ECLI:NL:RBGEL:2025:11711

Aan verdachte is, na toewijzing van een vordering tot nadere omschrijving van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 2 februari 2025 te [plaats] tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk brand heeft gesticht en/of een ontploffing teweeg heeft gebracht door

ten gevolge waarvan het (winkel)pand [bedrijf] (gelegen aan [adres] ) en/of de

(on)roerende goederen die zich daarin bevonden, geheel of gedeeltelijk is/zijn verband, in elk geval brand is ontstaan terwijl daarvan

De feiten

Op grond van de bewijsmiddelen wordt het volgende, dat verder ook niet ter discussie staat, vastgesteld.

Opzettelijke brandstichting

Op 2 februari 2025 omstreeks 03:17 uur kwam bij de brandweer een melding binnen van brand op de locatie [adres] in [plaats] . Op deze locatie was kinderschoenenwinkel [bedrijf] gevestigd. Aan de achterzijde, boven de winkel en in de naastgelegen panden waren appartementen, winkels en een kantoor gesitueerd. Toen de brandweer ter plaatse kwam, bleek sprake te zijn van een uitslaande brand. De schoenenwinkel is geheel uitgebrand en de pui is uit de voorgevel geblazen. Daarnaast raakten aangrenzende winkels beschadigd door vuur en/of rook. Ook de boven- en achtergelegen appartementen zijn deels verwoest door de brand.

De politie heeft forensisch onderzoek gedaan naar de oorzaak van de brand. Er werden geen aanwijzingen gevonden voor een technische of een natuurlijke brandoorzaak. De meest waarschijnlijke hypothese is opzettelijke brandstichting. Onder de brandresten in de winkel werd een straatklinker aangetroffen en bij een meting onder de vloer van de winkel werd een indicatie verkregen voor de aanwezigheid van een ontbrandbare vloeistof. Daarbij werd door de politie een geur van motorbenzine geroken. De politie heeft van deze locatie een brandmonster veiliggesteld met SIN-nummer [nummer] . Uit de onderzoeksresultaten van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) blijkt dat in dit brandmonster vluchtige stoffen zijn aangetoond die afkomstig zijn van motorbenzine.

Op camerabeelden die door de politie zijn bekeken en beschreven is te zien dat drie personen zich op 2 februari 2025 vanaf 02:53 uur ophouden in de omgeving van [adres] in [plaats] , waar het pand van kinderschoenenwinkel [bedrijf] aan grenst. Eén van de personen rijdt op een fiets, de andere twee personen lopen achter de fiets aan. Rond 02:58 uur komen de drie personen aan bij het pand van de kinderschoenenwinkel [bedrijf] , waar zij zich voor langere tijd ophouden. Ook maken zij een ronde om het pand van de schoenenwinkel. Omstreeks 03:05 uur voegen de drie personen zich bij elkaar bij het gemeentehuis aan de overzijde van de schoenenwinkel. Op de beelden is te zien dat de drie mannen aan het overleggen zijn en met hun vinger in de richting van het pand van [bedrijf] wijzen. Rond 03:16 uur begeven personen 1 en 3 zich naar het pand van de schoenenwinkel. Persoon 2, de persoon op de fiets, rijdt even om en komt er dan ook bij. Personen 2 en 3 positioneren zich voor de schoenenwinkel, terwijl persoon 1 op afstand gaat staan en zijn mobiele telefoon omhoog houdt, waarbij het lijkt alsof hij de andere twee filmt. Op de beelden is te zien dat persoon 3 vervolgens de ruit van de schoenenwinkel ingooit, waarna persoon 2 iets aansteekt en het al brandend het pand in gooit. Direct daarna ontstaat een grote brand, waardoor het camerabeeld even wit kleurt. De drie mannen rennen [adres] in, in de richting van de Elshof. Tijdens het wegrennen blijft persoon 1 deels filmen.

Drie daders

Aan de hand van de beelden zijn de personen door de politie als volgt beschreven.

Persoon 1 is een man van normaal postuur. Hij droeg een lange gewatteerde jas tot op de knieën en een shirt met capuchon. Hij droeg geen handschoenen.

Persoon 2 is een man van normaal postuur. Hij droeg een gewatteerde jas met capuchon en handschoenen. Deze man verplaatste zich op een elektrische fiets met kleinere wielen.

Persoon 3 is een man met een slank postuur. Hij droeg een blauwkleurige broek met witte strepen op de zijkanten en met een witte tekst op de broekspijp.

Vluchtroute

Aan de hand van de camerabeelden is de vluchtroute van de mannen door de politie in beeld gebracht. Op 2 februari 2025 omstreeks 03:50 uur zijn de drie mannen op beeld te zien terwijl zij vanuit [adres] in [plaats] in lopen. Rond hetzelfde tijdstip rijdt een voertuig met verlichting op het dak, vermoedelijk een taxi, over [adres] in de richting van [adres] . Te zien is dat het voertuig langzamer gaat rijden als het de mannen nadert. Even later is op de beelden te zien dat het voertuig keert op de hoek van [adres] en [adres] en terugrijdt over [adres] .

Uit het onderzoek van de politie is gebleken dat het taxibedrijf [bedrijf] op 2 februari 2025 een beladen taxirit heeft gereden van 03:51 uur tot 04:12 uur. Volgens de

rittenstaatgegevens begon de taxirit op [adres] in [plaats] en eindigde deze bij [adres] te Nijmegen. De dienstdoende taxichauffeur heeft bij de politie verklaard dat hij in de nacht van zaterdag 1 op zondag 2 februari drie mannen heeft opgehaald in [adres] op de hoek van [adres] te [plaats] . De mannen zeiden dat ze naar het station Nijmegen Centraal wilden. Eén van de mannen droeg een lange jas. Volgens de taxichauffeur waren de mannen die bij hem in de auto stapten mogelijk dezelfde mannen die hij op de beelden van de brand had gezien in het programma Opsporing Verzocht.

Op 5 februari 2025 werd in een sloot evenwijdig aan [adres] , nabij de kruising met [adres] in [plaats] , een kleine zwarte elektrische vouwfiets gevonden van het merk DYU. De fiets was voorzien van een gashendel aan de rechterzijde van het stuur. De aangetroffen fiets had grote gelijkenis met de fiets waarop persoon 2 fietste ten tijde van de brandstichting, onder meer vanwege het rechte stuur, de grootte van de wielen, de kromme vorm van het frame en de grootte van de fiets.

Nabij de vindplaats van de elektrische fiets werd, achter een elektriciteitshuisje bij de kruising tussen [adres] en [adres] te [plaats] , op 5 februari 2025 een kledingstuk aangetroffen. Het betrof een blauwe trainingsbroek van het merk 'HIT MAN HITTING TEAM' met witte banden aan de zijkant van de pijpen. De aangetroffen broek is identiek aan de broek die één van de daders droeg ten tijde van de brandstichting, zoals zichtbaar is op de hiervoor beschreven camerabeelden. In de voorzijde van de linkerbroekspijp zat een brandplekje. De vezels van de stof waren gesmolten en zwartgekleurd. In de linkerbroekzak werden twee glaspartikels aangetroffen.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van opzettelijke brandstichting met te duchten gevaar voor goederen en te duchten levensgevaar.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft primair bepleit dat verdachte dient te worden vrijgesproken van het tenlastegelegde, omdat op basis van het dossier niet buiten redelijke twijfel kan worden vastgesteld dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de ten laste gelegde brandstichting. Verdachte ontkent enige betrokkenheid bij het tenlastegelegde en heeft verklaard dat hij zowel zijn telefoon (met het telefoonnummer eindigend op [nummer] ) als zijn fiets voorafgaand aan het delict als borg heeft achtergelaten bij een dealer. Met het aangetroffen DNA-spoor op de fiets dient bovendien terughoudend te worden omgegaan, nu het gaat om een voorwerp dat voor verplaatsing vatbaar is.

