ECLI:NL:RBDHA:2026:9043

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

de minister van Asiel en Migratie, hierna: de minister

(gemachtigde: mr. D. de Laat).

Inleiding

In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen de afwijzing van haar aanvraag van een visum voor kort verblijf.

De minister heeft deze aanvraag met het primaire besluit van 20 november 2024 afgewezen. Met het bestreden besluit van 21 mei 2025 op het bezwaar van eiseres is de minister bij de afwijzing van de aanvraag gebleven. Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.

De rechtbank heeft het beroep op 24 februari 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: C.T.W. van Dijk als waarnemer van de gemachtigde van eiseres, de heer [referent] (referent), de heer H. Abdulla als tolk en de gemachtigde van de minister.

Overwegingen

De rechtbank beoordeelt de afwijzing van de aanvraag van eiseres. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden.

De rechtbank verklaart het beroep gegrond, maar laat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand. Dat betekent dat de afwijzing van de aanvraag van een visum voor kort verblijf in stand blijft. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Besluitvorming

3. Eiseres heeft een visum kort verblijf aangevraagd om op bezoek te gaan bij haar zoon [referent] (referent) in de periode van 13 januari 2025 tot en met 13 maart 2025.

De minister heeft zich op het standpunt gesteld dat de gestelde relatie tussen eiseres en referent niet is aangetoond, zodat het doel en de omstandigheden van het voorgenomen verblijf niet zijn aangetoond. Verder is volgens de minister niet gebleken van een sociale en economische binding met het land van herkomst, waardoor een tijdige terugkeer naar dat land redelijkerwijs niet gewaarborgd is. Om die reden wordt getwijfeld aan de uiteindelijke verblijfsduur. Volgens de minister bestaat er redelijke twijfel over het voornemen van eiseres om het grondgebied van de lidstaten te verlaten vóór het verstrijken van de geldigheidsduur van het visum.

Beroepsgronden

4. Eiseres stelt zich op het standpunt dat de relatie tussen eiseres en referent wordt aangetoond door de overgelegde geboorteakte. Het doel van het verblijf van eiseres is daarmee ook gegeven, zij wil namelijk haar zoon in Nederland bezoeken. Verder stelt eiseres zich op het standpunt dat er sprake is van sociale binding met Ghana, aangezien eiseres een actief lid is van haar lokale kerk, [kerk] . Eiseres overlegt ter onderbouwing een verklaring van de kerk van 4 maart 2025, waarin staat dat zij deelneemt aan verschillende activiteiten van de kerk en er regelmatig aanwezig is. Ook overlegt eiseres verschillende foto’s, waarop te zien is dat zij de kerk bezoekt. Verder overlegt eiseres foto’s waarop te zien is dat zij eten klaarmaakt voor mensen uit haar gemeenschap. Eiseres verzorgt op vrijwillige basis regelmatig de catering voor evenementen of feesten die voornamelijk door de kerk worden georganiseerd. Ook woont een (volwassen) dochter van eiseres in Ghana. Over de economische binding voert eiseres aan dat zij in Ghana een pensioen ontvangt en bovendien spaargeld op de Ghanese bank heeft staan. Zij onderbouwt dit met een afschrift van de bank en algemene informatie over het pensioenstelsel in Ghana. Ten slotte stelt eiseres dat de hoorplicht is geschonden.

Beoordeling door de rechtbank

Over het doel van het verblijf van eiseres, namelijk het bezoeken van haar zoon, overweegt de rechtbank als volgt. Op de zitting is gebleken dat de gemachtigde van eiseres in de veronderstelling was dat de geboorteakte van referent in de bezwaarfase naar de minister was opgestuurd en aan het digitale dossier was toegevoegd, terwijl deze in zowel het dossier van de rechtbank als in het dossier van de minister ontbrak. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de motivering van de minister op dit punt, namelijk dat ter ondersteuning van de gestelde relatie zowel bij de aanvraag als in bezwaar geen documenten of anderszins bewijsstukken zijn overgelegd, op het moment dat het bestreden besluit werd genomen volstond. Op de zitting is echter gebleken dat eiseres wel over een geboorteakte van referent beschikt en de rechtbank heeft eiseres op de zitting dan ook in de gelegenheid gesteld om de geboorteakte alsnog aan het digitale dossier toe te voegen.

