RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 15 januari 2026 in de zaken tussen
[eiser] , eiser
de minister van Asiel en Migratie, verweerder.
Samenvatting
Zittingsplaats Amsterdam
Bestuursrecht
zaaknummers: AWB 24/17671 (beroep) en 24/17672 (voorlopige voorziening)
V-nummer: [V-nummer]
(gemachtigde: mr. A.J. El Kadi ),
en
Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de aanvraag van eiser voor een verblijfsdocument EU/EER. Eiser is het daar niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de aanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat verweerder de aanvraag van eiser voor een verblijfsdocument EU/EER ten onrechte heeft afgewezen. Eiser krijgt dus gelijk en het beroep is gegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
Eiser is geboren op [geboortedag] 1993 en heeft de Egyptische nationaliteit. Eiser heeft op 14 november 2023 een aanvraag ingediend tot afgifte van een verblijfsdocument EU/EER voor verblijf bij zijn partner [persoon 1] (referente). Zij heeft de Duitse nationaliteit.
Verweerder heeft eiser op 6 mei 2024 gevraagd zijn aanvraag met ontbrekende stukken aan te vullen. Eiser heeft op 15 mei 2024 gereageerd.
Met het primaire besluit van 7 juni 2024 heeft verweerder de aanvraag afgewezen en eiser tevens een terugkeerbesluit opgelegd.
Met het bestreden besluit van 11 oktober 2024 op het bezwaar van eiser is verweerder bij de afwijzing van de aanvraag gebleven en heeft verweerder het terugkeerbesluit gehandhaafd. Verweerder heeft zich op het standpunt gesteld dat eiser en referente er niet in zijn geslaagd aan te tonen dat sprake is van een duurzame relatie gedurende zes maanden. Volgens verweerder blijkt uit de BRP administratief gezien dat eiser en referente meer dan zes maanden op hetzelfde adres staan ingeschreven, namelijk sinds 20 december 2023, maar hebben zij niet aangetoond dat zij ook feitelijk hebben samengewoond en dat daaraan een oprechte liefdesrelatie ten grondslag ligt. Verweerder heeft verder gesteld dat geen sprake is van schending van artikel 8 van het EVRM.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit en de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Eiser voert aan dat verweerder ten onrechte heeft geoordeeld dat het bestaan van een duurzame relatie met referente niet is aangetoond en dat sprake is van schending van de hoorplicht.
De rechtbank heeft het beroep en het verzoek om een voorlopige voorziening op 15 december 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben eiser, de gemachtigde van eiser en referente deelgenomen. Namens verweerder was, met bericht van verhindering, niemand aanwezig.
Toetsingskader duurzame relatie
3. Een ongehuwde partner van een Unieburger kan een aanvraag voor afgifte van een EU/EER document doen als zij een deugdelijk bewezen duurzame relatie hebben. Verweerder gaat ervan uit dat de ongehuwde partner en de Unieburger een duurzame relatie hebben, als zij voorafgaand aan het moment van de aanvraag of op het moment van beslissen gedurende een termijn van zes maanden een gezamenlijke huishouding voeren, waarbij in ieder geval gedurende die termijn feitelijk is samengewoond. Op grond van de persoonlijke omstandigheden van het geval kan een relatie als duurzaam worden aangemerkt als de Unieburger en de ongehuwde partner nog geen zes maanden feitelijk hebben samengewoond en zij gedurende tenminste zes maanden een duurzame relatie onderhouden. Verweerder kan daarbij in ieder geval de volgende relevante aspecten betrekken die aan kunnen tonen dat er emotionele en affectieve banden zijn aangegaan, die maken dat sprake is van een duurzame relatie: de duur van de gezamenlijke huishouding, het dragen van zorg voor elkaar, het hebben van een gezamenlijk kind en daar de gezamenlijke zorg voor dragen, het hebben van gezamenlijke financiële verplichtingen of banden, samenwoning in het verleden en/of de frequentie van het contact en elkaar zien. In alle gevallen moet het gaan om een bestaande duurzame relatie.
Beoordeling door de rechtbank
De rechtbank stelt allereerst vast dat eiser en referente ten tijde van het bestreden besluit zes maanden stonden ingeschreven op hetzelfde adres, namelijk sinds 20 december 2023 op het adres [adres] . Tussen partijen is in geschil of gedurende deze zes maanden sprake is geweest van feitelijke samenwoning.
De rechtbank is van oordeel dat verweerder ten onrechte heeft gesteld dat eiser en referente niet hebben aangetoond dat zij feitelijk hebben samengewoond. De rechtbank overweegt daartoe als volgt. Eiser heeft ter onderbouwing van zijn standpunt dat hij wel voldoet aan de voorwaarde van een duurzame relatie van meer dan zes maanden de volgende bewijsstukken overgelegd:
Relatieverklaring van 8 mei 2024;
Verklaring voldoende middelen eiser van 8 mei 2024;
6 foto’s bij de aanvraag;
25 foto’s bij het bezwaar;
Uitdraai whatsappberichten;
Factuur inschrijving KvK van 22 augustus 2022;
BRP-uittreksel referente (woonachtig op [adres] sinds 13 september 2021);
BRP-uittreksel eiser (woonachtig op [adres] sinds 20 december 2023);
Brief Belastingdienst van 30 augustus 2022 gericht aan referente op het adres [adres] ;
Brief Belastingdienst van 3 september 2022 gericht aan referente op het adres [adres] ;
Uittreksel KvK van 2 augustus 2022, oprichting eenmanszaak referente;
Arbeidsovereenkomst bepaalde tijd van eiser van 1 januari 2024;
Werkgeversverklaring van 9 augustus 2024;
Uitdraai aangifte inkomstenbelasting referente van 2022;
Aanvraagformulier;
Kopie huurovereenkomst woning [adres] ;
Huwelijksakte van 25 oktober 2024.
