ECLI:NL:RBGEL:2026:8045

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

1.

hij op of omstreeks 1 juli 2026 te Zutphen opzettelijk zijn dochter, [aangever] , wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en/of beroofd gehouden, door- die [aangever] te beletten zijn, verdachtes, huis uit te gaan door het op slot draaien van de voordeur en de deur met een balk te barricaderen,- de telefoon van die [aangever] af te pakken en/of af te laten geven en/of onder zich te houden,- de huissleutel van die [aangever] af te pakken en/of af te laten geven en/of onder zich te houden,- (hiermee) te beletten dat die [aangever] contact kon opnemen met anderen,- die [aangever] dreigend de woorden toe te voegen: "Ik zet een tang op je vingers, als je niet gaat bellen [voor een lening]" en/of “Je kunt maar beter betalen, want elk uur dat je niet betaalt gaat er een vinger af”, althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking,- zich agressief en/of intimiderend en/of dwingend en/of dominant op te stellen ten opzichte van die [aangever] ,- (ondanks meerdere verzoeken vanuit politie daartoe) te weigeren om de deur te openen en/of te zeggen: “Jullie weten niet wat ik hier achter de deur heb liggen. Het kan maar zo zijn dat ik een vuurwapen in de woning heb”, althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking en/of- (hierdoor) een zodanig bedreigende en/of beangstigende situatie te creëren dat die [aangever] zich niet aan bovengenoemde handelingen kon en/of durfde te onttrekken;

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de ten laste gelegde feiten.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft primair bepleit dat verdachte integraal moet worden vrijgesproken van het tenlastegelegde wegens -kort gezegd - het ontbreken van onvoldoende wettig en overtuigend bewijs. Subsidiair stelt de verdediging zich op het standpunt dat de bewezen gedragingen en periode beperkt moeten worden, dat verdachte moet worden vrijgesproken van de levensbedreigende variant van feit 2 en dat er een juiste beoordeling van de samenloop plaats moet vinden.

Beoordeling door de rechtbank

De eerste vraag die de rechtbank moet beantwoorden, is wat zich die dag in de woning precies heeft voorgedaan. Daarbij gaat de rechtbank uit van het volgende.

Op 1 juli 2026 is de politie naar aanleiding van een melding naar [adres] in Zutphen gegaan. Daar wonen verdachte, [aangever] (hierna: aangeefster) en haar zusje [getuige 1] . Aangeefster zou daar door haar vader, verdachte, worden tegengehouden omdat zij geld aan hem moest betalen. Als zij niet zou betalen, dan zou verdachte elk uur een vinger van zijn dochter afsnijden. Toen de verbalisanten ter plaatse kwamen, werd de voordeur van de woning niet opengedaan. Verdachte deed vervolgens wel het raam links naar de voordeur op een kier. De verbalisanten legde verdachte uit dat zij ter plaatse waren om te kijken of alles goed was met zijn dochter, aangeefster. Verdachte zei dat alles goed ging met haar, dat hij klaar was met de politie en dat zij de deur niet zouden open krijgen omdat deze gebarricadeerd was.

De verbalisanten hebben vervolgens de deur geprobeerd open te krijgen met “ de bonk” maar dat lukte niet. Verdachte reageerde hierop met: “jullie weten niet wat ik hier achter de deur heb liggen”. Ook met specialistisch gereedschap lukte het niet om het slot van de voordeur open te breken. Verdachte zei vervolgens dat het zomaar kon zijn dat hij een vuurwapen in de woning had liggen en weigerde nog altijd op de deur van de woning te openen. Uiteindelijk is aangeefster om over de afscheiding van de twee balkons getild en is verdachte aangehouden.

Aangeefster heeft verklaard dat zij rond 08:00 uur in de ochtend ruzie kreeg met haar vader omdat zij de deur niet wilde opendoen toen er werd aangebeld. Daarna ging de ruzie verder over een bedrag van € 550,- wat zij volgens verdachte aan hem moest betalen. Het zou gaan om de eindafrekening van gas, water en licht. Zij weigerde dat te betalen. Verdachte werd vervolgens boos, ging in een kickbokshouding voor haar staan en pakte haar duim vast waardoor haar nagel afbrak. Haar zusje is er toen tussen gaan staan. Verdachte ging vervolgens naar zijn kamer. Verdachte schreeuwde en riep steeds naar aangeefster. Zij zou tot 12:00 uur de tijd hebben om het geld naar hem over te maken. Als zij niet zou betalen, zou er elk half uur € 50,- bijkomen. Hij begon met van alles te dreigen en zei dat hij een tang op haar vingers zou zetten als zij de bank niet zou bellen. Verdachte heeft ook haar telefoon afgepakt omdat ze niet met de bank wilde bellen om die lening af te sluiten.

