoudingsbevel had. Dat zag zij pas toen ze in Venezuela was, en zij heeft daarover verklaard dat zij niet begrijpt hoe zij legaal kon inreizen (NG, p.8). Uit het document van VWN van 5 december 2025 blijkt dat volgens een Venezolaanse academica (mailwisseling van oktober 2019) veel mensen die als opposanten worden gezien vaak op reguliere wijze reizen, met commerciële luchtvaartmaatschappijen. Ook Venezuela-expert [naam] stelt (mailwisseling van juni 2019) dat de meeste Venezolanen nog steeds “legaal” vluchten en dat alleen veroordeelde oppositieleiders illegaal vluchten. Volgens het Algemeen Ambtsbericht (AAB) over Venezuela van 11 juni 2020 is het niet bekend of bij uitreis altijd gecontroleerd wordt of iemand wordt gezocht. Wel spreken verschillende vertrouwelijke bronnen over centrale lijsten met gezochte personen (p. 13). Gelet op deze landeninformatie is de rechtbank van oordeel dat de minister onvoldoende heeft onderbouwd dat het legaal in-en uitreizen van eiseres niet rijmt of in strijd is met haar gestelde activiteiten en problemen. Over het verkrijgen van het paspoort in Panama heeft eiseres verklaard dat ze naar het consulaat is gegaan omdat het in Panama was en ze een nieuw paspoort nodig had. Ze was natuurlijk bang, maar kende iemand die soortgelijke problemen had als zij en die geen problemen had ondervonden (NG, p. 10). De rechtbank kan volgen dat eiseres hiermee een risico heeft genomen, maar niet dat dit de activiteiten en problemen van eiseres ongeloofwaardig maakt. Uit de verklaringen van eiseres blijkt dat zij, mede op basis van de ervaring van iemand anders, het risico als acceptabel heeft ingeschat en dat vervolgens bewust heeft genomen. De minister heeft niet uitgelegd, bijvoorbeeld met landeninformatie, waarom deze toelichting niet aannemelijk is. De minister heeft er in het voornemen op gewezen dat dit niet rijmt met de achtervolging door de Nationale Garde. Het is echter niet gezegd dat deze autoriteiten ook betrokken zijn bij het uitreiken van een paspoort in Panama, en dat het overheidssysteem als één geheel functioneert zodat een bezoek aan een consulaat in Panama onvermijdelijk tot problemen van de zijde van de Venezolaanse autoriteiten zou moeten leiden. Verder kan de rechtbank de conclusie van de minister niet goed volgen dat de verklaringen van eiseres over het lidmaatschap van Voluntad Popular afdoen aan de geloofwaardigheid van haar activiteiten en problemen. De minister vindt het ongerijmd dat eiseres enerzijds stelt dat zij zeer actief was voor Voluntad Popular, maar anderzijds tijdsgebrek en risico opgeeft als reden voor het geen lid zijn. Eiseres heeft hierover verklaard dat als je lid wordt, je alle tijd besteedt aan de politieke partij en je volledig overgeeft. Zij had een reguliere baan, en deed het werk in het weekend, zo’n vier keer in de maand en soms doordeweeks (NG, p. 12). De minister heeft niet onderbouwd waarom deze toelichting van eiseres niet gevolgd kan worden. Bovendien is de minister hiermee niet ingegaan op de geloofwaardigheid van de activiteiten van eiseres als niet-lid. De minister heeft niet tegengeworpen dat de verklaringen van eiseres daarover vaag, tegenstrijdig of in strijd met de algemene landeninformatie zijn. De minister heeft alles overziend niet onderbouwd dat het formaliseren van lidmaatschap nodig is om aan te nemen dat eiseres activiteiten heeft verricht en een risico loopt. De beroepsgrond slaagt.
Latere indiening aanvraag
13. Eiseres voert aan dat zij de derde werkdag na binnenkomst haar asielaanvraag heeft ingediend. Deze geringe overschrijding mag haar niet worden tegengeworpen.
14. De rechtbank overweegt als volgt. Hoewel betrokken mag worden dat eiseres haar asielaanvraag niet direct na aankomst heeft ingediend, is de termijn van vijf dagen naar het oordeel van de rechtbank niet zodanig lang dat hieruit kan afgeleid worden dat eiseres bij aankomst niet de intentie had om asiel aan te vragen en dat haar problemen dus niet geloofwaardig zijn.
