ECLI:NL:RBGEL:2026:558

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 22 mei 2022 te Arnhem, openlijk, te weten, de Batavierenweg, in elk geval op of aan de openbare weg en/of op een voor het publiek toegankelijke plaats, in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon en/of een goed te weten tegen een of

meerdere politieambtena(a)r(en) en/of tegen een of meerdere onbekend gebleven perso(o)n(en) en/of een of meerdere hek(ken)/hekwerk(en) door

Er is sprake van een bekennende verdachte als bedoeld in artikel 359, derde lid, laatste zin, van het Wetboek van Strafvordering en daarom wordt volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.

Bewijsmiddelen:

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

hij op of omstreeks 22 mei 2022 te Arnhem, openlijk, te weten, aan de Batavierenweg, in elk geval op of aan de openbare weg en/of op een voor het publiek toegankelijke plaats, in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon en/of een goed te weten tegen een of

meerdere politieambtena(a)r(en) en/of tegen een of meerdere onbekend gebleven perso(o)n(en) en/of een of meerdere hek(ken)/hekwerk(en) door

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde levert op:

openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen en goederen.

Het feit is strafbaar.

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van één week, omdat het taakstrafverbod van toepassing is.

Het standpunt van de verdediging

Verdachte heeft ter terechtzitting aangevoerd dat een gevangenisstraf voor hem heel zwaar valt omdat hij dan zijn baan en woning dreigt te verliezen. Hij is kostwinner en zijn vrouw is chronisch ziek. Hij heeft zijn leven ten positieve veranderd door hulp te zoeken bij een coach en niet meer naar voetbalwedstrijden te gaan.

De beoordeling door de rechtbank

De rechtbank houdt bij de beslissing over de straf die aan verdachte dient te worden opgelegd rekening met de aard en ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit heeft plaatsgevonden. Bij de beoordeling van de ernst van de door verdachte gepleegde strafbare feiten betrekt de rechtbank de landelijke oriëntatiepunten en de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. Daarnaast houdt de rechtbank bij de strafbepaling rekening met de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte, waarbij rekening wordt gehouden met het strafblad van verdachte.

Ernst van het feit

Verdachte heeft openlijk geweld gepleegd tegen de politie na het bezoeken van een voetbalwedstrijd. Verdachte heeft gelet op zijn leeftijd een voorbeeldfunctie tussen de jongere supporters. Desondanks heeft verdachte actief mee gedaan in het geweld, heeft hij de politieambtenaren uitgedaagd en spoorde hij zelfs anderen aan mee te doen aan het geweld. Er is enorm veel geweld gepleegd door een grote groep die zich richtte tegen de politie. Deze situatie moet enorm beangstigd zijn geweest voor de betrokken politieagenten. Op de camerabeelden is ook te zien dat tussen de groep mensen die worden aangespoord om mee te doen met het geweld jegens de politie zich kinderen bevinden.

Voetbalvandalisme en -geweld vormen een groot maatschappelijk probleem. Het raakt direct de veiligheid van de bezoekers van voetbalwedstrijden en leidt er zelfs toe dat een deel van de goedwillende supporters ervan afziet om nog wedstrijden te bezoeken. De omvangrijke veiligheidsmaatregelen die worden genomen in verband met (de dreiging van) het voetbalvandalisme en geweld leveren een grote kostenpost op voor de samenleving. Het creëert niet alleen een groot gevoel van onveiligheid, onrust en angst in de maatschappij maar ook gevoelens van woede en verontwaardiging. Verdachte heeft hier een bijdrage aan geleverd. Dit rekent de rechtbank verdachte zwaar aan.

Persoon van verdachte

Uit het strafblad van verdachte is gebleken dat verdachte in de vijf jaar voorafgaand aan het door hem begane feit eerder is veroordeeld voor een geweldsfeit waarvoor een taakstraf is opgelegd, welke straf door hem is uitgevoerd. Hierdoor is het taakstrafverbod van artikel 22b van het Wetboek van Strafrecht van toepassing.

Redelijke termijn

De rechtbank stelt voorop dat in artikel 6, eerste lid, EVRM het recht van iedere verdachte is gewaarborgd om binnen een redelijke termijn te worden berecht. Die termijn vangt aan op het moment dat vanwege de Nederlandse Staat tegenover de betrokkene een handeling is verricht waaraan de verdachte in redelijkheid de verwachting kan ontlenen dat tegen hem voor een bepaald strafbaar feit door het openbaar ministerie een strafvervolging zal worden ingesteld. Het eerste verhoor van de verdachte door de politie heeft niet steeds als een zodanige handeling te gelden. Wel moeten de inverzekeringstelling van de verdachte en de betekening van de dagvaarding als zo'n handeling worden aangemerkt.

De rechtbank overweegt met betrekking tot de aanvang van de redelijke termijn en het procesverloop in deze zaak het volgende. Verdachte is weliswaar op 16 februari 2023 verhoord, maar uit niets bleek dat vervolging zou plaatsvinden alvorens de dagvaarding aan verdachte werd betekend. Desondanks zal de rechtbank bij de strafoplegging rekening houden met het lange tijdsverloop tussen de pleegdatum, het eerste verhoor en de berechting.

De straf

Gelet op de recidive en het taakstrafverbod rechtvaardigt de ernst van het feit in beginsel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Echter, gelet op het grote tijdsverloop en de persoonlijke omstandigheden van verdachte en de gevolgen van een vrijheidsstraf voor zijn werk en zijn vrouw, acht de rechtbank het thans, bijna 4 jaar later, niet meer opportuun verdachte naar de gevangenis te sturen. Verdachte heeft zijn verantwoordelijkheid genomen, heeft hulp gezocht om zijn gedrag aan te passen en heeft het bezoek aan het voetbalstadion en zelfs aan amateurvoetbalvelden afgezworen. Blijkens zijn documentatie zijn er sindsdien geen nieuwe contacten met politie en justitie geweest.

Wegens de ernst van het feit is een substantiële straf desalniettemin op zijn plaats. Daarbij komt dat verdachte weliswaar verantwoordelijkheid neemt voor zijn fout en stappen heeft genomen om herhaling te voorkomen, maar anderzijds het geweld tegen de politie omschrijft als “risico van het vak” en daarmee weinig compassie met de individuele agenten toont en toch ook nog niet volledig doordrongen lijkt te zijn van de ontoelaatbaarheid van dit stadiongeweld. Daarom en nu sprake is van recidive zal de rechtbank naast een geldboete een voorwaardelijke gevangenisstraf opleggen om herhaling verder uit te sluiten. De rechtbank legt een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf op voor de duur van 2 weken met een proeftijd van 2 jaren. Verder legt de rechtbank verdachte een geldboete op ter hoogte van € 2.000,00. De rechtbank bepaalt dat deze geldboete in 8 termijnen van € 250,00 kan worden voldaan.

De oplegging van de straf is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 23, 24a, 24c en 141 van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank:

 verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert het strafbare feit zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;

 verklaart verdachte hiervoor strafbaar;