ECLI:NL:RBDHA:2026:6001

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding met producties;

- de door de gecertificeerde instelling overgelegde conclusie van antwoord;

Tijdens de zitting is vonnis bepaald op vandaag.

De minderjarigen [de minderjarige 3] , [de minderjarige 5] en [de minderjarige 4] hebben in raadkamer hun mening gegeven.

2. De feiten

De vader en de moeder zijn gehuwd op [datum] 2012 te [plaats] , [land] . Bij beschikking van deze rechtbank van 10 maart 2025 is tussen hen de echtscheiding uitgesproken. De echtscheiding is – gelet op het aanhangige hoger beroep – tot op heden niet ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand.

Zij zijn de ouders van de volgende, minderjarige kinderen:

- [de minderjarige 1] , geboren op [geboortedatum 1] 2010 te [geboorteplaats] ;

- [de minderjarige 2] , geboren op [geboortedatum 1] 2010 te [geboorteplaats] ;

- [de minderjarige 3] , geboren op [geboortedatum 2] 2014 te [geboorteplaats] ;

- [de minderjarige 4] , geboren op [geboortedatum 3] 2016 te [geboorteplaats] ;

- [de minderjarige 5] , geboren op [geboortedatum 3] 2016 te [geboorteplaats] .

De vader en de moeder hebben het gezamenlijk gezag over de kinderen.

Bij beschikking van de kinderrechter in deze rechtbank van 14 november 2024 zijn de kinderen onder toezicht gesteld van Stichting Jeugdbescherming west Haaglanden.

Bij beschikking van deze rechtbank van 10 maart 2025 is – naast de echtscheiding en voor zover van belang –:

- de voorlopige hoofdverblijfplaats van de kinderen vastgesteld bij de moeder;

- ten aanzien van [de minderjarige 2] een [de minderjarige 1] een voorlopige zorgregeling vastgesteld, waarbij zij één weekend per veertien dagen van vrijdag 15.00 uur tot zondag 15.00 uur bij de vader zullen zijn, waarbij zij niet bij de vader hoeven te overnachten, indien zij dit niet willen; en bij de vader mogen verblijven op het moment dat zij dit daarbuiten wensen, in overleg met beide ouders te bepalen;

- ten aanzien van [de minderjarige 3] , [de minderjarige 5] en [de minderjarige 4] een voorlopige zorgregeling vastgesteld, waarbij zij bij de vader zijn: de ene week: van donderdag na schooltijd (15.00 uur) tot en met zondag 15.00 uur bij de vader zullen zijn en de andere week: van donderdag na schooltijd (15.00 uur) tot en met vrijdag na schooltijd (15.00 uur);

en is iedere verdere beslissing over definitieve hoofdverblijfplaats en zorgregeling aangehouden.

Bij beschikking van de kinderrechter in deze rechtbank van 13 juni 2025 zijn de kinderen [de minderjarige 3] , [de minderjarige 5] en [de minderjarige 4] uit huis geplaatst bij de vader.

Bij beschikking van de kinderrechter in deze rechtbank van 5 november 2025 is:

- de ondertoezichtstelling van de kinderen verlengd tot 14 november 2026;

- de uithuisplaatsing van [de minderjarige 3] , [de minderjarige 5] en [de minderjarige 4] bij de vader eveneens verlengd tot 14 november 2026.

3. Het geschil

De moeder vordert – zakelijk weergegeven –:

i. te bepalen dat de kinderen conform de afspraken uit de e-mail van 5 december 2025 en conform randnummer 15 van de dagvaarding bij de moeder zullen zijn, waarbij:

a. in de even weken: [de minderjarige 5] en [de minderjarige 4] elke woensdag uit school tot 19.00 uur bij de moeder verblijven;

b. in de oneven weken: [de minderjarige 3] elke woensdag uit school tot 19.00 uur bij de moeder verblijft;

c. de regeling na drie maanden in onderling overleg zal worden uitgebreid naar eventueel een overnachting;

ii. te bepalen dat gedaagden hun onvoorwaardelijke medewerking hieraan zullen verlenen, zulks op straffe van een dwangsom van € 1.000,- voor iedere keer nadat de vader en/of de jeugdbescherming in gebreke blijft om aan het vonnis te voldoen, een en ander zonder maximum en uitvoerbaar bij voorraad;

iii. gedaagden te veroordelen in de kosten van het geding.

