RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[naam 1] , eiser,
de minister van Asiel en Migratie, de minister,
Samenvatting
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.50898
geboren op [geboortedatum] ,
van Sierra Leoonse nationaliteit,
V-nummer: [nummer] ,
(gemachtigde: mr. T. Volckmann),
en
(gemachtigde: mr. G.W. Wezelman).
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vw. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Eiser krijgt geen gelijk en ook geen vergoeding van zijn proceskosten. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 1 oktober 2025 deze aanvraag in de verlengde procedure afgewezen als ongegrond.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 16 maart 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de minister. De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
3. Eiser legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiser ontdekte in zijn vroege jeugd dat hij zich tot jongens aangetrokken voelt en niet tot meisjes. Homoseksualiteit is taboe in Sierra Leone. Eiser heeft zijn gevoelens aan zijn moeder verteld. Eisers moeder heeft hem meegenomen naar een medicijnman, een ziekenhuis en een pastoor om hem te veranderen. Eiser hield dit geheim voor zijn vader, omdat zijn vader duidelijk had gemaakt dat hij zijn eigen kind zou doden of aangeven bij de politie als die homoseksueel is. Eiser ontmoette [naam 2] op school en kreeg een relatie met [naam 2]. Ze spraken in het geheim, bij [naam 2] thuis of bij een vriend Mohamed, af. [naam 2] nam eiser mee naar een feest speciaal voor homoseksuelen. Later op de avond kwam de politie op het feest en werd eiser herhaaldelijk geslagen met de kolf van hun geweren. Toen de agenten zich op [naam 2] richtten kon eiser ontkomen. Eiser is uit het raam gesprongen en te voet gevlucht. Eiser is gevlucht naar Guinee en vervolgens via Turkije en Griekenland in Nederland gekomen. Dit gebeurde door een mensensmokkelaar die eiser drogeerde, in Nederland opsloot in een huis waar hij gedwongen seks moest hebben met verschillende mannen. Eiser heeft hier een week opgesloten gezeten, is vervolgens gevlucht en heeft aangifte gedaan. Eiser vreest bij terugkeer vervolgd te worden wegens zijn seksuele geaardheid.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
De minister stelt zich hierover op het standpunt dat het eerste asielmotief geloofwaardig is, maar het tweede asielmotief ongeloofwaardig is. Eiser heeft zijn verklaringen niet onderbouwd met objectieve documenten die zijn asielmotieven volledig onderbouwen en heeft daarvoor geen goede verklaring. De minister vindt verder dat eisers verklaringen over dit asielmotief geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. De minister concludeert daarom dat eiser geen vluchteling is in de zin van het Vluchtelingenverdrag. De minister concludeert dat eiser bij terugkeer naar Sierra Leone ook geen reëel risico op ernstige schade loopt. Eisers asielaanvraag wordt daarom afgewezen.
Opmerking vooraf
5. De rechtbank heeft op zitting aangegeven dat zij niet gecharmeerd is van de bewoordingen in de gronden van beroep en dat deze op bepaalde punten ongepast en beledigend zijn. De rechtbank zal daarom de gronden van eiser in gepaste bewoordingen samenvatten.
Referentiekader
6. Eiser betoogt dat de medische rapportages onvoldoende zijn betrokken bij de beoordeling door MediFirst en bij de besluitvorming. Eiser stelt dat de minister onvoldoende rekening heeft gehouden met zijn PTSS en met het gegeven dat de acceptatie van zijn geaardheid nog niet volledig is voltooid. Eiser heeft op zitting verwezen naar een verklaring uit het nader gehoor waaruit volgt dat hij wegens zijn medische toestand geen relatie kon aangaan en dat hij niet alle mensen in zijn omgeving vertrouwt om over zijn geaardheid te praten. Eiser betoogt tot slot dat het niet wetenschappelijk of juridisch is onderbouwd dat voldoende pauzes, tijd en het informeren naar de medische situatie iemand in staat stelt een relaas af te leggen zonder hiaten.
