RECHTBANK LIMBURG
Strafrecht
Zittingsplaats Maastricht
raadkamernummer : 26-005699
datum uitspraak : 22 september 2026
Beslissing van de enkelvoudige raadkamer op de vordering op grond van artikel 552f van het Wetboek van Strafvordering (Sv) waarbij:
[belanghebbende] ,
geboren op [geboortedatum] 1997 te Apeldoorn,
wonende op het adres [adres 1] ,
als belanghebbende is aangemerkt.
Inhoud van de vordering
De vordering van de officier van justitie strekt tot de onttrekking aan het verkeer van het in beslag genomen voorwerp, te weten een aanhanger met zilveren lijsten (hierna: de kermisattractie) met goednummer G6750819.
Procedure
De vordering is op 5 februari 2026 ter griffie van deze rechtbank ontvangen.
De rechtbank heeft, na schorsing van het onderzoek in raadkamer op 26 mei 2026, op 8 september 2026 de vordering in openbare raadkamer behandeld.
De rechtbank heeft mr. L. de Leon, advocaat te Utrecht, en de officier van justitie op zitting gehoord.
De belanghebbende is, hoewel daartoe goed opgeroepen, niet in raadkamer verschenen.
De rechtbank heeft de uitspraak bepaald op 22 september 2026.
Standpunt van de belanghebbende
Namens de belanghebbende is aangevoerd dat de vordering tot onttrekking aan het verkeer moet worden afgewezen, ten eerste omdat deze ondeugdelijk is onderbouwd en ten tweede omdat deze disproportioneel is: het gaat niet alleen om een trailer maar ook om de kermisattractie die daarop is gemonteerd en waarmee de belanghebbende zijn brood verdiende. Dat het VIN-nummer van de trailer mogelijk is gemanipuleerd, brengt nog niet mee dat het ongecontroleerde bezit van het geheel in strijd is met de wet of het algemeen belang. Bovendien is er geen relatie met enig vastgesteld strafbaar feit. De belanghebbende is bij de aankoop van de kermisattractie, waarvan hij de documenten heeft overgelegd, te goeder trouw geweest en daarmee de rechtmatige eigenaar geworden. Subsidiair stelt de belanghebbende zich op het standpunt dat de vordering van de officier van justitie, voor zover deze ziet op de op de trailer geplaatste 'Lucky Cranes' (grijpautomaten) en de volledige inhoud daarvan (zoals munten, muntproevers en pluche prijzen), moet worden afgewezen. Deze kranen en de inhoud daarvan zijn immers niet aard- en nagelvast met de attractie verbonden, vormen zelfstandig eigendom en houden geen enkel verband met de gestelde vervalsing van het VIN-nummer op het chassis van de trailer. De belanghebbende is overigens meer dan bereid de RDW te verzoeken het oorspronkelijke VIN-nummer weer in te slaan.
Standpunt van het Openbaar Ministerie
De officier van justitie volhardt in de vordering tot onttrekking aan het verkeer en voert daartoe aan dat de trailer met een vervalst VIN-nummer niet in het verkeer gebracht mag worden, omdat het ongecontroleerde bezit in strijd is met het algemeen belang. De officier van justitie verwijst naar het arrest van de Hoge Raad van 11 november 2003, ECLI:NL:HR:2003:AL6178. Het her-inslaan van het oorspronkelijke VIN-nummer door de RDW behoort niet tot de mogelijkheden. De Lucky Cranes en hun inhoud vallen echter wat betreft de officier van justitie buiten de vordering.
Beoordeling
De voorvragen
Rechtbank bevoegd?
Artikel 552f, eerste lid, Sv luidt:
Bevoegd tot het geven van beschikkingen als bedoeld in artikel 36b, eerste lid, onder 4°, van het Wetboek van Strafrecht is het gerecht waarvoor de zaak in eerste aanleg zal worden vervolgd, is vervolgd of had kunnen worden vervolgd.