Daartoe voert de moeder – samengevat – het volgende aan. De gecertificeerde

instelling zou zich als uitvoerende instantie in moeten zetten voor het contact tussen de moeder en de jongste drie kinderen, maar zij laat dit na. Er zijn herhaaldelijk afspraken gemaakt, maar deze worden vervolgens niet nagekomen. Dat geldt ook voor de meest recente afspraken van 5 december 2025, die in samenspraak met de hulpverlening vanuit Impegno zijn gemaakt. De gecertificeerde instelling weigert hieraan uitvoering te geven en stelt dat zij de kinderen niet kan dwingen als zij niet willen. De moeder heeft [de minderjarige 3] , [de minderjarige 5] en [de minderjarige 4] hierdoor voor het laatst gezien op [geboortedatum 2] 2025. Zij ontvangt ook geen informatie over de kinderen, bijvoorbeeld ten aanzien van de medische conditie van [de minderjarige 3] . De moeder vreest dat de kinderen steeds meer van haar zullen vervreemden, ook omdat ook de vader het contact niet steunt en de kinderen hierin beïnvloedt. Het uitblijven van contact is niet in het belang van de kinderen en er zijn geen contra-indicaties. Het contact moet daarom zo spoedig mogelijk weer worden opgestart.

De gecertificeerde instelling en de vader voeren verweer, dat hierna, voor zover nodig, zal worden besproken.

4. De beoordeling van het geschil

Spoedeisend belang

Naar oordeel van de voorzieningenrechter heeft de moeder allereerst een spoedeisend belang bij haar vordering, gelet op het uitblijven van contact en de mogelijke gevolgen hiervan. Het bestaan van een spoedeisend belang is door de gecertificeerde instelling en de vader ook niet betwist. De moeder is daarom ontvankelijk in haar vorderingen.

Inhoudelijke beoordeling

De voorzieningenrechter stelt voorop dat in het algemeen geldt dat kinderen gebaat

zijn bij contact met hun beide ouders. Slechts in uitzonderingsgevallen kan van dit uitgangspunt worden afgeweken. Zowel in de echtscheidingsbeschikking als in de procedures over de ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing is het belang van contact ook benadrukt. De voorzieningenrechter ziet geen aanleiding om nu hiervan af te wijken. Tegelijkertijd constateert de voorzieningenrechter ook dat de ouders er niet in zullen slagen om hierover samen afspraken te maken. Ook de jeugdbeschermer lijkt klem te zitten: aan de ene kant wil zij dat er contact is tussen de moeder en de kinderen, maar tegelijkertijd zal zij het vertrouwen van de kinderen verliezen als zij het contact doordrukt. Dit vertrouwen is juist essentieel bij het wegnemen van de andere zorgen over de kinderen, zoals het terugbrengen van het schoolverzuim en inzetten van hulpverlening.

Bij het laten plaatsvinden van contact is de handelswijze van de beide ouders op dit moment niet helpend. Hoewel de gecertificeerde instelling en de vader aangeven dat hij de kinderen emotionele toestemming geeft voor het contact, heeft de voorzieningenrechter een andere indruk. Deze indruk is gebaseerd op het niet verschijnen van de vader op de zitting, de nare, bedreigende inhoud van zijn recente e-mails aan de moeder en de uitlatingen van de kinderen. Aan de andere kant is ook het onaangekondigd verschijnen van de moeder op het kerstdiner van de kinderen op school een onhandige zet geweest, die de situatie verder op scherp heeft gezet.

