RECHTBANK GELDERLAND
Team strafrecht
Zittingsplaats: Zutphen
Parketnummer: 05/307844-21
Datum uitspraak: 26 mei 2025
Beslissing van de meervoudige kamer als bedoeld in artikel 6:6:10 van het Wetboek van Strafvordering
in de zaak van
de officier van justitie
tegen
[betrokkene],
geboren op [geboortedatum] 1987 te [geboorteplaats] (Guinee),
verblijvende in de [kliniek] (hierna: de kliniek)
[adres], [postcode] in [plaats].
raadsvrouw, mr. M.W. Bouwman, advocaat te Groningen
Procedure
Betrokkene is op 23 maart 2023 bij arrest van het Hof Arnhem-Leeuwarden veroordeeld vanwege poging tot doodslag tot terbeschikkingstelling met bevel tot verpleging van overheidswege. Deze maatregel is ingegaan op 12 april 2023.
Bij vordering van 6 maart 2025, ingekomen op diezelfde datum, heeft de officier van justitie gevorderd dat deze maatregel wordt verlengd voor de duur van twee jaren.
De rechtbank heeft verder kennis genomen van de volgende processtukken:
Ter zitting van 12 mei 2025 zijn gehoord:
- betrokkene;
- zijn raadsvrouw;
- deskundige M. Hendriks, behandelcoördinator, en
- de officier van justitie.
De standpunten
De officier van justitie heeft ter zitting de vordering tot verlenging van de terbeschikkingstelling met twee jaar gehandhaafd, nu aan de voorwaarden voor verlenging is voldaan.
De raadsvrouw van betrokkene heeft gepleit voor een beperking van de verlenging tot één jaar. De raadsvrouw heeft aangevoerd dat de behandeling van betrokkene niet voortvarend genoeg is verlopen. Door de maatregel met één jaar te verlengen kan er zicht worden gehouden op de voortgang van de behandeling. De kliniek heeft namelijk een inspanningsverplichting.
De beoordeling
Indexdelict
De terbeschikkingstelling is opgelegd vanwege poging tot doodslag.
De rechtbank overweegt dat de maatregel van terbeschikkingstelling is opgelegd in verband
met een veroordeling voor een misdrijf dat gericht was tegen of gevaar veroorzaakte voor de
onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. De maatregel is dus niet gemaximeerd
Stoornis
Uit het rapport van de kliniek blijkt dat betrokkene lijdt aan een gespecificeerde schizofreniespectrum of andere psychotische stoornis (paranoïde psychotisch).
De stoornis is dus nog altijd aanwezig.
Verloop van de maatregel
Betrokkene verblijft sinds 20 februari 2024 in de kliniek. Sindsdien doorloopt hij de assessmentfase. Het responsiviteitsonderzoek en de traumascreening zijn afgerond. Betrokkene neemt momenteel deel aan muziektherapie. In november 2024 is gestart met de delictanalyse. Dit traject loopt nog. Betrokkene is open en meewerkend in het contact met het behandelteam en houdt zich aan afspraken. Wanneer betrokkene onduidelijkheid ervaart omtrent contact met zijn netwerk of financiën geeft dit hem veel stress. Betrokkene volgt zijn programma trouw, neemt deel aan diverse behandelonderdelen en werkt mee aan vroegsignalering. In de kliniek heeft er een verandering in medicatie plaatsgevonden, waardoor er een sterke verbetering wordt gezien in het toestandsbeeld van betrokkene. Hij is thans adequaat ingesteld op medicatie, heeft in de afgelopen rapportageperiode stabiel gefunctioneerd en symptomen van psychotische ontregeling zijn niet meer waargenomen. Betrokkene is sinds zijn opname abstinent van middelen. Op 6 december 2024 is betrokkene doorgestroomd naar een intramurale behandelafdeling. Dit is een afdeling waar met name persoonlijkheidsstoornissen behandeld worden. Uitspraken over het einddoel zijn nog prematuur en afhankelijk van de vorderingen die betrokkene maakt in de behandeling. Er kan gesteld worden dat er binnen de huidige kaders en structuur sprake is van een stabiel functioneren. Echter moet de delictanalyse nog worden afgerond en moeten diverse delictgeralateerde behandelonderdelen nog worden opgestart. Het zal tijd kosten om nieuwe (coping)vaardigheden aan te leren en te generaliseren naar meerdere en prikkelrijkere situaties. Er moet worden getoetst hoe betrokkene omgaat met toenemende vrijheden, verantwoordelijkheden en confrontatie met stressoren.