De rechtbank stelt vast dat de trailer is aangetroffen en in beslag genomen in een loods in 's-Gravendeel, binnen de gemeente Hoeksche Waard. Eigenaar [belanghebbende] , woonachtig in Apeldoorn, heeft blijkens de stukken in het dossier aangifte van diefstal gedaan in Weert. Dit brengt mee dat de zaak in Limburg had kunnen worden vervolgd, zodat deze rechtbank bevoegd is.
Officier van justitie ontvankelijk?
De Hoge Raad heeft in zijn uitspraak van 25 januari 2022, ECLI:NL:HR:2022:39, overwogen dat zowel indien OvJ tot vervolging is overgegaan als indien hij nog niet tot vervolging is overgegaan, maar ervan uitgaat hiertoe te zullen overgaan, deze niet-ontvankelijk in zijn vordering als bedoeld in artikel 552f, tweede lid, Sv.
De officier van justitie heeft bij de behandeling in raadkamer desgevraagd uitdrukkelijk te kennen gegeven dat de belanghebbende niet zal worden vervolgd voor het bezit van de trailer met vervalst VIN-nummer. De officier van justitie is dan ook ontvankelijk in de vordering.
Vordering met redenen omkleed?
Artikel 552f, tweede lid, Sv bepaalt:
De beschikking wordt niet gegeven dan op een met redenen omklede vordering van de officier van justitie.
De vordering van de officier van justitie bestaat uit een formulier, waarop is aangekruist dat de kermisattractie vatbaar is voor onttrekking aan het verkeer, omdat:
“[x] het inbeslaggenomene aan bovengenoemd persoon, zijnde de dader / verdachte toebehoort en bij gelegenheid van het onderzoek naar het misdrijf waarvan deze wordt verdacht, dan wel door deze is begaan is aangetroffen, terwijl het inbeslaggenomene kan dienen tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke misdrijven, dan wel tot de belemmering van de opsporing daarvan;
dat het in beslag genomen goed van zodanige aard is, dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of het algemeen belang;
(…)”
Op de vordering is geen naam van een verdachte vermeld.
Uit de stukken en het verhandelde in raadkamer is het volgende gebleken.
Op 14 april 2024 werd op aanwijzing van [belanghebbende] , die melding had gedaan van diefstal, de kermisattractie (die door [belanghebbende] was voorzien van een GPS-tracker) door de politie aangetroffen in een loods in ’s-Gravendeel en in beslag genomen. Op de kennisgeving van inbeslagneming staat onder beslagene vermeld: “geen beslagene”. Niet is gebleken dat [belanghebbende] in het daarop volgend onderzoek op enig moment als verdachte van heling of enig ander strafbaar feit is aangemerkt. Het valt daarom niet in te zien waarom artikel 36d van het Wetboek van Strafrecht (Sr), waarop de vordering blijkens het aangekruiste tekstblok kennelijk is gestoeld, als grondslag is gekozen. In zoverre is de vordering welswaar met redenen omkleed, maar met de verkeerde.
De inhoudelijke beoordeling
Voor zover de officier van justitie heeft bedoeld de vordering te stoelen op artikel 36c Sr, overweegt de rechtbank het volgende.
Bij onderzoek aan de trailer zijn er onregelmatigheden geconstateerd aan de VIN-nummers. Het proces-verbaal van bevindigen van 26 juli 2024 (p. 12 van de beslagstukken) vermeldt hierover, voor zover hier van belang:
Bij dit type voertuig behoort het voertuigidentificatienummer (VIN) kennelijk zichtbaar te zijn aangebracht op beide draaistellen ('assen') onder het voertuig.
Het VIN bestaat uit 17 posities, zoals wereldwijd voor diverse voertuigfabrikanten is
vastgesteld.
Op het voorste draaistel werd het uit 18 posities bestaande nummer VF9R2DCA1911601156 aangetroffen en op het achterste draaistel het uit 17 posities bestaande nummer VF9R2DCA191160156.
(…)
Bevraging van het systeem EUCARIS leverde op, dat het voertuig met het VIN
VF9R2DCA191160156 vanaf 08 juni 2001 in het Franse kentekenregister staat ingeschreven met het kenteken [nummer kenteken 1] .
