ECLI:NL:RBGEL:2026:3842

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding- de producties van [gedaagde]- de mondelinge behandeling van 29 oktober 2025- de pleitnota van [eiser]

- productie 16 aan de zijde van [gedaagde]- de voortzetting van de mondelinge behandeling.

2. De feiten

Partijen hebben een affectieve relatie gehad. Tijdens deze relatie hebben zij de woning te [woonplaats] aan het adres [adres] (hierna: de woning) gekocht. [eiser] is voor 1/100 deel eigenaar en [gedaagde] voor 99/100 deel. De relatie tussen partijen is op 1 april 2021 beëindigd. [eiser] is sindsdien niet meer woonachtig in de woning.

Partijen hebben een (bodem)procedure bij deze rechtbank gevoerd over diverse punten met betrekking tot de beëindiging van hun relatie. Bij vonnis van 5 februari 2025 is, voor zover in deze zaak van belang, het volgende bepaald:

“

De rechtbank

in conventie

veroordeelt de vrouw [Vzr: [gedaagde] ] tot nakoming van de overeenkomst die tussen partijen bestaat met betrekking tot de verdeling van de woning, inhoudende dat:

 de vrouw een bedrag van € 10.000,00 zal voldoen aan de man [Vzr: [eiser] ], vermeerderd met de helft van de gezamenlijke teruggave van de belastingaangifte over 2020;

 de woning aan [adres] te [woonplaats] wordt toegedeeld (via de notaris) aan de vrouw op kosten van de notaris;

 de vrouw ervoor zorg draagt dat de man wordt ontslagen uit de hoofdelijke aansprakelijkheid betreffende de hypothecaire geldlening op kosten van de vrouw;”

3. Het geschil

[eiser] vordert - samengevat - dat de voorzieningenrechter, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

Primair

I. [gedaagde] veroordeelt om, binnen twee weken na betekening van dit vonnis, alle verplichtingen waartoe zij op grond van het vonnis d.d. 5 februari 2025 is veroordeeld te doen nakomen, inhoudende er zorg voor te dragen dat de woning aan [gedaagde] wordt toegedeeld (via de notaris) op kosten van [gedaagde] , en er zorg voor te dragen dat [eiser] uit de hoofdelijke aansprakelijkheid betreffende de hypothecaire geldlening wordt ontslagen op kosten van [gedaagde] zulks op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 500,00 voor ieder dag, een deel van een dag daaronder begrepen, dat [gedaagde] daarmee in gebreke is;

De subsidiaire en meer subsidiaire vorderingen II. t/m XIII. van [eiser] zijn vorderingen die zien op verkoop van de woning.

XIV. met veroordeling van [gedaagde] in de kosten van de procedure.

[eiser] legt aan de vordering het volgende ten grondslag. [gedaagde] heeft [eiser] tot op heden nog niet ontslagen uit de hoofdelijke aansprakelijkheid. Het duurt te lang en [gedaagde] doet te weinig. [eiser] wordt ook onvoldoende geïnformeerd. Uit de overgelegde stukken blijk niet dat [gedaagde] er alles aan heeft gedaan om [eiser] te ontslaan uit de hoofdelijke aansprakelijkheid. Zo wordt er niet duidelijk gemaakt welke aanvraag bij de bank is ingediend. [eiser] vermoedt dat [gedaagde] niet alleen verzoekt om [eiser] uit de hoofdelijke aansprakelijkheid te ontslaan, maar daarnaast haar lening wil verhogen. Het zou namelijk simpel moeten zijn om [eiser] te ontslaan uit de hoofdelijke aansprakelijkheid. Indien het ontslag van [eiser] uit de hoofdelijke aansprakelijkheid stokt omdat [gedaagde] een hogere financiering wil, komt dit voor rekening en risico van [gedaagde] .

[gedaagde] voert verweer. [gedaagde] concludeert tot afwijzing van de vordering van [eiser] .

[gedaagde] voert het volgende aan. [gedaagde] wil niets liever dan dat alles wordt afgehandeld. [gedaagde] heeft ook direct na de uitspraak actie ondernomen. Er zijn alleen een aantal tegenslagen geweest waardoor de hypotheekaanvraag nog niet is goedgekeurd, buiten de schuld van [gedaagde] om. Er was een bouwstop opgelegd. [gedaagde] is toen gestopt met bouwen en heeft een vergunning aangevraagd en gekregen. [gedaagde] is er toen vanuit gegaan dat de bouwstop doorgehaald zou worden. Bij de taxatie bleek echter dat de bouwstop nog geregistreerd stond. [gedaagde] heeft hierover contact gehad met de gemeente, maar die wilde ondanks de verstrekte vergunning eerst nog dat er berekeningen gedaan zouden worden. Die berekeningen zijn uiteindelijk gedurende deze procedure gemaakt. De aanvraag voor de hypotheek is inmiddels ingediend. Daarnaast gaat het om een complexe financiering omdat de ouders van [gedaagde] hebben bijgedragen aan de financiering van de woning met een lening en omdat de ouders van [gedaagde] een deel van de woning gebruiken. [eiser] wist dat het om een complexe financiering gaat want partijen hebben bij aanschaf van de woning er ook al 1,5 jaar over gedaan om de woning te kunnen financieren. [gedaagde] heeft alles op alles gezet en de hypotheek is aangevraagd, maar er is nog geen uitslag. [gedaagde] wil niet het risico lopen dat zij een dwangsom gaat verbeuren. Er zijn namelijk verschillende scenario’s uitgewerkt. Het voorkeursscenario waarbij [gedaagde] alleen de hypotheek aanvraagt is ingediend. De kans is groot dat dit wordt toegewezen, een dergelijke aanvraag wordt niet ingediend als ze verwachten dat het niet kan. Anders zou [gedaagde] nog met haar ouders de financiering kunnen afsluiten, maar daarvoor is meer tijd nodig. Indien de vordering wordt toegewezen wil [gedaagde] een langere termijn van drie maanden om de verplichtingen na te kunnen komen.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

4. De beoordeling

Het gaat hier om een in kort geding gevorderde voorlopige voorziening. Voor toewijzing is nodig dat [eiser] daarbij een spoedeisend belang heeft. De voorzieningenrechter vormt zich een voorlopig oordeel over de vordering aan de hand van de stukken en de mondelinge behandeling. Of de gevraagde voorziening wordt verleend, hangt ook af van de afweging van de belangen van partijen.