Toen haar zusje de hond ging uitlaten, moest aangeefster haar huissleutel aan verdachte afgeven omdat zij het huis niet uit mocht. Aangeefster moest op haar slaapkamer blijven en is daar ook gebleven. Om 08:30 uur heeft zij haar buurman een berichtje gestuurd omdat ze niet wist of ze de politie moest contacten of niet. Uiteindelijk heeft haar zusje toen zij buiten was de politie gebeld. Aangeefster is naar eigen zegge wel wat gewend met verdachte maar vandaag was hij in een andere bui dan normaal en had een andere blik in zijn ogen. De voordeur van het huis was gebarricadeerd met een balk en aangeefster weet niet hoe het was afgelopen met haar als de politie die dag niet was gekomen.

Ook haar zusje [getuige 1] heeft een verklaring afgelegd. Zij zegt dat haar vader eerder wel vaker boos was maar niet zo erg dat je er wat mee moest. Maar sinds hun moeder is overleden, is dat erger geworden en is hij ook gaan gebruiken. Daar zijn zij en haar zus niet meer bang voor want daar zijn ze aan gewend geraakt. Hij probeert ook wel vaker geld van hen te krijgen. Maar die ochtend stond de blik in zijn ogen raar en was het alsof je naar een ander persoon keek. Verdachte was die ochtend boos op aangeefster omdat hij nog geld van haar zou krijgen. Verdachte duwde aangeefster en toen ging [getuige 1] ertussen staan. Verdachte riep naar aangeefster dat hij haar vingers er af ging hakken als zij niet zou betalen en was vervolgens van alles aan het verzamelen, waaronder een gereedschapstang. Hij zei dat hij de vingers van aangeefster ertussen zou doen. Hij had ook een schort gepakt. Dat had hij, samen met een zeil, klaargelegd. Dit gedrag was echt anders dan normaal en [getuige 1] dacht hierdoor dat het echt mis zou gaan. Aangeefster zat ondertussen op haar kamer. Verdachte zei “dat ze het wel ging voelen, wat ze had gedaan” en “je kan maar beter gaan betalen want elk uur dat er niet betaald wordt gaat er een vinger af”. Aangeefster wilde ook naar een kast in de gang, vlak bij de voordeur, lopen om een topje te pakken. Verdachte werd toen ontzettend boos op aangeefster en stuurde haar terug naar haar kamer. Dat, terwijl de voordeur gebarricadeerd was en aangeefster ook nog eens haar sleutels niet meer had.

[getuige 1] heeft toen haar sleutel gepakt en is naar buiten gegaan om 112 te bellen, omdat ze vreesde voor de veiligheid van haar zus. [getuige 2] en [getuige 3] waren ook in de woning, aldus [getuige 1] .

[getuige 2] verklaarde dat hij hoorde dat verdachte dreigde om de vingers van aangeefster af te knippen als zij hem niet zou betalen. [getuige 2] zei toen dat verdachte normaal moest doen. Hij heeft ook gezien dat verdachte U-beugels en een balk voor zijn voordeur had liggen.

Conclusie feit 1

De rechtbank stelt op grond van bovenstaande bewijsmiddelen vast dat verdachte de telefoon en sleutels van aangeefster heeft afgepakt en de voordeur heeft gebarricadeerd. Aangeefster kon de woning dus niet verlaten. Daarmee heeft verdachte haar wederrechtelijk van haar vrijheid beroofd.

Conclusie feit 2:

Zoals hierboven vastgesteld is, volgt uit de bewijsmiddelen dat verdachte de woorden "Ik zet een tang op je vingers, als je niet gaat bellen” en “Je kunt maar beter betalen, want elk uur dat je niet betaalt gaat er een vinger af” heeft geuit naar aangeefster. Verdachte heeft zich daarmee schuldig gemaakt aan bedreiging.

Conclusie feit 3:

De rechtbank acht ook bewezen dat verdachte heeft geprobeerd om aangeefster te dwingen tot het betalen van geld, door haar op te sluiten in de woning, haar sleutels af te pakken en te zeggen dat hij een tang op haar vingers zou zetten als ze niet zou betalen en dat ze maar beter kon betalen omdat er een vinger af zou gaan voor elk uur dat ze niet zou betalen.