Om de impasse te doorbreken zal de voorzieningenrechter een voorlopige

zorgregeling vaststellen. Hoewel de voorzieningenrechter de zorgen over het welzijn van de moeder en haar thuissituatie deelt, is dit naar haar oordeel geen reden om de moeder het contact met de kinderen te onthouden. Vanwege de situatie vindt de voorzieningenrechter het echter wel noodzakelijk dat het contact onder begeleiding plaatsvindt van de jeugdbeschermer of een andere professional en plaatsvindt op een neutrale plek – vanwege de negatieve gevoelens die kleven aan de woning van de moeder. Het doel moet daarbij vooral liggen in het creëren van een leuke ervaring met de moeder, zodat de kinderen langzaam weer aan contact met haar kunnen wennen en dit als positief ervaren. De voorzieningenrechter zal daarbij vaststellen dat de moeder de ene week op woensdagmiddag contact heeft met [de minderjarige 3] en de andere week met [de minderjarige 5] en [de minderjarige 4] .

Om alle betrokken partijen de ruimte te geven om zich aan te passen aan de nieuwe situatie, zal de voorlopige zorgregeling starten in de week na de voorjaarsvakantie (aldus op woensdag 25 februari 2026). Daarbij merkt de voorzieningenrechter op dat indien het contact goed verloopt, de gecertificeerde instelling altijd de ruimte heeft om het contact uit te breiden.

De voorzieningenrechter zal de vader veroordelen tot medewerking, zoals door de moeder gevorderd. Zij zal daarbij eerst de vader de mogelijkheid geven om vrijwillig mee te werken. Indien blijkt dat hij dit na één maand na het starten van de zorgregeling (aldus op 25 maart 2026) niet heeft gedaan, zal hij een dwangsom van

€ 150,- per keer verbeuren, met een maximum van € 5.000,-.

Gelet op de wettelijke taak van de gecertificeerde instelling en dat wat op de zitting door de gecertificeerde instelling is aangegeven, zal de voorzieningenrechter de gecertificeerde instelling niet veroordelen tot medewerking en daarom ook geen dwangsom opleggen en de vorderingen van de moeder op dit punt afwijzen.

Proceskosten

Gelet op het feit dat het hier een procedure van familierechtelijke aard betreft, zal

de voorzieningenrechter de proceskosten compenseren als hierna vermeld.

5. De beslissing

bepaalt – in afwijking van de beschikking van deze rechtbank van 10 maart 2025 – met ingang van woensdag 25 februari 2026 een voorlopige zorgregeling ten aanzien van [de minderjarige 3] , [de minderjarige 5] en [de minderjarige 4] , waarbij zij onder begeleiding van de jeugdbeschermer of een andere door de jeugdbeschermer aan te wijzen professional en op een door de jeugdbeschermer te bepalen neutrale plek contact zullen hebben met de moeder:

- in de even weken: [de minderjarige 5] en [de minderjarige 4] elke woensdagmiddag na school gedurende twee uur ;

- in de oneven weken: [de minderjarige 3] elke woensdagmiddag na school gedurende twee uur;

- en waarbij de verdere regie over een eventuele uitbreiding bij de gecertificeerde instelling wordt neergelegd;

veroordeelt de vader om de hiervoor opgenomen voorlopige zorgregeling na te

komen en bepaalt dat indien de vader deze zorgregeling na 25 maart 2026 niet nakomt hij een dwangsom verbeurt van € 150,- per keer dat hij de zorgregeling niet nakomt, met een maximum van € 5.000,-;

verklaart deze beslissing tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

bepaalt dat iedere partij de eigen kosten draagt;

wijst af het meer of anders gevorderde.

Dit vonnis is gewezen door mr. E.D.A. Geleijns en in het openbaar uitgesproken op 11 februari 2026.

SB