ECLI:NL:RBDHA:2026:999, Rechtbank Den Haag, 21-01-2026, NL25.6643

Procesverloop

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

De rechtbank heeft het beroep op 2 december 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser en zijn gemachtigde en de gemachtigde van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

3. Eiser legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiser heeft de Venezolaanse nationaliteit en is geboren op [geboortedatum] 1986. Eiser is vertrokken uit Venezuela omdat leden van de families [familie 1] en [familie 2] naar hem op zoek waren en hem wilden vermoorden. Dit vanwege het feit dat zij wraak willen nemen op de mannen in zijn familie omdat er al jarenlang een onderlinge vete is waarbij eisers opa ook is vermoord in 2007. Eiser is in dat jaar ook naar Nederland vertrokken. In 2009 is eiser weer teruggekeerd naar Venezuela. De directe aanleiding van eisers vertrek uit Venezuela in 2022 was vanwege een voorval op de universiteit. Op 20 augustus 2022 was eiser op de universiteit en vertelde een bewaker hem dat er gewapende mensen naar hem op zoek zijn. De personen waren naar eiser op zoek omdat zijn neef, die normaal gesproken in de Verenigde Staten verblijft, 300 schapen van hun kudde heeft vergiftigd. Deze actie van eisers neef wakkerde de problemen aan. Bij terugkeer vreest eiser dat hij zal worden vermoord. Verder vreest hij bij terugkeer de documentpolitiek van Maduro omdat eiser geen salvoconducto of Carnet de La Patria heeft en dat de autoriteiten hem daardoor zullen zien als opposant.

4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:

1. Identiteit, nationaliteit en herkomst;

2. Problemen vanwege onderlinge vete tussen families;

3. Problemen vanwege documentpolitiek Maduro.

5. Eiser voert aan dat de minister ten onrechte deze asielaanvraag niet in de verlengde asielprocedure (VA-procedure) heeft behandeld. Hij voert aan dat de minister de asielaanvraag niet zorgvuldig heeft behandeld, aangezien is nagelaten om zelf onderzoek te verrichten dan wel te voldoen aan de samenwerkingsverplichting. De minister kan namelijk bij de Spaanse autoriteiten de stukken opvragen over de beoordeling van de asielverzoeken van eisers halfbroer en halfzus. Zij hebben dezelfde biologische vader en grootvader en hun asielrelazen raken elkaar. Daarnaast had de minister de zaak in de VA-procedure moeten behandelen omdat hij een nieuw medisch advies horen en beslissen had moeten aanvragen nadat eiser zichtbaar gespannen was tijdens het nader gehoor en plotseling moest overgeven. De handelswijze van de hoormedewerker doet er niet aan af dat hieruit blijkt dat eiser niet goed kon worden gehoord. Het medisch advies kan daarom niet ten grondslag worden gelegd aan het bestreden besluit. Bovendien gaat het advies niet in op de vraag of eiser coherent, consistent en compleet kan verklaren.

Naar het oordeel van de rechtbank stelt de minister zich terecht op het standpunt dat er geen reden is om de zaak in deVA-procedure te behandelen. De VA-procedure is immers bedoeld als uitzondering voor de behandeling van specifiek die asielaanvragen waarin tijdrovend onderzoek noodzakelijk is voor de beoordeling van hetgeen aan die asielaanvraag ten grondslag is gelegd. Dat is in dit geval niet aan de orde. Daarnaast is er geen sprake van een situatie als bedoeld in artikel 42, vierde lid, van de Vw 2000. Het betoog dat de minister stukken in Spanje had moeten opvragen over de asielverzoeken van eisers halfbroer en halfzus slaagt niet. Eisers asielaanvraag wordt in Nederland getoetst aan zijn persoonlijke problemen die hij heeft in Venezuela. Ook als eisers halfbroer en halfzus internationale bescherming hebben gekregen in Spanje betekent dat niet automatisch dat eisers persoonlijke situatie hetzelfde is. Daarbij komt dat alleen de stukken van de procedures van zijn halfbroer en halfzus onvoldoende zijn om het asielrelaas van eiser geloofwaardig te achten. Elke zaak wordt immers op zijn eigen merites beoordeeld. Eiser heeft door persoonlijke problemen in Venezuela een asielaanvraag ingediend en deze problemen zijn beoordeeld. Het opvragen van stukken is daarom ook geen reden om de zaak in de VA-procedure te behandelen.

