ECLI:NL:RBGEL:2026:3975

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

1.

hij op een of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 8 juli 2024 tot en met 2 juli 2025, te Apeldoorn, in elk geval in Nederland,

tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, (telkens) opzettelijk heeft bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd

2.

hij op een of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 20 december 2024 tot en met 2 juli 2025 te Apeldoorn, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden en/of te bevorderen, te weten

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de ten laste gelegde feiten.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft bepleit dat verdachte zich (in totaal) ongeveer vier maanden korter dan de ten laste gelegde periode met de handel in verdovende middelen heeft beziggehouden.

Beoordeling door de rechtbank

Bekennende verdachte

Er is ten aanzien van feit 1 en feit 2 sprake van een bekennende verdachte als bedoeld in artikel 359, derde lid, laatste zin, van het Wetboek van Strafvordering en daarom wordt volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.

Bewijsmiddelen ten aanzien van deze feiten:

De rechtbank overweegt ten aanzien van de ten laste gelegde pleegperiode ter zake feit 1 als volgt. Uit bovenstaande bewijsmiddelen komt allereerst naar voren een Whatsapp gesprek dat medeverdachte [medeverdachte 1] op 8 juli 2024 voerde met “ [verdachte] ”, waarin [medeverdachte 1] aan “ [verdachte] ” verzocht om te komen voor ‘50’. De rechtbank gaat er van uit dat dit een bedrag betrof wat [medeverdachte 1] wilde betalen voor verdovende middelen. [medeverdachte 1] heeft namelijk verklaard dat hij verdachte kende als zijn dealer “ [verdachte] ”. Verdachte heeft ter zitting bevestigd dat dit zijn bijnaam is. Verdachte heeft voor het overige geen concrete verklaringen afgelegd aan de hand waarvan de rechtbank kan vaststellen gedurende welke periode(n) verdachte zich wel of niet heeft beziggehouden met de bereiding van en handel in verdovende middelen. De rechtbank acht, gelet op het WhatsApp gesprek tussen verdachte en [medeverdachte 1] , de in feit 1 ten laste gelegde pleegperiode dan ook wettig en overtuigend bewezen.

De rechtbank zal verdachte ter zake feit 2 vrijspreken van het onderdeel “het opzettelijk binnen en/of buiten het grondgebied van Nederland brengen”, nu het dossier voor het bewijs van die handeling onvoldoende aanknopingspunten biedt.

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, te weten dat:

1.

hij op een of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 8 juli 2024 tot en met 2 juli 2025, te Apeldoorn, in elk geval in Nederland,

tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, (telkens) opzettelijk heeft bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd

2.

hij op een of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 20 december 2024 tot en met 2 juli 2025 te Apeldoorn, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden en/of te bevorderen, te weten

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde levert op:

feit 1:

medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd;

en

feit 2:

medeplegen van: om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden of te bevorderen,

De feiten zijn strafbaar.

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een jeugddetentie voor de duur van 8 maanden, waarvan 4 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar en de bijzondere voorwaarden als geadviseerd door de Raad voor de Kinderbescherming. Ten aanzien van de vordering tenuitvoerlegging heeft de officier van justitie gevorderd dat deze wordt toegewezen, al dan niet in de vorm van een gedeeltelijke omzetting.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft gesteld dat sprake is van een onherstelbaar vormverzuim in het vooronderzoek. Zij heeft daartoe aangevoerd dat de aanhouding van verdachte op 7 april 2026 in verband met de vordering tot opheffing van de schorsing van de voorlopige hechtenis disproportioneel hardhandig is verlopen. Ook is er gehandeld in strijd met de ambtsinstructie wat betreft het aanleggen van handboeien en hebben de politieagenten de verbaliseringsplicht geschonden. Volgens de raadsvrouw dient de rechtbank het aldus door verdachte geleden nadeel te compenseren met strafvermindering.

De raadsvrouw heeft verzocht een straf overeenkomstig het advies van de Raad voor de Kinderbescherming op te leggen, hetgeen neerkomt op een straf gelijk aan het voorarrest met bijzondere voorwaarden.

De beoordeling door de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De rechtbank heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.

Verdachte heeft zich – niet voor het eerst – gedurende langere tijd schuldig gemaakt aan de handel in cocaïne en heroïne. Ook heeft hij cocaïne uitgekookt en verpakt. Ook heeft hij een coördinerende en aansturende rol gehad in de drugshandel, waar hij verschillende medeverdachten op pad heeft gestuurd om cocaïne en heroïne bij de drugsgebruikers af te leveren. Hij heeft daarbij nauw samengewerkt met anderen. Verdachte heeft misbruik gemaakt van de afhankelijkheid van (een) drugsgebruiker(s), door onder meer in de woning van een drugsgebruiker cocaïne uit te koken en te verpakken. Hij heeft zich niet om de gezondheid van deze drugsgebruikers bekommerd. De rechtbank rekent het verdachte aan dat hij zich uitsluitend heeft laten leiden door eigen gewin en geen oog heeft gehad voor de gevolgen voor de gebruikers en de samenleving. Harddrugs vormen een ernstige bedreiging voor de volksgezondheid en de handel daarin draagt bij aan het ontstaan van verslaving en de instandhouding daarvan. Het is bovendien algemeen bekend dat drugshandel veelal gepaard gaat met (ernstig) geweld en een ontwrichtend effect op de samenleving heeft. De rechtbank rekent het verdachte bovendien aan dat hij zich ten tijde van de behandeling van zijn strafzaak in oktober 2024 - die ook ging om drugshandel - kennelijk nog steeds of opnieuw bezig hield met het bereiden en verkopen van harddrugs en dat de destijds ter zitting geuite spijt en geveinsde gedragsverandering niet oprecht blijken te zijn geweest. Verdachte heeft zich daarna ook door de bij die strafzaak opgelegde voorwaardelijke veroordeling niet laten tegenhouden in zijn verdere strafbare gedrag. Ten slotte vindt de rechtbank het zorgwekkend dat verdachte gedurende de voorlopige hechtenis na zijn aanhouding in juli 2025 vanuit de penitentiaire inrichting nog steeds telefonische contacten met zijn criminele netwerk onderhield en geen afstand leek te nemen van de criminele activiteiten, zoals uit de opgenomen Telio gesprekken naar voren lijkt te komen.