Eendaadse en meerdaadse samenloop

Anders dan de raadsman heeft betoogd, is naar het oordeel van de rechtbank geen sprake van een eendaadse samenloop van alle tenlastegelegde feiten. Weliswaar gaat het ten aanzien van de tenlastegelegde feiten om handelingen die elkaar deels overlappen en waarbij sprake is van samenhang maar er is geen sprake van één handeling of feitencomplex die min of meer automatisch onder meerdere strafbepalingen valt. Ook niet omdat het opzet bij feit 1 gericht is op vrijheidsberoving, wat echt iets anders is dan opzet gericht op bedreiging of dwang door bedreiging. Dat is anders ten aanzien van feit 2 en 3. Daarbij zijn de bewezenverklaarde handelingen gelijk en leveren deze handelingen gelijktijdig een bedreiging en dwang op. Ten aanzien van die feiten is daarom sprake van eendaadse samenloop.

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

1.

hij op of omstreeks 1 juli 2026 te Zutphen opzettelijk zijn dochter, [aangever] , wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en/of beroofd gehouden, door- die [aangever] te beletten zijn, verdachtes, huis uit te gaan door het op slot draaien van de voordeur en de deur met een balk te barricaderen,- de telefoon van die [aangever] af te pakken en/of af te laten geven en/of onder zich te houden,- de huissleutel van die [aangever] af te pakken en/of af te laten geven en/of onder zich te houden,- (hiermee) te beletten dat die [aangever] contact kon opnemen met anderen,- die [aangever] dreigend de woorden toe te voegen: "Ik zet een tang op je vingers, als je niet gaat bellen [voor een lening]" en/of “Je kunt maar beter betalen, want elk uur dat je niet betaalt gaat er een vinger af”, althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking,- zich agressief en/of intimiderend en/of dwingend en/of dominant op te stellen ten opzichte van die [aangever] ,- (ondanks meerdere verzoeken vanuit politie daartoe) te weigeren om de deur te openen en/of te zeggen: “Jullie weten niet wat ik hier achter de deur heb liggen. Het kan maar zo zijn dat ik een vuurwapen in de woning heb”, althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking en/of- (hierdoor) een zodanig bedreigende en/of beangstigende situatie te creëren dat die [aangever] zich niet aan bovengenoemde handelingen kon en/of durfde te onttrekken;

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde levert op:

Feit 1

opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven

Feit 2 en feit 3

De eendaadse samenloop van

bedreiging met zware mishandeling

en

poging tot een ander door bedreiging met geweld, gericht tegen die ander, wederrechtelijk dwingen iets te doen

De feiten zijn strafbaar.

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 365 dagen, waarvan 301 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar en met aftrek van het voorarrest. De officier van justitie heeft daarbij oplegging van de bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering geadviseerd, met uitzondering van de contactverboden, gevorderd. Tot slot heeft de officier van justitie een artikel 38v-maatregel voor de duur van 2 jaar gevorderd, inhoudende een contactverbod met het slachtoffer.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft bepleit dat aan verdachte geen verdere onvoorwaardelijke detentie en een passend voorwaardelijk gedeelte met uitvoerbare begeleiding moet worden opgelegd. De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat het geschorste bevel moet worden opgeheven. Voor zover het bevel blijft bestaan, verzoekt de raadsman om de schorsing te handhaven zodat het medische traject en de stabilisering in de eigen woning kunnen worden voortgezet.

De beoordeling door de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De rechtbank heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan drie strafbare feiten. Hij heeft zijn dochter, na een ruzie over geld, enkele uren tegen haar wil van haar vrijheid beroofd in hun woning. Verdachte heeft haar telefoon en sleutels afgepakt, de voordeur gebarricadeerd en meermaals geweigerd om de deur open te doen voor de politie. Pas na een aantal uur kon aangeefster via het balkon worden bevrijd uit de woning. Verdachte heeft daarnaast gedreigd om met een tang haar vingers af te knippen als zij het geld niet betaalde of niet met de bank belde voor een lening. Dit zijn ernstige feiten. Aangeefster had zich in haar eigen huis en bij haar vader veilig moeten kunnen voelen. In plaats daarvan heeft verdachte een beangstigende en bedreigende situatie gecreëerd voor zijn dochter. Dit geldt ook voor zijn andere dochter, die een groot deel van situatie heeft meegekregen en uiteindelijk zelf de politie heeft gebeld omdat zij vreesde voor de veiligheid van haar zus.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de justitiële documentatie van verdachte van 3 september 2026 waaruit volgt dat verdachte in de afgelopen jaren niet is veroordeeld voor een soortgelijk strafbaar feit.