Ook is de minister naar het oordeel van de rechtbank niet gehouden om nog een medisch advies aan te vragen. Het in deze zaak uitgebrachte medische advies dateert van augustus 2024. Hierin staat dat eiser gehoord kan worden, maar dat hij pijnklachten heeft die kunnen verergeren door langdurig zitten. Het advies is dan ook om eiser in de gelegenheid te stellen om even te staan en te strekken of te lopen in de gespreksruimte. De gehoormedewerker heeft gedurende het nader gehoor op 20 januari 2025 conform dit advies gehandeld en heeft pauzes genomen. Ook heeft de hoormedewerker gemeld dat hij rekening houdt met de mededeling van de gemachtigde van eiser dat eiser spanningsklachten heeft. Ook heeft hij gezegd dat hij van eiser verwacht dat hij aangeeft als hij tegen iets aanloopt. Dit is door eiser beaamd. Tijdens het gehoor is meermaals gevraagd hoe het met eiser ging, is hij niet te lang achter elkaar gehoord en heeft eiser zelf aangegeven dat hij zich in staat voelde om het gehoor af te nemen. Dat eiser abrupt moest overgeven, maakt niet dat het gehoor afgebroken moest worden en er een nieuw medisch advies moet worden gevraagd. Daarbij is van belang dat na dat moment een pauze van een half uur is ingelast en dat eiser daarna op de vraag of het iets beter met hem ging, heeft geantwoord; “100%”. Daarbij komt dat het gehoor op het moment dat eiser zich niet lekker voelde ook bijna ten einde was. De rechtbank ziet geen aanleiding voor het oordeel dat de minister een nieuw medisch advies had moeten aanvragen en de zaak daarom in de VA-procedure had moeten behandelen.

Referentiekader

6. Eiser voert aan dat de minister onvoldoende kenbaar rekening heeft gehouden met zijn referentiekader in de besluitvorming. De beoordeling van een asielverzoek geschiedt immers op individuele basis.

Deze beroepsgrond slaagt niet. De minister dient een integrale geloofwaardigheidsbeoordeling te verrichten waarbij hij rekening houdt met de persoonlijke omstandigheden, de achtergrond en de leeftijd van de vreemdeling. Eiser heeft echter op geen enkele manier duidelijk gemaakt op welke wijze onvoldoende rekening is gehouden met zijn referentiekader. De minister heeft in het besluit verder opgenomen dat eiser aan de universiteit heeft gestudeerd en goed heeft kunnen verklaren over zijn problemen. De rechtbank ziet geen aanleiding om te oordelen dat er onvoldoende rekening is gehouden met het referentiekader van eiser in de besluitvorming of dat ten onrechte niet is beoordeeld of eiser coherent, consistent en compleet kan verklaren.

Asielmotieven

7. Eiser betoogt dat de minister ten onrechte slechts drie asielmotieven heeft beoordeeld. Een asielmotief is ook dat eiser een kleinzoon is van opa [familienaam/familie 3] en daardoor gevaar loopt om vermoord te worden vanwege politieke oppositie activiteiten van deze opa en de langlopende vete tussen de [familienaam/familie 3] enerzijds en de [familie 2] en [familie 1] anderzijds.

Deze beroepsgrond slaagt niet. Uit de Werkinstructie (WI) 2024/6 volgt dat onder asielmotieven de feiten en omstandigheden vallen die voor de vreemdeling reden vormen voor het aanvragen van bescherming. De asielmotieven die de minister heeft genoemd zien op eisers persoonlijke problemen en de redeneren waarom hij in Nederland asiel heeft aangevraagd. De rechtbank is van oordeel dat de moord op eisers opa en de problemen vanwege de onderlinge vete tussen de families al uitgebreid zijn beoordeeld onder het tweede asielmotief. Alle relevante elementen zijn bij elk asielmotief meegenomen in de beoordeling, en daarmee is de beoordeling van het verzoek om internationale bescherming volledig. Niet valt in te zien dat eiser in zijn belangen is geschaad omdat de minister geen apart asielmotief heeft opgenomen over eisers opa en de problemen daardoor.

