ECLI:NL:RBGEL:2025:11493, Rechtbank Gelderland, 12-05-2025, 201091-24

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

1

hij in of omstreeks de periode van 29 september 2023 tot en met 29 april 2024 te [plaats 1], [plaats 2] en/of Hedel, althans in Nederland, wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op eens anders persoonlijke levenssfeer, te weten die van [slachtoffer], door:

met het oogmerk die [slachtoffer], te dwingen iets te doen, niet te doen, te dulden en/of vrees aan te jagen;

2

hij op of omstreeks 17 januari 2024 te Hedel, althans in Nederland, van een persoon, [slachtoffer], een afbeelding van seksuele aard, te weten een foto waarop het ontblote bovenlichaam van die [slachtoffer] te zien is, openbaar heeft gemaakt, terwijl hij, verdachte, wist dat die openbaarmaking voor die persoon nadelig kon zijn;

3

hij in of omstreeks de periode van 15 april 2020 tot en met 15 oktober 2021 te [plaats 1], althans in Nederland, opzettelijk en wederrechtelijk van een persoon, [slachtoffer], een afbeelding van seksuele aard, te weten een video, waarop te zien is dat die [slachtoffer] en verdachte seksuele gemeenschap hebben, althans seksuele handelingen verrichten, heeft vervaardigd.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de tenlastegelegde feiten. Ter terechtzitting heeft de officier van justitie de bewijsmiddelen opgesomd en nader toegelicht.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft vrijspraak van feit 1 en feit 2 bepleit. Ten aanzien van feit 1 heeft de verdediging zich op het standpunt gesteld dat geen sprake is van een stelselmatige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van [slachtoffer] . De tenlastegelegde gedragingen zijn met een lage frequentie en zelfs eenmalig uitgevoerd. Mocht de rechtbank van oordeel zijn dat het wel een stelselmatige inbreuk is dan is geen sprake van opzet. [slachtoffer] vraagt enerzijds om stopgesprekken, maar blijft anderzijds volop contact zoeken met verdachte. Indien de rechtbank van oordeel is dat verdachte wel strafbaar is voor zijn handelen dan dient de periode verkort te worden, omdat [slachtoffer] ook na 29 september 2023 nog contact heeft gezocht met verdachte. Ten aanzien van feit 2 heeft de verdediging zich op het standpunt gesteld dat de foto niet kan worden beschouwd als een foto van seksuele aard. Daarnaast is [slachtoffer] niet herkenbaar op de foto. Tot slot is het niet openbaar gemaakt.

Beoordeling door de rechtbank

Feit 1 en feit 2

Aangeefster [slachtoffer] heeft verklaard dat zij op haar 17e een relatie kreeg met verdachte, [verdachte]. Ze hebben 1,5 jaar een relatie gehad. In april 2023 is aangeefster bij de politie geweest en is er een stopgesprek gevoerd met [verdachte]. Omdat het eerste stopgesprek geen zin had, is er telefonisch een tweede waarschuwingsgesprek geweest door de politie met [verdachte]. Op 3 juni 2023, 18 juni 2023 en ergens in de zomer van 2023 hebben aangeefster en [verdachte] contact gehad met elkaar. Op 29 september 2023 had aangeefster contact met [verdachte] en is hij naar haar toegekomen. Hij bleef die nacht ook slapen. Aangeefster vond het niet leuk en besefte dat het moest stoppen. Ze besloot toen helemaal niks meer te sturen. Ze ging ervan uit dat hij vanzelf zou stoppen. Vanaf dat moment ontving aangeefster berichten van een afzender Kerstman, Paashaas, Lief, anoniem, x, vriend, date en surprise. De ene keer kreeg ze hartjes en spijt en de andere keer boze berichten. Soms stond er ‘groetjes, [verdachte]’ onder. Ze ontving de berichten gemiddeld drie keer per week. Aan de manier hoe de berichten waren gestuurd, zag aangeefster dat ze afkomstig waren van [verdachte]. Ze wist dat hij het was, omdat hij in juni had gezegd dat hij anonieme berichten kon sturen. Met Oud & Nieuw ontving aangeefster een bericht van [verdachte] dat ze drugs bij hem zou kunnen halen. Aangeefster vroeg aan [verdachte] of alles oké was en toen hebben ze even kort gekletst. Daarna gaf ze aan dat ze hem weer zou blokkeren. Tot deze tijd ontving aangeefster gemiddeld drie keer per week berichten, maar vanaf dit moment kreeg ze ineens één tot twee keer per dag een bericht. Op 17 januari 2024 ontving aangeefster een bericht van een vriendin van haar. Ze belde die vriendin op en hoorde haar zeggen dat er een naaktfoto van aangeefster online was gezet in de verhaallijn van een nep Instagram account. Dit account had de naam ‘[accountnaam]’. Ze hoorde de vriendin zeggen dat ze was getagd in dit bericht. Die vriendin stuurde een screenshot. Aangeefster zag een naaktfoto van haarzelf. Boven de naaktfoto stond haar volledige naam ‘[slachtoffer] ’ groot geschreven. Ze kwam erachter dat vijf vriendinnen waren getagd. Zij hadden een melding gekregen.

