RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[naam], eiser,
de minister van Asiel en Migratie, de minister,
Samenvatting
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.35951
geboren op [geboortedatum],
van Somalische nationaliteit,
V-nummer: [nummer],
(gemachtigde: mr. T. Bruinsma),
en
(gemachtigde: mr. J. Kamphuis).
1. Deze uitspraak gaat over de niet-ontvankelijk verklaring van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vw. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de niet-ontvankelijk verklaring van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de niet-ontvankelijk verklaring van de asielaanvraag na toepassing van artikel 6:22 van de Awb in stand kan blijven. Het beroep is ongegrond, maar de minister wordt wel veroordeeld in de proceskosten. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft deze aanvraag met het bestreden besluit van 1 augustus 2025 niet-ontvankelijk verklaard omdat eiser internationale bescherming geniet in Italië.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank had partijen uitgenodigd om de zaak te behandelen op de zitting van 6 oktober 2025. De minister heeft op 2 oktober 2025 verzocht om aanhouding van de behandeling omdat hij nog geen antwoord had gekregen op de vraag naar de beschermingsstatus in Italië van eiser van de Italiaanse autoriteiten. De rechtbank heeft hierop besloten de behandeling van het beroep aan te houden.
De rechtbank heeft vervolgens het beroep op 9 april 2026 samen met het verzoek om een voorlopige voorziening hangende dit beroep, op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de minister. Een tolk is niet verschenen, maar eiser en zijn gemachtigde hebben verzocht de zaak wel te behandelen. De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
Het bestreden besluit
3. De minister heeft de asielaanvraag van eiser niet-ontvankelijk verklaard omdat eiser internationale bescherming heeft in Italië. Eiser heeft sinds 5 oktober 2015 een verblijfsstatus in Italië. De verleende verblijfsvergunning was geldig tot 5 oktober 2020. De minister heeft daarom aangenomen dat eiser als statushouder een band heeft met dit land die maakt dat het redelijk is dat hij daarheen teruggaat. Volgens de minister is het aan eiser om bij de Italiaanse autoriteiten te achterhalen in hoeverre het mogelijk is om zijn verblijfsrecht te verlengen of al dan niet opnieuw te kunnen verkrijgen. Het is volgens de minister aan eiser om aan te tonen dat zijn asielstatus in Italië is ingetrokken dan wel is verlopen. Eiser heeft dit niet aangetoond.
Internationale bescherming in Italië
4. De minister heeft tijdens de beroepsprocedure op 2 oktober 2025 navraag gedaan bij de Italiaanse autoriteiten naar de beschermingsstatus van eiser in Italië. De Italiaanse autoriteiten hebben op 6 oktober 2025 gereageerd dat eiser op 24 februari 2021 een aanvraag om verlenging van zijn verblijfsvergunning heeft gedaan en dat deze aanvraag is gearchiveerd omdat eiser met onbekende bestemming is vertrokken. De Italiaanse autoriteiten hebben daarbij aangegeven dat eiser op dit moment de status van vluchteling heeft.
De rechtbank is gelet op bovenstaande van oordeel dat aan het bestreden besluit een gebrek kleeft. Dit gebrek is door de minister hersteld in beroep door het doen van navraag bij de Italiaanse autoriteiten. De rechtbank overweegt vervolgens dat de minister zich op het standpunt heeft kunnen stellen dat uit de overgelegde memo voldoende duidelijk blijkt dat eiser internationale bescherming geniet in Italië en daar de status van vluchteling heeft. Eisers stelling dat het onduidelijk is wat zijn status nu is volgt de rechtbank gelet op het voorgaande niet. Eiser heeft zijn standpunt dat hij niet weet of de internationale bescherming wordt verlengd door zijn verblijf in het buitenland niet onderbouwd. Uit de memo van de Italiaanse autoriteiten volgt dat eiser een aanvraag tot verlenging heeft gedaan en dat deze aanvraag momenteel is gearchiveerd omdat hij met onbekende bestemming is vertrokken.
De rechtbank is van oordeel dat eiser door het herstellen van het gebrek niet in zijn belangen is geschaad. De rechtbank zal het gebrek daarom passeren met toepassing van artikel 6:22 van de Awb.
Risico op schending van artikel 3 EVRM
5. De rechtbank is verder van oordeel dat de minister zich niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij bij terugkeer naar Italië een reëel risico loopt op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM. De rechtbank overweegt daarbij dat de minister voor Italië voor statushouders nog steeds mag uitgaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel, zoals volgt uit recente uitspraken Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling). De door eiser overgelegde informatie leidt de rechtbank niet tot een ander oordeel. Daarbij overweegt de rechtbank tot slot dat een verblijfsvergunning expliciet moet zijn ingetrokken om tot de conclusie te komen dat een vreemdeling geen verblijfsstatus meer heeft. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
6. De minister heeft de aanvraag terecht niet-ontvankelijk verklaard. Het beroep is daarom ongegrond en het bestreden besluit blijft, gelet op het onder 4.1. geconstateerde gebrek met toepassing van artikel 6:22 van de Awb in stand.
Gelet op het geconstateerde gebrek ziet de rechtbank aanleiding de minister te veroordelen in de proceskosten van eiser. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.868,00 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met een waarde per punt van € 934,00 en een wegingsfactor 1).
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- veroordeelt de minister in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 1.868,00.
Deze uitspraak is gedaan door mr. L.J. van der Veen, rechter, in aanwezigheid van mr. K.E. Mulder, griffier en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
Deze uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.