Subsidiair heeft de raadsman bepleit dat er geen wettig bewijs voorhanden is voor het in de tenlastelegging genoemde te duchten levensgevaar en/of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor anderen, nu het dossier geen stukken bevat waarin een deskundige op basis van een door hem verricht onderzoek concludeert dat er daadwerkelijk sprake was van levensgevaar dan wel lichamelijk letsel.

Beoordeling door de rechtbank

Vast staat, afgaande op eerder genoemde bewijsmiddelen, dat de brand in de kinderschoenenwinkel [bedrijf] aan [adres] in [plaats] op 2 februari 2025 opzettelijk is gesticht. De daders van de brandstichting zijn de drie mannen die op de camerabeelden zijn vastgelegd. De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is of kan worden vastgesteld dat verdachte één van de drie daders is. Hierover overweegt de rechtbank als volgt.

Relatie verdachten onderling

Naast verdachte zijn ook medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] aangehouden. Uit het onderzoek van de politie volgt dat de drie verdachten op verschillende wijzen aan elkaar te relateren zijn. De verdachten hebben alle drie geen vaste woon- of verblijfplaats en verblijven regelmatig bij [bedrijf] in Almere.

Bij de politie heeft verdachte verklaard dat hij [medeverdachte 1] kent van de straat en van [bedrijf] . Uit onderzoek van de politie naar de historische verkeersgegevens van de telefoonnummers die vermoedelijk in gebruik zijn bij [medeverdachte 1] is ook een telefoonnummer naar voren gekomen dat volgens de politiesystemen kan worden gekoppeld aan verdachte.

Ook is in het dossier een proces-verbaal gevoegd van de politie Noord-Nederland, waaruit volgt dat verdachte en [medeverdachte 1] in januari 2025 in Friesland door de politie staande zijn gehouden terwijl zij zich samen in één auto bevonden.

Verdachte heeft bij de rechter-commissaris verklaard dat medeverdachte [medeverdachte 2] een vriend van hem is en dat hij [medeverdachte 2] kent van de gebruikerswereld in Almere. Ook [medeverdachte 2] heeft bij de politie verklaard dat hij verdachte kent uit de gebruikerswereld in Almere. Uit de historische verkeersgegevens van telefoonnummers die door de politie gekoppeld worden aan [verdachte] (eindigend op [nummer] en [nummer] ) komt ook naar voren dat het telefoonnummer van [medeverdachte 2] (eindigend op [nummer] ) een frequent belcontact is van verdachte.

De politie heeft de telefoon van [medeverdachte 2] onderzocht. Daarop zag de politie dat er op 11 januari 2025 en 12 januari 2025 verschillende berichten zijn verstuurd tussen verdachte (onder gebruikersnaam [naam] ) en [medeverdachte 2] (onder gebruikersnaam [naam] ), waaruit volgens de politie blijkt dat zij zich laten inhuren voor het plegen van strafbare feiten zoals autobranden en explosies bij woningen. [naam] stuurde onder meer een bericht naar [naam] met de tekst: “zorg datje fit bent”. [naam] reageerde even later met “wat moet gebeuren” en “waar”, gevolgd door achtereenvolgens een afbeelding van een auto en een vlam, een afbeelding van een auto en een bom en een afbeelding van een huis en een bom, steeds gevolgd door een vraagteken. [naam] stuurde daarop: “En word pas morgen ochtend uitbetaald”. In de daaropvolgende berichten, gestuurd in de nacht van 11 op 12 januari 2025, wordt gesproken over een klusje, een fles benzine, startkabels en het halen van een Cobra en spreken de mannen ergens af. Ook wordt gesproken over Assen. Later op de dag gaat het gesprek over wanneer er betaald zou worden. In het audiobericht dat [naam] op 12 januari 2025 om 21:30 uur stuurde zei [naam] dat die man, die jongen, die mocro die hem gestuurd heeft niet degene is die de opdracht heeft gegeven, maar degene is die er tussen zit. [naam] gaf aan dat hij hem goed kende. Uit de noot van de verbalisant volgt dat er op 12 januari 2025 omstreeks 05:30 uur een explosie heeft plaatsgevonden bij een woning te Assen.

Uit het voorgaande concludeert de rechtbank dat verdachte en zijn medeverdachten elkaar niet alleen kennen, maar dat zij – in verschillende samenstellingen – al eerder samen in beeld zijn gekomen bij de politie.

Relatie verdachten tot brandstichting [plaats]

De rechtbank ziet zich vervolgens voor de vraag gesteld of de verdachten kunnen worden gerelateerd aan de brandstichting in [plaats] op 2 februari 2025. De rechtbank zal achtereenvolgens de relevante bewijsmiddelen ten aanzien van verdachte en zijn medeverdachten bespreken.

Verdachte [verdachte]

De politie heeft de fiets die werd aangetroffen in de sloot evenwijdig aan [adres] in [plaats] bemonsterd op humaan biologisch celmateriaal ten behoeve van sporenonderzoek. Uit de resultaten van het DNA-onderzoek, uitgevoerd van het Maastricht Forensic Institute, volgt dat in de bemonstering van de powerknop en gashendelknop van de fiets (SIN-nummer [nummer] ) een DNA-mengprofiel is aangetroffen dat afkomstig is van minimaal twee donoren, van wie zeker één man. De resultaten van het onderzoek zijn extreem veel waarschijnlijker wanneer de bemonstering DNA bevat van [verdachte] en één onbekende persoon, dan wanneer de bemonstering DNA bevat van twee onbekende personen.

Uit de resultaten van het DNA-onderzoek concludeert de rechtbank, met inachtneming van de rest van het dossier, dat het DNA van verdachte is aangetroffen op de powerknop en gashendel van de fiets.

Ook heeft de politie onderzoek verricht naar de historische verkeersgegevens van het telefoonnummer [telefoonnummer 1] , dat door de politie wordt gekoppeld aan verdachte. Het telefoonnummer is gekoppeld aan een Apple iPhone 11. Dit nummer is tevens als “owner” gekoppeld geweest aan de iPhone 13 die door de politie onder verdachte in beslag is genomen. Uit de historische verkeersgegevens, zoals weergegeven op het telecomschema, volgt dat het telefoonnummer [telefoonnummer 1] op 2 februari 2025 tussen 03:01:24 uur en 03:59:05 uur gebruik heeft gemaakt van de cell-id [nummer] van zendmastlocatie [adres] te [plaats] . Deze cell-id biedt dekking op de plaats delict van de brandstichting, zo blijkt uit de netwerkmeting. Het betreft een datasessie van 3461 seconden. Verder blijkt uit de gegevens dat het telefoonnummer [telefoonnummer 1] om 04:36:57 uur gebruik heeft gemaakt van cell-id [nummer] van zendmastlocatie [adres] te Nijmegen. Voor zover zichtbaar in de historische verkeersgegevens worden door dit telefoonnummer niet vaker cell-id’s gebruikt in [plaats] of Nijmegen.

Verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat het telefoonnummer [telefoonnummer 1] zijn telefoonnummer is en dat hij de telefoon met dit nummer in gebruik had ten tijde van de brandstichting.

Verdachte heeft ontkend dat hij ooit in [plaats] of Nijmegen is geweest. Uit het voorgaande leidt de rechtbank echter af dat de telefoon die verdachte in de periode van de brandstichting in gebruik had, ten tijde van de brandstichting gebruik heeft gemaakt van een zendmastlocatie in [plaats] die dekking biedt op de locatie waar de brand is gesticht. Vervolgens heeft de telefoon diezelfde nacht omstreeks 04:36 uur gebruik gemaakt van een zendmastlocatie in Nijmegen, de stad waar de taxichauffeur die bewuste nacht drie mannen vanuit [plaats] naartoe heeft gebracht en omstreeks 04:12 uur nabij het station heeft afgezet. De rechtbank gaat er vanuit dat een telefoon in beginsel in de nabijheid van diens vaste gebruiker is. Dat dat in dit geval anders zou zijn geweest, is niet gesteld of aannemelijk geworden. In tegendeel, verdachte heeft, ook na herhaalde vragen, ter zitting geen verklaring gegeven voor het feit dat zijn telefoon in de bewuste nacht zendmasten in [plaats] en Nijmegen heeft aangestraald.