Op 29 april 2024 is aangeefster opnieuw gehoord door de politie. Hierin verklaarde zij dat zij op 20 april naar haar ouderlijk huis op de [adres 2] in [plaats 1] ging. Haar moeder en zus vertelden dat er een brief voor haar was bezorgd. De brief was voorzien van het adres van aangeefster in [plaats 2]. Ze opende de brief en zag dat de brief was ondertekend door [verdachte]. De buren hebben een ringdeurbel en daarop is te zien dat rond 04.00 uur iemand de straat in fietst en vermoedelijk de brief in de bus doet. Aangeefster vond dit heel eng, omdat het de eerste keer was dat [verdachte] naar haar huis toe kwam. Het voelt nu als een naar figuur die je achtervolgt. Ze is bang dat hij uit het niets een keer voor de deur staat. In dit verhoor heeft aangeefster ook verklaard dat ze die week ervoor een LinkedIn account had aangemaakt. Nog geen twee dagen later kreeg ze een connectieverzoek van zijn profiel op LinkedIn. Dit verzoek heeft ze geweigerd. Eind september 2023 heeft ze [verdachte] voor het laatst fysiek gezien. Op 1 januari 2024 heeft ze [verdachte] voor het laatst gesproken via Whatsapp.

Op 2 februari 2024 heeft [slachtoffer] een klacht ingediend bij de politie en uitdrukkelijk verzocht om tot vervolging over te gaan.

Getuige [getuige 1] heeft verklaard dat zij een goede vriendin is van [slachtoffer]. Op het moment dat [slachtoffer] alle contact had verbroken, is [verdachte] getuige vaker gaan bellen en haar bijna op elk social media platform gaan berichten. [verdachte] reageerde bijvoorbeeld vaak op foto’s die zij deelde waar [slachtoffer] op stond. Uiteindelijk is getuige op Instagram in een verhaal getagd met een naaktfoto waar de naam [slachtoffer] bij stond.

Getuige [getuige 2] heeft verklaard dat zij een naaktfoto kreeg van een anoniem account. Ze dacht dat het een Onlyfans foto was en klikte het snel weg. Later kreeg ze berichten van andere vriendinnen. Zij hadden het over een naaktfoto. Getuige dacht toen nog eens aan de naaktfoto en herkende de achtergrond van die naaktfoto als de badkamer uit het ouderlijk huis van [slachtoffer]. Op de foto stond een blonde meid met een telefoon in haar hand, die voor de spiegel stond. Ze weet zeker dat er een blote borst te zien was. De andere was deels niet te zien. Dit is verstuurd op Instagram via verzoeken.

Getuige [getuige 3] heeft verklaard dat zij op Instagram op 17 januari 2024 getagd werd in een openbaar profiel. Ze zag dit in haar privéberichten staan en heeft erop geklikt. Er stond toen een foto van [slachtoffer] in de berichten. Dit betrof een verhaal van een account, wat openbaar was. Het account had de naam ‘[accountnaam]’. Op de foto zag ze [slachtoffer] in de spiegel, zonder kleren aan. Getuige zag direct dat het [slachtoffer] was, omdat ze haar al zo lang kent. Haar telefoon zat gedeeltelijk voor haar gezicht. Verder zag ze het blote bovenlichaam. De Instagramnaam van [slachtoffer] stond erbij, namelijk ‘[slachtoffer]_’. Ongeveer zes personen hebben deze foto doorgestuurd gekregen.

