RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[naam] , eiseres,
de minister van Asiel en Migratie, de minister
Samenvatting
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.41573
V-nummer: [nummer]
(gemachtigde: mr. M.R. Verdoner)
en
(gemachtigde: mr. Ö. Sari).
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres als bedoeld in artikel 28 van de Vw 2000. Eiseres is het hier niet mee eens. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. De minister heeft de door eiseres gestelde gedwongen uithuwelijking niet geloofwaardig hoeven achten omdat zij dit asielmotief niet met documenten heeft onderbouwd en haar verklaringen geen aannemelijk en samenhangend geheel vormen. Daarnaast heeft eiseres niet onderbouwd dat zij zich in Senegal niet zelfstandig zal kunnen handhaven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiseres heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Zij stelt van Senegalese nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] . De minister heeft met het bestreden besluit van 26 augustus 2025 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als kennelijk ongegrond.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 16 januari 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres, een tolk en de gemachtigde van de minister. De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting gesloten.
Overwegingen
Het asielrelaas
3. Eiseres is in 2008, na de scheiding van haar ouders, met haar moeder vanuit Senegal naar Mali verhuisd. Daar is zij uitgehuwelijkt aan een oudere man, waarvoor een bruidsschat is betaald. Eiseres wilde niet met deze man trouwen en ook wilde zij niet besneden worden, wat door haar aanstaande echtgenoot werd verlangd. Eiseres is daarom met de hulp van haar oom en door middel van de bruidsschat Mali ontvlucht. Eiseres vreest, als zij moet terugkeren naar Senegal, dat haar moeder of tante haar zullen vinden en zullen proberen haar alsnog tot het huwelijk te dwingen.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiseres bevat volgens de minister de volgende relevante elementen:
De minister stelt zich op het standpunt dat eiseres gevolgd wordt in haar identiteit, nationaliteit en herkomst. De door eiseres gestelde gedwongen uithuwelijking acht de minister niet geloofwaardig. In dat verband overweegt de minister dat eiseres dit asielmotief niet met objectieve documenten volledig heeft onderbouwd. Daarnaast vormen de verklaringen van eiseres geen samenhangend en aannemelijk geheel. Zij heeft namelijk wisselend verklaard over haar reisdoel. Bij binnenkomst in Nederland op 6 oktober 2023 heeft zij verklaard tien dagen in Amsterdam te willen verblijven voor toeristische doeleinden. Toen haar de toegang tot Nederland werd geweigerd, gaf zij aan teleurgesteld te zijn en terug te willen keren. Maar een dag later vroeg zij asiel aan. Eiseres heeft geen bevredigende verklaring kunnen geven voor deze gang van zaken. Ook verklaart eiseres vaag over de rol van haar tante. De minister acht niet geloofwaardig dat eiseres tijdens haar verblijf bij haar tante in 2023 het huwelijk en de besnijdenis niet met haar besproken heeft. Dat haar tante op de hand van haar moeder zou zijn in deze kwestie is slechts een aanname. Daarnaast heeft eiseres voor haar vertrek niet de bescherming ingeroepen van de Senegalese autoriteiten. Senegal is weliswaar geen veilig land van herkomst maar niet gebleken is dat dit voor eiseres persoonlijk niet het geval is. De minister vindt dan ook dat van eiseres verwacht had mogen worden dat zij, bij voorkomende problemen, zich tijdens haar vakanties in Senegal tot de autoriteiten had gewend.
Gronden
5. In haar gronden heeft eiseres allereerst naar voren gebracht dat de minister ten onrechte van haar verlangt dat zij terugkeert naar Senegal, omdat zij daar sinds haar derde niet meer heeft gewoond en is opgegroeid in Mali. Zij heeft geen sociaal vangnet in Senegal en zal zich genoodzaakt zien door te reizen naar Mali, dat zijn wel kent maar waar zij zal moeten trouwen en besneden zal worden. Omdat eiseres niet bekend is in Senegal is de veronderstelling dat de Senegalese autoriteiten haar zullen willen beschermen ook onterecht.
Daarnaast werpt de minister eiseres ten onrechte tegen dat haar reisdoel onduidelijk was. Dat eiseres bij binnenkomst een verhaal vertelde wat haar was opgedragen en niet meteen asiel heeft aangevraagd kan haar gezien haar minderjarigheid en onwetendheid niet worden tegengeworpen.