Daarbij komt dat op de fiets die na de brandstichting in [plaats] werd gevonden het DNA van verdachte is aangetroffen. Gelet op de camerabeelden, waarop te zien is dat één van de daders op een gelijkende fiets rijdt, en gelet op het feit dat de fiets kort na de brandstichting in [plaats] werd aangetroffen op de door de politie vastgestelde vluchtroute van de daders, is de rechtbank van oordeel dat de gevonden fiets de fiets betreft die door de daders werd gebruikt tijdens de brandstichting. Dit maakt dat het DNA van verdachte niet is aangetroffen op een willekeurig verplaatsbaar voorwerp, maar op een voorwerp waarvan door de rechtbank is vastgesteld dat het door de daders gebruikt is bij de brandstichting. Dit betreft een zeer belastende aanwijzing dat verdachte betrokken is geweest bij de brandstichting. Van verdachte mag derhalve worden verwacht hij een redelijke verklaring geeft voor het aantreffen van het DNA-spoor. De enkele stelling van verdachte dat hij de fiets in de dagen voorafgaand aan het delict in Almere als borg heeft afgegeven aan zijn dealer is daartoe onvoldoende. Deze stelling is verder niet onderbouwd. Mede in het licht van hetgeen hierboven is vastgesteld ten aanzien van de telefoon van verdachte, acht de rechtbank het door de verdediging gestelde alternatieve scenario dan ook niet aannemelijk geworden.

Op grond van het voorgaande concludeert de rechtbank dat verdachte op 2 februari 2025 in [plaats] was en dat hij één van de personen is die op de camerabeelden van de brandstichting te zien is.

Verdachte [medeverdachte 1]

De politie heeft de broek die werd aangetroffen bij de kruising tussen [adres] en [adres] in [plaats] bemonsterd ten behoeve van biologisch sporenonderzoek en vergelijkend DNA-onderzoek.

Het NFI heeft de glaspartikels die werden aangetroffen in de linker broekzak vergeleken met het glas van de vernielde ruit van de schoenenwinkel. Uit het onderzoek volgt dat de glassporen uit de broek overeenkomen met het referentieglas. De resultaten van het vergelijkend glasonderzoek zijn veel waarschijnlijker wanneer één of meer van de onderzochte vlakglassporen afkomstig zijn van de gebroken ruit(en), dan wanneer alle onderzochte vlakglassporen afkomstig zijn van (een) willekeurig andere ruit(en).

Uit de resultaten van het DNA-onderzoek, uitgevoerd door het Maastricht Forensic Institute, volgt dat in de bemonstering van de tailleband (AARE6796NL#01), de linkerenkelband (AARE6796NL#02) en de binnenzijde van de linker- en de rechterzak (inclusief ritssluiting) (AARE6796NL#03 en AARE6796NL#4) van de broek een DNA-mengprofiel is aangetroffen dat afkomstig van minimaal twee donoren, van wie zeker één man. In de bemonstering van de binnenzijde van de achterzak (AARE6796NL#05) van de broek is een DNA-mengprofiel afkomstig van minimaal drie donoren, van wie zeker één man. Uit de genoemde DNA-mengprofielen is telkens een DNA-hoofdprofiel afgeleid van een man waarvan de frequentie van voorkomen kleiner is dan één op één miljard. De mogelijke donor van dit hoofdprofiel is [medeverdachte 1] .

De rechtbank concludeert uit de resultaten van het NFI-onderzoek dat de glaspartikels die zijn aangetroffen in de broekzak van de gevonden broek afkomstig zijn van de ruit van de schoenenwinkel. Mede gelet op de camerabeelden waarop te zien is dat één van de daders van de brandstichting een gelijkende broek draagt en het feit dat de broek kort na de brandstichting in [plaats] werd aangetroffen langs de door de politie vastgestelde vluchtroute van de daders, is de rechtbank van oordeel dat de gevonden broek de broek betreft die ten tijde van de brandstichting op 2 februari 2025 werd gedragen door één van de daders, te weten degene die de ruit van de winkel heeft ingegooid.

Op basis van de resultaten van het DNA-onderzoek stelt de rechtbank, met inachtneming van de hiervoor genoemde frequentie van voorkomen en de rest van het dossier, vast dat [medeverdachte 1] daadwerkelijk de donor is van het aangetroffen DNA-hoofdprofiel. Daarmee staat naar het oordeel van de rechtbank vast dat het DNA van [medeverdachte 1] op diverse plekken op en in de broek is aangetroffen.

Gelet op het voorgaande kan naar het oordeel van de rechtbank worden vastgesteld dat [medeverdachte 1] de persoon is waarvan op de camerabeelden te zien is dat deze op 2 februari 2025, samen met verdachte, in de nacht naar de schoenenwinkel [bedrijf] in [plaats] is gegaan en de ruit van de winkel heeft ingegooid.

Verdachte [medeverdachte 2]

De politie heeft onderzoek gedaan naar de historische verkeersgegevens van het telefoonnummer [telefoonnummer 2] , dat in de politiesystemen is gekoppeld aan [medeverdachte 2] en aan de Apple iPhone 16 Pro die onder [medeverdachte 2] in beslag is genomen. Uit de historische verkeersgegevens volgt dat in de nacht van 1 op 2 februari 2025 veel contact is geweest tussen het telefoonnummer [telefoonnummer 2] van [medeverdachte 2] en telefoonnummer [telefoonnummer 1] dat kan worden gekoppeld aan verdachte. Het laatste contact tussen beide nummers vond plaats op 2 februari om 00:40 uur.

Ook volgt uit deze gegevens, zoals weergegeven op het telecomschema, dat het telefoonnummer [telefoonnummer 2] van [medeverdachte 2] op 2 februari 2025 om 03:32:47 uur, 03:48:16 uur en om 03:50:42 uur gebruik heeft gemaakt van cell-id [nummer] van zendmastlocatie [adres] te [plaats] . Deze cell-id biedt dekking op de plaats waar de elektrische fiets en de broek zijn aangetroffen, zo blijkt uit de netwerkmeting. Uit de gegevens blijkt verder dat op 2 februari 2025 om 03:32:47 uur en 03:48:16 uur vanuit het nummer van [medeverdachte 2] uitgaande gesprekken hebben plaatsgevonden naar het telefoonnummer dat in de politiesystemen is gekoppeld aan [bedrijf] Nijmegen.

Verder blijkt uit de verkeersgegevens dat het telefoonnummer [telefoonnummer 2] op 2 februari 2025 ergens tussen 02:29:37 uur en 04:54:09 uur gebruik heeft gemaakt van cell-id [nummer] van zendmastlocatie [adres] te Nijmegen. Het betreft een datasessie van 8672 seconden. Voor zover zichtbaar in de historische gegevens wordt door telefoonnummer [telefoonnummer 2] niet vaker gebruik gemaakt van cell-id’s in [plaats] of Nijmegen.