Nu de geboorteakte van referent onderdeel uitmaakt van het dossier van eiseres, en hieruit blijkt dat eiseres de moeder is van referent, volstaat de motivering in het bestreden besluit naar het oordeel van de rechtbank niet langer. Gelet hierop verklaart de rechtbank het beroep gegrond. De rechtbank bepaalt daarbij echter dat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand blijven. De rechtbank zal dat hieronder uitleggen.

De rechtbank is van oordeel dat de minister op goede gronden heeft tegengeworpen dat eiseres de sociale en economische binding met Ghana onvoldoende heeft onderbouwd. Op grond van artikel 32, eerste lid, aanhef en onder b, van de Visumcode wordt een visum geweigerd indien er redelijke twijfel bestaat over het voornemen van de aanvrager om het grondgebied van de lidstaten te verlaten vóór het verstrijken van de geldigheid van het aangevraagde visum. Dat wordt ook wel het vestigingsrisico genoemd. Bij de beoordeling of er sprake is van een vestigingsrisico hanteert de minister het criterium van de sociale en economische binding.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister zich in het bestreden besluit op goede gronden op het standpunt gesteld dat de sociale binding van eiseres met Ghana niet zo sterk is, dat een tijdige terugkeer van eiseres aannemelijk is. Eiseres draagt in Ghana geen verantwoordelijkheid voor een eigen gezin of voor andere (directe) familieleden. Zij heeft in Ghana enkel een meerderjarige dochter. Evenmin is gebleken dat er sprake zou zijn van zwaarwegende maatschappelijke verplichtingen die eiseres zouden dwingen om tijdig terug te keren naar Ghana. Dat eiseres zich op verschillende manieren actief inzet voor de kerk wordt niet in twijfel getrokken, maar de rechtbank is met de minister van oordeel dat deze activiteiten niet zijn aan te merken als dermate zwaarwegende verplichtingen dat die een tijdige terugkeer van eiseres naar Ghana aannemelijk maken. De beroepsgrond slaagt niet.

De rechtbank is vervolgens van oordeel dat de minister zich op het standpunt kon stellen dat er ook geen sprake is van economische binding. Eiseres heeft niet met stukken onderbouwd dat zij beschikt over een regelmatig en substantieel inkomen in Ghana. De enkele stelling dat eiseres pensioen zou ontvangen en spaargeld op haar rekening heeft staan, maakt bovendien niet dat er sprake is van economische binding. Het is namelijk niet gebleken dat zij voor het ontvangen van het gestelde pensioen in persoon in Ghana aanwezig moet zijn of dat zij in Nederland geen toegang zou hebben tot haar spaargeld. De beroepsgrond slaagt niet.

De rechtbank is ten slotte van oordeel dat het beroep op de hoorplicht niet slaagt. Gelet op de bezwaargronden en het ontbreken van de geboorteakte van referent in de bezwaarfase, is de rechtbank van oordeel dat de minister ervan heeft mogen afzien om eiseres te horen. In die stand van zaken zou een toelichting van eiseres op het bezwaar niet tot een ander oordeel hebben geleid en de minister heeft het bezwaar dus kennelijk ongegrond kunnen verklaren. De beroepsgrond slaagt niet.

Conclusie en gevolgen

Gelet op voorgaande is het beroep gegrond, maar laat de rechtbank met toepassing van artikel 8:72, derde lid, aanhef en onder a, van de Algemene wet bestuursrecht de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand. Dat betekent dat de afwijzing van de aanvraag van een visum voor kort verblijf in stand blijft.

Omdat het beroep gegrond is moet de minister het griffierecht aan eiseres vergoeden. De rechtbank ziet in de gang van zaken aanleiding om, ook al is sprake van een gegrond beroep, af te zien van een proceskostenveroordeling. De enige aanleiding voor de gegrondverklaring is namelijk het alsnog indienen van de geboorteakte van de referent. Dat is pas bij de zitting gebeurd, terwijl (de gemachtigde van) eiseres dat al veel eerder had kunnen doen. Eiseres is er in het bestreden besluit en het verweerschrift ook nog door de minister op gewezen dat de akte ontbrak. In dat licht vindt de rechtbank een proceskostenveroordeling in deze zaak niet op zijn plaats.

Beslissing

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het besluit van 21 mei 2025;

- bepaalt dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand blijven;

- bepaalt dat de minister het griffierecht van € 194,- aan eiseres moet vergoeden.