ECLI:NL:RBGEL:2026:8255

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

het schriftelijke wrakingsverzoek van 27 augustus 2026;

de schriftelijke reactie van de rechter van 21 september 2026.

2. Het wrakingsverzoek

Het verzoek strekt tot wraking van de rechter in de zaak

met nummer ARN 26 / 948 OWHAND tussen verzoeker en de [gemeente Lochem] . Op 24 maart 2026 heeft verzoeker beroep ingesteld tegen een besluit van het college van burgemeester en wethouders van die gemeente. Hij verzoekt zijn beroep gegrond te verklaren en voorts te bepalen dat de gemeente alsnog moet handhaven op de hoogte van de overlast van getril dat verzoeker stelt te ondervinden. In deze procedure heeft nog geen zitting plaatsgevonden.. Op grond van het feit dat de gemeente heeft gesteld nadere metingen te willen gaan doen om de frequentie van de trillingen waarvan verzoeker last stelt te hebben beter in kaart te kunnen brengen, heeft de rechter besloten om de zaak pas na februari 2027 op zitting te plannen.

Verzoeker heeft blijkens het schriftelijke verzoek het volgende aan zijn verzoek ten grondslag gelegd. De rechter heeft haar beslissing ambtshalve genomen op grond van het verzoek van de [gemeente Lochem] , zonder dat verzoeker hierbij om zijn standpunt is gevraagd. Ook is de door hem ingevulde zittingsprikker niet gebruikt en zijn de door hem opgegeven verhinderdata gepasseerd. De beslissing heeft verschillende nadelige gevolgen voor hem, aldus verzoeker.

De rechter heeft laten weten niet in de wraking te berusten en heeft op het verzoek gereageerd. Die reactie wordt hierna voor zover nodig besproken.

3. De beoordeling

Een rechter kan alleen gewraakt worden als zich omstandigheden voordoen waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Daarvan is sprake als de rechter jegens een procesdeelnemer vooringenomen is of als de vrees daarvoor objectief gerechtvaardigd is. Daarbij is het uitgangspunt dat een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn omdat hij als rechter is aangesteld. Voor het oordeel dat de rechterlijke onpartijdigheid toch schade lijdt, bestaat alleen grond in geval van bijzondere omstandigheden die een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het aannemen van (de objectief gerechtvaardigde schijn van) partijdigheid. Uit de wet volgt dat de verzoeker die concrete omstandigheden moet aanvoeren en wel zodra deze aan hem bekend zijn geworden.

De wrakingskamer overweegt dat de door verzoeker aangevoerde wrakingsgrond er in de kern op neer komt dat de rechter ten onrechte heeft besloten om het plannen van de mondelinge behandeling uit te stellen tot na februari 2027 teneinde de [gemeente Lochem] – op haar verzoek – in de gelegenheid te stellen nadere trillingsmetingen uit te laten voeren. Het bepalen van het moment waarop een mondelinge behandeling in een zaak wordt gepland en het geven van gelegenheid tot het uitvoeren van aanvullende metingen in het kader van het vooronderzoek, betreffen procedurele beslissingen. Procedurele beslissingen kunnen in beginsel geen grond vormen voor wraking. Dit is alleen anders, als (de motivering van) die beslissing in het licht van alle omstandigheden van het geval en naar objectieve maatstaven gemeten niet anders kan worden verstaan dan als blijk van vooringenomenheid van de rechter die de beslissing heeft genomen. Dat dit zo is, kan niet worden afgeleid uit wat verzoeker stelt. De wrakingskamer is = van oordeel dat hiervan ook geen sprake is.

Op grond van het voorgaande oordeelt de wrakingskamer dat het wrakingsverzoek kennelijk ongegrond is. Voor een mondelinge behandeling van het wrakingsverzoek bestaat daarom geen reden. Het in de wet opgenomen recht op een mondelinge behandeling is door de wetgever bedoeld voor het debat over de gegrondheid van het verzoek, maar aan dat debat wordt gezien het voorgaande niet toegekomen.

4. De beslissing