15. Eiseres voert aan dat het asielrelaas van haar zoon bij de beoordeling betrokken had moeten worden.
16. De rechtbank volgt eiseres hierin niet. Eiseres heeft zelf aangegeven dat haar zoon asiel heeft aangevraagd op basis van zijn eigen asielmotieven. Eiseres heeft niet concreet gemaakt waarom zijn gestelde problemen dan in haar procedure betrokken moeten worden. Dat het een familielid betreft, is onvoldoende.
Algemene situatie
17. Eiseres voert aan dat de minister de algemene landeninformatie over de huidige politieke situatie in Venezuela ten onrechte niet heeft betrokken. Eiseres wijst onder andere op de aanvallen op boten door de Verenigde Staten (VS) en het bericht op de dag van de zitting van de president van de VS dat Venezuela is omsingeld door de grootste Armada in de geschiedenis van Zuid-Amerika. Eiseres wijst er ook op dat Venezuela wordt beschreven als een narcostaat en dat de autoriteiten niet te vertrouwen zijn. Eiseres stelt ook op dat terugkeer feitelijk niet mogelijk is. Volgens eiseres loopt zij daarom, alleen al vanwege de algemene situatie, bij terugkeer een reëel risico op ernstige schade.
18. De rechtbank oordeelt dat eiseres onvoldoende heeft onderbouwd dat de algemene (politieke) situatie in Venezuela zodanig is dat zij bij terugkeer een reëel risico loopt op ernstige schade. Bij het sluiten van het onderzoek was het ook nog mogelijk om naar Venezuela te vliegen. De beroepsgrond slaagt dus niet. De rechtbank merkt wel op dat de minister, gelet op wat in r.o. 8 t/m 14 is overwogen, een nieuw besluit moet nemen, waarin hij het asielrelaas van eiseres opnieuw zal moeten beoordelen, tegen de achtergrond van (geactualiseerde) landeninformatie.
Familie/- en gezinsleven
19. Eiseres voert aan dat minister – nu zij heeft gewezen op de aanwezigheid van haar zoon in Nederland – ten onrechte niet heeft beoordeeld of het uitvaardigen van het terugkeerbesluit in strijd is met artikel 5 van de Terugkeerrichtlijn. In dat artikel staat dat rekening moet worden gehouden met het familie- en gezinsleven.
20. De rechtbank volgt eiseres hierin niet. De enkele aanwezigheid van de meerderjarige zoon van eiseres in Nederland, betekent niet dat sprake is van familie- en gezinsleven als bedoeld in artikel 8 van het EVRM en artikel 5 van de Terugkeerrichtlijn. Op de zitting heeft de minister toegelicht dat de zoon van eiseres heeft verklaard dat hij al 5 of 6 jaar geen contact meer heeft met zijn moeder en een slechte band met haar heeft. Eiseres heeft dat niet betwist. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
21. De minister heeft de aanvraag ten onrechte afgewezen als ongegrond. Het beroep is gegrond omdat het bestreden besluit in strijd is met het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel. Dit betekent dat eiseres gelijk krijgt. De rechtbank vernietigt daarom het bestreden besluit. De rechtbank ziet geen reden om de rechtsgevolgen van het besluit in stand te laten. Ook draagt de rechtbank niet aan de minister op om het gebrek te herstellen met een betere motivering of een ander besluit (een zogenoemde bestuurlijke lus). Dit omdat dit volgens de rechtbank geen doelmatige en efficiënte manier is om de zaak af te doen.
De rechtbank bepaalt met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht dat de minister een nieuw besluit moet nemen en daarbij rekening houdt met deze uitspraak. De minister dient bij zijn beoordeling ook de verklaring van een (gesteld) lid van Voluntad Popular te betrekken waarin is beschreven dat eiseres activiteiten heeft verricht en het stuk (gesteld) afkomstig van Voluntad Popular die als bijlage bij het nader gehoor is gevoegd met het opschrift ‘constancia’. De rechtbank geeft de minister hiervoor acht weken.
Omdat het beroep gegrond is krijgt eiseres een vergoeding van haar proceskosten. De minister moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 1.868,- omdat de gemachtigde van eiseres een beroepschrift heeft ingediend en aan de zitting heeft deelgenomen. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.
Beslissing
De rechtbank:
Deze uitspraak is gedaan door mr. O. Veldman, rechter, in aanwezigheid van mr. S.J. Valk, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
14 januari 2026
Documentcode: [Documentcode]
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.