ECLI:NL:RBGEL:2025:11730

Aan verdachte is, na toewijzing van een vordering tot wijziging van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:

door het voorhanden hebben van- diverse grondstoffen, waaronder (in totaal) (ongeveer) 55.520 gram, althans een hoeveelheid MAMDPA en/of een of meer jerrycans bevattende (in totaal)(ongeveer) 107,68 gram, althans een hoeveelheid fosforzuur en/of- een of meer mengmachines en/of- een temperatuur controller en/of- een of meer versnijdingsmiddelen en/of- een pillenmal en/of- een lagerpers,ten behoeve van de productie van MDMA en/of (meth)amfetamine en/of een of meer andere middelen;

Ten aanzien van feit 1: voorbereidingshandelingen vervaardigen harddrugs

De feiten

Op grond van de bewijsmiddelen wordt het volgende, dat verder ook niet ter discussie staat, vastgesteld.

Op 19 juli 2024 is verdachte bij zijn auto aangetroffen op de A15 bij Tiel na slingerend rijgedrag en tonen van een scherpe kogel. In zijn auto bleken de volgende spullen te liggen,

In en bij de schuur bij de woning van verdachte aan de Duifkruid 187 in Tiel zijn op 20 juli 2024 de volgende goederen aangetroffen.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het plegen van voorbereidingshandelingen voor het vervaardigen van harddrugs, door het voorhanden hebben van goederen die hiervoor bestemd zijn.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft bepleit dat verdachte moet worden vrijgesproken van het tenlastegelegde feit, omdat hij niet wist dat het ging om goederen en middelen die geschikt waren voor het produceren van (hard)drugs. Verdachte heeft de aanmerkelijke kans hierop, bij gebrek aan wetenschap, dus ook niet bewust kunnen aanvaarden.

Verdachte heeft verklaard dat de middelen en goederen van zijn vriend waren en dat hij ze tijdelijk moest bewaren. Hij wist niet waar ze voor waren bedoeld.

Beoordeling door de rechtbank

De rechtbank stelt op basis van de vaststaande feiten vast dat de grondstoffen en voorwerpen die in de auto van verdachte en in en bij de schuur van zijn woning zijn aangetroffen naar hun aard en onderlinge samenhang bezien, zijn bedoeld om feiten zoals omschreven in artikel 10, vierde lid van de Opiumwet voor te bereiden dan wel te bevorderen. De rechtbank is van oordeel dat wettig en overtuigend kan worden bewezen dat verdachte deze grondstoffen en voorwerpen voorhanden heeft gehad.

Geur in de auto

In de auto zijn dus tassen (bigshoppers) en jerrycans aangetroffen met MAMDPA resp. fosforzuur 85%, chemische stoffen waarmee uiteindelijk MDMA kan worden gemaakt.

Tijdens de doorzoeking van de auto van verdachte ruiken verbalisanten, na het openen van één van de verpakkingen in een bigshopper, direct een hevige chemische lucht uit deze verpakking komen. Zij besloten de doorzoeking in het voertuig te staken en af te sluiten gezien deze chemische lucht. Ook in de schuur ruiken de ruimte en de restanten op de aangetroffen goederen naar een zoete geur van anijs. De rechtbank overweegt dat het een feit van algemene bekendheid is dat dergelijk sterk chemisch ruikende spullen veelal verband houden met de productie van harddrugs.

Conclusie rechtbank

Deze chemische geur die verbalisanten meteen ruiken, kan niet aan de aandacht van verdachte zijn ontsnapt op het moment dat hij in die auto reed. Verdachte heeft zelf verklaard dat hij de middelen moest vervoeren, hij wist niet waar ze vandaan kwamen, wie ze in de auto had geplaatst en ook niet waar ze naartoe gebracht moesten worden. Ze lagen al maanden in zijn auto. Ten aanzien van de spullen in zijn schuur heeft verdachte met een vriend afgesproken deze naar de stort te brengen. Hij wist niet waar deze spullen voor waren, ze lagen er al geruime tijd. Deze verklaringen zijn volstrekt onaannemelijk. Eigenlijk kan het niet anders of verdachte wist heel goed wat er aan de hand was, dat deze spullen werden gebruikt om synthetische drugs te fabriceren.