Getuige [getuige 4] heeft verklaard dat zij net als een paar andere meiden uit haar vriendengroep is getagd in een foto op Instagram. Ze kreeg hiervan een melding, waarna ze erop klikte. Getuige zag dat er een foto gepost werd op een onbekend account. Dit account had ‘[accountnaam]’ in zijn naam. De foto was geplaatst op het verhaal van dit account. Dit betekent dat iedereen dit kan zien. Op deze foto stond [slachtoffer]. Ze stond met een ontbloot bovenlichaam, waarbij haar borsten te zien waren. De telefoon zat deels voor haar gezicht, maar getuige herkende haar wel meteen. Dit bericht heeft ze op 17 januari 2024 ontvangen. Bij de foto stond een tekst met haar Instagramnaam ‘[slachtoffer]_’. Anderen zouden haar zeker herkennen op de foto.

Verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat hij anonieme berichten heeft gestuurd naar [slachtoffer]. Dit heeft hij gedaan omdat hij was geblokkeerd op Whatsapp, dus dit was de enige oplossing. Als iemand je blokkeert dan betekent dat normaal gesproken dat iemand geen contact wil. Hij weet niet meer hoe vaak hij een bericht heeft gestuurd, maar het was wel wekelijks. Deze berichten verzond hij via een site en dan komen ze als SMS bij iemand binnen. Hij stuurde deze berichten, omdat hij contact wilde. Hij denkt dat hij in januari voor het laatst anoniem berichten heeft gestuurd. Hij heeft de naaktfoto online gezet, omdat hij aandacht wilde krijgen. Hij was boos over hoe het was gelopen en heeft het uit boosheid en frustratie geplaatst. Hij wilde haar terugpakken. Hij heeft de foto na ongeveer een kwartier eraf gehaald. Hij heeft haar Instagram account erbij gezet. Hij besefte direct dat het niet kon wat hij had gedaan. Hij heeft ook een brief bij het ouderlijk huis van [slachtoffer] afgeleverd.

Bij de politie heeft verdachte verklaard dat het LinkedIn-account van hem is en dat hij [slachtoffer] waarschijnlijk als connectie heeft willen toevoegen. In januari (de rechtbank begrijpt: 2024) heeft hij het volgende bericht gestuurd:

‘Wilde je me volgen om te blokkeren. Ik weet dat ik je niet meer mag zien of spreken maar nu ook al niet meer zien. Je vond de bloemen echt niet mooi hè.

Ook snap ik nog steeds niet waarom je zo doet. (..) Van de een op de andere dag negeer je me en blokkeer je me, net toen ik je wilde gaan vertellen hoe veel je voor mij betekende. De [slachtoffer] die ik ooit leerde kennen was een stuk mooier en ik hoop stiekem dat daar nog een beetje van over is (..).’

Op 7 januari heeft verdachte het volgende SMS-bericht gestuurd:

‘Hé [slachtoffer],

Ik wil even zeggen dat het mij ook spijt, van alle idioten dingen die ik gedaan heb om jou aandacht te krijgen. Als eerlijk ben mis ik je elke dag en gaat het niet zo goed met me als ik zei. (..)’

Op 22 december 2023 heeft verdachte het volgende SMS-bericht gestuurd:

‘Ik ben alleen thuis dit weekend. Kom kroelen..

Love you’