Uit het uittreksel van de justitiële documentatie blijkt dat verdachte bij (onherroepelijk) vonnis van 29 oktober 2024 is veroordeeld voor drugshandel in de periode van 2 oktober 2023 tot en met 6 februari 2024. Daarnaast is verdachte diverse keren een strafbeschikking opgelegd wegens overtreding van de Wegenverkeerswet.

Advies Raad voor de Kinderbescherming

De Raad voor de Kinderbescherming heeft een advies uitgebracht. De Raad adviseert toepassing van het jeugdstrafrecht, omdat dat het meest passend is en de beste mogelijkheden biedt om recidive te voorkomen. Bovendien is het (Harde Kern Aanpak) traject dat door de jeugdreclassering is ingezet nog niet afgerond. De Raad benadrukt dat van belang is dat er meer zicht komt op de achtergronden van het gedrag van verdachte en de keuzes die hij maakt. Verdachte is eerder veroordeeld voor drugshandel en er is sprake van recidive, ondanks de forse waarschuwing die hij in de vorm van voorwaardelijke jeugddetentie heeft gekregen. Persoonlijkheidsonderzoek is daarom noodzakelijk om meer duidelijkheid te krijgen. Een persoonlijkheidsonderzoek is inmiddels bij Kairos aangevraagd. De Raad adviseert een deels voorwaardelijke straf in de vorm van jeugddetentie op te leggen, waarbij het onvoorwaardelijk deel gelijk is aan het voorarrest. De Raad adviseert bij het voorwaardelijk deel jeugdreclassering met bijzondere voorwaarden op te leggen. Wat betreft de vordering tenuitvoerlegging adviseert de Raad de voorwaardelijk opgelegde jeugddetentie geheel toe te wijzen en om te zetten in een werkstraf.

De ter zitting aanwezige jeugdreclasseerders van verdachte hebben net als de Raad benadrukt dat het noodzakelijk is dat verdachte een persoonlijkheidsonderzoek ondergaat zodat er meer zicht op hem komt en verdachte niet meer recidiveert.

De rechtbank ziet geen aanleiding de door de raadsvrouw verzochte strafvermindering toe te passen. Van het bedoelde vormverzuim in de zin van artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering is de rechtbank niet gebleken.

De rechtbank zal zoals geadviseerd, het jeugdstrafrecht toepassen. De rechtbank benadrukt verder dat het om zeer ernstige feiten gaat, waarbij bovendien sprake is van recidive. De rechtbank acht echter ook van belang dat verdachte de ingezette Harde Kern Aanpak kan afmaken en dat een persoonlijkheidsonderzoek kan worden uitgevoerd, zodat er beter zicht komt op verdachte en de redenen waarom hij op jonge leeftijd toch steeds de fout in gaat en hij kan leren hoe hij in de toekomst de juiste keuzes kan maken. Verdachte heeft ter zitting aangegeven daar graag aan mee te willen werken. Gelet hierop vindt de rechtbank een deels voorwaardelijke jeugddetentie passend. De rechtbank zal verdachte veroordelen tot 8 maanden jeugddetentie, waarvan 4 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar en de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de Raad voor de Kinderbescherming. De rechtbank heeft er, mede gezien de hierna te bespreken vordering tenuitvoerlegging, rekening mee gehouden dat verdachte - bij onherroepelijkheid van dit vonnis en het uitzitten van de opgelegde jeugddetentie - na de zomer met zijn opleiding kan beginnen, zodat hij zich verder kan ontwikkelen om uiteindelijk op een legale manier zijn geld te verdienen.

Blijkens het strafdossier ligt beslag op drie telefoons, te weten: iPhone (blauw, klein model) (goednummer 3485764), iPhone (zwart) (goednummer 3485746) en iPhone (blauw, groot model) (goednummer 3485765). Deze goederen zijn gebruikt bij de bewezenverklaarde feiten. De rechtbank zal deze goederen verbeurd verklaren.

De rechtbank heeft hierbij rekening gehouden met de draagkracht van verdachte.

De rechtbank behoeft geen beslissing te nemen ten aanzien van het conservatoir beslag.

De rechtbank heeft verdachte op 29 oktober 2024 veroordeeld tot een voorwaardelijke jeugddetentie van 60 dagen, met een proeftijd van 2 jaren.

De officier van justitie vordert de tenuitvoerlegging van die straf.

De raadsvrouw heeft verzocht de vordering af te wijzen, dan wel (subsidiair) deze om te zetten in een werkstraf.

Bewezen is dat verdachte zich binnen de proeftijd opnieuw schuldig heeft gemaakt aan een strafbaar feit. De rechtbank is daarom van oordeel dat de gehele voorwaardelijk opgelegde straf ten uitvoer gelegd moet worden. Een gedeelte van de voorwaardelijk opgelegde straf dient alsnog in jeugddetentie ten uitvoer te worden gelegd, te weten 45 dagen. De rechtbank zal voor de resterende 15 dagen in plaats van een jeugddetentie een werkstraf van 30 uren gelasten.

De oplegging van de straf en/of maatregel is gegrond op de artikelen:

De rechtbank:

 verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert de strafbare feiten zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;

 verklaart verdachte hiervoor strafbaar;