In ieder geval kan worden gezegd dat, door ondanks alle onduidelijkheden, de geheimzinnige gang van zaken en de sterke chemische geur die van de goederen afkwam, de keuze te maken de middelen te vervoeren en de goederen in zijn schuur te bewaren verdachte zich op zijn minst bewust heeft blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat het ging om spullen met een illegale bestemming. Door geen nadere informatie te vragen over de spullen heeft verdachte willens en wetens de aanmerkelijke kans aanvaard dat het ging om spullen die bestemd waren tot het plegen van enig misdrijf. In dit geval het voorbereiden en/of bevorderen van feiten zoals omschreven in artikel 10, vierde lid van de Opiumwet.

Verdachte heeft door het voorhanden hebben van de bij hem aangetroffen voorwerpen en stoffen het voorwaardelijk opzet gehad op het plegen van het strafbare feit van artikel 10a van de Opiumwet.

Ten aanzien van feit 2: het voorhanden hebben van munitie

Er is sprake van een bekennende verdachte als bedoeld in artikel 359, derde lid, laatste zin, van het Wetboek van Strafvordering en daarom wordt volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.

Bewijsmiddelen:

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

door het voorhanden hebben van- diverse grondstoffen, waaronder (in totaal) (ongeveer) 55.520 gram, althans een hoeveelheid MAMDPA en/of een of meer jerrycans bevattende (in totaal) (ongeveer) 107,68 gram, althans een hoeveelheid fosforzuur en/of- een of meer mengmachines en/of- een temperatuur controller en/of- een of meer versnijdingsmiddelen en/of- een pillenmal en/of- een lagerpers,ten behoeve van de productie van MDMA en/of (meth)amfetamine en/of een of meer andere middelen;

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde levert op:

feit 1:

het voorbereiden en/of bevorderen van een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, door voorwerpen en stoffen voorhanden te hebben, waarvan hij weet of ernstige reden heeft om te vermoeden dat zij bestemd zijn tot het plegen van dat feit

feit 2:

handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie

De feiten zijn strafbaar.

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden. Daartoe is aangevoerd dat de productie van synthetische drugs buitengewoon schadelijk is voor de volksgezondheid en dat verdachte door zijn handelen een essentiële schakel was in dit proces. Het recidivegevaar wordt ingeschat op gemiddeld en verdachte staat niet open voor enige begeleiding, een gevangenisstraf zoals geëist is de enige passende afdoening.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft bepleit dat de strafeis van de officier van justitie aanzienlijk gematigd moet worden. Gelet op de persoonlijke omstandigheden van verdachte moet een voorwaardelijk strafdeel overwogen worden.

De beoordeling door de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De rechtbank heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het voorhanden hebben van een grote hoeveelheid grondstoffen en voorwerpen voor de productie van harddrugs en heeft voorbereidingshandelingen getroffen voor het bereiden/vervaardigen van harddrugs. In het kader daarvan beschikte verdachte over grondstoffen die bestemd waren voor het vervaardigen van MDMA en metamfetamine. Daarnaast had verdachte zes volmantel kogelpatronen van het kaliber 9x19mm voorhanden.

Het is een feit van algemene bekendheid dat het gebruik van harddrugs een gevaar oplevert voor de gezondheid van de gebruikers ervan. Bovendien gaat de handel in en het gebruik van dergelijke verdovende middelen vaak gepaard met verschillende vormen van (ernstige) criminaliteit waarvan anderen overlast ondervinden en waardoor de samenleving schade wordt berokkend. Door het voorhanden hebben van dergelijke middelen heeft verdachte bijgedragen aan de instandhouding van deze problematiek.

Verdachte is niet eerder met politie en justitie in aanraking gekomen voor soortgelijke feiten. Daarnaast weegt de rechtbank mee dat verdachte na één jaar weer een goede omgangsregeling heeft met zijn zoontje, waarbij hij hem al een aantal maanden ziet. De rechtbank acht het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf dan ook niet opportuun. Wél zal de rechtbank aan verdachte een aanzienlijke taakstraf opleggen te weten een taakstraf voor de duur van 200 uren en een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden met een proeftijd van 3 jaren.

De oplegging van de straf is gegrond op de artikelen:

De rechtbank:

 verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert de strafbare feiten zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;

 verklaart verdachte hiervoor strafbaar;