Op basis van het voorgaande stelt de rechtbank vast dat met het telefoonnummer van [medeverdachte 2] kort na de brandstichting tweemaal, te weten om 03:32 uur en om 03:48 uur, vanuit [plaats] is gebeld naar taxibedrijf [bedrijf] . Het telefoonnummer maakte op dat moment gebruik van een zendmastlocatie in [plaats] , welke dekking biedt op de kruising van [adres] en [adres] te [plaats] , zijnde de locatie waar enkele dagen later de elektrische fiets en de blauwe broek werden aangetroffen. Uit de camerabeelden is gebleken dat de daders van de brandstichting omstreeks 03:50 uur vanuit [adres] in [plaats] in zijn gelopen. Omstreeks 03:51 uur heeft een taxi van [bedrijf] op deze locatie drie personen opgehaald en deze vervolgens naar Nijmegen gebracht. De taxichauffeur heeft verklaard dat dit mogelijk de mannen waren die hij op de camerabeelden van de brandstichting – zoals vertoond in het programma Opsporing Verzocht – had gezien. Ook in dit geval gaat de rechtbank ervan uit dat een telefoon in de nabijheid van diens vaste gebruiker is.

Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank vast dat ook [medeverdachte 2] betrokken is geweest bij de brandstichting in [plaats] en dat vervolgens met zijn telefoon de taxi is gebeld waarmee de verdachten uit [plaats] zijn vertrokken.

Tussenconclusie

Al het voorgaande in samenhang bezien, brengt de rechtbank tot de conclusie dat verdachte en zijn medeverdachten de drie personen zijn die zijn vastgelegd op de camerabeelden van de brandstichting in [plaats] op 2 februari 2025.

Medeplegen

Aan de verdachten is het medeplegen van opzettelijke brandstichting ten laste gelegd. De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid aan een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard wanneer is komen vast te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachten.

De rechtbank overweegt dat op de camerabeelden te zien is dat de drie verdachten gezamenlijk arriveren in het centrum van [plaats] en dat zij gedurende enige tijd de omgeving van het de schoenenwinkel hebben verkend (in ieder geval vanaf 02:53 uur). Voorafgaand aan de brand hebben zij dicht bij elkaar gestaan in de buurt van de winkel en een tijdlang met elkaar overlegd, waarbij naar de winkel werd gewezen. Omstreeks 03:15 uur hebben zij zich gezamenlijk in de richting van de winkel bewogen, waarop één van hen – gekleed in de blauwe broek – de ruit van de winkel heeft ingegooid met een voorwerp, hoogstwaarschijnlijk de klinker die later op de plaats delict is aangetroffen. Vervolgens stak een andere verdachte een voorwerp aan – waarbij gebruik is gemaakt van motorbenzine – en gooide het brandende voorwerp door de gebroken ruit naar binnen, waardoor direct een felle, uitslaande brand ontstond. De derde verdachte bleef op straat staan en filmde de handelingen van zijn mededaders. De drie mannen zijn gezamenlijk [adres] in gevlucht, waarbij één van hen bleef filmen. Vervolgens hebben zij [plaats] verlaten via de door de politie vastgestelde vluchtroute.

Naar het oordeel van de rechtbank volgt uit deze beelden dat de verdachten niet toevallig in [plaats] aanwezig waren. Zij zijn gezamenlijk en bewust naar de schoenenwinkel gegaan en hebben daar volgens een vooropgezet plan opzettelijk brand gesticht. Vervolgens hebben zij [plaats] gezamenlijk verlaten. De rollen van de verdachten waren inwisselbaar en maakten zonder onderscheid onderdeel uit van het plan.

Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en zijn medeverdachten die in de kern bestaat uit een gezamenlijke uitvoering. Daarmee acht de rechtbank het tenlastegelegde medeplegen van opzettelijke brandstichting wettig en overtuigend bewezen.

Levensgevaar

De verdediging heeft betoogd dat het dossier onvoldoende aanknopingspunten biedt om te komen tot het oordeel dat er als gevolg van de brand levensgevaar dan wel gevaar voor zwaar lichamelijk letsel te duchten viel.

De rechtbank overweegt dat een gecertificeerd brandonderzoeker van de politie forensisch onderzoek heeft verricht naar de oorzaak en de gevolgen van de brand. Uit het rapport van de deskundige volgt dat boven en achter de winkel waar de brand is gesticht appartementen waren gesitueerd die ten tijde van de brand werden bewoond. De brand vond plaats in de voor de nachtrust bestemde uren. De bewoners zijn uit de appartementen geëvacueerd door de brandweer vanwege de grootte van de brand en het ontstane gevaar. De onderzoeker heeft aan de hand van de door hem vastgestelde brand- en rookschade geconcludeerd dat de brand vanuit de winkel is overgeslagen op het bovengelegen appartement waardoor daar direct gevaar ontstond voor aanwezige personen. Tevens had de brand zich vanuit dat appartement kunnen verspreiden naar de overige appartementen. Zodoende heeft de onderzoeker geconcludeerd dat er door de brand in de kinderschoenenwinkel te duchten levensgevaar voor personen is opgetreden.

Anders dan de verdediging is de rechtbank van oordeel dat uit het onderzoek door de politie zonder meer blijkt dat als gevolg van de brand levensgevaar voor anderen, te weten voor de in de (bovengelegen) appartementen (gelegen aan [adres] en [adres] ) aanwezige personen, te duchten was.

De rechtbank acht daarmee wettig en overtuigend bewezen dat van de door de verdachten gestichte brand levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel te duchten was.

Dat brengt mee dat de rechtbank niet komt tot een bewezenverklaring van het bestanddeel gemeen gevaar voor goederen. Een alternatieve bewezenverklaring is in dit geval niet toelaatbaar, omdat daaraan een ander strafmaximum is verbonden.

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

hij op of omstreeks 2 februari 2025 te [plaats] tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk brand heeft gesticht en/of een ontploffing teweeg heeft gebracht door

ten gevolge waarvan het (winkel)pand [bedrijf] (gelegen aan [adres] ) en/of de

(on)roerende goederen die zich daarin bevonden, geheel of gedeeltelijk is/zijn verbrand, in elk geval brand is ontstaan terwijl daarvan

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde levert op:

medeplegen van opzettelijk brand stichten, terwijl daarvan levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor anderen te duchten is.

Het feit strafbaar.

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

7. De overwegingen ten aanzien van straf en/of maatregel

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 jaren, met aftrek van de tijd die door verdachte reeds in voorarrest is doorgebracht.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft geen strafmaatverweer gevoerd, gelet op de bepleite vrijspraak.

De beoordeling door de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De rechtbank heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.

Ernst van het feit

Verdachte en zijn medeverdachten hebben zich schuldig gemaakt aan opzettelijke brandstichting in een schoenenwinkel in het centrum van [plaats] . In het holst van de nacht gooiden zij een brandend voorwerp met motorbenzine door een gebroken ruit de winkel in, waardoor er direct een felle, uitslaande brand ontstond. Daarmee hebben zij de levens van de omwonenden van de winkel, die thuis lagen te slapen, op het spel gezet. Dat alle omwonenden tijdig zijn geëvacueerd, lijkt met name te danken te zijn geweest aan een oplettende en nog wakkere bewoner van één van de appartementen die zichzelf en anderen in veiligheid heeft weten te brengen en het kordate optreden van hulpverleners. De omvang van de schade en het leed dat de slachtoffers is berokkend is enorm. Het is een wonder dat niemand gewond is geraakt. Dit had heel anders kunnen aflopen.

In de in het dossier aanwezige stukken en de ter terechtzitting voorgelezen slachtofferverklaringen hebben getroffenen treffend onder woorden gebracht hoe deze brandstichting de levens van de betrokkenen ingrijpend heeft veranderd en hoe zij de gevolgen daarvan nog iedere dag voelen.

De rechtbank rekent het de verdachten zwaar aan dat zij zich op geen enkele wijze om de levens, woningen, winkels en spullen van anderen hebben bekommerd. Terwijl zij enige tijd in de omgeving van de kinderschoenenwinkel hebben rondgekeken en met eigen ogen konden zien dat er verschillende appartementen rondom de winkel gesitueerd waren en zij konden nagaan dat daar midden in de nacht mensen lagen te slapen, hebben zij het plan uitgevoerd. Ook nadien hebben zij op geen enkele wijze verantwoordelijkheid genomen voor hun daden en de gevolgen daarvan, noch voor het feit dat deze gevolgen nog veel erger hadden kunnen zijn.

