RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 1 april 2026 in de zaak tussen
[eiseres], v-nummer: [nummer], eiseres
de minister van Asiel en Migratie
Samenvatting
Zittingsplaats Arnhem
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.58754
(gemachtigde: mr. G.J. van der Graaf),
en
(gemachtigde: mr. M.R. Stuart).
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres, zoals bedoeld in artikel 28 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000). Eiseres is het hier niet mee eens. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag wel in stand kan blijven. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres niet geloofwaardig zijn. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiseres heeft op 20 februari 2023 een asielaanvraag ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 26 november 2025 deze aanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De minister heeft op 10 december 2025 een aanvullende beslissing uitgebracht en daarin benoemd dat eiseres eerder, op 30 januari 2023, al een terugkeerbesluit en een inreisverbod heeft gekregen en dat deze nog steeds geldig zijn. Deze beslissing is niet gericht op enig (nieuw) rechtsgevolg. Dit betekent dat deze beslissing in zoverre geen besluit in de zin van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is en het beroep van eiseres niet op grond van artikel 6:19 van de Awb mede betrekking heeft op de beslissing van 10 december 2025.
De rechtbank heeft het beroep, samen met de zaak NL25.58755, op 5 maart 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
3. Eiseres stelt dat zij de Somalische nationaliteit heeft en dat zij is geboren op [geboortedag] 1993. Zij legt aan haar asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiseres heeft in Somalië problemen heeft met Al-Shabaab, omdat zij qat verkocht in haar eetcafé. Na enkele (doods)bedreigingen is eiseres voor hen gevlucht. Eiseres vreest bij terugkeer naar Somalië voor Al-Shabaab en haar zwager, die aangesloten is bij Al-Shabaab. Daarnaast vreest eiseres dat zij in Somalië opnieuw zal worden besneden.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
De minister stelt zich hierover op het volgende standpunt. De minister vindt de gestelde identiteit, Somalische nationaliteit en herkomst van eiseres niet geloofwaardig, omdat eiseres met een Keniaans paspoort naar Europa is gereisd. De minister gaat er daarom van uit dat eiseres afkomstig is uit Kenia. De minister heeft de problemen van eiseres met Al-Shabaab en haar vrees voor herbesnijdenis daarom niet beoordeeld. Deze gaan immers over problemen die eiseres in Somalië heeft ondervonden. Als gevolg hiervan heeft de minister alleen gekeken of eiseres op grond van de identiteit, nationaliteit en herkomst zoals vermeld op haar Keniaanse paspoort in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning. Dit is volgens de minister niet het geval. Omdat eiseres de minister heeft misleid over haar identiteit en nationaliteit, en haar identiteits- of reisdocument heeft vernietigd of weggemaakt, heeft de minister de asielaanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond.
Mocht de minister de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres (het eerste asielmotief) ongeloofwaardig vinden?
5. Eiseres betoogt dat de minister haar (Somalische) identiteit, nationaliteit en herkomst ten onrechte ongeloofwaardig vindt. Het is volgens eiseres aannemelijk dat zij Europa met een frauduleus verkregen Keniaans paspoort is ingereisd, en de Keniaanse nationaliteit dus niet heeft. Eiseres stelt voorop dat het niet mogelijk is om de valsheid van het paspoort te verifiëren bij de Keniaanse ambassade. Eiseres heeft van haar paspoort alleen een kopie. Uit een e-mail van de Keniaanse ambassade volgt dat het originele paspoort daarvoor nodig is, terwijl dat niet meer beschikbaar is. De minister had in dit geval onderzoek moeten doen naar het paspoort van eiseres. Het paspoort zelf biedt echter ook voldoende aanknopingspunten om aan de authenticiteit daarvan te twijfelen. Zo ontbreekt de handtekening van eiseres op het paspoort en is daarom sprake van een ‘blanco paspoort’, dat volgens het beleid van de minister niet kan worden aangemerkt als geldig paspoort. Het feit dat dit geen enkele keer is opgemerkt, is een aanwijzing dat bij het verkrijgen van het Griekse visum en bij het inreizen is gefraudeerd. Verder is op het paspoort vermeld dat geen sprake is van ‘special peculiarities’, terwijl eiseres een opvallende oogafwijking heeft, en klopt de lengte van 1,73 m die op het paspoort staat vermeld, niet. Tot slot is in dit verband van belang dat op het paspoort is vermeld dat eiseres is geboren in Wajir, een stad in Kenia. In de loop van de jaren 80 vonden er gevechten plaats in Somalië, waardoor het niet waarschijnlijk is dat eiseres – na het verkrijgen van een eventuele Keniaanse nationaliteit bij haar geboorte in Wajir – in Somalië is opgegroeid. Gelet op het voorgaande is het aannemelijker dat eiseres de Somalische nationaliteit bezit. De minister verwacht hier ten onrechte een nadere onderbouwing van, omdat eiseres geen onderbouwende documenten verkrijgen en dus in bewijsnood verkeert. Het is onwaarschijnlijk dat documenten zijn opgemaakt van haar geboorte of de geboorte van haar kinderen. Zouden die er wel zijn, dan zullen deze zijn opgemaakt op basis van de verklaringen van eiseres of van mensen die haar kennen. Daar komt nog bij dat de minister aan een nationaliteitsverklaring van de Somalische ambassade geen waarde toekent. Een taalanalyse zou daarom uitsluitsel kunnen geven over waar eiseres vandaan komt.
