RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres] , eiseres,
de minister van Asiel en Migratie, verweerder,
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.38604
mede namens haar minderjarige kind: [minderjarig kind]
V-nummer: [V-nummer]
(gemachtigde: mr. E. Berger),
en
(gemachtigden: mr. E.N. Hanks-Spijkerman en mr. H.J. Toonders).
Procesverloop
Bij besluit van 11 augustus 2025 (het bestreden besluit) heeft verweerder de (opvolgende) asielaanvraag van eiseres afgewezen als kennelijk ongegrond.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 11 maart 2026 op zitting behandeld in Breda. Partijen hebben zich laten vertegenwoordigen door hun gemachtigden. Verder is verschenen de tolk [tolk] .
Overwegingen
1. Eiseres stelt te zijn geboren op [geboortedag] 1994 en de Nigeriaanse nationaliteit te bezitten. Eiseres heeft op 9 april 2019 voor het eerst een asielaanvraag ingediend in Nederland. Deze asielaanvraag is bij besluit van 4 september 2019 niet in behandeling genomen omdat Italië verantwoordelijk was voor de behandeling daarvan. Omdat de eiseres niet tijdig is overgedragen aan Italië, is Nederland verantwoordelijk geworden voor de behandeling van de asielaanvraag van eiseres.
2. Op 25 september 2021 heeft eiseres een opvolgende asielaanvraag ingediend. Deze aanvraag is bij besluit van 20 september 2022 afgewezen als ongegrond. Verweerder heeft in dat besluit overwogen dat niet geloofwaardig is dat eiseres problemen heeft ondervonden van het prostitutienetwerk in Benin-City en dat de vrees voor [de vader van oudste dochter] , de vader van haar [oudste dochter] , niet geloofwaardig is. Dit besluit staat in rechte vast.
3. Op 15 juli 2024 heeft eiseres een tweede opvolgende asielaanvraag ingediend. Eiseres heeft aan die asielaanvraag ten grondslag gelegd dat zij vreest voor mensenhandelaren en dat zij vreest dat haar [minderjarig kind] zal worden besneden in Nigeria. Daarnaast bestaat er vrees vanwege het behoren tot de groep alleenstaande vrouwen.
4. Eiseres heeft ter onderbouwing van haar asielaanvraag de volgende rapporten overgelegd:
- Een onderzoeksrapport van [organisatie 1] van 26 juni 2024. Uit dit rapport volgt dat eiseres een IQ-score heeft van 52.
- Een rapport van [professor] van 2 april 2024. In dit rapport concludeert [professor] dat eiseres een risico loopt bij terugkeer naar Nigeria omdat zij geen familie heeft die haar beschermt. Ook bestaat het risico dat eiseres in de prostitutie komt en dat [de vader van oudste dochter] haar [minderjarig kind] meeneemt. Bovendien bestaat de kans dat [minderjarig kind] zal worden onderworpen aan vrouwenbesnijdenis.
- Een rapport van [dokter] , [organisatie 2] , van 31 januari 2024. In dit rapport wordt vrouwenbesnijdenis in Nigeria besproken.
- Een beschouwing van [persoon] van [organisatie 3] . In deze beschouwing wordt gesproken over eiseres en haar [minderjarig kind] in de opvang.
5. Verweerder wijst de asielaanvraag van eiseres af als kennelijk ongegrond. Verweerder vindt de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres geloofwaardig. De gestelde problemen van eiseres vanwege haar werk als prostituee acht verweerder ook in deze procedure niet geloofwaardig. Verder acht verweerder het niet geloofwaardig dat haar [oudste dochter] is besneden door de tante van eiseres. Eiseres heeft op dit punt wisselende verklaringen afgelegd. Voorts heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt dat er omstandigheden zijn die maken dat er een risico bestaat voor vrouwenbesnijdenis bij [minderjarig kind] . De wisselende verklaringen van eiseres worden zwaar meegewogen bij de vraag of [minderjarig kind] te vrezen heeft voor besnijdenis. Bovendien is eiseres zelf tegen vrouwenbesnijdenis, van druk uit haar omgeving of gemeenschap is geenszins gebleken. Er is voldoende gemotiveerd dat eiseres een alleenstaande vrouw is. Uit haar relaas blijkt dat eiseres een tante heeft in Nigeria die voor haar [oudste dochter] zorgt. De gestelde verwaarlozing van [oudste dochter] door haar tante heeft eiseres niet onderbouwd. Eiseres heeft zich in het verleden staande gehouden in Nigeria, terwijl zij een jong dochtertje had. Dat het onmogelijk is om zelfstandig te functioneren blijkt niet. Dat [minderjarig kind] hoogstwaarschijnlijk speciaal onderwijs nodig heeft maakt ook niet dat eiseres en [minderjarig kind] in aanmerking komen voor asielbescherming. Eiseres heeft niet eerder problemen ondervonden. Het referentiekader van eiseres is voldoende bij de beoordeling van de geloofwaardigheid van de asielmotieven betrokken.
