ECLI:NL:RBGEL:2026:7724

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

1

hij op of omstreeks 19 november 2024 te Elburg en/of Zwolle, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, meermalen, althans eenmaal, [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] , medewerker(s) van Jeugdbescherming Overijssel, (schriftelijk) heeft bedreigd met een terroristisch misdrijf en/of met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door die voornoemde [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] (per e-mail) de woorden toe te voegen:

“Ik als internationaal erkend Rechter onder auspiciën van de Koning van Portugal RH Dom Rosario (558/22/D.N.) zal ervoor zorg dragen dat jullie voor een militair tribunaal worden gesteld. Ik heb jullie bij mijn vertrek gevraagd of jullie bekend zijn met een vuurpeloton (stilte). Dat is namelijk protocol bij het oppakken en berechten van kinderontvoerders en kindermisbruikers als ook pedofielen. In Amerika is deze grote schoonmaak al jaren bezig achter de schermen. Alle betrokkenen zullen op persoonlijke titel worden gedagvaard als de tijd rijp is en Nederland aan bod komt door de militairen bevrijd te worden van een DOOR en DOOR verrotte overheid, gemeente, politie en Rechtspraak. Geniet nog in uw leven zolang u nog niet opgepakt bent. WETEN = GEWETEN”

en/of vervolgens per email de bevestiging te sturen dat de registratie van de aangifte/aanklacht “crimes against humanity” tegen de voornoemde medewerkers van Jeugdbescherming Overijssel binnen het DOD Military Handbook Law onderMilitary Justice is voltooid vanuit de meldingen ‘door ons als de twee internationaal beëdigde rechters’,

althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking.

2

hij in of omstreeks de periode van 12 december 2024 t/m 16 april 2025 te Elburg, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander, althans alleen, meermalen, althans eenmaal, een of meer persoonsgegevens van een ander/of een derde, te weten een foto en/of de (vermeende) woonplaats en/of gezinssamenstelling en/of het (vermeende) telefoonnummer en/of het geboortejaar en/of geboorteplaats van [slachtoffer 3] , zich heeft verschaft, heeft verspreid en/of anderszins ter beschikking heeft gesteld, met het oogmerk om [slachtoffer 3]

3

hij op of omstreeks de periode van 12 december 2024 t/m 16 april 2025 te Elburg en/of Kampen althans in Nederland tezamen en in vereniging met een ander, althans alleen opzettelijk door middel van een of meer geschriften en/of afbeeldingen verspreid, openlijk tentoongesteld of aangeslagen en/of door een of meer geschriften waarvan de inhoud openlijk ten gehore werd gebracht de eer en/of goede naam van wethouder [slachtoffer 3] heeft aangerand door tenlastelegging van een bepaald feit, met het kennelijke doel om daaraan ruchtbaarheid te geven, door

CORRUPTE WETHOUDER VAN GEMEENTE KAMPEN, REGIE-HOUDER VAN

KIND-ONTVOERINGEN ” en/of “deze crimineel handelende Kampener Wethouder

[slachtoffer 3] ”

4

hij op of omstreeks de periode van 12 december 2024 t/m 16 april 2025 te Elburg en/of Zwolle althans in Nederland tezamen en in vereniging met een ander, althans alleen opzettelijk door middel van een of meer geschriften en/of afbeeldingen verspreid, openlijk tentoongesteld of aangeslagen en/of door een of meer geschriften waarvan de inhoud openlijk ten gehore werd gebracht de eer en/of goede naam van rechter [slachtoffer 4] heeft aangerand door tenlastelegging van een bepaald feit, met het kennelijke doel om daaraan ruchtbaarheid te geven, door

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 16 december 2024 te Elburg en/of Zwolle althans in Nederland opzettelijk een ambtenaar, te weten rechter [slachtoffer 4] , gedurende of ter zake van de rechtmatige uitoefening van zijn/haar bediening, in zijn/haar/hun tegenwoordigheid, in het openbaar door een toegezonden en/of aangeboden (bij) geschrift en/of afbeelding,

heeft beledigd door op een openbaar telegramkanaal een foto te delen van [slachtoffer 4] met een zwart balkje voor haar ogen voorzien van de tekst: “ [slachtoffer 4] de Feeks, de Loeder” , althans woorden van gelijke beledigende aard en/of strekking terwijl deze belediging werd aangedaan aan een ambtenaar gedurende of ter zake van de rechtmatige uitoefening van haar bediening als rechter.