De rechtbank is niet gebleken dat de medische rapportages onvoldoende zijn betrokken bij de beoordeling. Daarbij overweegt de rechtbank dat het MediFirst onderzoek is bedoeld om beperkingen bij het horen en beslissen in kaart te brengen. Door eiser is verder niet nader onderbouwd welke beperkingen ten onrechte niet zijn aangenomen. Daarnaast blijkt uit de besluitvorming dat de PTSS als ook de overige klachten voldoende zijn betrokken in de beoordeling. Zo heeft de hoormedewerker meerdere pauzes ingelast, is er voldoende ruimte en tijd gegeven om te verklaren en heeft de hoormedewerker meermaals gevraagd aan eiser hoe hij zich voelde. Eiser heeft ook op zitting niet concreet gemaakt welke informatie uit de medische stukken onvoldoende bij beoordeling is betrokken, dan wel dat uit de medische stukken blijkt dat meer beperkingen ten aanzien van het horen aan de orde zijn. De rechtbank ziet in de verwijzing naar de verklaring van eiser in het nader gehoor, dat hij geen relaties kan aangaan, geen aanleiding voor een ander oordeel. Uit het gehoor blijkt namelijk dat eiser op meerdere punten uitgebreid heeft kunnen verklaren en uit dezelfde verklaring waarnaar eiser verwijst volgt dat hij wel in staat is om met zijn arts hierover te praten. Het feit dat eiser vanwege het proces van acceptatie minder heeft kunnen verklaren wordt verder niet nader onderbouwd. De rechtbank is, anders dan eiser, van oordeel dat uit het mogelijk ontbreken van een wetenschappelijke onderbouwing niet noodzakelijkerwijs volgt dat de minister onvoldoende rekening heeft gehouden met eisers beperkingen. De rechtbank concludeert dat het hier gaat om medische beperkingen, die allereerst medisch moeten worden onderbouwd. Zoals eerder overwogen blijkt uit de medische stukken niet dat nadere beperkingen aan de orde zijn.
Geaardheid en religie
7. Eiser betoogt dat zijn verklaringen ten onrechte ongeloofwaardig zijn geacht. Eiser merkt op dat de verklaring ten aanzien van de religie gaat om een verklaring van drie jaar geleden die ziet op de religieuze overtuiging in het land van herkomst. Eiser heeft tijdens het gehoor voldoende verklaard over de problemen vanwege zijn geaardheid in verhouding tot zijn religieuze achtergrond. De minister is hieraan ten onrechte voorbij gegaan. Eiser verwijst verder naar de verschillende fases in de identiteitsontwikkeling en voert aan dat de minister hier bij de beoordeling van de verklaringen onvoldoende rekening mee heeft gehouden.
De rechtbank volgt eiser niet in het standpunt dat de minister onvoldoende oog heeft gehad voor de verschillende fases van zelfacceptatie en identiteitsontwikkeling. Uit het bestreden besluit volgt dat de minister de verschillende fasen bij de beoordeling heeft betrokken. De minister heeft in dit kader eveneens toegelicht waarom er desondanks meer van eiser mocht worden verwacht. De rechtbank stelt voorop dat de verklaringen van eiser voorop staan bij de beoordeling. Volgens de minister ligt het zwaartepunt van de afwijzing van de asielaanvraag bij eisers verklaringen over zijn geaardheid in verhouding tot zijn religie, zijn verklaringen in verhouding tot het wonen in Sierra Leone, en zijn verklaringen over [naam 2] en zijn relatie. De rechtbank is van oordeel dat de minister niet ten onrechte aan eiser heeft tegengeworpen dat hij onvoldoende inzicht heeft gegeven in de hiervoor genoemde punten. De minister heeft in dit kader niet ten onrechte overwogen dat van eiser mocht worden verwacht dat hij meer inzicht kon geven in de samenhang tussen zijn seksuele gerichtheid en zijn religie, te meer nu eiser praktiserend christen was, een strenggelovige vader heeft en is opgegroeid in een religieuze samenleving. De minister heeft ook kunnen overwegen dat eiser tijdens zijn verklaringen ruimschoots meerderjarig was en dat onvoldoende is onderbouwd waarom van eiser niet meer kan worden verwacht. Verder heeft de minister niet ten onrechte overwogen dat eiser weinig inzicht heeft gegeven in hoe het voor was om homoseksueel te zijn in Sierra Leone. Eiser heeft enkel verklaard dat zijn relatie en zijn seksualiteit verboden zijn in Sierra Leone, maar heeft geen inzicht gegeven in zijn worsteling. De minister heeft in dit kader meer van eiser mogen verwachten, te meer nu eiser is opgegroeid in een land waarin homoseksualiteit niet is geaccepteerd. De minister heeft tot slot kunnen overwegen dat eiser oppervlakkig heeft verklaard over [naam 2] en weinig inzicht heeft gegeven in zijn relatie. Eiser heeft enkel in algemene termen verklaard dat [naam 2] zijn eerste liefde is, dat hij lang en donker is. Ook de verklaringen over de relatie heeft de minister onvoldoende kunnen achten. Eiser heeft verklaard dat [naam 2] zorgzaam was, eiser met veel liefde en respect behandelde en vaak eten voor hem kocht. Nu eiser stelt dat de relatie vier jaar heeft geduurd, heeft de minister mogen verwachten dat eiser diepgaander kon verklaren hierover.
Conclusie en gevolgen
8. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als ongegrond. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand blijft en eiser ongelijk krijgt. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R. Tesfai, rechter, in aanwezigheid van mr. K.E. Mulder, griffier en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
Deze uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.