Verder trekt de minister ten onrechte eigen conclusies over het moment dat eiseres van het huwelijk op de hoogte werd gesteld en of haar tante daar tijdens haar bezoek al vanaf wist. Eiseres heeft duidelijk aangegeven dat zij tot de mededeling van haar moeder daar geen weet van had en dus ook niet tijdens het bezoek aan haar tante. Als de minister hier vragen over had, hadden die eerder aan eiseres gesteld moeten worden in plaats van dat de minister eigen conclusies in het nadeel van eiseres laat wegen.
Verder is Senegal niet langer aan te merken als veilig land van herkomst. Dit maakt dat van eiseres ook niet verwacht mag worden dat zij om bescherming van de autoriteiten vraagt.
Ook zal zij zich niet zelfstandig kunnen handhaven in Senegal omdat het een zeer traditioneel ingesteld land is. Eiseres verwijst daarbij naar de publicatie van ACET ‘Barriers to Young Women’s Employment in the Future World of Work in Senegal’ en het rapport van de WFP. Er is sprake van een reëel risico op schending van artikel 3 van het EVRM. De minister dient dit ook in het geval van eiseres te toetsen. Dat de Senegalese overheid pogingen doet de gedwongen huwelijken aan te pakken, wil niet zeggen dat dit voor eiseres een oplossing biedt en dat van haar verwacht kan worden dat zij zelfstandig een bestaan opbouwt in Senegal.
Beoordeling door de rechtbank
6. De rechtbank is van oordeel dat de minister Senegal in eerste instantie ten onrechte heeft aangemerkt aan veilig land van herkomst, zoals ook volgt uit het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 1 augustus 2025. De minister heeft dit in het bestreden besluit ook toegegeven en aangegeven dat het aanvraag van eiseres niet langer wordt afgewezen als kennelijk ongegrond op grond van 30b, eerste lid, aanhef en onder b van de Vw. Daarom is aan eiseres ook geen inreisverbod opgelegd. Daarbij komt dat de procedure van eiseres ook niet in spoor 2 is afgedaan. Zo heeft eiseres een medisch onderzoek gehad en is zij twee keer gehoord. De rechtbank ziet gelet op deze gang van zaken dan ook geen aanleiding het beroep van eiseres om deze reden gegrond te verklaren.
7. De rechtbank is verder van oordeel dat de minister de door eiseres gestelde gedwongen uithuwelijking en de dreiging van vrouwenbesnijdenis door de toekomstige echtgenoot van eiseres niet geloofwaardig heeft hoeven vinden.
De minister heeft in de eerste plaats terecht tegengeworpen dat eiseres tegenstrijdig heeft verklaard over haar reisdoel. Zij heeft namelijk bij aankomst verklaard tien dagen in Amsterdam te willen verblijven voor toeristische doeleinden. Zij heeft aangegeven dat er een reisgids voor haar was geregeld, er een hotel was geboekt en dat zij in het bezit was van een creditcard en een terugkeerticket. Toen haar de toegang werd geweigerd en het visum werd ingetrokken omdat zij onvoldoende middelen bleek te hebben, heeft zij aangegeven teleurgesteld te zijn en terug te willen keren naar Senegal. Een dag later vroeg zij echter asiel aan waarbij zij aangaf ook met die intentie naar Nederland te zijn gekomen. De man die zij eerder had betiteld als reisgids zou degene zijn die haar bij haar aanvraag zou helpen. De minister heeft de verklaring die eiseres hiervoor gaf, te weten dat zij de opdracht had gekregen om te vertellen dat zij om toeristische doeleinden naar Nederland was gekomen als zij werd aangehouden, onbevredigend mogen achten. Niet valt in te zien dat eiseres bij de intrekking van het visum aangeeft dat zij terug wil keren naar Senegal, terwijl zij stelt behoefte te hebben aan internationale bescherming vanwege haar problemen.