5

hij op of omstreeks de periode van 12 december 2024 t/m 16 april 2025 te Elburg en/of Zwolle althans in Nederland tezamen en in vereniging met een ander, althans alleen opzettelijk door middel van een of meer geschriften en/of afbeeldingen verspreid, openlijk tentoongesteld of aangeslagen en/of door een of meer geschriften waarvan de inhoud openlijk ten gehore werd gebracht de eer en/of goede naam van rechter [slachtoffer 5]

heeft aangerand door tenlastelegging van een bepaald feit, met het kennelijke doel om daaraan ruchtbaarheid te geven, door

Ten aanzien van feit 1 (bedreiging medewerkers Jeugdbescherming)

Er is sprake van een bekennende verdachte als bedoeld in artikel 359, derde lid, laatste zin, van het Wetboek van Strafvordering en daarom wordt volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.

Bewijsmiddelen:

 het proces-verbaal van aangifte van [aangever 1] namens [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] , p. 304-307;

 een e-mailbericht aan [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] , p. 311-312 en 313-314; en

 de verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van 25 september 2026.

Geen terroristisch oogmerk

Voor een bewezenverklaring van de ten laste gelegde bedreiging met een terroristisch misdrijf is vereist dat verdachte heeft gehandeld met een terroristisch oogmerk als bedoeld in artikel 83a van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Dit houdt – voor zover hier van belang – in dat de bedreiging erop gericht moet zijn geweest om een overheid wederrechtelijk te dwingen iets te doen, niet te doen of te dulden, dan wel de fundamentele structuren van een organisatie of land ernstig te ontwrichten.

De rechtbank acht dit oogmerk niet aanwezig. Uit het dossier en het onderzoek ter terechtzitting blijkt dat de uitlatingen van verdachte voortvloeiden uit frustratie over één specifiek onderwerp, namelijk de uithuisplaatsing van [minderjarige] . De gewraakte uitlatingen waren in essentie gericht tot twee individuele medewerkers van de Jeugdbescherming, die hij verantwoordelijk achtte voor de misstanden zoals hij die in zijn beleving zag. Hoewel de uitlatingen voor de betrokkenen bedreigend zullen zijn overgekomen, hetgeen verdachte ter zitting ook heeft erkend, heeft verdachte tegen de organisatie van de Jeugdbescherming als zodanig geen concrete eis geformuleerd die hij hiermee beoogde af te dwingen.

Evenmin is gebleken dat het handelen gericht was op het ontwrichten van de Jeugdbescherming of en andere overheidsinstantie als instantie. Het handelen zag uitsluitend op een individuele casus. Een escalatie in een individueel geschil valt buiten de reikwijdte van de strafbaarstelling van een terroristisch misdrijf zoals de wetgever dat voor ogen stond.

De rechtbank zal verdachte daarom vrijspreken van het onderdeel van de tenlastelegging dat ziet op het terroristisch oogmerk.

Ten aanzien van feit 2 (doxing wethouder) en feit 3 (laster wethouder)

Er is sprake van een bekennende verdachte als bedoeld in artikel 359, derde lid, laatste zin, van het Wetboek van Strafvordering en daarom wordt volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.

Bewijsmiddelen, telkens:

 het proces-verbaal van aangifte van [aangever 2] mede namens [slachtoffer 3] , p. 123-125;

 het proces-verbaal van verhoor getuige [slachtoffer 3] , p. 129-130;

 het proces-verbaal van bevindingen, p. 6-7 (aanvullend proces-verbaal gesloten op 17 februari 2026); en

 de verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van 25 september 2026.