Geloofwaardigheidsbeoordeling

8. Eiser betoogt dat de minister ten onrechte zijn problemen ongeloofwaardig heeft geacht. Primair omdat het verzoek dateert van 15 maart 2023 en daardoor de oude geloofwaardigheidsbeoordeling toegepast moet worden. De beslistermijn van 15 maanden is immers verstreken op 15 juni 2024, dus vóór de nieuwe WI 2024/6 inging. Subsidiair voert eiser aan dat de huidige geloofwaardigheidsbeoordeling in strijd is met artikel 4 van de Kwalificatierichtlijn. Eiser betoogt dat in asielzaken waar de geloofwaardigheid van de asielmotieven op grond van WI 2024/6 zijn beoordeeld, niet overeenkomstig het Unierecht en Vluchtelingenrecht is. De minister trekt namelijk een eindconclusie over de geloofwaardigheid per asielmotief zonder dat er een integrale geloofwaardigheidsbeoordeling plaatsvindt. Ook wordt niet het sluitstuk ‘voordeel van de twijfel’ uit het Vluchtelingenrecht beoordeeld en toegepast. Dat de minister beoordeelt of de vreemdeling voldoet aan de voorwaarden uit artikel 31, zesde lid, van de Vw 2000, is daarvoor onvoldoende. In dit geval had de minister moeten beoordelen of eisers verklaringen coherent en duidelijk zijn in de context van de persoonlijke omstandigheden van eiser. Ook moet worden beoordeeld of eisers verklaringen plausibel zijn.

De beroepsgrond slaagt niet. De minister heeft de asielaanvraag van eiser terecht beoordeeld aan de hand van WI 2024/6. Dat beleid is met onmiddellijke ingang van toepassing. Uitgangspunt in het bestuursrecht is namelijk dat een besluit wordt genomen op basis van het op dat moment geldende recht, zelfs al zou een betrokkene door toepassing van nieuwe beleidsregels in een ongunstigere positie komen. De uitzondering dat de minister de aanvraag moet beoordelen aan de hand van het recht op het tijdstip van ontvangst ervan geldt alleen bij een regulier verblijfsrecht, namelijk bij aanvragen voor een machtiging tot voorlopig verblijf en aanvragen voor een reguliere verblijfsvergunning. Deze uitzondering is niet van toepassing op asielzaken.

De beroepsgrond dat de door de minister toegepaste, en in WI 2024/6 opgenomen geloofwaardigheidsbeoordeling niet in overeenstemming is met het Unierecht slaagt ook niet. De rechtbank verwijst hiertoe naar de uitspraken van de meervoudige kamer van deze rechtbank en zittingsplaats van 25 juni 2025 en 8 september 2025. In deze uitspraken is geoordeeld dat de WI 2024/6 in lijn is met het Unierecht. De rechtbank ziet in het betoog van eiser geen aanleiding om af te wijken van de genoemde uitspraken van de meervoudige kamer van deze rechtbank en zittingsplaats.

Problemen vanwege de onderlinge vete tussen families

9. Eiser voert aan dat de minister eisers problemen vanwege de onderlinge vete tussen families ten onrechte ongeloofwaardig heeft geacht. Eiser heeft hierover voldoende duidelijk verklaard en ook aan de verklaringen van derden komt bewijswaarde toe. Eiser heeft duidelijk gemaakt dat zijn opa, daadwerkelijk zijn opa is en dat zijn opa politiek actief was en daarom is vermoord. Uit landeninformatie volgt dat familieleden van politieke opposanten problemen kunnen ondervinden door bendes. De [familie 2] en [familie 1] zijn zulke bendes en de wraakactie is weer opgelaaid nadat de neef van eiser is teruggekeerd uit de Verenigde Staten en 300 schapen zou hebben vergiftigd. Eiser meent verder dat de minister geen informatie uit gezaghebbende bronnen heeft gebruikt ten aanzien van de algemene situatie in Venezuela.