Persoon van de verdachte

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van verdachte. Daaruit volgt dat verdachte in de afgelopen vijf jaar vaker is veroordeeld voor strafbare feiten.

Ook heeft de rechtbank acht geslagen op het rapport van de reclassering, opgemaakt op 11 november 2025. Daaruit volgt dat verdachte in het verleden meermaals is veroordeeld voor agressie- en vermogensdelicten en overtredingen van de Wegenverkeerswet. Er is sprake van een pro-crimineel netwerk, hetgeen door de reclassering wordt aangeduid als een risicoverhogende en delictgerelateerde factor. De reclassering neemt een pro-criminele houding waar en er is sprake van antisociaal gedrag, hetgeen in algemene zin risicoverhogend werkt. In het verleden en ten tijde van het delictgedrag is sprake geweest van middelenproblematiek (alcohol en cocaïne), hetgeen eveneens een risicoverhogende factor is. Op praktisch vlak komen zorgen naar voren, voornamelijk op financieel vlak. Verdachte staat al jaren niet ingeschreven in Nederland en zou voornamelijk verblijven bij zijn partner en haar kinderen. Ook is er sprake van schuldenproblematiek. De ontkennende proceshouding van verdachte bemoeilijkt het opstellen van een volledig plan van aanpak. Daarnaast ontbreekt het verdachte aan een hulpvraag en is door het gebrek van intrinsieke motivatie de opgelegde reclasseringsbemoeienis in het verleden niet gelukt. Het risico op recidive en het risico op onttrekken aan voorwaarden worden ingeschat als hoog. Dit maakt dat de reclassering een straf zonder bijzondere voorwaarden adviseert.

De op te leggen straf

Bij het bepalen van de op te leggen straf heeft de rechtbank verder gekeken naar de oriëntatiepunten voor de rechtspraak en straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd. Gezien de ernst van de feiten en de houding van de verdachte is naar het oordeel van de rechtbank enkel een gevangenisstraf van meerdere jaren op zijn plaats.

Alles overwegende acht de rechtbank de gevorderde gevangenisstraf voor de duur van 5 jaren passend en geboden. Zij zal deze dan ook opleggen.

Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.

De volgende benadeelde partijen hebben zich in het strafproces gevoegd en een vordering tot schadevergoeding ingediend:

Onevenredige belasting van het strafgeding

De rechtbank hecht eraan in de eerste plaats op te merken dat zij er oog voor heeft dat deze strafzaak een ernstig feit betreft met grote impact voor de slachtoffers, die ernstige gevolgen hebben ondervonden - en veelal nog steeds ondervinden - van de brand. Veel mensen hebben aanzienlijke schade geleden. De rechtbank begrijpt dan ook dat de slachtoffers de daders willen aanspreken tot vergoeding van de geleden schade. Een vordering tot vergoeding van geleden schade kan niet alleen bij de burgerlijke rechter, maar ook bij de strafrechter worden ingediend. Vordert een slachtoffer schadevergoeding bij de strafrechter, dan moet de strafrechter beoordelen of deze vordering geen onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. Het bepaalde in artikel 6 lid 1 EVRM verplicht de strafrechter tot niet-ontvankelijkverklaring van de benadeelde partij indien hij niet verzekerd acht dat beide partijen in voldoende mate in de gelegenheid zijn geweest om naar voren te brengen hetgeen zij ter staving van de vordering, onderscheidenlijk tot verweer tegen de vordering kunnen aanvoeren en, voor zover nodig en mogelijk, daarvan bewijs te leveren. Vanwege het aantal en de omvang van de te verwachten vorderingen met betrekking tot de geleden schade, heeft de rechtbank tijdens de voorbereidende zitting op 30 september 2025 de benadeelde partijen verzocht om uiterlijk drie dagen voor de zitting van 25 november 2025 hun vordering in te dienen. Het betrof een ordemaatregel die op zichzelf geen fatale termijn inhield. Formeel kan een benadeelde partij in een strafzaak immers een civiele schadevordering indienen tot op de dag van de zitting. Een dergelijke vordering kan, gelet op het eerder geformuleerde uitgangspunt, echter alleen worden ontvangen als die vordering enigszins overzichtelijk is en de rechtbank en de overige procespartijen (de verdediging en de officier van justitie) voldoende tijd en ruimte hebben om de vorderingen te kunnen bestuderen en daarop te kunnen reageren. In een omvangrijke zaak als deze, waarbij sprake is van veelal complexe vorderingen, is het des te meer van belang dat de vorderingen tijdig worden ingediend.

In totaal hebben zestien benadeelde partijen zich in het strafproces gevoegd en een vordering tot schadevergoeding ingediend. Het betreffen omvangrijke vorderingen met meerdere schadeposten en meerdere bijlagen (soms meer dan 50 pagina’s). Een deel van de vorderingen is ingediend, dan wel van bijlagen voorzien, korter dan drie dagen voor de zitting. Ter terechtzitting is gelet hierop de vraag aan de orde gekomen of de rechtbank toe kan komen aan de beoordeling van alle schadevorderingen die door de benadeelde partijen zijn ingediend, gezien de omvang en de complexiteit van de schadeposten en de geringe voorbereidingstijd aan de zijde van de verdediging. Van de hierna genoemde vorderingen heeft de rechtbank (tijdens de inhoudelijke behandeling) op voorhand aangegeven dat deze niet zullen worden behandeld en niet-ontvankelijk zullen worden verklaard. Deze vorderingen zijn ingediend na de genoemde termijn van drie dagen voor de zitting. Een aantal vorderingen zelfs pas een dag voor de zitting. Gezien de complexiteit en de omvang van de vorderingen heeft de rechtbank moeten concluderen dat het voor de verdediging redelijkerwijs niet mogelijk was om deze vorderingen met de verdachte te bespreken en daar een zinvol en inhoudelijk debat over te voeren. De behandeling van deze vorderingen zou dientengevolge hebben geleid tot uitstel van de strafzitting en daarmee was in het onderhavige geval sprake van een onevenredige belasting voor het strafgeding. Het opnieuw plannen van de inhoudelijke behandeling, waarbij rekening gehouden zou moeten worden met de agenda’s van de rechtbank, de officier van justitie, de advocaten van drie verdachten, twee advocaten van benadeelde partijen en de benadeelde partijen zelf, was geen reële optie.

De rechtbank ziet geen aanleiding om bij vonnis terug te komen op deze beslissing. Dit betekent dat de rechtbank de benadeelde partijen [benadeelde] , [benadeelde] , [bedrijf] , [benadeelde] , [benadeelde] , [naam] en [benadeelde] niet-ontvankelijk zal verklaren in de door hen ingediende vorderingen. Deze vorderingen kunnen (overeenkomstig de hoofdregel) bij de civiele rechter worden aangebracht.

De overige vorderingen zijn ter terechtzitting behandeld en worden in het hiernavolgende besproken.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich - na voeging van een uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel met betrekking [bedrijf] - op het standpunt gesteld dat alle vorderingen voldoende zijn onderbouwd en (hoofdelijk) toewijsbaar zijn, met toekenning van de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel met het bijbehorende aantal dagen gijzeling.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich in de eerste plaats op het standpunt gesteld dat alle benadeelde partijen niet-ontvankelijk dienen te worden verklaard in de vorderingen, gelet op de bepleite vrijspraak.

Inhoudelijk is door de verdediging het volgende naar voren gebracht.