Specifiek ten aanzien doxing (feit 2)

Voor een bewezenverklaring van doxing ex artikel 285d Sr is niet vereist dat de gedeelde persoonsgegevens geheim of vertrouwelijk waren; de wet beschermt juist ook tegen het verzamelen en verspreiden van reeds openbaar toegankelijke gegevens wanneer de gebundelde verspreiding daarvan in een specifieke context een ernstige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer oplevert. Dat de gegevens van de wethouder al via openbare bronnen te achterhalen waren, staat een bewezenverklaring dan ook niet in de weg. Verdachte heeft de persoonsgegevens van de wethouder immers opgenomen in zijn boek ‘De Kinderrover’ en dit – vergezeld van valse beschuldigingen van kinderontvoering – gedeeld in een Telegram-groep van de ‘soevereinenbeweging’. Het is een feit van algemene bekendheid dat het verspreiden van gegevens van bestuurders binnen dergelijke groepen veelvuldig leidt tot kopieergedrag door volgers van deze groep. Het kan ook leiden tot gerichte intimidatie, thuisacties en ernstige overlast voor betrokkene. Door de gegevens juist binnen déze specifieke context te delen, kan het niet anders dan dat verdachte het doel had om de wethouder vrees aan te (laten) jagen, ernstige overlast aan te (laten) doen en/of hem te (laten) hinderen in de uitvoering van zijn functie. Daarmee is voldaan aan het vereiste oogmerk en verwerpt de rechtbank het verweer van de raadsman.

Ten aanzien van feit 4 primair (laster rechter)

Er is sprake van een bekennende verdachte als bedoeld in artikel 359, derde lid, laatste zin, van het Wetboek van Strafvordering en daarom wordt volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.

Bewijsmiddelen:

 het proces-verbaal van aangifte van [aangever 3] mede namens [slachtoffer 4] , p. 110-113;

 het proces-verbaal van bevindingen, p. 7-8 (aanvullend pv gesloten op 17 februari 2026); en

 de verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van 25 september 2026.

Ten aanzien van feit 5 (laster rechter)

Er is sprake van een bekennende verdachte als bedoeld in artikel 359, derde lid, laatste zin, van het Wetboek van Strafvordering en daarom wordt volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.

Bewijsmiddelen:

 het proces-verbaal van aangifte van [aangever 3] mede namens [slachtoffer 5] , p. 110-113;

 het proces-verbaal van bevindingen, p. 8-9 (aanvullend pv gesloten op 17 februari 2026); en

 de verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van 25 september 2026.

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder de feiten 1, 2, 3, 4 primair en 5 tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

1

hij op of omstreeks 19 november 2024 te Elburg en/of Zwolle, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, meermalen, althans eenmaal, [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] , medewerker(s) van Jeugdbescherming Overijssel, (schriftelijk) heeft bedreigd met een terroristisch misdrijf en/of met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door die voornoemde [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] (per e-mail) de woorden toe te voegen:

“Ik als internationaal erkend Rechter onder auspiciën van de Koning van Portugal RH Dom Rosario (558/22/D.N.) zal ervoor zorg dragen dat jullie voor een militair tribunaal worden gesteld. Ik heb jullie bij mijn vertrek gevraagd of jullie bekend zijn met een vuurpeloton (stilte). Dat is namelijk protocol bij het oppakken en berechten van kinderontvoerders en kindermisbruikers als ook pedofielen. In Amerika is deze grote schoonmaak al jaren bezig achter de schermen. Alle betrokkenen zullen op persoonlijke titel worden gedagvaard als de tijd rijp is en Nederland aan bod komt door de militairen bevrijd te worden van een DOOR en DOOR verrotte overheid, gemeente, politie en Rechtspraak. Geniet nog in uw leven zolang u nog niet opgepakt bent. WETEN = GEWETEN”

en/of

vervolgens per email de bevestiging te sturen dat de registratie van de aangifte/aanklacht “crimes against humanity” tegen de voornoemde medewerkers van Jeugdbescherming Overijssel binnen het DOD Military Handbook Law onder Military Justice is voltooid vanuit de meldingen ‘door ons als de twee internationaal beëdigde rechters’,

althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking.