Uit de toelichting van de deskundige ter zitting blijkt dat betrokkene last heeft van personele problemen in de kliniek. De delictanalyse is daardoor nog niet afgerond en ook de muziektherapie is vanwege personele wisselingen gestopt.. Betrokkene staat op de wachtlijst voor diagnostische onderzoeken.. Er is dan ook aardig wat vertraging in de behandeling opgelopen. Desondanks functioneert betrokkene prima in de kliniek. De kliniek denkt dat de sleutel bij de inname van medicatie ligt. Betrokkene krijgt antipsychotica via een depot. Er wordt gekeken of er eerder een verlofaanvraag ingediend kan worden. Het ziekte-inzicht en ziektebesef lijkt bij betrokkene afwezig.
Recidivegevaar
Uit het rapport van de kliniek blijkt dat indien het tbs-kader zou worden beëindigd en betrokkene zonder begeleiding op zichzelf teruggeworpen zou worden, de inschatting is dat betrokkene zal stoppen met medicatie - waardoor betrokkene (weer) psychotisch decompenseert en terechtkomt in een soortgelijke situatie als tijdens het indexdelict. Betrokkene zal zich na verloop van tijd in het nauw gedreven voelen en zichzelf willen beschermen. Omdat betrokkene nog geen behandeling heeft genoten en dus nog niet over adequate coping beschikt zal hij waarschijnlijk reageren met (fors) fysiek geweld. Er wordt bij einde tbs niet direct gevaar gezien. Vermoedelijk zullen betrokkenes paranoïde ideeën over tijd verergeren en uiteindelijk leiden tot het toepassen van geweld.
Hieruit blijkt dat de kans op herhaling bij onmiddellijke beëindiging van de terbeschikkingstelling onverminderd groot is.
Conclusie
De rechtbank overweegt dat de risicobepalende stoornissen nog altijd aanwezig zijn en dat de risico’s op recidive onverminderd hoog zijn bij beëindiging van de maatregel.
Uit de rapportages en de toelichting van de deskundige ter zitting blijkt dat betrokkene de afgelopen periode positief heeft doorlopen. Er kan gesteld worden dat er binnen de huidige kaders en structuur sprake is van een stabiel functioneren. De delictanalyse moet nog worden afgerond en er moeten diverse delictgeralateerde behandelonderdelen nog worden opgestart. Het zal tijd kosten om nieuwe (coping)vaardigheden aan te leren en te generaliseren naar meerdere en prikkelrijkere situaties. Er moet worden getoetst hoe betrokkene omgaat met toenemende vrijheden, verantwoordelijkheden en confrontatie met stressoren. Hiervoor zal naar verwachting nog in ieder geval twee jaren nodig zijn. De rechtbank ziet geen redenen om de beschikkingstelling met één jaar te verlengen. De rechtbank ziet dat de kliniek haar best doet om ondanks personele problemen zo snel mogelijk alle nodige behandelingen in te zetten. Daarnaast wordt er ingezet op het eerder aanvragen van verlof. De rechtbank ziet gelet op het voorgaande geen aanleiding om de maatregel met één jaar te verlengen.
Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen en de algemene veiligheid van personen de verlenging van de maatregel vereisen. De rechtbank zal de terbeschikkingstelling gelet op het voorgaande, overeenkomstig de vordering en het advies, met twee jaren verlengen.
De beslissing
Mr. M.S. de Vries is buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.
De rechtbank:
verlengt de termijn van de terbeschikkingstelling van [betrokkene] met twee jaren.