[eiser] heeft voldoende spoedeisend belang bij zijn vordering

[eiser] heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat de hypotheek klemmend voor hem is. Doordat hij hoofdelijk aansprakelijk is, kan hij zelf geen woning kopen. Bovendien is [gedaagde] reeds veroordeeld om [eiser] te ontslaan uit de hoofdelijke aansprakelijkheid. Het gaat in casus alleen nog om de vraag of/welke termijn [gedaagde] hiervoor nog krijgt en of er een dwangsom aan de nakoming van de verplichting gekoppeld moet worden. Van [eiser] kan niet verwacht worden dat hij hiervoor de uitkomst van een bodemprocedure afwacht.

Omdat [gedaagde] bij de voortzetting van deze procedure op 6 februari 2026 aangaf dat zij op korte termijn een reactie verwachtte van de bank, is aangegeven dat [gedaagde] nog tot de vonnisdatum kon doorgeven of de aanvraag voor de hypotheek is goedgekeurd. De rechtbank heeft geen informatie meer ontvangen van [gedaagde] . Verder heeft [gedaagde] in deze procedure niet inzichtelijk gemaakt voor welk bedrag zij een lening heeft aangevraagd. Dit is van belang omdat de vertraging die [gedaagde] oploopt omdat zij een hogere lening wenst dan nodig is om [eiser] te ontslaan uit de hoofdelijke aansprakelijkheid voor haar eigen risico komt. Hierdoor is onvoldoende aannemelijk dat het voor [gedaagde] niet mogelijk was om [eiser] afgelopen jaar te ontslaan uit de hoofdelijke aansprakelijkheid, een deel van de vertraging lijkt ingegeven omdat [gedaagde] voor een hoger bedrag financiering vraagt. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter heeft [gedaagde] inmiddels voldoende de mogelijkheid gehad om [eiser] te ontslaan uit de hoofdelijke aansprakelijkheid. Er is meer dan een jaar versteken sinds zij daartoe veroordeeld werd, de eerste zitting in deze zaak was van 21 oktober 2026 en de voortzetting was van 6 februari 2026. Sinds de voortzetting is geen reden meer gegeven voor de vertraging van de goedkeuring van de aanvraag.

Van [eiser] kan niet langer verwacht worden dat hij zonder einddatum moet afwachten totdat [gedaagde] hem laat ontslaan uit de hoofdelijke aansprakelijkheid. De primaire vordering wordt daarom toegewezen. Wel zal de voorzieningenrechter de termijn bepalen op vier weken om [gedaagde] nog een laatste redelijke mogelijkheid te geven de laatste zaken af te handelen voor de financiering. Verder zal de vordering beperkt worden tot de verplichting van [gedaagde] om [eiser] te laten ontslaan uit de hoofdelijke aansprakelijkheid om te voorkomen dat [gedaagde] dwangsommen gaat verbeuren omdat het niet lukt om de woning tijdig formeel aan haar over te dragen bij de notaris. Ter zitting is al besproken dat op dit moment het niet stokt bij de overdacht bij de notaris en dat partijen ook niet verwachten dat daar een probleem ontstaat. Er is daarom op dit moment geen aanleiding om aan die verplichting een termijn en dwangsom te verbinden.

Omdat de primaire vordering wordt toegewezen, wordt aan beoordeling van de subsidiaire en meer subsidiaire vordering niet toegekomen. Ter zitting heeft mr. Schuring aangevoerd dat eventueel bepaald kan worden dat de woning verkocht dient te worden indien [gedaagde] [eiser] niet binnen de gegeven termijn kan ontslaan uit de hoofdelijke aansprakelijkheid. Daarvoor dient echter een eiswijziging plaats te vinden en dat heeft [eiser] niet gedaan.

De dwangsom wordt beperkt als hierna bepaald.

[gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De voorzieningenrechter wijkt af van het uitgangspunt dat de kosten worden gecompenseerd omdat het gaat om de beëindiging van de relatie tussen partijen. Dit omdat [gedaagde] reeds was veroordeeld om [eiser] uit de hoofdelijke aansprakelijkheid te ontslaan, maar deze veroordeling tot op heden nog niet is nagekomen.

De proceskosten van [eiser] worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding

€

114,47

- griffierecht

€

331,00

- salaris advocaat

€

1.177,00

- nakosten

€

178,00

(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

1.800,47

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

5. De beslissing

veroordeelt [gedaagde] om binnen vier weken na betekening van dit vonnis, de verplichting waartoe zij op grond van het vonnis d.d. 5 februari 2025 is veroordeeld te doen nakomen inhoudende er zorg voor te dragen dat [eiser] uit de hoofdelijke aansprakelijkheid betreffende de hypothecaire geldlening wordt ontslagen op kosten van [gedaagde] , zulks op straffe van een dwangsom van € 500,00 voor ieder dag, of deel daarvan, dat [gedaagde] daarmee in gebreke blijft met een maximum van € 30.000,00,

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 1.800,47, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 93,00 plus de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. P.F.A. Bierbooms en in het openbaar uitgesproken op 26 februari 2026.