Omdat dit asielmotief niet volledig met objectieve documenten is onderbouwd (wat ook niet in geschil is) heeft de minister beoordeeld of het asielmotief alsnog geloofwaardig is. Dat is volgens de minister niet het geval, omdat eiser niet voldoet aan de voorwaarde van artikel 31, zesde lid, aanhef en onder c en d, van de Vw 2000.

Artikel 31, zesde lid, onder c en d, van de Vw 2000

De rechtbank is van oordeel dat de minister zich niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat de verklaringen van eiser over zijn problemen vanwege een onderlinge vete tussen families geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen, als bedoeld in artikel 31, zesde lid, aanhef en onder c, van de Vw 2000. Ook heeft eiser de asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk ingediend en heeft hiervoor geen goede verklaring als bedoeld in artikel 31, zesde lid, onder d van de Vw 2000.

De minister stelt zich niet ten onrechte op het standpunt dat eiser summier heeft verklaard over de familiare problemen en de aanleiding daarvan. Aan dat standpunt heeft de minister ten grondslag kunnen leggen dat eiser verklaart niet te weten waarom er problemen zijn tussen de families. Er is enkel verklaard dat het vanwege een meisje is begonnen ongeveer 18 jaar geleden. Ook heeft de minister bij dit standpunt kunnen betrekken dat eiser summier verklaart over de politieke activiteiten van eisers opa en de reden waarom hij is vermoord. Eiser verklaart dat hij niet weet waarom zijn opa is vermoord en dat hij dat ook niet heeft onderzocht. Aangezien deze problemen de gestelde oorzaak zijn van eisers eigen problemen, mag de minister van eiser verwachten dat hij hierover gedetailleerd kan verklaren. Ook heeft eiser verklaard dat hij weinig had gemerkt van de problemen van zijn opa en dat hijzelf daar los van stond. Aangezien de gestelde vete al wel een tijd aan de gang was en volgens eiser zijn opa hierdoor is vermoord, is het ongerijmd dat eiser hier weinig van merkte.

De minister stelt zich daarnaast ook niet ten onrechte op het standpunt dat de verklaringen van eiser over de twee voorvallen waarbij mensen naar eiser opzoek waren vaag zijn. Eiser heeft verklaard dat er tweemaal iemand naar hem kwam vragen en dat eiser dit van iemand anders had gehoord. Eiser weet niet meer zeker wie deze personen waren en heeft nooit persoonlijk contact gehad met deze personen. De minister stelt terecht dat van eiser verwacht mag worden dat hij gedetailleerder kan verklaren en zijn verklaringen niet enkel berusten op vermoedens en wat hij van anderen heeft gehoord. Ook stelt de minister zich niet ten onrechte op het standpunt dat de verklaringen van eiser over de acties van zijn neef inconsistent zijn. Aan het begin van het gehoor verklaart eiser namelijk dat hij niet weet wat zijn neef had gedaan. Terwijl eiser later verklaart dat zijn neef 300 schapen had vergiftigd. Eiser geeft na confrontatie aan dat hij over dit voorval enkel heeft gehoord en het niet iets concreet is. De minister mag van eiser verwachten dat hij met feitelijkheden komt en consistent kan verklaren over de gebeurtenissen.

