ECLI:NL:RBGEL:2026:2839

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

Ten aanzien van de feiten 1 tot en met 3

Er is sprake van een bekennende verdachte als bedoeld in artikel 359, derde lid, laatste zin, van het Wetboek van Strafvordering en daarom wordt volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.

Bewijsmiddelen:

Ten aanzien van feit 1 (bedreiging):

Ten aanzien van feit 2 (voorhanden hebben van professioneel vuurwerk):

Ten aanzien van feit 3 (voorhanden hebben van een kogelpatroon):

Ten aanzien van feit 4 (dragen van een bajonet)

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het feit.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft vrijspraak bepleit, nu op basis van het dossier niet kan worden vastgesteld dat verdachte de bajonet op de ten laste gelegde datum heeft gedragen, hetgeen vereist is voor een bewezenverklaring.

Beoordeling door de rechtbank

Op 27 oktober 2024 ziet de politie verdachte uit de voordeur van zijn woning komen en riep naar hem dat hij naar beneden moest komen. De politie ziet dat verdachte kort bleef staan op de tweede verdieping en vervolgens de trap af liep. Verdachte is kort na middernacht, op 28 oktober 2024 aangehouden Na de aanhouding liepen verbalisanten via een centrale portiek de trap op, richting de woning van verdachte en troffen zij twee messen aan. Eén van de messen betrof een bajonet. Deze lag op de trap op de tweede verdieping. Er werden geen andere personen in het trappenhuis gezien. De bajonet bleek eigendom te zijn van verdachte en hij had de bajonet niet uitgeleend.

Uit het voorgaande volgt dat de bajonet eigendom is van verdachte en dat hij de bajonet niet had uitgeleend. Het mes werd aangetroffen op de trap op de tweede verdieping, terwijl verdachte daar even bleef staan voordat hij verder naar beneden liep en verdachte zich op dat moment als enige in de trappengang bevond. Gelet hierop kan niet anders worden geconcludeerd dan dat verdachte de bajonet kort voor de aanhouding bij zich heeft gehad in de trappengang en daarom heeft gedragen. Het feit dat de bajonet op het moment van aantreffen niet letterlijk in verdachtes handen was, maakt dat niet anders.

De rechtbank acht daarmee het onder 4 ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen.

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder 1 tot en met 4 ten laste gelegde heeft begaan, te weten dat:

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde levert op:

feit 1:

bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht;

feit 2:

overtreding van een voorschrift, gesteld krachtens artikel 9.2.2.1 van de Wet milieubeheer, opzettelijk begaan;

feit 3:

handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie; en

feit 4:

handelen in strijd met artikel 27, eerste lid, van de Wet wapens en munitie.

De feiten zijn strafbaar.

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte – voor de feiten 1 tot en met 3 – zal worden veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gelijk aan het voorarrest van 184 dagen en een voorwaardelijke gevangenisstraf van vier maanden met een proeftijd van 3 jaar. Daarbij gaat de officier van justitie uit van licht verminderde toerekeningsvatbaarheid bij verdachte. Daarnaast vordert de officier van justitie oplegging van een maatregel ex artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) in de vorm van een contact- en locatieverbod met [aangever] voor de duur van 5 jaar. Tot slot vordert de officier van justitie de dadelijke uitvoerbaarheid van de maatregel.

Voor feit 4 (overtreding) is een geldboete van € 300,- gevorderd.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft onder verwijzing naar de rapportages een straf gelijk aan het voorarrest bepleit. Verder is verweer gevoerd op de proportionaliteit van het locatieverbod voor de gehele wijk Hatert in de vorm van een maatregel 38v Sr.

De beoordeling door de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De rechtbank heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan meerdere ernstige strafbare feiten: het verzenden van bedreigende berichten aan het slachtoffer met afbeeldingen en filmpjes van wapens, munitie en van een door hem geprepareerde shell, het aanwezig hebben van meerder shells en een kogelpatroon in de woning en het dragen van een verboden wapen (bajonet).

Door de bedreigingen, die kracht zijn bijgezet door het beeldmateriaal dat door verdachte is meegestuurd, is het slachtoffer ernstig geïntimideerd en is zijn gevoel van veiligheid op grove wijze aangetast, zoals ook blijkt uit de ter zitting voorgedragen schriftelijke slachtofferverklaring. Daarnaast is het vuurwerk (shells) dat verdachte in huis had liggen zorgelijk te noemen. Het gaat om zogenaamd F4-vuurwerk. Dat betreft vuurwerk dat een enorme schokgolf kan veroorzaken, spontaan kan exploderen en in het verleden al meerdere slachtoffers heeft gemaakt. Eén van deze shells is door verdachte ook nog eens voorzien van een bewapening van schroeven, en meerde zijn omwikkeld met ducttape hetgeen de explosieve kracht en daarmee het gevaarzettend karakter extra verhoogd. Tot slot vormt illegaal wapen- en munitiebezit een onaanvaardbare bedreiging voor een veilige samenleving.