2

hij in of omstreeks de periode van 12 december 2024 t/m 16 april 2025 te Elburg, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander, althans alleen, meermalen, althans eenmaal, een of meer persoonsgegevens van een ander/of een derde, te weten een foto en/of de (vermeende) woonplaats en/of gezinssamenstelling en/of het (vermeende) telefoonnummer en/of het geboortejaar en/of geboorteplaats van [slachtoffer 3] , zich heeft verschaft, heeft verspreid en/of anderszins ter beschikking heeft gesteld, met het oogmerk om [slachtoffer 3]

3

hij op of omstreeks in de periode van 12 december 2024 t/m 16 april 2025 te Elburg en/of Kampen althans in Nederland tezamen en in vereniging met een ander, althans alleen opzettelijk door middel van een of meer geschriften en/of afbeeldingen, verspreid, openlijk tentoongesteld of aangeslagen en/of door een of meer geschriften waarvan de inhoud openlijk ten gehore werd gebracht de eer en/of goede naam van wethouder [slachtoffer 3] heeft aangerand door tenlastelegging van een bepaald feit, met het kennelijke doel om daaraan ruchtbaarheid te geven, door

5

hij op of omstreeks in de periode van 12 december 2024 t/m 16 april 2025 te Elburg en/of Zwolle althans in Nederland tezamen en in vereniging met een ander, althans alleen opzettelijk door middel van een of meer geschriften en/of afbeeldingen verspreid, openlijk tentoongesteld of aangeslagen en/of door een of meer geschriften waarvan de inhoud openlijk ten gehore werd gebracht de eer en/of goede naam van rechter [slachtoffer 5]

heeft aangerand door tenlastelegging van een bepaald feit, met het kennelijke doel om daaraan ruchtbaarheid te geven, door

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde levert op:

feit 1:

bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht, meermalen gepleegd;

feit 2:

het verspreiden en anderszins ter beschikking stellen van persoonsgegevens van een ander met het oogmerk om die ander vrees aan te (laten) jagen, ernstige overlast aan te (laten) doen of hem in de uitoefening van zijn ambt of beroep ernstig te (laten) hinderen, gepleegd tegen een persoon in diens hoedanigheid van wethouder; en

feit 3, feit 4 primair en feit 5, telkens:

laster.

De feiten zijn strafbaar.

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte wordt veroordeeld tot:

 een taakstraf voor de duur van 240 uren, subsidiair 120 dagen vervangende hechtenis, met aftrek van het voorarrest;

 een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden met een proeftijd van 3 jaren; en

 een vrijheidsbeperkende maatregel ex artikel 38v Sr, inhoudende een contactverbod met de slachtoffers voor de duur van 3 jaren, met vervangende hechtenis van 14 dagen per overtreding (met een maximum van 6 maanden), alsmede de dadelijke uitvoerbaarheid van deze maatregel.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft aangevoerd dat verdachte op een bijzondere manier tegen de wereld aankijkt, maar inmiddels inziet dat hij zich binnen de kaders van de wet dient te bewegen. Om te voorkomen dat verdachte anderen in de toekomst opnieuw belast met zijn levensvisie, is een voorwaardelijke straf volgens de raadsman de aangewezen afdoening. De door de officier van justitie gevorderde voorwaardelijke gevangenisstraf acht hij dan ook reëel. De gevorderde taakstraf vindt hij daarentegen buitensporig hoog; volgens de raadsman kan worden volstaan met een taakstraf van 100 uren. Ten aanzien van de vrijheidsbeperkende maatregel heeft de raadsman zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

De beoordeling door de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De rechtbank heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.

Verdachte heeft zich herhaaldelijk en gedurende een langere periode schuldig gemaakt aan bedreiging, meerdere gevallen van laster en doxing. Slachtoffers van deze feiten waren onder meer medewerkers van de Jeugdbescherming, een wethouder en twee rechters. Personen die hun werk naar eer en geweten uitoefenen, zijn door verdachte publiekelijk door het slijk gehaald. Zo heeft verdachte een zelfgemaakt boekwerk verspreid waarin de betrokkenen werden uitgemaakt voor crimineel en valselijk werden beticht van corruptie en kinderontvoering. Daarnaast heeft verdachte persoonlijke gegevens (doxing) van één van de slachtoffers openbaar gemaakt door deze onder meer in een Telegramgroep te delen, waarin het soeverein gedachtegoed werd gedeeld. Hiermee heeft hij het slachtoffer bewust blootgesteld aan mogelijke reacties en intimidatie van derden.