Dit voertuig betreft een:
soort: aanhangwagen
merk: Louault.
Het voertuig staat sinds 08 juni 2001 op naam van:
naam: [naam 1]
zonder vaste woon- of verblijfplaats.
Met gebruikmaking van een lakverwijderingsmiddel zag ik, dat de lak in en rond de laatste drie, respectievelijk twee karakters van de aangetroffen nummers relatief eenvoudig te verwijderen was ten opzichte van andere plaatsen op de draaistellen.
Na verwijdering van de laklaag zag ik slijp- en/of schuursporen in beide nummers.
Ter plaatse zijn door mij etsbehandelingen met de daartoe bestemde chemisch werkzame vloeistoffen toegepast.
Tijdens deze behandelingen werden de origineel aangebrachte VIN's zichtbaar. De
origineel in de draaistellen aangebrachte VIN's luiden: VF9R2DCA191160147.
Tijdens het ingestelde onderzoek zag ik, dat op beide draaistellen typeplaten waren
gemonteerd, waarop o.a. het VIN staat vermeld.
Ik zag, dat op beide typeplaten het VIN VF9R2DCA191160156 stond vermeld. Ik zag, dat de laatste twee cijfers van het VIN op beide typeplaten was veranderd. Ik zag, dat op beide typeplaten kennelijk oorspronkelijk het VIN VF9R2DCA191160147 stond vermeld.
(…)
Bevraging van het Schengen Informatiesysteem (SIS) leverde op, dat het voertuig met
het VIN VF9R2DCA191160147 niet als ontvreemd staat gesignaleerd.
Bevraging van het systeem EUCARIS leverde op, dat het voertuig met het VIN
VF9R2DCA191160147 vanaf 21 mei 2001 in het Franse kentekenregister staat ingeschreven, per 08 juni 2001 met het kenteken [nummer kenteken 2] .
Dit voertuig betreft een:
soort: aanhangwagen
merk: Louault.
Het voertuig staat sinds 08 juni 2011 op naam van:
naam: [naam 2]
adres: [adres 2]
woonplaats: 59033 Lille (FR).
Het proces-verbaal van bevindingen van 3 juni 2025 (p. 14 van de beslagstukken) vermeldt, voor zover hier van belang:
Trailer en Kermisattractie 1 geheel:
Op basis van de aan mij beschikbaar gestelde informatie stelde ik vast dat de trailer en de kermisattractie aan elkaar gemonteerd zijn. Het voertuig is als één geheel samengesteld en afgebouwd na aflevering door de trailerbouwer. Als gevolg daarvan kan ik niet met zekerheid zeggen of beide onderdelen van elkaar te scheiden zijn, zonder dat dat afbreuk doet aan de combinatie van trailer en kermisattractie.
Betreffende kermisattractie met grijpersarmen is niet als zelfstandig onderdeel te
vervoeren en of te gebruiken.
Door en namens [belanghebbende] zijn stukken in de procedure gebracht met betrekking tot de trailer. Het betreft onder meer een kentekenbewijs ten name van [naam 1] , afgegeven op 8 juni 2001 en datum toelating op de weg dezelfde dag, met vermelding carrosserie (moeilijk leesbaar) “BAZ FOR” (hetgeen volgens de website www.cartegrise.com staat voor Bazar Forain = kermiswagen), voorzien van stempels en zegels ten bewijze van technische keuringen in (voor zover leesbaar) 2003, 2005, 2006, 2007, 2010, 2011, en handgeschreven diagonaal over het gehele document: “vendu dans l’état 29/03/22”, een fabrieksbeschrijving van het voertuig (description des véhicules Luault R2DCA), een gelijkvormigheidsattest (certificat de conformité) waarop staat vermeld dat de trailer met carrosserie “BAZ FOR” op 4/04/01 de fabriek verlaat om te worden geleverd aan [naam 1] , SDF (sans domicile fixe = zonder vaste woon- of verblijfplaats), een gedetailleerd non-gage certificaat (certificat de situation administrative détaillé) van het Franse Ministerie van Binnenlandse Zaken gedateerd 23 maart 2022 waarop staat vermeld dat het voertuig niet van diefstal afkomstig is en er geen bezwaar bestaat tegen overdacht van het voertuig, een akte van overdracht (certificat de cession d’une véhicule d’occasion) getekend op 29 maart 2022 door verkoper [naam 1] en koper [belanghebbende] , alle met betrekking tot een kermisattractie met het VIN nummer VF9R2DCA191160156, alsmede een keuringsbewijs gedateerd 6 mei 2019 van een “contenair grues mega-giga” van het merk Elaut (volgens (onder meer) de website www.made-in.be een Belgisch bedrijf dat kermis-grijpautomaten fabriceert).
