ECLI:NL:RBGEL:2026:2747

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

het schriftelijke wrakingsverzoek van 17 februari 2026

de schriftelijke reactie van de rechter van 27 februari 2026

de pleitnota van verzoeker van 16 maart 2026

de mondelinge behandeling van 16 maart 2026.

Bij de mondelinge behandeling zijn verschenen:

verzoeker

de rechter

2. Het wrakingsverzoek

Het verzoek strekt tot wraking van de rechter in belastingzaken betreffende de door de ontvanger in rekening gebrachte aanmaningskosten en kosten van een dwangbevel op de aanslagen vennootschapsbelasting dan wel inkomstenbelasting met de volgende zaaknummers:

ARN 22/0098, ARN 24/6284, ARN 22/0101, ARN 25/4918, ARN 25/4920, ARN 25/4923, ARN 24/6984, ARN 23/1113, ARN 23/1116, ARN 23/1123, ARN 23/2752, ARN 23/4255, ARN 23/1109, ARN 23/1098, ARN 24/5273, ARN 24/5284, ARN 24/5285, ARN 24/5287, ARN 25/0652, ARN 25/0653, ARN 25/0654, ARN 21/5039, ARN 23/1883, ARN 23/1884, ARN 24/4830, ARN 24/5172, ARN 24/5283, ARN 24/5289, ARN 24/5977, ARN 25/2170, ARN 25/2171, ARN 25/2172, ARN 25/2174, ARN 25/2175, ARN 23/6814 en

ARN 23/4844.

Verzoeker heeft blijkens het schriftelijke verzoek, zoals toegelicht bij de mondelinge behandeling, kort samengevat, het volgende aan zijn verzoek ten grondslag gelegd. Volgens verzoeker is sprake van objectief gerechtvaardigde vrees voor partijdigheid dan wel vooringenomenheid van de rechter, en de schijn van belangenverstrengeling ingevolge artikel 6 van het EVRM, gelet op de volgende feiten en omstandigheden:

Schending van het beginsel van hoor en wederhoor: door het plannen van een zitting met 36 zaken in een tijdsbestek van drie uur, is een eerlijk proces onmogelijk;

Onbegrijpelijk procesbeslissing, te weten het niet ingrijpen door de rechter om deze wijze van behandeling te voorkomen, ondanks daartegen gericht verzoek. Daarmee is ook een schijn van vooringenomenheid door tijdsdruk gewekt;

Schending van de goede procesorde door het plannen van een zitting terwijl de dossiers nog niet compleet zijn, onder meer doordat (volledige) beroepsgronden en verweerschriften ontbreken;

Personele verwevenheid tussen de rechter en (voormalige) medewerkers van de Belastingdienst;

Het ontbreken van formulieren voor proceskostenvergoeding voorafgaand aan de zitting.

De rechter heeft laten weten niet in de wraking te berusten en heeft op het verzoek gereageerd. Die reactie wordt hierna voor zover nodig besproken.

3. De beoordeling

Een rechter kan alleen gewraakt worden als zich omstandigheden voordoen waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Daarvan is sprake als de rechter jegens een procesdeelnemer vooringenomen is of als de vrees daarvoor objectief gerechtvaardigd is. Daarbij is het uitgangspunt dat een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn omdat hij als rechter is aangesteld. Voor het oordeel dat de rechterlijke onpartijdigheid toch schade lijdt, bestaat alleen grond in geval van bijzondere omstandigheden die een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het aannemen van (de objectief gerechtvaardigde schijn van) partijdigheid. Uit de wet volgt dat de verzoeker die concrete omstandigheden moet aanvoeren en wel zodra deze aan hem bekend zijn geworden.

De onder 2.2 genoemde gronden 1, 2 en 3 hebben betrekking op procesbeslissingen. In dit geval gaat het om procesbeslissingen die zijn genomen vóórdat de mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden. Voor zover deze door de rechter, of onder haar verantwoordelijkheid zijn genomen, is het vaste rechtspraak dat procesbeslissingen op zichzelf geen grond kunnen vormen voor wraking. De motivering van een procesbeslissing kan geen grond vormen voor wraking, ook niet indien wordt aangevoerd dat die motivering onjuist, onbegrijpelijk, gebrekkig of te summier zou zijn of een motivering ontbreekt. Dit is uitsluitend anders indien de motivering van de procesbeslissing in het licht van alle omstandigheden van het geval en naar objectieve maatstaven gemeten – bijvoorbeeld door de in de motivering gebezigde bewoordingen – niet anders kan worden verstaan dan als blijk van vooringenomenheid van de rechter die haar heeft gegeven. De wrakingskamer is van oordeel dat hiervan geen sprake is. Ten overvloede merkt de wrakingskamer op dat nu de zitting en verdere volledige behandeling nog moet plaatsvinden het te vroeg is om te concluderen of veronderstellen dat het beginsel van hoor en wederhoor onvoldoende in acht zal worden genomen.

Ten aanzien van de gestelde personele verwevenheid gaat de wrakingskamer uit van de, niet betwiste, toelichting van de rechter dat de betreffende personen reeds zes respectievelijk tien jaar geleden de rechtbank hebben verlaten en dat nadien geen sprake is geweest van persoonlijke contacten. Onder deze omstandigheden is niet gebleken van feiten of omstandigheden die een objectief gerechtvaardigde vrees voor partijdigheid opleveren. Het enkele feit dat deze personen thans werkzaam zijn bij een procespartij is daartoe onvoldoende.

Met betrekking tot het gestelde ontbreken van formulieren voor proceskosten-vergoeding overweegt de wrakingskamer dat dit geen omstandigheid is die betrekking heeft op de (on)partijdigheid van de rechter. Reeds daarom kan deze grond niet leiden tot toewijzing van het wrakingsverzoek.

Uit het voorgaande volgt dat geen sprake is van feiten of omstandigheden die aanleiding geven voor het oordeel dat de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Het wrakingsverzoek zal daarom worden afgewezen.

De wrakingskamer ziet geen aanleiding om te oordelen dat sprake is van misbruik van het wrakingsmiddel.

4. De beslissing