RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres] , eiseres
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
Samenvatting
Zittingsplaats Haarlem
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.46866
V-nummer: [nummer] ,
(gemachtigde: mr. S.N. Ali),
en
(gemachtigde: mr. M. Latul).
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres als bedoeld in artikel 28 van de Vw. Eiseres is het hier niet mee eens. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. Verweerder heeft de problemen van eiseres namelijk ongeloofwaardig kunnen achten. Verweerder heeft eiseres ambtshalve ook geen verblijfsvergunning regulier hoeven te verstrekken. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiseres heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Verweerder heeft met het bestreden besluit van 19 september 2025 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als ongegrond en aan eiseres een terugkeerbesluit uitgevaardigd.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 22 januari 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben eiseres, de gemachtigde van eiseres, [tolk] als tolk en de gemachtigde van verweerder deelgenomen.
Beoordeling door de rechtbank
Achtergrond
3. Eiseres is geboren op [datum] 1998 en heeft de Ethiopische nationaliteit. Eiseres heeft al meerdere keren op een visum voor periodes in Nederland verbleven omdat zij werkte bij de nicht van haar moeder. Eiseres heeft op 11 juli 2023 een asielaanvraag ingediend.
Het asielrelaas
4. Eiseres heeft het volgende aan haar asielrelaas ten grondslag gelegd. Eiseres kwam in 2019 op een visum naar Nederland om op bezoek te gaan bij de nicht van haar moeder (hierna: de nicht) maar werd toen gedwongen werkzaamheden uit te voeren in het huishouden en rondom de kinderen. Eiseres is een paar keer teruggereisd naar Ethiopië. De nicht is politiek actief bij de Yilega Party (een verboden politieke partij die tegen het Ethiopische regime is) en vroeg eiseres om spullen naar Ethiopië voor haar te brengen en te halen van andere politiek actieve personen in Ethiopië. Dit heeft eiseres twee/drie jaar lang gedaan. Bij de laatste keer moest eiseres een vlag ophalen die bij de Yilega partij hoort, maar zij werd staande gehouden omdat de vlag die eiseres moest halen verboden was. De vrouw bij wie eiseres de vlag moest halen kende haar en wist dat het niet voor eiseres was. Eiseres is daarna, na wat oponthoud op het vliegveld, in juni 2023 teruggekomen naar Nederland met behulp van de contacten van de nicht. Eiseres confronteerde de nicht. Eiseres zou drie maanden blijven als au pair, maar kreeg na twee maanden te horen dat zij moest terugkeren naar Ethiopië. Daarnaast werd de nicht ook boos op eiseres. Eiseres is toen uit huis gevlucht. Inmiddels is de broer van eiseres in augustus 2023 in Ethiopië opgepakt en zit hij vermoedelijk nog vast, omdat eiseres verdacht wordt van het brengen en halen van spullen vanuit Nederland naar Ethiopië. Eiseres vreest bij terugkeer vermoord te worden.
Het bestreden besluit
5. Verweerder heeft de volgende asielmotieven aangemerkt:
Verweerder heeft het eerste asielmotief geloofwaardig geacht, maar het tweede asielmotief niet.
Ten aanzien van het tweede asielmotief heeft verweerder zich op het volgende standpunt gesteld. Eiseres heeft haar asielrelaas niet met objectieve documenten onderbouwd. Daarnaast heeft eiseres ook niet met haar verklaringen haar asielmotief geloofwaardig kunnen maken, omdat haar verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Eiseres heeft namelijk ongerijmde en wisselende verklaringen afgelegd over haar verblijf bij de nicht van haar moeder. Eiseres heeft daarnaast wisselend verklaard over waarom zij niet kan terugkeren. Daarnaast zijn de verklaringen van eiseres dat haar vrees verband houdt met de politieke activiteiten van de nicht, de reden van problemen bij vertrek en de verdwijning van de broer alleen gebaseerd op aannames. Verweerder heeft het ook ongerijmd geacht dat de Ethiopische autoriteiten eiseres willen oppakken vanwege het brengen en halen van spullen van en naar Ethiopië. Ten slotte heeft eiseres onjuist verklaard over hoe de vlag die zij moest vervoeren eruit zag.
Verweerder heeft daarom niet aangenomen dat er sprake is van vluchtelingschap of een reëel risico op ernstige schade. De asielaanvraag is afgewezen als ongegrond. Aan eiseres is ook geen verblijfsvergunning regulier verstrekt. Verder is aan eiseres een terugkeerbesluit met een vertrektermijn van vier weken opgelegd.
Heeft verweerder de problemen met de Ethiopische autoriteiten ongeloofwaardig kunnen achten?
6. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de gestelde problemen met de Ethiopische autoriteiten ongeloofwaardig heeft kunnen achten. De rechtbank motiveert dat als volgt.
De rechtbank is van oordeel dat verweerder heeft kunnen tegenwerpen dat eiseres ongerijmde en wisselende verklaringen heeft afgelegd over haar verblijf bij de nicht van haar moeder. Eiseres heeft enerzijds bij haar gehoor met de AVIM verklaard elke maand betaald te krijgen en anderzijds in het nader gehoor dat zij niet betaald kreeg voor haar werkzaamheden. Verweerder heeft volgens vaste jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) een integrale geloofwaardigheidsbeoordeling moeten verrichten, waarbij hij alle door de vreemdeling afgelegde verklaringen en overgelegde bewijsmiddelen moet betrekken. Dit behelst ook verklaringen van een vreemdeling die tegenover de AVIM zijn afgelegd. Verweerder heeft dus kunnen tegenwerpen dat eiseres wisselend heeft verklaard of zij wel of niet betaald kreeg voor de werkzaamheden van de nicht en zij dit niet verder heeft opgehelderd.