6. Eiseres is het niet eens met het bestreden besluit en voert daartegen het volgende aan. Er zijn zoveel aanvullende risicofactoren dat er wel een reëel risico bestaat dat haar [minderjarig kind] in Nigeria zal worden besneden. Eiseres verwijst op dit punt naar een uitspraak van de Afdeling van 24 augustus 2022. Uit deze uitspraak volgt dat verweerder naast statistische gegevens ook andere factoren moet meenemen bij de beoordeling van het risico op besnijdenis. Verweerder heeft deze factoren onvoldoende in samenhang beoordeeld. Besnijdenis komt nog altijd vaak voor in Nigeria. De dochter van eiseres valt precies in de leeftijdscategorie waar besnijdenis veel voorkomt, voornamelijk in de zuidelijke deelstaten. Eiseres verwijst hiervoor naar de overwegingen van het VN-mensenrechtencomité. Niet alleen de ouders zijn bepalend bij het laten uitvoeren van een besnijdenis, ook familie spelen hier een grote rol in. Gemeenschap en samenleving spelen ook een rol, waarbij eiseres verwijst naar een bericht van ecoi.net. Eiseres heeft de vrees voor haar tante en de oma van [minderjarig kind] voldoende geconcretiseerd. Alle dochters van haar tante zijn besneden en de oma van [minderjarig kind] voert zelf besnijdenissen uit. Dit maakt dat er druk uitgeoefend zal worden op eiseres. Ook is het aannemelijk dat zij eiseres zullen vinden bij terugkeer. Eiseres beschikt niet over een beschermend netwerk, haar tante zorgt ook niet goed voor [oudste dochter] . Gelet op het referentiekader van eiseres zal zij niet in staat zijn om op te komen voor zichzelf. De overheidsbescherming in Nigeria is ook niet adequaat. Eiseres vreest bij terugkeer naar Nigeria dat zij gedwongen zal worden tot prostitutie. Tot slot heeft verweerder onvoldoende rekening gehouden met de informatie over alleenstaande ongehuwde vrouwen in Nigeria in het ambtsbericht van januari 2023.
7. In de aanvullende gronden van beroep van 28 februari 2026 heeft eiseres een verklaring overgelegd van de vader van [minderjarig kind] . De vader van [minderjarig kind] zal geen bescherming bieden, hij verblijft niet in Nigeria. Bovendien zijn eiseres en de vader van [minderjarig kind] al langere tijd uit elkaar. Eiseres verwijst naar onderdelen van het algemeen ambtsbericht Nigeria van 2021 en het meest recente rapport van de EUAA over vrouwenbesnijdenis. Verweerder had geen gevolgen mogen verbinden aan de verklaring van eiseres dat zij niet besneden is. Haar moeder heeft haar destijds daartegen beschermd. Dit maakt niet dat eiseres hier ook in zal slagen. Haar [minderjarig kind] gaat naar het speciaal onderwijs, eiseres heeft hiervan een rapportage overgelegd. Uit de overgelegde landeninformatie volgt dat alleenstaande moeders en ongehuwde vrouwen tegen grote problemen aanlopen. Verweerder had dit asielmotief moeten toetsen. Tot slot heeft verweerder niet inzichtelijk gemaakt op welke manier rekening is gehouden met het referentiekader van eiseres in de geloofwaardigheidsbeoordeling.
De rechtbank oordeelt als volgt.
Vrees voor mensenhandelaren
8. Eiseres heeft aan haar asielaanvraag ten grondslag gelegd dat zij bij terugkeer naar Nigeria vreest om door mensenhandelaren opnieuw in de gedwongen prostitutie terecht te komen. Dit asielmotief is reeds in de eerdere asielprocedure beoordeeld door verweerder en de uitkomst daarvan staat in rechte vast. In deze procedure heeft eiseres geen gronden aangevoerd die afdoen aan de eerdere beoordeling.