Ten aanzien van de vordering die door curator [naam] is ingediend namens [benadeelde] heeft de verdediging primair aangevoerd dat deze vordering niet-ontvankelijk dient te worden verklaard dan wel dient te worden afgewezen. Op basis van de vordering kan niet worden vastgesteld dat [naam] bevoegd is om als wettelijk vertegenwoordiger op te treden voor [benadeelde] . Subsidiair heeft de verdediging zich op het standpunt gesteld dat de schadeposten ten aanzien van de voorraad, inventaris en huurdersbelang onvoldoende zijn onderbouwd, nu ter onderbouwing alleen een schadetaxatie is overgelegd met een enkele vermelding van een stelpost en een daaraan gekoppeld bedrag. Het gevraagde bedrag aan verlies van inkomen is in het geheel niet onderbouwd, om welke reden dit bedrag dient te worden afgewezen. Voor wat betreft de immateriële schade stelt de verdediging zich op het standpunt dat het gevraagde bedrag van € 3.000,- niet onredelijk voorkomt.

Ten aanzien van de vordering van [bedrijf] heeft de verdediging primair aangevoerd dat deze vordering niet-ontvankelijk dient te worden verklaard dan wel dient te worden afgewezen, nu bij de vordering enig stuk ontbreekt waaruit blijkt dat [naam] bevoegd is om als wettelijke vertegenwoordiger op te treden voor [bedrijf] . Subsidiair heeft de verdediging betoogd dat de vordering voor wat betreft de gevorderde materiële schade dient te worden afgewezen, omdat uit de vordering onvoldoende duidelijk blijkt uit welke posten de gevraagde materiële schade bestaat en welke van deze posten wel en niet zijn vergoed. Dit maakt dat de vordering op dit punt onvoldoende onderbouwd is en te complex is om te worden behandeld en toegewezen in een strafzaak. Voor wat betreft de immateriële schade verzoekt de verdediging de rechtbank het gevraagde bedrag te matigen tot een bedrag van € 3.000,-.

Ten aanzien van de vordering van [bedrijf] refereert de verdediging zich aan het oordeel van de rechtbank, met dien verstande dat de immateriële schade wordt beperkt tot een bedrag van € 3.000,-.

Ten aanzien de vordering van de benadeelde partij [benadeelde] heeft de verdediging zich primair op het standpunt gesteld dat niet blijkt dat [naam] , die de vordering heeft ingediend en ondertekend, wettelijk bevoegd is namens [benadeelde] op te treden. Subsidiair is aangevoerd dat de schadeposten tekortgeschoten bedrijfsschade, mengverfmachine en extra personeel onvoldoende onderbouwd zijn. De verdediging verzoekt de vordering op deze punten af te wijzen. Voor het overige verzochte bedrag refereert de verdediging zich aan het oordeel van de rechtbank.

Ten aanzien van de benadeelde partij [benadeelde] refereert de verdediging zich aan het oordeel van de rechtbank voor wat betreft de materiële schade. Voor wat betreft de immateriële schade verzoekt de verdediging de rechtbank het gevraagde bedrag te matigen tot een bedrag van € 3.000,-.

Ten aanzien van de benadeelde partijen [benadeelde] , [benadeelde] , [benadeelde] en [benadeelde]

refereert de verdediging zich aan het oordeel van de rechtbank, met dien verstande dat de verdediging verzoekt het verzochte bedrag van de benadeelde partijen [benadeelde] en [benadeelde] te matigen tot een bedrag van € 3.000,-.

Overwegingen van de rechtbank

Ten aanzien van de belasting voor het strafproces

Van de vorderingen ingediend door [benadeelde] (nr. 4) en de familie [benadeelde] (nr. 5 t/m 9) is door de rechtbank ter terechtzitting aangegeven dat kan worden gediscussieerd over de vraag of deze vorderingen – dan wel de wijzigingen op eerder ingediende vorderingen – op of voor de derde werkdag voor de zitting zijn ingediend. Naar het oordeel van de rechtbank is dat geen reden om deze vorderingen op voorhand niet-ontvankelijk te verklaren. Deze vorderingen zijn ter terechtzitting behandeld en de rechtbank zal voor deze vorderingen beoordelen of het debat voldoende adequaat heeft kunnen plaatsvinden.

De rechtbank overweegt dat deze vorderingen op zitting zijn besproken en dat er gedurende de zitting – mede gezien het aantal onderbrekingen - voldoende tijd en de ruimte is geboden om de vorderingen te bestuderen en deze te bespreken met verdachte. Daarbij overweegt de rechtbank dat de schadeposten niet ingewikkeld van aard zijn. De verdediging heeft voldoende mogelijkheid gehad om verweer te voeren. Naar het oordeel van de rechtbank heeft het debat over de vorderingen van de benadeelde partijen daarmee voldoende adequaat kunnen plaatsvinden en is er geen sprake van een onevenredige belasting van het strafproces.

Daarmee komt de rechtbank toe aan de inhoudelijke beoordeling van de vorderingen.

Ten aanzien van de benadeelde partij [benadeelde]

Bevoegdheid curator

De verdediging heeft betoogd dat op basis van de vordering niet kan worden vastgesteld dat [naam] bevoegd is om als wettelijke vertegenwoordiger op te treden voor [benadeelde] . De rechtbank overweegt dat uit het openbare insolventieregister blijkt dat curator [naam] bevoegd was en is om namens [benadeelde] op te treden en een vordering in te dienen.

Materiële schade

Uit de bewezenverklaarde gedragingen van verdachte en het onderzoek ter terechtzitting is voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezen verklaarde handelen van verdachte rechtstreeks schade heeft geleden. Voor deze schade is verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk.

Het gevorderde bedrag van € 109.731,- wordt onderbouwd met een schadetaxatie die door de verzekeraar en de contra-expert gezamenlijk is opgesteld en ondertekend. Het stuk is onafhankelijk en professioneel opgesteld en zat al bij de stukken die door curator [naam] namens [benadeelde] zijn aangeleverd ten behoeve van de oorspronkelijke vordering die reeds in juli 2025 werd ingediend. Dit gedeelte van de vordering is daarmee, ook waar het de door de verdediging betwiste schadeposten ten aanzien van de voorraad, inventaris en huurdersbelang betreft, naar het oordeel van de rechtbank voldoende onderbouwd en zal worden toegewezen. Het gevraagde bedrag aan verlies van inkomen maakt geen onderdeel meer uit van de vordering. Het bedrag van € 3.388,- voor de contra-expertise komt de rechtbank voor als redelijke kosten ter vaststelling van de schade. De rechtbank zal gelet hierop het gevraagde totaalbedrag van € 112.759,- aan materiële schadevergoeding in het geheel toewijzen.

Immateriële schade

Naar het oordeel van de rechtbank is vast komen te staan dat de benadeelde als gevolg van het bewezenverklaarde feit immateriële schade heeft geleden. De rechtbank stelt vast dat [benadeelde] door het bewezenverklaarde op andere wijze in de persoon is aangetast, nu zij als gevolg van de brandstichting geestelijk letsel heeft opgelopen. Uit de vordering blijkt dat zij kampt met psychische klachten op grond waarvan een posttraumatische stressstoornis werd gediagnostiseerd en dat er EMDR-behandelingen hebben plaatsgevonden. [benadeelde] was eigenaar van de schoenenwinkel [bedrijf] , op welke winkel de brandstichting was gericht en die zij als gevolg van de brand letterlijk in rook heeft zien opgaan. De rechtbank houdt rekening met de aard en de ernst van het feit en met de bedragen die Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen toewijzen. Naar maatstaven van billijkheid zal zij het smartengeld op het gevorderde bedrag van € 3.000,- vaststellen.

Ten aanzien van de benadeelde partij [bedrijf]

Bevoegde vertegenwoordiging [naam] heeft als vertegenwoordiger van [bedrijf] en [bedrijf] een vordering tot schadevergoeding ingediend. Na afloop van de zitting, maar voordat het onderzoek ter terechtzitting werd gesloten, heeft de officier van justitie de rechtbank schriftelijk verzocht een uittreksel van de Kamer van Koophandel van de vennootschap te voegen in het dossier. De officier van justitie heeft daarbij toegelicht dat benadeelde partij de vordering inclusief dit uittreksel op 3 november 2025 had ingediend bij het Openbaar Ministerie, maar dat het stuk door het Openbaar Ministerie per abuis niet is geüpload waardoor het niet zichtbaar was voor partijen. De rechtbank heeft het verzoek het uittreksel aan het dossier toe te voegen gehonoreerd. Uit het uittreksel blijkt dat [naam] bevoegd was de vennootschap te vertegenwoordigen.