De kentekenhoudster van het voertuig met VIN-nummer VF9R2DCA191160147, [naam 2] , is door de politie tot twee keer toe benaderd. Zij gaf bij de eerste gelegenheid te kennen zich niet te herinneren slachtoffer te zijn geweest van de diefstal van een wagen waarvan zij eigenaar was, maar navraag te zullen doen; bij de tweede gelegenheid antwoordde zij op de vraag of er sprake was van diefstal van de kermisattractie: “Ik heb nog nooit in mijn leven een kermisattractie gehad. Ik heb dan ook nooit een kermisattractie aan iemand van Nederland verkocht. Ik heb zelf een Boutique waar ik werk. Ik werk niet op de kermis.”
Op grond van het voorgaande stelt de rechtbank vast dat de trailer met VIN-nummer VF9R2DCA191160156 die door [belanghebbende] van [naam 1] in 2022 is gekocht, reeds in 2001 af fabriek als kermisattractie op de weg is toegelaten, dat het daarbij ging om kermis-grijpautomaten en dat de Franse autoriteiten in de historie van het voertuig geen belemmering hebben gezien voor een eigendomsoverdracht in 2022. De rechtbank heeft geen reden heeft om te twijfelen aan de echtheid van de documenten die kennelijk door de verkoper [naam 1] aan [belanghebbende] met de kermisattractie zijn overgedragen, en die in digitale vorm deel uitmaken van het dossier. Ook de Forensische Opsporing, die de fysieke documenten heeft onderzocht, heeft kennelijk geen valsheidskenmerken aangetroffen. (Zie onder het kopje bevindingen Forensische Opsporing op p. 14 van de beslagstukken.)
Volgens vaste rechtspraak geldt het als een feit van algemene bekendheid dat voertuigen voorzien van een vals of vervalst identificatienummer van diefstal afkomstig plegen te zijn. Door deze voertuigen terug te geven, wordt het circuit van gestolen voertuigen in stand gehouden, dan wel gestimuleerd, zo is de overweging.
Het moge zo zijn dat voertuigen voorzien van een vals of vervalst identificatienummer van diefstal afkomstig plegen te zijn; in dit geval is de rechtbank hiervan niet overtuigd. Kennelijk ziet ook het openbaar ministerie hiervoor onvoldoende aanwijzingen: [belanghebbende] wordt niet vervolgd.
De stelregel dat voertuigen met een vals of vervalst VIN-nummer altijd vatbaar zijn voor onttrekking aan het verkeer, zoals de officier van justitie deze leest in het arrest van de Hoge Raad van 11 november 2003, is door dezelfde Hoge Raad genuanceerd in zijn arrest van 21 november 2006, gepubliceerd onder nummer ECLI:NL:HR:2006:AY9638. Hierin overweegt de Hoge Raad dat het oordeel van de rechtbank [Rotterdam] dat de inbeslaggenomen [omgekatte] auto een voorwerp is van zodanige aard dat het ongecontroleerde bezit ervan in strijd is met de wet of het algemeen belang, met name het voorkomen en tegengaan van de handel in omgekatte auto's, zonder nadere motivering, die ontbreekt, niet begrijpelijk is. In die zaak was aangevoerd dat na keuring weer het oorspronkelijke VIN-nummer op het voertuig kan worden heringeslagen.
