RECHTBANK GELDERLAND
Team strafrecht
Zittingsplaats: Arnhem
Parketnummer: 05/056513-21
Datum uitspraak: 12 september 2025
Beslissing van de meervoudige kamer als bedoeld in artikel 6:6:10 van het Wetboek van Strafvordering
in de zaak van
de officier van justitie
tegen
[betrokkene],
geboren op [geboortedatum] 1990 in [geboorteplaats],
thans verblijvende in het Forensisch Psychiatrisch Centrum (FPC) de [kliniek] (hierna: de kliniek).
Raadsvrouw: mr. D.N.A. Brouns, advocaat te Amsterdam.
Procedure
Betrokkene is op 26 november 2021 bij vonnis van de rechtbank Gelderland veroordeeld tot 2 jaren gevangenisstraf en terbeschikkingstelling met bevel tot verpleging van overheidswege. Deze maatregel is ingegaan op 7 augustus 2023. Deze beslissing is door het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden bij beslissing van 16 mei 2023 bevestigd.
Bij vordering van 30 juni 2025, ingekomen op diezelfde datum, heeft de officier van justitie gevorderd dat deze maatregel wordt verlengd voor de duur van twee jaren.
De rechtbank heeft verder kennisgenomen van de volgende processtukken:
- het adviesrapport van de kliniek van 4 juni 2025, waarin wordt geadviseerd de terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege te verlengen met twee jaren;
- een afschrift van de wettelijke aantekeningen.
Ter zitting van 29 augustus 2025 zijn gehoord:
- betrokkene;
- zijn raadsvrouw mr. D.N.A. Brouns;
- de deskundige K. Dharampal, GZ-psycholoog en coördinerend regiebehandelaar, en
- de officier van justitie, mr. A. Waterman.
De standpunten
De officier van justitie heeft ter zitting de vordering tot verlenging van de terbeschikkingstelling me twee jaar gehandhaafd, nu aan de voorwaarden voor verlenging is voldaan. Zij heeft aangevoerd dat het een langdurig traject betreft waar stapsgewijs toegewerkt wordt naar resocialisatie. Betrokkene staat aan het begin van zijn behandeling.
De raadsvrouw van betrokkene heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
De beoordeling
Indexdelict
De terbeschikkingstelling is opgelegd vanwege poging tot zware mishandeling en diefstal met braak. Dat betekent dat de maatregel is opgelegd in verband met een misdrijf dat gericht was tegen of gevaar veroorzaakte voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. De maatregel is dus niet gemaximeerd.
Stoornis
Uit het rapport van de kliniek blijkt dat betrokkene lijdt aan een antisociale persoonlijkheids-stoornis, een ongespecificeerde persoonlijkheidsstoornis, een stoornis in het gebruik van cocaïne en een ander middel. De stoornissen zijn nog altijd aanwezig.
Verloop van de maatregel
Uit het rapport van de kliniek blijkt het volgende. Betrokkene is op 22 juli 2024 opgenomen bij Fivoor FPC de [kliniek] op de afdeling [afdeling] met een voorlopige EVBG-status. Dit had ermee te maken dat er bij betrokkene, gedurende zijn voorafgaande detentieperiode, meermaals sprake is geweest van strafoverplaatsing in verband met het ondermijnen van directie en personeel, handel in drugs, het invoeren van contrabande zoals telefoons, opladers en gereedschap en in het bezit hebben van allerlei verboden middelen.
Op de afdeling [afdeling] is betrokkene over het algemeen op correcte, sociaal aangepaste wijze in contact met zowel medepatiënten als het behandelteam. Hij neemt deel aan alle groepsmomenten op de afdeling. Het behandelteam neemt over het algemeen een sociaal wenselijke houding waar, doordat betrokkene zich conformeert aan de afspraken en de afdelingsregels en meewerkt aan controles. Anderzijds kan betrokkene ondermijnend zijn en kan hij de druk opvoeren bij het behandelteam. Daarnaast valt het de kliniek op dat betrokkene zich anders opstelt in contact met vrouwen. Door geboden intensieve begeleiding kan de kliniek een goede inschatting maken van het benodigde risicomanagement en de dynamiek en interactie met medepatiënten en (vrouwelijk) personeel.
Op 19 september 2024 wordt betrokkene overgeplaatst naar opname- en diagnostiekafdeling Koraal. Zijn EVBG-status wordt opgeheven. Betrokkene is gemotiveerd om zijn behandeling te starten en spreekt open over zijn delict. Het valt het behandelteam op dat, wanneer hij zich onheus bejegend voelt, wantrouwen en achterdocht meer op de voorgrond komen te staan in het contact. Tevens kan hij zaken negatief interpreteren, wat leidt tot een toename van spanningen en conflicten met het behandelteam.
Gedurende zijn verblijf op Aquamarijn vanaf december 2024 is hij gestart met schematherapie in groepsverband, de ARK-V en recent met individuele schematherapie. Er blijft bij betrokkene sprake van een bepaalde mate van ongrijpbaarheid. Hij blijft in contact enigszins op de oppervlakte, waardoor het behandelteam onvoldoende hoogte van hem kan krijgen.
Sinds zijn opname in FPC de [kliniek] heeft betrokkene meegewerkt aan de urine/drugs-screenings en tot op heden heeft betrokkene geen afwijkende of positieve urinecontroles geleverd. Betrokkene stelt zich coöperatief op ten aanzien van het opstellen van een financieel plan en is gemotiveerd zijn schulden af te betalen.
Uit de toelichting van de deskundige Dharampal ter zitting blijkt dat de problematiek nog actueel is. Betrokkene is begonnen met de behandeling, maar heeft zelf nog onvoldoende zicht op risicofactoren. Er zijn vanuit de kliniek meerdere signalen dat betrokkene zich bezighoudt met drugshandel. Betrokkene heeft twee keer in afzondering op zijn kamer moeten verblijven. Dit was in verband met dreigende uitspraken en contrabande. De kliniek wil zien dat betrokkene zich inzet voor de behandeling en op de afdeling een vertaling maakt van wat hij heeft geleerd.
Recidivegevaar
Bij het huidige niveau van zorg en toezicht is het risico op terugval in gewelddadig gedrag matig/hoog en is er sprake van een redelijk aantal beschermende factoren. Met name de externe factoren, zoals hulpverlening, woonsituatie en toezicht verlagen het risico op geweldsrecidive. Bij volledig verval van zorg en toezicht is het risico op terugval in gewelddadig gedrag hoog en is er sprake van weinig beschermende factoren.
Hieruit blijkt dat de kans op herhaling bij onmiddellijke beëindiging van de terbeschikkingstelling onverminderd groot is.
Conclusie
De rechtbank overweegt dat de risicobepalende stoornissen nog altijd aanwezig zijn en dat de risico’s op recidive onverminderd hoog zijn bij beëindiging van de maatregel.
Uit het rapport en de toelichting van de deskundige ter zitting blijkt dat betrokkene aan het begin van zijn behandeling staat. Het is van belang dat de komende periode wordt gemonitord hoe de behandelingen verlopen. Afhankelijk hiervan, en van het resultaat van de behandelingen wordt gekeken naar de meest passende vervolgvoorziening. Hiervoor zal naar verwachting nog in ieder geval twee jaren nodig zijn.
Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen, de algemene veiligheid van personen de verlenging van de maatregel eist. De rechtbank zal de terbeschikkingstelling daarom, overeenkomstig de vordering en het advies, met twee jaren verlengen.
De beslissing
De rechtbank:
verlengt de termijn van de terbeschikkingstelling van [betrokkene] met twee jaren.