Materiële schade

Het kantoor van [bedrijf] was gevestigd op het adres [adres] .

In de laatste bijlage bij de vordering wordt gesproken over een door de verzekeraar te vergoeden schadebedrag van € 42.968,57. De vergoeding die in deze procedure wordt gevorderd voor huurdersbelang en extra kosten (in totaal € 7.382,-) en opruimingskosten (€ 1.586,-) komt overeen met het bedrag dat door de verzekeraar vergoed lijkt te zijn of worden voor deze posten. Het gevorderde bedrag voor inventaris (€ 36.068,-) is iets hoger dan het door de verzekeraar vastgestelde schadebedrag (€ 35.104,38). Zonder nadere toelichting, die ontbreekt, is echter niet duidelijk waarom een hoger bedrag vergoed zou moeten worden dan het bedrag dat door de schadetaxateur is vastgesteld.

Verder vordert de benadeelde partij vergoeding van € 16.701,- aan inkomstenderving. Ter onderbouwing is een overzicht van de maandomzetten over de jaren 2024-2025 overgelegd. Het gevorderde bedrag lijkt te bestaan uit het verschil tussen de omzet over de maanden april, mei en juni 2025 ten opzichte van die maanden in 2025. Uit het omzetoverzicht blijkt echter een sterk fluctuerende maandomzet. Zo is over de maanden februari, maart en juli 2025 juist sprake van een flink hogere maandomzet dan in 2024 (in totaal € 26.945,-). Gelet op de summiere onderbouwing van de schadepost en de betwisting door de verdediging, is hierover naar het oordeel van de rechtbank een nader debat nodig. Een nader inhoudelijk debat en eventuele bewijslevering levert echter een onevenredige belasting op voor het strafproces.

Gelet op het voorgaande zal de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in haar vordering. Zij kan haar vordering nog wel aan de burgerlijke rechter voorleggen.

Ten aanzien van de benadeelde partij [naam] en [bedrijf]

Materiële schade

[naam] woont op het adres [adres] , boven haar winkel [bedrijf] (een vennootschap onder firma, waarvan zij vennoot is). Uit de bewezenverklaarde gedragingen van verdachte en het onderzoek ter terechtzitting is voldoende gebleken dat de benadeelde partijen als gevolg van het bewezen verklaarde handelen van verdachte rechtstreeks schade hebben geleden. Voor deze schade is verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk.

Voor de gevorderde reiskosten van en naar de rechtsbijstandverlener Care Letselschade geldt dat deze kosten volgens vaste jurisprudentie niet kunnen worden aangemerkt als rechtstreekse materiële schade ten gevolge van het strafbare feit, dan wel als kosten gemaakt ter vaststelling van aansprakelijkheid of schade. Deze reiskosten kunnen daarom niet als schade ten laste van verdachte worden gebracht. Deze kosten zijn bovendien verdisconteerd in het liquidatietarief voor de proceskosten (waarover hierna meer). De rechtbank zal de vordering op dit punt afwijzen.

De gevorderde materiële schade is door de verdediging niet betwist. Het bedrag komt de rechtbank bovendien redelijk voor, waardoor de rechtbank de materiële schadevergoeding tot het bedrag van € 250,- zal toewijzen.

Immateriële schade

Naar het oordeel van de rechtbank is vast komen te staan dat de benadeelde [naam] als gevolg van het bewezenverklaarde immateriële schade heeft geleden. De rechtbank constateert dat de benadeelde partij door het bewezenverklaarde op andere wijze in de persoon is aangetast. Naar het oordeel van de rechtbank brengen in deze zaak de aard en ernst van de normschending mee dat deze gevolgen zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Blijkens de toelichting op de vordering is de benadeelde partij door het aanschouwen van de brand en de angst die zij daarbij voelde voor zichzelf en voor haar bedrijf getraumatiseerd geraakt en heeft zij daarvoor een aantal sessies EMDR gevolgd. Zij wordt nog dagelijks geconfronteerd met de gevolgen van de brand. Daarmee is een ernstige inbreuk gemaakt op haar persoonlijke levenssfeer. Rekening houdend met de aard en ernst van het bewezenverklaarde en gelet op de bedragen die Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen toewijzen, zal de rechtbank de immateriële schadevergoeding naar billijkheid vaststellen op € 3.000,-.

Proceskosten

De benadeelde partij vordert een bedrag van € 839,44 aan proceskosten voor de rechtsbijstand van Care Letselschade.

Bij het beoordelen van de vordering houdt de rechtbank conform de lijn van de Hoge Raad rekening met de verschillen tussen werkzaamheden van advocaten in civiele procedures en de werkzaamheden die een rechtsbijstandsverlener in een voegingsprocedure moet verrichten. Voor het bepalen van de hoogte van de vergoeding zal de rechtbank daarom aansluiten bij het gebruikelijke liquidatietarief voor kantonzaken. In de omstandigheid dat het in dit geval gaat om beperkte werkzaamheden voor een relatief beperkte vordering, zal de rechtbank deze werkzaamheden waarderen op 1 punt.

De rechtbank zal het bijbehorende bedrag van € 271,- toekennen ter zake van de proceskosten en zal het meer gevorderde afwijzen.

Ten aanzien van de benadeelde partij [naam] , mede namens [bedrijf]

Materiële schade

De benadeelde heeft ter zitting onbetwist gesteld dat [naam] haar volledige naam (meisjesnaam plus huwelijksnaam) is, dat zij de vordering dus zelf heeft ingediend en dat zij eigenaar is van de eenmanszaak [bedrijf] . Het gaat dus om één en dezelfde persoon. De rechtbank passeert het verweer met betrekking tot de vertegenwoordiging.

[bedrijf] is gevestigd aan [adres] , twee winkels verwijderd van de kinderschoenenwinkel. Uit de bewezenverklaarde gedragingen van verdachte en het onderzoek ter terechtzitting is voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezen verklaarde handelen van verdachte rechtstreeks schade heeft geleden. Voor deze schade is verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk.

De verdediging heeft aangevoerd dat de schade die het gevolg is van onderverzekering niet voor rekening van de verdachte kan worden gebracht. Dat de benadeelde zich op de pleegdatum achteraf gezien niet voldoende had verzekerd laat de aansprakelijkheid van de verdachte en zijn mededaders evenwel onverlet. Er is immers nog steeds sprake van geleden schade. Ook indien de benadeelde zich afdoende verzekerd had, zouden de kosten uiteindelijk voor rekening van de verdachte komen, nu de verzekeraar bij uitkering aan de benadeelde in diens rechten treedt en de kosten kan verhalen op de verdachte en zijn mededaders. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding om de vordering op dit punt af te wijzen of te matigen.

De rechtbank acht de vordering, met de door de benadeelde gegeven toelichting ter terechtzitting, voldoende onderbouwd. Het gevorderde bedrag komt de rechtbank ook niet onredelijk voor, waardoor de rechtbank het totaalbedrag van € 20.289,38 aan materiële schadevergoeding in het geheel zal toewijzen.