De rechtbank stelt vast dat eiser veel foto’s heeft overgelegd. Dit zijn foto’s van eiser en referente samen, bijvoorbeeld thuis, terwijl zij samen eten of samen in bed liggen. Eiser heeft ook een aantal foto’s overgelegd van een kat en foto’s van eiser en referente met deze kat. Op de zitting hebben eiser en referente toegelicht dat dat hun kat is en dat zij er samen voor zorgen. Eiser heeft de kat als cadeau aan referente gegeven. Ook zorgen eiser en referente samen voor de kat van de hoofdbewoonster van de vorige woning van referente.
Eiser heeft verder een uitdraai van whatsappberichten overgelegd, vanaf 20 februari 2021 tot 7 mei 2024. Verweerder heeft daarover gesteld dat het onduidelijk is of dat daadwerkelijk berichten zijn tussen eiser en referente, omdat het berichten betreft tussen [persoon 1] en [eiser] en het onduidelijk is of eiser [eiser] is. De rechtbank overweegt hiertoe dat eiser en referente op de zitting hun telefoon met de whatsappberichten hebben laten zien. De rechtbank heeft gezien dat referente eiser in haar telefoon heeft staan als [eiser] . Eiser heeft hierover toegelicht dat [eiser] zijn bijnaam is en dat iedereen in zijn omgeving hem zo noemt. In de whatsappberichten is verder ook te lezen dat referente hem soms [eiser] noemt. De rechtbank gaat er daarom van uit dat de whatsappberichten tussen eiser en referente zijn. Voor zover verweerder heeft gesteld dat het opvallend is dat eiser en referente met grote regelmaat vroeg in de ochtend en laat in de avond contact hebben met elkaar, volgt de rechtbank verweerder niet. Eiser heeft hierover op de zitting toegelicht dat hij vroeg opstaat voor zijn werk en daarom later in de ochtend een bericht stuurt naar referente. De rechtbank volgt verweerder ook niet dat het opvallend is dat eiser en referente soms laat in de avond contact hebben met elkaar, nu het niet ongebruikelijk is dat partners, ook als zij samenwonen, niet elke avond samen doorbrengen. De rechtbank overweegt verder dat in de whatsappberichten precies is te lezen hoe de relatie tussen eiser en referente is ontstaan en zich heeft ontwikkeld. De inhoud van de berichten is bovendien divers en persoonlijk. Er is sprake van contact over allerlei dagelijkse gebeurtenissen, van talrijke liefdesuitingen, maar ook van onenigheid; zo is te lezen dat eiser op 14 augustus 2021 boos is op referente, kennelijk vanwege bepaalde oude foto’s die zij niet van Instagram had verwijderd.
Eiser heeft verder een huwelijksakte overgelegd van 25 oktober 2024. Op de zitting hebben eiser en referente bevestigd dat zij zijn getrouwd. Referente heeft een fotoalbum meegebracht naar de zitting en heeft deze aan de rechtbank laten zien. Het fotoalbum betrof foto’s van het trouwen en andere foto’s van het leven van eiser en referente. Hoewel de huwelijksakte is van na het bestreden besluit, is dit naar het oordeel van de rechtbank ook een sterke aanwijzing dat ten tijde van het bestreden besluit sprake was van een duurzame relatie tussen eiser en referente.
De rechtbank heeft de volle overtuiging dat de door eiser en referente gegeven toelichting op de zitting oprecht is. Gelet op de verklaringen van eiser en referente, de BRP-gegevens, de foto’s, de whatsappberichten en de huwelijksakte, in onderlinge samenhang bezien, is de rechtbank van oordeel dat eiser en referente voldoende hebben aangetoond dat tussen hen sprake is van een duurzame relatie.
Conclusie en gevolgen
In het kader van finale geschilbeslechting stelt de rechtbank vast dat eiser in aanmerking komt voor afgifte van een verblijfsdocument EU/EER. De rechtbank verklaart het beroep gegrond, vernietigt het bestreden besluit en herroept het primaire besluit. De rechtbank bepaalt dat verweerder aan eiser een verblijfsdocument EU/EER verleent, waaruit het rechtmatig verblijf van eiser als partner van gemeenschapsonderdaan referente blijkt. De rechtbank bepaalt verder dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde bestreden besluit.
Gelet op het voorgaande zal de rechtbank niet ingaan op de overige beroepsgronden.
Omdat de rechtbank nu beslist op het beroep van eiser en dit beroep gegrond verklaart, is er geen reden meer voor het treffen van een voorlopige voorziening. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af.
Omdat de rechtbank het beroep gegrond verklaart, bepaalt de rechtbank dat verweerder aan eiser het door hem betaalde griffierecht vergoedt. Eiser krijgt ook een vergoeding van zijn proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank vast op € 2.802,-, omdat de gemachtigde van eiser een beroepschrift heeft ingediend, een verzoekschrift heeft ingediend en aan de zitting heeft deelgenomen. In bezwaar is niet verzocht om een proceskostenvergoeding. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.
Beslissing
De rechtbank:
Deze uitspraak is gedaan door mr. P.L.C.M. Ficq, rechter, in aanwezigheid van mr.I.G.A Karregat, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 15 januari 2026.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.