Op grond van het voorgaande stelt de rechtbank vast dat verdachte en aangeefster elkaar op 29 september 2023 voor het laatst hebben gezien. Daarna is verdachte (opnieuw) geblokkeerd door [slachtoffer] op Whatsapp. Hij heeft vervolgens veelvuldig anonieme SMS-berichten gestuurd naar [slachtoffer] en op LinkedIn een connectieverzoek naar [slachtoffer] gestuurd, een naaktfoto van [slachtoffer] op Instagram geplaatst en hierbij ook vriendinnen van haar getagd, een brief bezorgd bij de moeder van [slachtoffer] en berichten gestuurd naar de vrienden van [slachtoffer]. De rechtbank is van oordeel dat het in de periode ná 29 september 2023 voor verdachte duidelijk was of had moeten zijn dat aangeefster geen contact meer met hem wilde. Uit het dossier volgt immers dat zij daarna nergens meer op heeft gereageerd, met uitzondering van een paar berichten rondom Oud & Nieuw, waarna aangeefster heeft gezegd dat ze verdachte weer zou blokkeren. Verdachte heeft aangeefster ook bericht dat hij weet dat hij haar niet meer mag zien of spreken. Verdachte heeft desondanks op verschillende momenten en op verschillende manieren op indringende en intensieve wijze contact gezocht met aangeefster. Gezien de aard, duur, frequentie en intensiteit van de gedragingen van verdachte is de rechtbank van oordeel dat verdachte in de periode van 29 september 2023 tot en met 29 april 2024 stelselmatig inbreuk heeft gemaakt op de persoonlijke vrijheid en levenssfeer van aangeefster en dat daarmee sprake is van belaging. De rechtbank is van oordeel dat ook sprake is van opzet. Verdachte heeft immers zelf verklaard dat hij anonieme SMS-berichten heeft gestuurd, omdat hij geblokkeerd was op Whatsapp. Hij weet daarbij ook dat als men iemand blokkeert dat normaal gesproken betekent dat je geen contact wil. Daarnaast heeft hij een naaktfoto op Instagram geplaatst en heeft dit naar eigen zeggen gedaan omdat hij boos was. Hij wilde [slachtoffer] terugpakken. Hiermee heeft verdachte opzettelijk een inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van [slachtoffer]. Dat verdachte op LinkedIn niet zelf het connectieverzoek heeft gestuurd, maar teamgenoten acht de rechtbank niet geloofwaardig. Verdachte heeft namelijk zelf bij de politie verklaard dat het LinkedIn-account van hem is en dat hij waarschijnlijk het connectieverzoek heeft gestuurd. Op basis van het dossier kan de rechtbank niet vaststellen dat verdachte meermaals berichten en/of volgverzoeken heeft verstuurd naar [slachtoffer] via (anonieme) Instagramprofielen en meermaals via (anonieme Instagramaccounts) likes en reacties heeft geplaatst op het Instagramaccount van die [slachtoffer]. De rechtbank zal verdachte daar dan ook van vrijspreken.

Gelet op de voorgaande bewijsmiddelen acht de rechtbank ook wettig en overtuigend bewezen dat verdachte een afbeelding van seksuele aard openbaar heeft gemaakt en wist dat die openbaarmaking voor die persoon nadelig kon zijn. Uit de bewijsmiddelen volgt dat op de foto die verdachte op Instagram plaatste het ontblote bovenlichaam van aangeefster was te zien, waarbij ook haar borsten zichtbaar waren. In de memorie van toelichting staat beschreven dat een afbeelding van seksuele aard een afbeelding is die een zodanig intiem seksueel karakter heeft dat deze door ieder redelijk denkend mens als privé wordt beschouwd. Als voorbeeld wordt hierbij genoemd beeldmateriaal waarop een deels ontbloot lichaam is te zien en lichaamsdelen als borsten die prominent in beeld worden gebracht. Gelet daarop is de rechtbank van oordeel dat sprake is van een afbeelding van seksuele aard. Verder volgt uit de bewijsmiddelen dat aangeefster op de afbeelding wordt herkend en dat zelfs haar volledige naam erbij wordt genoemd. Door het plaatsen van deze afbeelding met daarbij haar volledige naam heeft verdachte ook geweten dat de openbaarmaking nadelig kan zijn voor die aangeefster. Uit kamerstukken blijkt dat het dient te gaan om doelbewust kwaadaardig handelen. Als voorbeeld wordt genoemd het delen van persoonlijke gegevens van de afgebeelde bij het beeldmateriaal. Daarvan is hier sprake. Daar komt nog bij dat verdachte heeft verklaard dat hij boos was en aangeefster terug wilde pakken. Door de afbeelding op een openbaar profiel op Instagram te plaatsen is de afbeelding ook openbaar gemaakt. Dat dit profiel op dat moment geen volgers had, maakt dat oordeel niet anders. Het is immers algemeen bekend dat iedereen op een openbaar profiel kan kijken.

Feit 3

Aangeefster [slachtoffer] heeft verklaard dat toen ze 17 jaar was [verdachte] haar een keer had gefilmd toen ze seks hadden. Ze wist niet dat hij aan het filmen was. Toen ze klaar waren zei [verdachte] ‘Lach eens naar het vogeltje’ en zag ze dat hij wees naar zijn telefoon. Aangeefster vroeg of hij dit filmpje wilde verwijderen en hij zei dat hij dat had gedaan. Later kwam ze erachter dat dit niet zo was. Aangeefster heeft toen het filmpje verwijderd op de telefoon van [verdachte].

Verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat hij de telefoon op zijn nachtkastje had gezet. Hij heeft geen toestemming gevraagd voor het filmen, maar dacht dat ze het had gezien.

Gelet op de voorgaande bewijsmiddelen, en in het bijzonder het feit dat verdachte geen toestemming heeft gevraagd voor het filmen, acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte opzettelijk en wederrechtelijk een video heeft gemaakt waarop te zien is dat aangeefster en verdachte seksuele gemeenschap hebben.

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

1

hij in of omstreeks de periode van 29 september 2023 tot en met 29 april 2024 te [plaats 1], [plaats 2] en/of Hedel, althans in Nederland, wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op eens anders persoonlijke levenssfeer, te weten die van [slachtoffer], door:

2

hij op of omstreeks 17 januari 2024 te Hedel, althans in Nederland, van een persoon, [slachtoffer], een afbeelding van seksuele aard, te weten een foto waarop het ontblote bovenlichaam van die [slachtoffer] te zien is, openbaar heeft gemaakt, terwijl hij, verdachte, wist dat die openbaarmaking voor die persoon nadelig kon zijn;

3

hij in of omstreeks de periode van 15 april 2020 tot en met 15 oktober 2021 te [plaats 1], althans in Nederland, opzettelijk en wederrechtelijk van een persoon, [slachtoffer], een afbeelding van seksuele aard, te weten een video, waarop te zien is dat die [slachtoffer] en verdachte seksuele gemeenschap hebben, althans seksuele handelingen verrichten, heeft vervaardigd.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde levert op:

feit 1:

belaging

feit 2:

openbaar maken van een afbeelding van seksuele aard van een persoon, terwijl hij weet dat die openbaarmaking nadelig voor die persoon kan zijn

feit 3:

opzettelijk en wederrechtelijk vervaardigen van een afbeelding van seksuele aard van een persoon

De feiten zijn strafbaar.

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 3 maanden met een proeftijd van 2 jaar en de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering, met daarnaast een taakstraf van 200 uur.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht om een taakstraf van 80 uur op te leggen, waarvan 40 uur voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. Daar kunnen de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering aan gekoppeld worden. De verdediging verzoekt om niet het contactverbod op te leggen, omdat het contact al lange tijd is verbroken. Ook wordt verzocht om het locatieverbod voor [plaats 2] niet op te leggen, omdat dit te ingrijpend is.

De beoordeling door de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De rechtbank heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.

Verdachte heeft het slachtoffer gestalkt, een naaktfoto van haar op Instagram geplaatst en haar stiekem gefilmd tijdens de seks. De stalking bestond onder andere uit het veelvuldig sturen van anonieme SMS-berichten, het plaatsten van de naaktfoto van het slachtoffer op Instagram en daarbij ook haar vriendinnen te taggen en het bezorgen van een brief bij de moeder van het slachtoffer. Stalking is een ernstig feit, omdat het ingrijpt in de persoonlijke vrijheid en privacy van het slachtoffer. Verdachte heeft door zijn gedragingen stelselmatig inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van het slachtoffer. Daarnaast heeft verdachte een naaktfoto van het slachtoffer op Instagram geplaatst. Het is algemeen bekend dat verspreiding van dit soort afbeeldingen als intimiderend en beschamend worden ervaren. Hierbij speelt een rol dat eenmaal verspreid materiaal vaak niet (volledig) verwijderd en vernietigd kan worden. Hierdoor kunnen slachtoffers jaren later nog geconfronteerd worden met de gevolgen. Tot slot heeft verdachte het slachtoffer stiekem gefilmd tijdens de seks. Zij hadden toen nog een relatie en het slachtoffer was destijds nog maar 17 jaar oud. Uit de ter terechtzitting voorgelezen slachtofferverklaring blijkt dat het slachtoffer veel paniek en verdriet heeft gehad van de berichten en een depressie ontwikkelde.

Volgens de justitiële documentatie van 7 januari 2025 is verdachte niet eerder veroordeeld voor een strafbaar feit.