Daarnaast werpt de minister terecht aan eiser tegen dat hij jarenlang zonder problemen in Venezuela heeft gewoond. Eisers opa is overleden op 21 september 2007, twee maanden later is eiser vertrokken uit Venezuela en op 16 maart 2009 zonder problemen teruggekeerd. Eiser heeft die periode in Nederland verbleven zonder een asielverzoek te doen. Vervolgens heeft eiser van 2009 tot 2022 in Venezuela gewoond. In deze dertien jaar heeft eiser naar eigen zeggen geen problemen ondervonden. Niet wordt ingezien waarom eiser, gelet op zijn verklaringen, geen asielverzoek heeft ingediend in 2007. De huidige aanvraag heeft eiser 15 maart 2023 ingediend, terwijl hij al op 1 december 2022 Nederland is ingereisd. Deze omstandigheden dragen niet bij aan de geloofwaardigheid van de gestelde problemen. Daarom kon de minister artikel 31, zesde lid, onder d, van de Vw 2000 tegenwerpen.

De problemen vanwege een onderlinge vete tussen families zijn door de minister niet ten onrechte ongeloofwaardig geacht. Eisers verklaringen over zijn persoonlijke problemen stonden hierbij centraal. Dat de verklaringen van eiser consistent zouden zijn met dat wat volgt uit algemene informatie, maakt niet dat zijn verklaringen over zijn persoonlijke problemen - die de minister heeft beoordeeld - geloofwaardig zijn.De minister heeft dit voldoende gemotiveerd in de besluitvorming.

Problemen vanwege documentpolitiek Maduro

10. Eiser voert aan dat de minister onvoldoende rekening heeft gehouden met het gegeven dat hem een politieke overtuiging wordt toegedicht. Aangezien eiser de kleinzoon is van een (vermoorde) opposant, zijn broer en zus opposant zijn en eiser zelf geen Carnet de La Patria heeft, wordt hem een politieke overtuiging toegedicht. De minister heeft hier ten onrechte zelf geen enkel onderzoek naar verricht en hiermee zijn samenwerkingsverplichting geschonden. De minister miskent hierbij ook de waarde van het Carnet De La Patria.

Tussen partijen is niet in geschil dat dit asielmotief niet volledig met objectieve documenten is onderbouwd. De minister heeft daarom beoordeeld of het asielmotief alsnog geloofwaardig is. Dat is volgens de minister niet het geval, omdat eiser niet voldoet aan de voorwaarde van artikel 31, zesde lid, aanhef en onder c en d van de Vw 2000.

Artikel 31, zesde lid, onder c en d van de Vw 2000

De rechtbank is van oordeel dat de minister zich niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat de verklaringen van eiser over zijn problemen vanwege documentpolitiek geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen, als bedoeld in artikel 31, zesde lid, aanhef en onder c, van de Vw 2000. De rechtbank overweegt in dit verband dat de minister zich niet ten onrechte op het standpunt stelt dat dat eisers verklaringen over zijn problemen vanwege het niet hebben van een Carnet de La Patria ongerijmd zijn. Eiser heeft immers het land zonder problemen legaal kunnen verlaten en heeft geen problemen ondervonden van de autoriteiten. Daarnaast heeft eiser niet verklaard dat hij opposant is van de autoriteiten of politiek actief is. Niet valt in te zien waarom de Venezolaanse autoriteiten eiser willen vermoorden omdat hij geen Carnet de La Patria heeft. Eiser is wel in het bezit van een paspoort en identiteitskaart. Eiser heeft eerder nooit problemen ondervonden omdat hij geen Carnet de La Patria heeft. Eiser heeft met zijn verklaringen niet aannemelijk gemaakt dat hem een politieke overtuiging wordt toegedicht. De minister heeft daarom niet ten onrechte het standpunt ingenomen dat eiser onvoldoende heeft aangetoond dat het ontbreken van een Carnet de La patria voor problemen kan zorgen bij terugkeer. Verder heeft de minister op de zitting verwezen naar algemene landeninformatie waaruit volgt dat burgers zonder Carnet de La Patria geen bonussen ontvangen en verstoken zijn van bepaalde overheidsvoorzieningen, maar dat niet bekend is of burgers zonder een vaderlandskaart in de negatieve belangstelling van de Venezolaanse autoriteiten staan. Ook uit de rechtspraak volgt niet dat het niet hebben van een Carnet de La Patria per definitie leidt tot een toegedichte politieke overtuiging.

Conclusie en gevolgen

Beslissing