ECLI:NL:RBGEL:2026:3978

De officier van justitie vordert dat de rechtbank het bedrag vaststelt waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e, vijfde lid, van het Wetboek van Strafrecht wordt geschat en dat de veroordeelde de verplichting wordt opgelegd tot betaling aan de Staat van het geschatte voordeel, welk voordeel door de officier van justitie is geschat op € 12.043,43.

De zaak is op een openbare terechtzitting onderzocht.

De officier van justitie heeft ter terechtzitting de vordering aangepast in verband met een kleine wijziging in het aantal daadwerkelijke dealdagen en heeft gevorderd dat het voordeel wordt geschat op € 12.041,02.

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de ontnemingsvordering strikt dient te worden beperkt tot de periode waarop de strafzaak betrekking heeft, te weten van 20 december 2024 tot en met 2 juli 2025. Voor het overige heeft de verdediging geen verweer gevoerd.

De rechtbank heeft kennisgenomen van het op 19 mei 2026 tegen veroordeelde gewezen vonnis waarbij veroordeelde (in de zaak met parketnummer 05-103473-25) is veroordeeld tot voorwaardelijke gevangenisstraf van 10 maanden en een taakstraf van 240 uren ter zake van onder meer:

feit 1:

medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd

feit 2:

medeplegen van: om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden of te bevorderen,

Algemene overwegingen

De grondslag voor de ontnemingsvordering is een veroordeling voor strafbare feiten. Voor de ontnemingsvordering betekent dit dat bij de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel kan worden gelet op voordeel dat afkomstig is uit de strafbare feiten die veroordeelde heeft begaan en strafbare feiten waarvoor voldoende aanwijzingen bestaan dat zij door veroordeelde zijn begaan (artikel 36e, lid 2, van het Wetboek van Strafrecht). De ontneming behoeft niet te worden beperkt tot de bewezenverklaarde periode.

Ter berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel ten behoeve van de ontnemingsvordering is door de politie op 24 oktober 2025 een ‘Rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel ex artikel 36e tweede lid Wetboek van Strafrecht’ (hierna: het rapport) opgesteld. Het rapport wordt in het kader van de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel als uitgangspunt genomen.

De rechtbank is van oordeel dat aannemelijk is dat veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft genoten en baseert zich op de volgende bewijsmiddelen.

De ontnemingsperiode

Veroordeelde had een iPhone 14 pro in gebruik, die is onderzocht. Er stond een snapchatgesprek op met een account met de naam [account naam] . In het gesprek werd op 3 december 2024 door [naam] het telefoonnummer + [telefoonnummer] genoemd. Na bevraging in de politiesystemen kwam als gebruiker van dit telefoonnummer [gebruiker] naar voren. In het politiesysteem stond een registratie dat er vermoedelijk gedeald zou worden vanuit het adres waar zij stond ingeschreven. Ambtshalve was bij de politie bekend dat [gebruiker] een harddrugsgebruiker betrof. Uit onderzoek van een iPhone 8 bleek dat veroordeelde in een gesprek van 3 april 2025 tot en met 14 april 2025 aan [naam] vroeg of hij ergens heen wilde gaan om verdovende middelen te brengen. [naam] vroeg dan hoeveel dat moet kosten. Veroordeelde gaf dat aan en [naam] gaf aan dat een afnemer op de pof was gegaan. De verbalisant verklaarde dat uit dit gesprek bleek dat veroordeelde een aansturende rol heeft in de handel in verdovende middelen. Op basis hiervan is het naar het oordeel van de rechtbank aannemelijk dat veroordeelde zich al op 3 december 2024 met de handel in verdovende middelen bezighield.

Aantal dealdagen

Veroordeelde heeft verklaard dat hij gemiddeld 4 tot 5 keer per week handelde in verdovende middelen. In de periode van 3 december 2024 tot 2 juli 2025 komt dit neer op 135,64 daadwerkelijke dealdagen (211 dagen : (7 x 4,5)).