Uit het reclasseringsadvies van 5 februari 2025 blijkt dat het alcoholgebruik en psychosociaal functioneren van verdachte als risicofactoren naar voren komen. Verdachte drinkt regelmatig alcohol en in de weekenden kan dit fors zijn. Hoewel geen sprake zou zijn van een verslaving, lijkt hij onder invloed ongewenst gedrag te kunnen vertonen. De relatiebreuk heeft een diepe indruk op hem gemaakt en heeft hem emotioneel ontregeld. De reclassering schat het risico op recidive in als laag. Indien verdachte schuldig wordt bevonden dan is nadere diagnostiek en mogelijk een behandeling of interventie op middelen en psychosociaal functioneren geïndiceerd. De reclassering adviseert bij een (deels) voorwaardelijke straf de volgende bijzondere voorwaarden: meldplicht bij de reclassering, diagnostiek en ambulante behandeling, contactverbod met aangeefster en een locatieverbod in [plaats 2].

Alles afwegende acht de rechtbank de straf zoals geëist door de officier van justitie passend en geboden. De rechtbank zal dan ook een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 3 maanden met een proeftijd van 2 jaar opleggen. Hieraan worden de bijzondere voorwaarden verbonden zoals geadviseerd door de reclassering, waarbij het locatieverbod ook geldt voor de straat waarin de ouders van het slachtoffer wonen ([adres 2] in [plaats 1]). Daarnaast wordt een taakstraf van 200 uur opgelegd. Gelet op de aard en ernst van de bewezenverklaarde feiten en het verhandelde ter terechtzitting acht de rechtbank een locatieverbod en contactverbod wel noodzakelijk, ook voor heel [plaats 2] nu het slachtoffer daar woont. Een straf zoals voorgesteld door de raadsman doet naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende recht aan de ernst van de feiten.

De benadeelde partij [slachtoffer] heeft in verband met feiten 1, 2 en 3 een vordering tot schadevergoeding ingediend. De benadeelde partij vordert € 16.424,12 aan materiële schade en € 5.000,- aan smartengeld, allebei vermeerderd met de wettelijke rente. Verder is om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht.

Standpunten

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld de gevorderde kosten voor de psycholoog en de ringdeurbel kunnen worden toegewezen. Dit is voldoende onderbouwd. De benadeelde partij moet niet-ontvankelijk worden verklaard voor het deel dat ziet op de studievertraging. Daar is onvoldoende duidelijk in hoeverre de studievertraging te wijten is aan het tenlastegelegde. De immateriële schade is toewijsbaar en ten aanzien van de hoogte refereert de officier van justitie zich aan het oordeel van de rechtbank. De officier van justitie verzoekt daarbij om de wettelijke rente toe te kennen en vordert oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De verdediging heeft zich gelet op de bepleite vrijspraken primair op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk moet worden verklaard, dan wel te oordelen dat deze een onevenredige belasting vormen van het strafgeding. Subsidiair stelt de verdediging zich ten aanzien van de gevorderde kosten voor de psycholoog op het standpunt dat de benadeelde partij voor dit deel niet-ontvankelijk moet worden verklaard, omdat de klachten niet zijn onderbouwd. Ten aanzien van de studievertraging en de ringdeurbel is de vordering eveneens onvoldoende onderbouwd, dus ook hier moet de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard. Wat betreft de gevorderde immateriële schade kan onvoldoende objectief worden vastgesteld dat de benadeelde partij hierdoor schade heeft geleden en is onvoldoende onderbouwd dat de benadeelde partij hier daadwerkelijk last van heeft gehad. Primair verzoekt de verdediging om de benadeelde partij ten aanzien van de immateriële schade niet-ontvankelijk te verklaren. Subsidiair verzoekt de verdediging om het bedrag te matigen tot € 2.000,-.

Overweging van de rechtbank

Materiële schade

Ten aanzien van de kosten voor de psycholoog overweegt de rechtbank dat uit de brief van de huisarts in combinatie met de brief van de psycholoog voldoende blijkt dat er sprake is van psychisch letsel als gevolg van de stalking en dat de benadeelde partij hiervoor is behandeld. De rechtbank acht deze post dan ook voldoende onderbouwd en zal dit bedrag toewijzen.

Voor wat betreft de gevorderde kosten voor de studievertraging is de rechtbank van oordeel dat het causale verband tussen deze kosten en de bewezenverklaring niet voldoende is onderbouwd en daarom niet kan worden vastgesteld. De rechtbank zal de benadeelde partij voor dit deel van de vordering dan ook niet-ontvankelijk verklaren.