Ook in deze zaak acht de rechtbank het, gelet op alle omstandigheden, aannemelijk dat de Rijksdienst voor het Wegverkeer (RDW) zal overgaan tot het opnieuw inslaan van het originele VIN-nummer VF9R2DCA191160156. De door [belanghebbende] aangeleverde documenten zijn in orde, en wijzen uit dat dit VIN-nummer door de trailerfabrikant Louault (met correctie van een eerder toegekend nummer door de fabrikant zelf?) aan de kermisattractie is toegekend. Daarnaast heeft onderzoek door de politie uitgewezen dat de kentekenhoudster aan wie de trailer wordt toegeschreven voorzien van het VIN-nummer met de eindcijfers 47 die onder de cijfers (1)56 tevoorschijn kwamen, voor zover haar bekend geen trailer mist en nimmer een kermisattractie heeft bezeten, waarmee een spoor naar een mogelijk ontvreemde trailer met dat VIN-nummer doodloopt.
De rechtbank betrekt in haar overwegingen dat de advocaat van [belanghebbende] uitdrukkelijk heeft toegezegd dat [belanghebbende] zich na teruggave van de kermisattracite bij de RDW zal vervoegen.
Het voorgaande leidt de rechtbank tot het oordeel dat de kermisattractie geen voorwerp is van zodanige aard dat het ongecontroleerde bezit ervan in strijd is met de wet of het algemeen belang, waarmee een grond voor onttrekking aan het verkeer ontbreekt. De vordering van de officier van justitie zal derhalve worden afgewezen.
Teruggave aan belanghebbende?
In zijn conclusie bij het arrest van de Hoge Raad van 21 november 2006 schrijft de advocaat-generaal het volgende.
Maar wat als de vordering wordt afgewezen? Kan de rechter dan ook bepalen aan wie de auto moet worden teruggegeven? Artikel 552f biedt de mogelijkheid te opponeren tegen een vordering tot onttrekking, maar kent niet een bepaling als artikel 552a, zevende lid, Sv (er is hier ook geen sprake van een klaagschrift, dat gegrond kan worden verklaard). De bepaling voorziet niet in een “daarmede overeenkomende last” in het geval dat de vordering van de Officier van Justitie wordt afgewezen, en dus niet met zoveel woorden in een bevel tot teruggave aan de belanghebbende.
(…). Daardoor laat een definitieve afdoening van het beslag nog langer op zich wachten. Daar komt in dit bijzondere geval nog bij dat ook de weg van een (nieuw) klaagschrift ex art. 552a Sv voor de belanghebbenden is afgesloten omdat de termijn van twee jaar van art. 552a, vierde lid, Sv is verstreken.
Ik meen dat bovenbedoelde opvatting moet worden afgewezen. Hoewel artikel 552f Sv er niet uitdrukkelijk in voorziet (maar er simpelweg niets over zegt), brengt een redelijke wetstoepassing mee dat de rechter die de vordering tot onttrekking afwijst, de daarbij naar zijn oordeel passende last tot teruggave moet kunnen geven in het geval dat een belanghebbende als bedoeld in die bepaling bekend is.
De rechtbank acht ook in deze zaak een last tot teruggave aan de belanghebbende [belanghebbende] op zijn plaats. Reeds op 10 mei 2024 heeft [belanghebbende] een klaagschrift als bedoeld in 552a Sv ingediend (geregistreerd met raadkamernummer 012954-24). Destijds achtte de rechtbank dit ongegrond, omdat niet uitgesloten werd dat een rechter, later oordelend, de onttrekking aan het verkeer van de kermisattractie zou bevelen. Nu, meer dan 2 jaar na de inbeslagneming, wijst deze rechtbank de vordering tot onttrekking aan het verkeer af, maar staat de weg van 552a Sv voor [belanghebbende] niet langer open.
De rechtbank zal daarom de teruggave van de kermisattractie aan [belanghebbende] gelasten.
Beslissing
De rechtbank:
Deze beslissing is gegeven door mr. K.G. Witteman, rechter, in tegenwoordigheid van L.E.J. Bertram, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 22 september 2026.