Ook heeft de minister eiseres mogen tegenwerpen dat zij vaag heeft verklaard over de rol van haar tante. Uit de verklaringen van eiseres wordt niet duidelijk wanneer zij precies door haar moeder op de hoogte werd gebracht van de uithuwelijking. Toch heeft de minister kunnen tegenwerpen dat het bevreemdt dat eiseres tijdens haar verblijf bij haar tante in Senegal in augustus 2023 niet met haar heeft gesproken over haar uithuwelijking of de mogelijkheid van vrouwenbesnijdenis. Eiseres heeft namelijk in dezelfde periode ook haar visum aangevraagd. Daarnaast heeft zij over haar uithuwelijking ook verklaard dat zij het als puber al wist en de bruidsschat al was geaccepteerd waardoor haar moeder uit de financiële problemen was geraakt. Over de mogelijke vrouwenbesnijdenis heeft eiseres verklaard dat zij via vriendinnen weet dat het een ingrijpende en schadelijke ingreep is, met serieuze gevolgen voor de gezondheid. Gelet daarop heeft de minister niet ten onrechte geconcludeerd dat het in de rede lag dat eiseres en haar tante op de hoogte waren van de uithuwelijking en besnijdenis, en eiseres dit met haar tante zou bespreken. De verklaring die eiseres hiervoor geeft, de aanname dat haar tante op de hand van haar moeder zou zijn omdat zij ook volgens de tradities leeft, heeft de minister onvoldoende mogen vinden omdat dit alleen is gebaseerd op de aanname van eiseres. Bovendien kon de minister daarbij betrekken dat niet alle familieleden achter een gedwongen uithuwelijking en besnijdenis stonden, zoals de oom van eiseres, waardoor niet zonder meer aangenomen kon worden dat de tante van eiseres ook gedwongen uithuwelijking en vrouwenbesnijdenis ondersteunt.
Tot slot mocht de minister, in het licht van het voorgaande, betrekken dat eiseres in Senegal geen hulp heeft gevraagd voor haar gestelde vrees van uithuwelijking en besnijdenis. Gelet op haar gestelde vrees en verblijf bij haar tante van enkele weken in augustus 2023 in Senegal had dit wel van haar verwacht mogen worden. Dat eiseres heeft verklaard dat zij geen hulp of advies in Senegal heeft gevraagd omdat zij dacht dat dit niet zou helpen, heeft de minister onvoldoende mogen vinden.
8. Zoals hierboven al is overwogen is Senegal niet langer aan te merken als veilig land van herkomst. Dit wil echter niet zeggen dat dit ook voor eiseres heeft te gelden. Nu de minister het gedwongen huwelijk ongeloofwaardig heeft mogen achten, is niet aannemelijk dat eiseres bij terugkeer heeft te vrezen voor haar familieleden. Mocht eiseres toch behoefte hebben aan bescherming kan van haar verlangd worden dat zij zich daarvoor wendt tot de Senegalese overheid. Eiseres heeft niet onderbouwd dat de overheid haar niet zal kunnen of willen helpen. Zoals de minister ook aangeeft zijn er bijvoorbeeld overheidsinstanties die hulp bieden aan slachtoffers van, onder andere, gedwongen huwelijken.
9. De rechtbank is van oordeel dat eiseres evenmin heeft onderbouwd dat zij zich in Senegal niet als alleenstaande vrouw zal kunnen handhaven zoals zij stelt. De publicaties van ACET ‘Barriers tot Young Women’s Employment in the Future World of Work in Senegal’ en het rapport van de WFP, zijn algemeen van aard en zien niet specifiek op eiseres. De minister heeft er daarbij op mogen wijzen dat uit de ACET publicatie weliswaar volgt dat Senegal een traditioneel ingesteld land is, waar de mogelijkheden van vrouwen tot toetreding tot de arbeidsmarkt beperkter zijn dan in Nederland, maar daaruit niet op voorhand volgt dat het aannemelijk is dat eiseres zich niet zou kunnen handhaven. Daar komt bij dat eiseres inmiddels meerderjarig is en een middelbare schoolopleiding heeft afgerond. De minister heeft, gelet op deze omstandigheden, geen aanleiding hoeven zien om aan te nemen dat eiseres zich niet zelfstandig in Senegal zal kunnen handhaven en daarom geen reëel risico op ernstige schade loopt zoals bedoeld in artikel 3 EVRM.
10. De gemachtigde van eiseres heeft in beroep het patiëntendossier van eiseres overgelegd. Op de zitting heeft haar gemachtigde desgevraagd aangegeven dat dit vooral ter kleuring aan de stukken is toegevoegd en niet als juridische onderbouwing dient te worden gezien van een beroepsgrond. De rechtbank zal dit stuk dan ook buiten de beoordeling laten.
Conclusie en gevolgen
11. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als ongegrond. Het beroep is ongegrond. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. V.A.G. van Dijk, rechter, in aanwezigheid van mr. P.C.J. Lindeijer, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
De uitspraak is openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.