Verdachte heeft gehandeld vanuit een ideologisch gemotiveerde afwijzing van de Nederlandse rechtsstaat, waarbij hij zichzelf beschouwt als 'soeverein burger'. Vanuit de overtuiging dat hij het recht en de meerderwaardige plicht had om op te treden als belangenbehartiger, is verdachte overgegaan tot het stelselmatig intimideren, beschuldigen en publiekelijk beschadigen van de betrokkenen.

Vooropgesteld zij dat het verdachte vrijstaat zich af te wenden van de overheid en zich argwanend op te stellen tegen die overheid en overheidsmedewerkers. Zijn handelen werd ingegeven door grote zorgen over het welzijn van [minderjarige] , waarvan de ouders naar zijn zeggen niet wisten waar zij zich bevond na de uithuisplaatsing. Hij was zeer gefrustreerd door de, in zijn optiek, afhoudende, ontkennende en leugenachtige opstelling van alle ambtenaren die bij dit dossier betrokken waren. Dit was echter uitsluitend en alleen vanwege de grote zorgen die hij zich maakte over het welzijn van [minderjarige] en haar ouders.

Dat laatste siert hem. Wat hem niet siert is de wijze waarop hij de confrontatie heeft gezocht met die overheidsdienaren door de hele kwestie erg persoonlijk te maken en hen te beschuldigen van allerlei wandaden en misdragingen.

Dit handelen getuigt van een aanhoudend en escalerend patroon. Het heeft bij de betrokkenen een grote mate van onrust en spanning veroorzaakt en vormt een aanzienlijke inbreuk op zowel hun persoonlijke als hun professionele levenssfeer. Bovendien tast dit handelen gericht tegen overheidsfunctionarissen en magistraten het gezag en het goed functioneren van de democratische rechtsstaat ernstig aan.

Uit het strafblad blijkt dat verdachte niet eerder strafrechtelijk is veroordeeld.

Uit de over de persoon van de verdachte opgemaakte rapportages (19 december 2025, 19 maart 2026 en 14 september 2026) komt een beeld naar voren van een man met een uitgesproken superioriteitsgevoel. Vanuit de overtuiging dat hij als 'heldere denker' beschikt over de exclusieve waarheid, wijst hij de legitimiteit van de rechtsstaat, de rechtspraak en hulpverleningsinstanties principieel af.

De inhoudelijke medewerking aan het persoonlijkheidsonderzoek door het NIFP heeft verdachte gefrustreerd door het stellen van onredelijke randvoorwaarden en het hanteren van een formele, expansieve communicatiestijl. Hoewel zijn voorgeschiedenis (waarin melding wordt gemaakt van onder meer een lichte psychose en een autismespectrumstoornis) in combinatie met zijn actuele gedrag sterk wijst op de aanwezigheid van psychiatrische problematiek, is een meer inhoudelijke diagnose door zijn weigerachtige houding niet vast te stellen.

Er lijkt daarmee sprake te zijn van een gebrek aan ziekte-inzicht, gekoppeld aan starheid van denken en de daaruit voortvloeiende afwezigheid van enige motivatie tot gedragsverandering. Daardoor schatten de rapporteurs het risico op herhaling in als hoog. De oplegging van bijzondere voorwaarden heeft onder deze omstandigheden echter geen enkele meerwaarde. Om die reden acht de rechtbank de oplegging van een gevangenisstraf van zes maanden passend.

Verdachte heeft ter zitting evenwel aangegeven dat bij hem ‘het kwartje is gevallen’ tijdens de twintig dagen detentie in juli/augustus na de opheffing van de schorsing van de bewaring. Hij staat nog wel achter zijn opvattingen van toen ten opzichte van de Jeugdbescherming en andere functionarissen, vindt nog steeds dat zij zich verschuilden achter voorschriften en verkeerd handelden, maar erkent ook dat zijn handelingen en wijze van reageren hierop volstrekt misplaatst waren en dat hij hier betrokkenen persoonlijk leed heeft berokkend. Dat spijt hem, zo heeft hij tijdens de zitting meermaals verklaard. Op de rechtbank komt deze spijtbetuiging oprecht over. Hij heeft zich na het politieverhoor ook gedeisd gehouden en zich terug getrokken uit de hele affaire.