Omzet per dealdag

De dagomzet is in het rapport als volgt vastgesteld. In de woning van medeverdachte [medeverdachte 1] werd een notie aangetroffen met daarin bijgehouden een berekening over de opbrengsten van de handel in verdovende middelen. Daarnaast werden soortgelijke afbeeldingen en notities in haar onderzochte telefoon aangetroffen. Hieruit was op te maken dat op onderstaande data de volgende bedragen werden verdiend en brandstofkosten werden gemaakt met de handel in verdovende middelen:

Hieruit is op te maken dat er op de 14 verschillende dagen er in totaal een bedrag van (de rechtbank begrijpt:) € 6.904,- werd omgezet met de handel in verdovende middelen en er in totaal een bedrag van € 165,- aan brandstofkosten werd gemaakt. Het bedrag van € 6.904,- gedeeld door 14 dagen komt uit op een gemiddeld bedrag van € 493,14 aan omzet per dag. Het bedrag aan brandstofkosten wordt naar boven afgerond en komt dan uit op € 15,- per dag.

In het rapport is vermeld dat in het eerdere onderzoek Starlet met de deallijn [naam] een

gemiddeld bedrag van € 833,- werd verdiend met de handel in verdovende middelen. Het is daarbij aannemelijk dat medeverdachte [medeverdachte 1] in de notities alleen bijhield wat zij zelf aan verdovende middelen bezorgde.

Het is bekend dat veroordeelde en medeverdachte [medeverdachte 2] zelf ook verdovende middelen bezorgde. Het vermoeden is daarom dat het gemiddelde bedrag aan omzet nog hoger lag dan bovengenoemd bedrag van € 493,14.

In het rapport wordt verder uitgegaan van 2% heroïne en 8% 2MMC. Dit is in totaal 10%. Deze productgroepen zijn niet meegenomen in deze berekening. Van de dagomzet wordt daarom een percentage van 10% afgehaald. Hierdoor blijft er in het voordeel van de verdachten een bedrag over van € 443,83 aan dagomzet.

Totale omzet

De politie gaat bij de berekening van de totale omzet uit van de dealperiode van medeverdachte [medeverdachte 2] van 359 dagen (8 juli 2024 tot 2 juli 2025). De totale omzet van de handel in cocaïne in die periode bedroeg (359 dealdagen x € 443,83) € 159.334,97.

Bezorgkosten

De politie heeft op basis van de verklaring van medeverdachte [medeverdachte 1] tot uitgangspunt genomen dat de vergoeding voor het bezorgen van de verdovende middelen 20% van de omzet bedroeg. Dit komt neer op een totaalbedrag van (€ 159.334,97 x 0,2) € 31.866,99. Per dag betreft het een bedrag van € 88,77.

Veroordeelde heeft eenzelfde rol gehad in het bezorgen van verdovende middelen en daarom in totaal € 12.041,02 (135,64 dealdagen x € 88,77) ontvangen.

Op grond van de aangehaalde bewijsmiddelen is de rechtbank van oordeel dat veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen tot een bedrag van € 12.041,02.

Betalingsverplichting

De vaststelling van het wederrechtelijk verkregen voordeel op € 12.041,02 leidt tot de volgende betalingsverplichting. Onder veroordeelde is een totaalbedrag van € 100,- in beslag genomen. Dit totaalbedrag heeft de rechtbank in de strafzaak verbeurd verklaard, omdat dit opbrengst is van de drugshandel. Dat betekent dat € 100,- aan wederrechtelijk verkregen voordeel reeds aan veroordeelde is onttrokken. Dit bedrag moet daarom in mindering moet worden gebracht op zijn betalingsverplichting onder dit vonnis. De rechtbank stelt daarmee het bedrag dat door de veroordeelde aan de Staat dient te worden betaald vast op € 11.941,02.

De beslissing is gegrond op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank:

Aldus gegeven door mr. J.S.W. Lucassen (voorzitter), mr. M. Rietveld en mr. O. El Kadi, rechters, in tegenwoordigheid van mr. W.J. van ‘t Spijker, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 19 mei 2026.

mr. Rietveld is buiten staat deze beslissing te ondertekenen.