Omdat dit asielmotief niet volledig met objectieve documenten is onderbouwd (wat ook niet in geschil is) heeft de minister beoordeeld of het asielmotief alsnog geloofwaardig is. Dat is volgens de minister niet het geval, omdat eiseres niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 31, zesde lid, aanhef en onder b, c en e, van de Vw 2000.
De rechtbank is van oordeel dat de minister zich terecht op het standpunt stelt dat de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres niet geloofwaardig zijn. De rechtbank gaat hieronder stapsgewijs in op de verschillende onderdelen van de geloofwaardigheidsbeoordeling die de minister heeft verricht.
Geen documenten en daarvoor geen goede verklaring (voorwaarde b)
De minister stelt zich niet ten onrechte op het standpunt dat eiseres onvoldoende documenten heeft gegeven om haar Somalische nationaliteit te onderbouwen en daarvoor geen goede verklaring heeft. Het betoog van eiseres komt erop neer dat het volgens haar geen zin heeft om documenten op te vragen, omdat zij verschillende problemen met betrekking tot die documenten voorziet. Omdat de bewijswaarde van documenten niet op voorhand kan worden uitgesloten, ligt het desondanks op de weg van eiseres om te proberen aan documenten te komen die haar identiteit en nationaliteit onderbouwen. Eiseres heeft momenteel echter geen enkel document overgelegd en ook geen pogingen gedaan om documenten te verkrijgen. De rechtbank ziet daarom niet in waarom eiseres in bewijsnood zou verkeren. De rechtbank ziet ook geen reden waarom de minister een taalanalyse had moeten uitvoeren. Een taalanalyse zal, zoals de minister terecht stelt, geen uitsluitsel geven over de nationaliteit van eiseres en hooguit iets kunnen zeggen over de herkomst van eiseres. Deze beroepsgrond slaagt niet.
Verklaringen zijn geen samenhangend en aannemelijk geheel (voorwaarde c) en eiseres kan in grote lijnen niet als geloofwaardig worden beschouwd (voorwaarde e)
Ook stelt de minister zich niet ten onrechte op het standpunt dat de verklaringen van eiseres geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen en dat eiseres in grote lijnen niet als geloofwaardig kan worden beschouwd. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat het Keniaanse paspoort frauduleus is verkregen. Uit EU-Vis volgt dat eiseres met dit Keniaanse paspoort bij de Griekse ambassade in Kenia een visum heeft gekregen. Uit vaste rechtspraak volgt dat er in beginsel uit mag worden gegaan van de juistheid van de informatie in EU-Vis, en in dit geval dus ook van de authenticiteit van het paspoort van eiseres. De stelling dat de informatie in EU-Vis een bepaalde onbetrouwbaarheidsfactor heeft, heeft eiseres niet onderbouwd. Het is daarom aan eiseres om aannemelijk te maken dat het Keniaanse paspoort op frauduleuze wijze is verkregen. Pas als eiseres een oprechte inspanning heeft geleverd om een verklaring te krijgen van de Keniaanse autoriteiten over de echtheid van het paspoort, maar daar desondanks niet in is geslaagd, is het aan de minister om de Keniaanse autoriteiten te benaderen. Eiseres heeft onvoldoende inspanningen verricht om een dergelijke verklaring te verkrijgen. Uit het dossier blijkt dat eiseres slechts één keer een e-mail aan de Keniaanse autoriteiten gestuurd met de vraag of de echtheid van het paspoort kon worden vastgesteld, waarop werd geantwoord dat dit zonder het originele paspoort niet mogelijk is. Afgezien nog van het feit dat eiseres zelf de situatie heeft laten ontstaan dat het originele paspoort niet kan worden onderzocht (door zichzelf van dat originele paspoort te ontdoen), heeft eiseres hierna niet nogmaals geïnformeerd bij de Keniaanse autoriteiten met de mededeling dat het originele paspoort niet beschikbaar is. Eiseres heeft weliswaar gesteld dat zij een tweede e-mail heeft gestuurd, maar heeft dat niet onderbouwd. De minister hoefde daarom ook geen onderzoek te doen naar de echtheid van het paspoort van eiseres. Verder bestaat onvoldoende aanleiding om op basis van (de inhoud van) het paspoort zelf te twijfelen aan de rechtmatige verkrijging daarvan. Dat eisers oogafwijking ingevuld had moeten worden als ‘special peculiarity’, dat haar lengte niet klopt en dat de geboorteplaats onlogisch zou zijn, is door eiseres niet onderbouwd.
Conclusie en gevolgen
6. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als ongegrond. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen gelijk krijgt. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. W.P.C.G. Derksen, rechter, in aanwezigheid van S. Voolstra, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.