De rechtbank volgt verweerder verder in zijn standpunt dat tegenstrijdig is dat eiseres enerzijds heeft verklaard dat zij gedwongen bij de nicht werkte en anderzijds steeds vrijwillig naar de nicht terugkeerde vanuit Ethiopië. De niet-onderbouwde verklaring daarvoor dat de man van de nicht machtig zou zijn en connecties heeft in Ethiopië is niet plausibel genoeg om de tegenstrijdigheid weg te nemen. Daarbij wijkt deze verklaring af van de verklaringen die eiseres eerder naar voren heeft gebracht. De stelling dat verweerder eiseres had moeten vragen naar de man van de nicht wordt niet gevolgd, omdat het aan eiseres is om haar relaas naar voren te brengen en aannemelijk te maken. Eiseres is bovendien meerdere keren gevraagd naar de redenen dat zij steeds terugkeerde, maar zij heeft daarbij niets genoemd over de man van de nicht.
Verweerder heeft eiseres verder kunnen tegenwerpen dat zij wisselend heeft verklaard over waarom zij niet terug kan keren naar Ethiopië. Bij haar gehoor met de AVIM heeft eiseres verklaard dat de nicht haar wilde terugsturen naar Ethiopië, maar dat zij niet terug kan keren vanwege de politieke situatie en omdat zij daar geen familie heeft. In het nader gehoor heeft eiseres verklaard niet te kunnen terugkeren vanwege de spullen die eiseres heeft vervoerd voor de nicht en vanwege de politieke activiteiten van de nicht. Verweerder heeft kunnen tegenwerpen dat deze wisselende verklaringen afbreuk doen aan de geloofwaardigheid van haar asielrelaas.
Verweerder heeft verder kunnen opmerken dat het gestelde verband tussen de vrees voor de autoriteiten en de politieke activiteiten van de nicht berust op aannames. De verklaringen dat de Ethiopische autoriteiten op zoek zijn naar eiseres omdat zij verbleef bij de nicht in Nederland en vanwege het brengen en meenemen van spullen van en naar Ethiopië, zijn gebaseerd op de aannames van eiseres. Hierbij heeft verweerder kunnen tegenwerpen dat dit vermoeden gebaseerd is op de aanname dat de nicht politiek actief is en werkt voor de Yilega partij. Daarnaast is een aanname dat de Ethiopische autoriteiten op de hoogte zijn van eventuele politieke activiteiten van de nicht in Nederland en zijn hiervan geen documenten. Ten slotte zijn ook de verklaringen dat de Ethiopische autoriteiten op zoek zijn naar eiseres omdat eiseres bij de nicht in Nederland verbleef en spullen voor haar mee- en terugnam, gebaseerd op aannames. Eiseres heeft deze aannames in beroep, op een foto van eiseres met haar gestelde nicht na, ook niet verder onderbouwd. Hierover heeft verweerder overigens ter zitting onweersproken het standpunt ingenomen dat de vrouw die te zien is op de ingebrachte Youtube-video niet dezelfde vrouw is als de foto die eiseres van haar en de nicht in de aanvullende beroepsgronden heeft ingediend, terwijl hierop in beide gevallen de nicht is te zien volgens eiseres.
De rechtbank volgt verweerder ook in zijn standpunt dat de reden van de problemen die eiseres bij haar vertrek heeft ondervonden, evenals de verdwijning van haar broer, is gebaseerd op aannames. Uiteraard is het niet altijd mogelijk een asielrelaas met bewijsstukken te onderbouwen. Verweerder heeft daarom gekeken naar de afgelegde verklaringen en heeft hierover kunnen opmerken dat deze zijn gebaseerd op aannames.
De rechtbank is van oordeel dat aan verweerders tegenwerping over onjuiste verklaringen over de vlag die eiseres moest vervoeren, geen doorslaggevende betekenis toekomt, gelet op de voorgaande tegenwerpingen. Ook als ervan uitgegaan wordt dat deze tegenwerping onvoldoende is gemotiveerd, resteren er genoeg tegenwerpingen om de afwijzing te dragen.
De beroepsgrond slaagt daarom niet. Verweerder heeft de asielaanvraag mogen afwijzen als ongegrond en heeft eiseres geen verblijfsvergunning wegens vluchtelingschap of een reëel risico op ernstige schade hoeven toekennen. Daarnaast mocht verweerder het terugkeerbesluit opleggen. Verweerder heeft ook geen verblijfsvergunning regulier op humanitaire gronden hoeven verlenen wegens mensenhandel, omdat niet is gebleken dat eiseres inmiddels aangifte heeft gedaan van mensenhandel.
Conclusie en gevolgen
7. Verweerder heeft de aanvraag niet ten onrechte afgewezen als ongegrond.
Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat verweerder geen verblijfsvergunning hoefde te verstrekken aan eiseres. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.L. Roubos, rechter, in aanwezigheid van mr. A. Molenkamp - Lopar, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.