Aangezien bijzondere voorwaarden of reclasseringsinterventies gelet op de houding van de verdachte niet haalbaar zijn gebleken, dient deze voorwaardelijke gevangenisstraf als een stevige stok achter de deur om verdachte ervan te weerhouden opnieuw strafbare feiten te plegen.

Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat de ernst en de stelselmatigheid van het bewezen verklaarde handelen de oplegging van een taakstraf voor de duur van 150 uren, met aftrek van het voorarrest (van in totaal 20 dagen) rechtvaardigen. Wat de aftrek van voorarrest betreft, houdt de rechtbank rekening met alle dagen dat verdachte van zijn vrijheid is beroofd, dus ook met de dagen voorafgaande aan de behandeling van de vordering opheffing schorsing. Dit is niet in strijd met de redenering die de raadkamer heeft gehanteerd in haar beschikking van 13 augustus 2026 (afwijzing gevangenhouding) omdat die beslissing ziet op de wettelijk voorgeschreven berekening van de bewaringstermijn.

Maatregel ex artikel 38v Sr

Tot slot zal de rechtbank, ter beveiliging van de maatschappij en ter voorkoming van strafbare feiten de maatregel als bedoeld in artikel 38v Sr opleggen. Die maatregel zal inhouden een contactverbod met de in dit vonnis genoemde slachtoffers.

De maatregel geldt voor de duur van drie jaar. Daarbij wordt voor elke overtreding de vervangende hechtenis bepaald op twee weken, met een maximum van zes maanden, en heft deze de verplichtingen op grond van de maatregel niet op.

De benadeelde partij [slachtoffer 1] heeft in verband met feit 1 (bedreiging) een vordering tot schadevergoeding ingediend en vordert € 600,- aan smartengeld, vermeerderd met de wettelijke rente. Verder is om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht.

Standpunten

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij kan worden toegewezen, met toekenning van de wettelijke rente, en vordert oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De raadsman heeft aangegeven dat verdachte bereid is een schadevergoeding te betalen.

Overweging van de rechtbank

Voor vergoeding van immateriële schade is vereist dat wordt voldaan aan de criteria van artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek (BW). Op grond van artikel 6:106, eerste lid, onder b, BW bestaat recht op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding indien de benadeelde lichamelijk letsel heeft opgelopen, in haar eer of goede naam is aangetast of op andere wijze in zijn persoon is aangetast.

Van een aantasting in de persoon 'op andere wijze' is in het bijzonder sprake indien de benadeelde geestelijk letsel heeft opgelopen. Hiervoor is vereist dat het bestaan van geestelijk letsel naar objectieve maatstaven is vastgesteld, of dat sprake is van zodanig ernstige normschendingen dat de nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen.

De rechtbank stelt vast dat de vordering voortvloeit uit een bedreiging via de mail. Hoewel een bedreiging een ingrijpende gebeurtenis is, stelt de rechtbank vast dat uit de onderbouwing van de vordering niet is gebleken van objectief vastgesteld geestelijk letsel. Evenmin is gebleken dat de aard en de ernst van de normschending meebrengen dat de relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen dat een aantasting in de persoon 'op andere wijze' zonder meer kan worden aangenomen.

Nu een wettelijke grondslag voor de gevorderde immateriële schadevergoeding ontbreekt, zal de rechtbank de vordering van de benadeelde partij afwijzen.

De oplegging van de straf en maatregel is gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 38v, 38w, 57, 261, 262, 267, 285 en 285d van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank:

 verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert de strafbare feiten zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;

 verklaart verdachte hiervoor strafbaar;

o [slachtoffer 1] , Jeugdbescherming Overijssel;

o [slachtoffer 2] , Jeugdbescherming Overijssel;

o [slachtoffer 3] , wethouder gemeente Kampen;

o [slachtoffer 4] , rechter; en

o [slachtoffer 5] , rechter;

Beslissing op de civiele vordering

Dit vonnis is gewezen door mr. F.J.H. Hovens (voorzitter), mr. J.M. Breimer en

mr. R.D. Leen, rechters, in tegenwoordigheid van mr. L. Willems, griffier en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 9 oktober 2026.