De rechtbank acht de kosten voor het aanschaffen van de ringdeurbel toewijsbaar. De ringdeurbel is aangeschaft kort nadat verdachte naar het huis van de ouders van de benadeelde partij is gegaan en daar een brief heeft bezorgd. De door de benadeelde partij beschreven angst acht de rechtbank dan ook reëel en zij zal dit deel van de vordering toewijzen.

Voor deze schade is verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk.

Daarom is de rechtbank van oordeel dat de vordering voor wat betreft de kosten voor de psycholoog en aanschaf van de ringdeurbel (in totaal tot een hoogte van € 3.311,62) kan worden toegewezen.

Smartengeld

De benadeelde partij heeft volgens artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek (BW) recht op vergoeding van smartengeld in het geval dat:

Op basis van de genoemde bewijsmiddelen en wat ter zitting over de vordering is besproken, stelt de rechtbank vast dat de benadeelde partij door het bewezenverklaarde schade heeft geleden die binnen een categorie van artikel 6:106 BW valt. Het bestaan van geestelijk letsel kan naar objectieve maatstaven worden vastgesteld op basis van de brief van de huisarts en de brief van de psycholoog. Uit deze brieven blijkt voldoende dat er sprake is van psychisch letsel als gevolg van de stalking. De rechtbank is aldus van oordeel dat de benadeelde immateriële schade heeft geleden die het rechtstreekse gevolg is van de door de verdachte gepleegde feiten. De rechtbank houdt rekening met de aard en de ernst van de feiten en de bedragen die Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen toewijzen. Naar billijkheid zal zij het smartengeld op een bedrag van € 3.000,- vaststellen. De rechtbank zal de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk verklaren in de vordering.

Voor wat betreft de kosten voor de psycholoog (€ 3.152,62) is verdachte vanaf 4 juli 2024 wettelijke rente over het toegewezen bedrag verschuldigd. Voor wat betreft de kosten voor de ringdeurbel (€ 159,-) is verdachte vanaf 30 april 2024 wettelijke rente over het toegewezen bedrag verschuldigd. Voor de toegewezen immateriële schade (€ 3.000,-) is verdachte vanaf 15 januari 2024 wettelijke rent verschuldigd.

De rechtbank ziet aanleiding om op grond van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht de schadevergoedingsmaatregel aan verdachte op te leggen. Verdachte wordt verplicht het aan de benadeelde partij toegewezen bedrag aan de Staat te betalen. Eventueel toegekende proceskosten zijn daar niet bij inbegrepen.

De telefoon (goednummer 2218103) van verdachte is inbeslaggenomen.

De verdediging heeft verzocht om teruggave van de telefoon en de officier van justitie heeft zich hier niet tegen verzet.

De rechtbank zal de teruggave van de telefoon (goednummer 2218103) aan verdachte gelasten omdat geen strafvorderlijk belang zich daartegen verzet.

De oplegging van de straf en/of maatregel is gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 36f, 57, 139h (oud) en 285b van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank:

 verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert de strafbare feiten zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;

 verklaart verdachte hiervoor strafbaar;

1) verdachte zich binnen 3 dagen volgend op het vonnis telefonisch moet melden bij Reclassering Nederland op het volgende telefoonnummer: 088 8041405 om een afspraak te maken voor een eerste gesprek op de locatie aan de Stieltjesstraat 1 in Nijmegen. Hierna moet verdachte zich blijven melden, zo frequent en zolang de reclassering dit noodzakelijk acht;

2) verdachte meewerkt met diagnostiek en zich laat, indien dit nodig wordt geacht, behandelen door forensisch psychiatrische kliniek Kairos en/ of justitiële verslavingszorg Iriszorg of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. De behandeling duurt de gehele proeftijd of zoveel korter als de reclassering nodig vindt. Verdachte houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorgverlener geeft voor de behandeling;

3) verdachte op geen enkele wijze – direct of indirect – contact heeft of zoekt met [slachtoffer] , geboren op [geboortedatum 2] 2003, zolang het Openbaar Ministerie dit verbod nodig vindt;

4) verdachte zich niet in [plaats 2] bevindt, zolang het Openbaar Ministerie dit verbod nodig vindt;

5) verdachte zich niet in de [adres 2] in [plaats 1] bevindt, zolang het Openbaar Ministerie dit verbod nodig acht;

Benadeelde partij