De rechtbank heeft ook acht geslagen op de reclasseringsadviezen. Er is sprake van een verslavingsverleden en verdachte staat bij de instanties bekend als een verslaafde man met een overlastgevende aanloop bij zijn woonadres. De gemeente heeft zijn woning daarom voor een periode gesloten maar vanwege de bij verdachte geconstateerde lymfeklierkanker weer heropend. Hoewel verdachte ontkent dat thans nog steeds sprake is van middelengebruik, is het beeld van de reclassering dat hij op dat vlak geen open kaart speelt. Verder vermoeden zij dat de leefgebieden financiën, relatie/gezin, middelengebruik en psychosociaal functioneren delictgerelateerd zijn. Verdachte is ook een man die snel overvraagd wordt en lastig is in het contact. Boodschappen lijken soms niet of nauwelijks bij hem binnen te komen. Daarnaast zijn de medische klachten inmiddels een factor geworden die om aandacht vraagt. Het is de reclassering in ieder geval duidelijk dat een out reachende werkwijze geïndiceerd is, waarbij ingezet zal moeten worden op het aan laten haken van hulpverlening. De reclassering schat in dat het geen gemakkelijk, maar wel een noodzakelijk, traject zal worden. De reclassering adviseert om een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met de volgende bijzondere voorwaarden:

Gelet op de ernst van de bewezenverklaarde feiten is naar het oordeel van de rechtbank in beginsel een langdurige onvoorwaardelijke gevangenisstraf op zijn plaats. De rechtbank ziet zich echter ook geconfronteerd met het feit dat verdachte ernstig ziek is en zeer waarschijnlijk langdurig en intensief zal moeten worden behandeld tegen lymfklierkanker. Hoe dat zal gaan is nog onduidelijk maar het maakt wel dat een langdurige gevangenisstraf in de praktijk nauwelijks uitvoerbaar zal zijn. Datzelfde geldt voor een taakstraf, Uiteindelijk is het niet alleen in het belang van verdachte maar ook in het belang van zijn kinderen en de maatschappij dat een hulpverleningstraject gedwongen aan verdachte wordt opgelegd. Mede door gebrek aan andere mogelijkheden zal de rechtbank daarom het advies van de reclassering volgen en aan verdachte een deels voorwaardelijke straf op te leggen. Dat is in de vorm van een gevangenisstraf om recht te doen aan de ernst van het feit. Zij zal daarbij tevens gedwongen hulpverlening opleggen door aan het voorwaardelijk deel de bijzondere voorwaarden te verbinden zoals geadviseerd door de reclassering, met uitzondering van de contactverboden.

Ter terechtzitting is gebleken dat aangeefster heeft gevraagd om geen contactverbod op te leggen. Zij verblijft inmiddels op een geheim adres en wil graag de mogelijkheid hebben om contact op te kunnen nemen met haar vader als zijn gezondheidssituatie verslechtert. De rechtbank acht dit belang van aangeefster doorslaggevend en zal daarom ook geen contactverbod opleggen. De rechtbank ziet daarnaast ook geen reden om de contactverboden met [getuige 1] en [getuige 4] op te leggen omdat de bewezenverklaarde feiten niet tegen hen gericht zijn.

De rechtbank zal de bijzondere voorwaarden niet dadelijk uitvoerbaar verklaren. De rechtbank zal het geschorste bevel van de voorlopige hechtenis door laten lopen omdat daarmee hetzelfde effect wordt behaald en dan bij een eventuele overtreding niet beoordeeld hoeft te worden of tenuitvoerlegging van een niet-onherroepelijk vonnis aan de orde is, maar kan worden volstaan met de vraag of opheffing van de schorsing passend en geboden is. De contactverboden die aan de schorsing zijn verbonden, komen te vervallen omdat de rechtbank dat ook niet in het vonnis overneemt.

Alles afwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf van 365 dagen, waarvan 301 dagen voorwaardelijk, met aftrek van het voorarrest en met een proeftijd van 2 jaar, passend en geboden. De rechtbank zal daarbij de bijzondere voorwaarden opleggen zoals overwogen.

De oplegging van de straf is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 45, 56, 57, 282, 284 en 285 van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank:

 verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert de strafbare feiten zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;

 verklaart verdachte hiervoor strafbaar;