De feiten vormen een ernstige inbreuk op de maatschappelijke normen en veiligheidsregels en getuigen van een hoog normoverschrijdend gedrag.

Uit het uittreksel justitiële documentatie van verdachte van 24 februari 2026 blijkt dat verdachte in 2023 is veroordeeld voor bedreiging. Deze eerdere veroordeling heeft hem er kennelijk niet van weerhouden opnieuw strafbare feiten te plegen.

Verdachte is (onder meer) door een psychiater onderzocht. Uit de NIFP-rapportage van 6 januari 2026, waarin dr. L.H.W.M. Kaiser heeft geadviseerd, is naar voren gekomen dat er bij verdachte sprake is van een psychische stoornis in de vorm van een andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis met antisociale, narcistische en enige borderlinekenmerken. Ook is sprake van ADHD met vooral hyperactiviteit en impulsiviteit. Verder heeft hij een ongespecificeerde psychotrauma- en stressorgerelateerde stoornis. Deze stoornis was aanwezig ten tijde van alle vier de ten laste gelegde feiten, maar beïnvloedde enkel zijn handelen ten aanzien van feit 1 (de bedreiging). Verdachte reageerde vanuit zijnpersoonlijkheidsstoornis en de ADHD maakte dat hij impulsief reageerde. Verdachte werd getriggerd door het slachtoffer en door zijn vriendin die haar relatie met verdachte had verzwegen. Maar dat verdachte met dergelijke dreigementen reageerde komt voort vanuit zijn hoge mate van krenkbaarheid, opvliegendheid, weinig rekening houden met de ander. Verdachte is onvoldoende in staat om dat af te remmen en om niet toe te geven aan zijn impulsen terwijl hij vanuit zijn antisociale persoonlijkheidskenmerken weinig rekening houdt met de ander en egocentrisch handelt. Om die reden is het advies van de psychiater om feit 1 in verminderde mate aan verdachte toe te rekenen. De rechtbank zal dit advies van de psychiater overnemen.

Gelet op de aard en ernst van de feiten en uitgaande van de verminderde toerekeningsvatbaarheid van verdachte voor feit 1, zal de rechtbank volstaan met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 197 dagen. Deze straf is gelijk aan de periode die verdachte tot de uitspraak van heden in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. Om die reden wordt het bevel tot voorlopige hechten opgeheven.

Voor feit 4, dat als een overtreding kwalificeert, zal de rechtbank, gelet op de reeds opgelegde gevangenisstraf, geen afzonderlijke straf meer opleggen. De rechtbank past artikel 9a Sr toe.

Maatregel ex artikel 38v Sr

Er is sprake van een hardnekkig en stelselmatig patroon van conflicten tussen verdachte en het slachtoffer en de familie van verdachtes partner . Een eerder opgelegd contact- en locatieverbod heeft verdachte overtreden. De rechtbank zal daarom daarnaast ter beveiliging van de maatschappij en ter voorkoming van strafbare feiten de maatregel als bedoeld in artikel 38v Sr opleggen. Die maatregel zal inhouden een contactverbod met [aangever] en een locatieverbod voor de directe omgeving van [adres] en wel dat deel van [adres] tussen [straat 1] en [straat 2] (zoals aangegeven op de plattegrond opgenomen als bijlage 1). Een verbod voor de gehele wijk Hatert vindt de rechtbank disproportioneel. De maatregel geldt voor de duur van vijf jaar. Daarbij wordt voor elke overtreding de vervangende hechtenis bepaald op één (1) week, met een maximum van zes maanden, en toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen op grond van de maatregel niet op. Het maximum van de vervangende hechtenis geldt voor de beide verboden tezamen. Omdat de rechtbank gelet op het recidiverisico van oordeel is dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte opnieuw een strafbaar feit pleegt of zich belastend gedraagt jegens aangever, zal de rechtbank bevelen dat de maatregel dadelijk uitvoerbaar is.

De rechtbank zal beslissen dat de volgende in beslag genomen voorwerpen:

De rechtbank zal de teruggave van 2 STK handschoenen (3320198) aan verdachte gelasten, nu geen strafvorderlijk belang zich daartegen verzet.

De benadeelde partij [aangever] heeft in verband met feit 1 een vordering tot schadevergoeding ingediend. De benadeelde partij vordert € 422,28 aan materiële schade en € 1.500,- aan smartengeld, allebei vermeerderd met de wettelijke rente. Verder is om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht.