Immateriële schade

Naar het oordeel van de rechtbank is vast komen te staan dat de benadeelde [naam] als gevolg van het bewezenverklaarde immateriële schade heeft geleden. De rechtbank constateert dat de benadeelde partij door het bewezenverklaarde op andere wijze in de persoon is aangetast. Naar het oordeel van de rechtbank brengen in deze zaak de aard en ernst van de normschending mee dat deze gevolgen zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Blijkens de toelichting op de vordering en het ter terechtzitting uitgeoefende spreekrecht is de benadeelde partij getroffen door het aanschouwen van de brand en de machteloosheid die zij daarbij heeft gevoeld. Ook wordt zij nog dagelijks geconfronteerd met de gevolgen van de brandstichting. Daarmee is een ernstige inbreuk gemaakt op haar persoonlijke levenssfeer. Rekening houdend met de aard en ernst van het bewezenverklaarde en gelet op de bedragen die Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen toewijzen, zal de rechtbank de immateriële schadevergoeding naar billijkheid vaststellen op het gevorderde bedrag van € 750,-.

Proceskosten

De benadeelde partij vordert een bedrag van € 462,83 aan proceskosten voor de rechtsbijstand van Care Letselschade.

Bij het beoordelen van de vordering houdt de rechtbank conform de lijn van de Hoge Raad rekening met de verschillen tussen werkzaamheden van advocaten in civiele procedures en de werkzaamheden die een rechtsbijstandsverlener in een voegingsprocedure moet verrichten. Voor het bepalen van de hoogte van de vergoeding zal de rechtbank daarom aansluiten bij het gebruikelijke liquidatietarief voor kantonzaken. In de omstandigheid dat het in dit geval gaat om beperkte werkzaamheden voor een relatief beperkte vordering, zal de rechtbank deze werkzaamheden waarderen op 1 punt.

De rechtbank zal het bijbehorende bedrag van € 271,- toekennen ter zake van de proceskosten en zal het meer gevorderde afwijzen.

Ten aanzien van de benadeelde partijen [benadeelde] , [benadeelde] , [benadeelde] , [benadeelde] en [benadeelde]

Materiële schade (gevorderd door [benadeelde] )

De familie [benadeelde] woont op het adres [adres] (boven de winkel [bedrijf] ). Uit de bewezenverklaarde gedragingen van verdachte en het onderzoek ter terechtzitting is voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezen verklaarde handelen van verdachte rechtstreeks schade heeft geleden. Voor deze schade is verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk.

Voor de gevorderde reiskosten van en naar de advocaat en de rechtbank geldt dat deze kosten volgens vaste jurisprudentie niet kunnen worden aangemerkt als rechtstreekse materiële schade ten gevolge van het strafbare feit, dan wel als kosten gemaakt ter vaststelling van aansprakelijkheid of schade. Deze reiskosten kunnen daarom niet als schade ten laste van verdachte worden gebracht. De rechtbank zal de vordering op dit punt afwijzen.

De vordering is door de verdediging niet betwist en komt de rechtbank (voor het overige) niet onredelijk voor, waardoor de rechtbank het resterende bedrag van € 22.629,30 geheel zal toewijzen.

Immateriële schade [benadeelde] en [benadeelde]

Naar het oordeel van de rechtbank is vast komen te staan dat de benadeelden als gevolg van het bewezenverklaarde immateriële schade hebben geleden. De rechtbank constateert dat de benadeelde partijen door het bewezenverklaarde op andere wijze in de persoon zijn aangetast. Naar het oordeel van de rechtbank brengen in deze zaak de aard en ernst van de normschending mee dat deze gevolgen zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Blijkens de toelichting op de vordering en het ter terechtzitting uitgeoefende spreekrecht zijn bij de benadeelden ernstige stress- en spanningsklachten vastgesteld als gevolg van de brandstichting. De woning van de familie bevindt zich slechts een paar deuren van het pand waar brand is gesticht en het gezin lag ten tijde van de brandstichting thuis te slapen. De ouders werden wakker gemaakt door hun jonge dochters, die volledig in paniek waren. Nog dagelijks worden zij geconfronteerd met de gevolgen van de brandstichting. Daarmee is een ernstige inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer. De vordering is door de verdediging op dit punt niet betwist. Rekening houdend met de aard en ernst van het bewezenverklaarde en gelet op de bedragen die Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen toewijzen, zal de rechtbank de immateriële schadevergoeding voor beide benadeelde partijen naar billijkheid vaststellen op € 3.000,-.

Immateriële schade [benadeelde] (minderjarige dochter)

Naar het oordeel van de rechtbank is vast komen te staan dat de benadeelde als gevolg van het bewezenverklaarde immateriële schade heeft geleden. De rechtbank constateert dat de benadeelde door het bewezenverklaarde op andere wijze in de persoon is aangetast. Naar het oordeel van de rechtbank brengen de aard en ernst van de normschending mee dat deze gevolgen zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Blijkens de toelichting op de vordering en het ter terechtzitting uitgeoefende spreekrecht heeft het meisje als gevolg van de brand een trauma opgelopen. Zij kampt met angstklachten en er is een vermoeden van een posttraumatische stressstoornis, waarvoor EMDR-therapie wordt ingezet. Daarmee is een ernstige inbreuk gemaakt op haar persoonlijke levenssfeer. De vordering is door de verdediging op dit punt niet betwist. Rekening houdend met de aard en ernst van het bewezenverklaarde en gelet op de bedragen die Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen toewijzen, zal de rechtbank de immateriële schadevergoeding naar billijkheid vaststellen op € 3.000,-.

Immateriële schade [benadeelde] en [benadeelde] (minderjarige dochters)

Naar het oordeel van de rechtbank is vast komen te staan dat de benadeelden als gevolg van het bewezenverklaarde immateriële schade hebben geleden. De rechtbank constateert dat de meisjes door het bewezenverklaarde op andere wijze in de persoon zijn aangetast. Naar het oordeel van de rechtbank brengen in deze zaak de aard en ernst van de normschending mee dat deze gevolgen zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Blijkens de toelichting op de vorderingen kampen de meisjes als gevolg van de brandstichting met psychische problemen en gevoelens van angst en onveiligheid. Daarmee is een ernstige inbreuk gemaakt op hun persoonlijke levenssfeer. De vordering is door de verdediging niet betwist. Rekening houdend met de aard en ernst van het bewezenverklaarde en gelet op de bedragen die Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen toewijzen, zal de rechtbank de immateriële schadevergoeding voor beide benadeelde partijen naar billijkheid vaststellen op het gevorderde bedrag van € 2.500,-.

Wettelijke rente en hoofdelijkheid

Verdachte is over de toegewezen bedragen wettelijke rente verschuldigd vanaf 2 februari 2025.

De rechtbank overweegt dat verdachte en zijn medeverdachten ieder voor het hele schadebedrag (hoofdelijk) kunnen worden aangesproken. Verdachte hoeft niet meer te betalen indien en voor zover zijn medeverdachte(n) de schade heeft/hebben vergoed.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank ziet aanleiding om op grond van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht de schadevergoedingsmaatregel aan verdachte op te leggen voor de toegewezen bedragen.

Bij het bepalen van de duur van de gijzeling – die bij niet-betaling kan worden toegepast – heeft de rechtbank acht geslagen op de artikelen 36f, vijfde lid, en 60a van het Wetboek van Strafrecht. Daaruit volgt dat de totale duur van de gijzeling maximaal een jaar betreft. Daaronder moet een termijn van 365 dagen worden verstaan. De rechtbank zal dit maximale aantal dagen gijzeling evenredig verdelen over de maatregelen van de toegewezen vorderingen als het totale aantal dagen gijzeling zonder toepassing van dit maximum boven 365 dagen zou uitstijgen.

De oplegging van de straf en/of maatregel is gegrond op de artikelen 36f, 47 en 157 van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank:

 verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert het strafbare feit zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;

 verklaart verdachte hiervoor strafbaar;

Beslissing op de vordering van de benadeelde partijen [benadeelde] , [benadeelde] , [bedrijf] , [benadeelde] , [benadeelde] , [naam] , [benadeelde] , [bedrijf]

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde]

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij [naam] en [bedrijf]

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij [naam] , mede namens [bedrijf]

Benadeelde partij Bedrag