RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , eiser,
de minister van Asiel en Migratie, verweerder,
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.18840
V-nummer: [V-nummer] ,
(gemachtigde: mr. P.H. Hillen),
en
(gemachtigde: mr. K. Bruin).
Procesverloop
Bij besluit van 30 maart 2026 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder a en b, van de Vw opgelegd.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
De rechtbank heeft het beroep op 15 april 2026 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen [tolk]. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
1. Eiser stelt te zijn geboren op 13 mei 1998 en de Marokkaanse nationaliteit te hebben.
Intrekking asielaanvraag
2. Eiser heeft op 30 maart 2026 een asielaanvraag ingediend. Hij stelt deze asielaanvraag op diezelfde dag weer te hebben ingetrokken, terwijl uit het dossier zou volgen dat hij zijn asielaanvraag pas op 3 april 2026 heeft ingetrokken. Mocht eiser de asielaanvraag op 30 maart 2026 hebben ingetrokken, dan heeft verweerder niet voortvarend gehandeld door hem hier eerst op 7 april 2026 over te horen. Ter zitting is verzocht om duidelijkheid omtrent de gang van zaken. De mogelijkheid bestaat dat de rechtbank onjuist is voorgelicht door verweerder. De rechtbank kan duidelijkheid verschaffen door het opvragen van schriftelijke stukken en het afnemen van een getuigengehoor met de medewerkster van de Koninklijke Marechaussee.
3. Verweerder heeft een e-mail overgelegd, verzonden door de medewerkster van de Koninklijke Marechaussee die eiser in bewaring heeft gesteld. Zij licht in dit bericht nader toe dat eiser inderdaad op 30 maart 2026 een asielaanvraag heeft ondertekend, maar dat er gedurende de rest van de tijd dat hij op de brigade verbleef geen sprake van is geweest dat hij de asielaanvraag wilde intrekken. De rechtbank ziet geen aanleiding om te twijfelen aan de inhoud van deze e-mail. Ook passeert de rechtbank daarom het verzoek van de gemachtigde van eiser om deze medewerkster van de Koninklijke Marechaussee te horen als getuige, nu zij al een schriftelijke verklaring heeft afgelegd. Hieruit volgt dat niet is gebleken dat eiser zijn asielaanvraag heeft ingetrokken op 30 maart 2026. Uit het dossier volgt verder dat hij op 3 april 2026 wel heeft aangegeven zijn asielaanvraag te willen intrekken. Uit het proces-verbaal bevindingen van 7 april 2026 blijkt dat daarom een gehoor gepland stond met eiser. Tijdens dit gehoor werd duidelijk dat eiser zijn asielaanvraag graag in vrijheid zou willen afwachten, maar dat zijn asielwens nog altijd aanwezig is. Eiser heeft zijn asielaanvraag dan ook niet ingetrokken. De gang van zaken zoals deze ter zitting is geschetst door verweerder wordt bevestigd door de overgelegde stukken. Dit maakt dat de asielaanvraag van eiser, ingediend op 30 maart 2026, tot op heden niet is ingetrokken. Hij is dan ook op juiste grondslag in bewaring gesteld.
Voortvarend handelen
4. Eiser stelt dat verweerder onvoldoende voortvarend te werk gaat met zijn asielaanvraag. In een vergelijkbare zaak is gebleken dat het sneller kan. Deze vreemdeling was zelfs drie dagen later in bewaring gesteld dan eiser, maar was wel eerder aan de beurt voor de beoordeling van zijn asielaanvraag. Dit maakt dat sprake is van willekeur.
5. Ter zitting heeft verweerder nader toegelicht dat reeds een planning was gemaakt voor de behandeling van eisers asielaanvraag, maar dat deze gepauzeerd moest worden toen eiser aangaf zijn asielaanvraag te willen intrekken. Toen op 7 april 2026 duidelijk werd dat eiser zijn asielaanvraag toch wilde doorzetten, heeft verweerder een nieuwe planning gemaakt. Vervolgens is op 8 april 2026 bekend geworden dat een aanmeldgehoor zou worden afgenomen op 15 april 2026. Gelet op de behandeling van eisers beroep op diezelfde dag is het aanmeldgehoor verplaatst naar 16 april 2026. Op 18 april 2026 staat het nader gehoor gepland. De rechtbank ziet in het voorgaande geen aanleiding voor de conclusie dat verweerder onvoldoende voortvarend handelt.
Ambtshalve toets
6. Tot slot leidt de ambtshalve toetsing niet tot het oordeel dat de maatregel van bewaring op enig moment onrechtmatig was.
Conclusie
7. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan op 21 april 2026 door mr. M.L. Weerkamp, rechter, in aanwezigheid van mr. J. de Winter, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie www.rechtspraak.nl.
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.