Standpunten

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij kan worden toegewezen, met toekenning van de wettelijke rente, en vordert oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De verdediging heeft het causaal verband tussen de gevorderde schade (van zowel het materieel als immaterieel gevorderde deel) en het strafbare feit betwist, waarbij is aangevoerd dat de overgelegde stukken mede verwijzen naar eerdere gebeurtenissen. Gelet daarop dient de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering te worden verklaard. Subsidiair is verzocht de vordering aanzienlijk te matigen.

Overweging van de rechtbank

De benadeelde partij heeft een vordering ingediend van € 422,28 aan materiële schade, bestaande uit reiskosten voor het bezoeken van de psycholoog en het verbruikte eigen risico ten behoeve van medische kosten (behandelingen). Uit de door de huisarts opgestelde verwijsbrief van 20 november 2024, waarin wordt beschreven dat de benadeelde klachten van angst- en stemmingsstoornissen heeft en hiervoor wordt verwezen naar een psycholoog voor behandeling, blijkt voldoende dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezenverklaarde handelen van verdachte rechtstreeks schade heeft geleden.

De rechtbank overweegt dat de schadeposten niet inhoudelijk zijn betwist en dat deze (verder) voldoende zijn onderbouwd met bewijsstukken. De schade komt redelijk voor. Voor deze schade is verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk.

De rechtbank zal de vordering á € 422,28 toewijzen.

De benadeelde partij heeft daarnaast een vordering ingesteld van € 1.500,00 aan immateriële schade (smartengeld). Op grond van artikel 6:106, eerste lid, aanhef en onder b, van het Burgerlijk Wetboek heeft de benadeelde partij recht op een naar billijkheid vast te stellen vergoeding indien hij of zij op andere wijze in de persoon is aangetast.

De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij door het handelen van de verdachte daadwerkelijk in zijn persoon is aangetast. De overgelegde Onderzoeksrapportage van de psychologen van HSK van 3 januari 2025 onderbouwt dat sprake is van geestelijk letsel, te weten angst- en stemmingsstoornissen, ontstaan als gevolg van de bedreigingen door verdachte. De bedreigingen waren ernstig en werden in kracht versterkt door het toezenden van foto’s van wapens en munitie en een filmpje van het prepareren van een spijkerbom.

Bij de vaststelling van de hoogte van het smartengeld heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en ernst van het feit, de concrete omstandigheden van de bedreiging en de bedragen die Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen toekennen, waaronder de Rotterdamse Schaal. Gelet op deze factoren acht de rechtbank het gevorderde bedrag van billijk en passend. De rechtbank zal de vordering á € 1.500,00 toewijzen.

Daarmee wordt in totaal een bedrag van € 1.922,28 toegewezen.

Wettelijke rente

Verdachte is wettelijke rente over het toegewezen bedrag verschuldigd met ingang van 27 oktober 2024.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank ziet aanleiding om op grond van artikel 36f Sr de schadevergoedingsmaatregel aan verdachte op te leggen. Verdachte wordt verplicht het aan de benadeelde partij toegewezen bedrag aan de Staat te betalen.

10. De vorderingen tot tenuitvoerlegging (parketnummers 05/089932-23 en 05/250434-23)

De politierechter heeft verdachte op 21 juni 2023 onder parketnummer 05/089932-23 veroordeeld tot een voorwaardelijke taakstraf van 30 uur, subsidiair 15 dagen hechtenis.

De politierechter heeft verdachte op 18 december 2023 onder parketnummer 05/250434-23 veroordeeld tot een voorwaardelijke taakstraf van 20 uur, subsidiair 10 dagen hechtenis.

De officier van justitie vordert de tenuitvoerlegging van die straffen.

De raadsvrouw heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

Bewezen is dat verdachte zich binnen de proeftijd opnieuw schuldig heeft gemaakt aan meerdere strafbare feiten. De rechtbank is van oordeel dat de voorwaardelijk opgelegde straffen daarom ten uitvoer moeten worden gelegd.

De oplegging van de straf en maatregel is gegrond op de artikelen:

De rechtbank:

 verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert de strafbare feiten zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;

 verklaart verdachte hiervoor strafbaar;

Beslissing op het beslag

Beslissing op de civiele vordering van [aangever]

Beslissing op de vorderingen tenuitvoerlegging

Dit vonnis is gewezen door mr. A.T.G. van Wandelen (voorzitter), mr. M.G.E. ter Hart en mr. J.M.J.M. van Doon, rechters, in tegenwoordigheid van mr. L.H.M. van Keulen, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 13 april 2026.

mr. Van Keulen is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.

Bijlage 1 (gebiedsverbod)