Referentiekader eiseres
9. De rechtbank stelt voorop dat verweerder een laag IQ en analfabetisme bij eiseres heeft onderkend. Verweerder heeft terecht overwogen dat uit deze omstandigheden niet volgt dat eiseres niet in staat kan worden geacht haar relaas naar voren te brengen. Evenmin leidt een laag IQ ertoe dat tegenstrijdigheden of ongeloofwaardigheden in het relaas zonder meer buiten beschouwing dienen te blijven. Ten aanzien van de overgelegde rapportages heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat deze uitgaan van de juistheid van het door eiseres gestelde relaas. Dit doet afbreuk aan de betekenis van deze stukken. Nu verweerder dit relaas, zoals hierna inhoudelijk wordt besproken, niet ten onrechte niet geloofwaardig acht, heeft hij aan deze rapportages niet de betekenis hoeven toekennen die eiseres daaraan gehecht wenst te zien. De slotsom is dat verweerder voldoende rekening heeft gehouden met het referentiekader van eiseres.
Risico bij terugkeer op vrouwenbesnijdenis (FGM) bij [minderjarig kind]
10. Verweerder heeft zich voldoende gemotiveerd op het standpunt gesteld dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat haar [minderjarig kind] bij terugkeer naar Nigeria het reële risico loopt dat zij zal worden besneden. In de eerdere asielprocedure heeft eiseres deze vrees ook naar voren gebracht. In het voornemen tot afwijzing en het daaropvolgende besluit van 20 september 2022 heeft verweerder het standpunt ingenomen dat eiseres de vrees voor besnijdenis van [minderjarig kind] niet aannemelijk heeft gemaakt. Dit besluit staat in rechte vast. Verweerder heeft in wat eiseres in de huidige procedure heeft aangevoerd geen aanleiding hoeven zien om van dat oordeel af te wijken. Hoewel uit algemene landeninformatie volgt dat vrouwenbesnijdenis meer voorkomt in (delen van) het zuiden van Nigeria, is dit onvoldoende om zonder nadere individualisering een dergelijk risico aan te nemen. Daarbij is van belang dat eiseres zelf niet is besneden en verweerder niet ten onrechte niet geloofwaardig heeft gevonden dat haar [oudste dochter] is besneden door haar tante. Om die reden heeft verweerder het terecht niet aannemelijk geacht dat haar tante wel wil dat [minderjarig kind] wordt besneden. Niet is gebleken dat eiseres bij terugkeer onder zodanige sociale of familiale druk zal komen te staan dat zij zich niet zal kunnen verzetten tegen de besnijdenis van haar dochter. Uit de verklaringen van eiseres blijkt niet dat bij eiseres is aangedrongen op besnijdenis. Eiseres heeft verklaard dat zij sinds de geboorte van [minderjarig kind] geen contact meer heeft met haar oma. Verweerder heeft daarom niet hoeven volgen dat de oma van eiseres ineens wenst dat [minderjarig kind] wordt besneden. De uitspraak in de zaak [naam] waarop eiseres zich beroept, treft daarom geen doel. Verweerder heeft er verder terecht op gewezen dat uit algemene landeninformatie, zoals het ambtsbericht, volgt dat ouders een doorslaggevende rol hebben bij beslissingen over het al dan niet laten uitvoeren van vrouwenbesnijdenis. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat zij, anders dan voorheen, niet in staat zou zijn om te voorkomen dat haar [minderjarig kind] bij terugkeer in Nigeria aan een dergelijk risico wordt blootgesteld.
Risico bij terugkeer als alleenstaande moeder
11. Verweerder heeft eiseres niet ten onrechte niet als alleenstaande vrouw aangemerkt. Daarbij heeft verweerder van belang mogen achten dat eiseres heeft verklaard dat haar [oudste dochter] verblijft bij haar tante en dat zij daarnaast twee jaar heeft verbleven bij een vrouw uit [plaats] die eiseres hulp heeft geboden. Dit biedt aanknopingspunten voor het bestaan van een netwerk waarop eiseres kan terugvallen. Dat dit netwerk beperkter van omvang is, leidt niet tot een ander oordeel. Daarnaast heeft verweerder in redelijkheid gewicht mogen toekennen aan de omstandigheid dat eiseres zich in het verleden zelfstandig staande heeft weten te houden, ook in de periode waarin zij zorg droeg voor een minderjarig kind. Niet gebleken is dat eiseres problemen heeft ondervonden in deze periode.
12. Verweerder heeft de aanvraag terecht afgewezen als kennelijk ongegrond. Het beroep is ongegrond. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 9 april 2026 door mr. B.F.Th. de Roos, rechter, in aanwezigheid van mr. A.S.J.I. Hendrickx, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
De uitspraak is bekendgemaakt op:
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.