RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Roermond
Wrakingskamer
Zaaknummer: C/03/349282 / HA RK 26-22
Beslissing van de meervoudige kamer belast met de behandeling van wrakingszaken
op het verzoek van
[verzoeker] ,
verzoeker,
gemachtigde: mr. W.P.R. Peeters, advocaat te Rijsbergen,
dat strekt tot wraking van mr. F.A. van de Ven, rechter in de rechtbank Limburg, hierna: de rechter.
1. De procedure
Op 3 februari 2026, tijdens de mondelinge behandeling van het beroep van verzoeker tegen het besluit van de minister van Asiel en Migratie (hierna: de minister) van 2 juli 2024, heeft de gemachtigde van verzoeker de rechter gewraakt. Daarop is een proces-verbaal opgesteld waarin de wrakingsgronden zijn vermeld.
De rechter heeft de wrakingskamer bericht niet in het verzoek te berusten en heeft op 5 februari 2026 een schriftelijke reactie gestuurd.
2. De beoordeling
Aanleiding voor het wrakingsverzoek
De behandeling ter zitting van het beroep van verzoeker stond aanvankelijk gepland voor 19 november 2025. Op 17 november 2025 heeft de rechtbank een brief naar partijen gestuurd waarin de onderwerpen zijn vermeld die zij in elk geval op die zitting aan de orde wilde stellen. Naar aanleiding van deze brief heeft de minister om uitstel van de zitting gevraagd. De rechtbank heeft dit uitstel op 19 november 2025 verleend. In een brief van die datum is aan partijen medegedeeld dat de minister een termijn van uiterlijk zes weken krijgt om het standpunt over de door de rechtbank genoemde onderwerpen in te nemen en dat verzoeker na verloop van die termijn uiterlijk vier weken krijgt om te reageren.
Op 9 december 2025 heeft de rechtbank medegedeeld dat het beroep nu op 3 februari 2026 ter zitting zal worden behandeld.
Op 6 januari 2026 heeft de minister de rechtbank zijn standpunt over de in de brief van 17 november 2025 genoemde onderwerpen doen toekomen. Verzoeker heeft – voorafgaand aan de zitting – niet op dit standpunt gereageerd.
Ter zitting heeft de gemachtigde van verzoeker, desgevraagd door de rechter, bevestigd dat nog geen reactie op het standpunt van de minister is gegeven. Hij heeft zich op het standpunt gesteld dat de aan verzoeker gegeven termijn van vier weken nog niet is verstreken omdat deze tot en met 3 februari 2026 loopt en hij daarom nog de tijd heeft om te reageren. Hij heeft verzocht de behandeling van het beroep ter zitting uit te stellen totdat hij schriftelijk heeft gereageerd.
De rechter heeft dit verzoek – na een korte schorsing van de zitting – gemotiveerd afgewezen. Vervolgens heeft verzoeker de rechter gewraakt. De wrakingsgronden zijn in het proces-verbaal van de zitting als volgt weergegeven:
Verweerder heeft van de rechtbank een termijn gekregen om een verweerschrift in te dienen. Daarna zou ik nog vier weken de tijd hebben om namens mijn cliënt daarop te reageren. De rechtbank, de rechter, heeft een zitting gepland voordat deze termijn verloopt. Verweerder had op 6 januari 2026 een verweerschrift ingediend van 16 pagina’s. En door de zaak inhoudelijk te willen behandelen voor het aflopen van een reactietermijn heeft de rechter mijn cliënt in het nadeel geplaatst. In zoverre de beslissing om de zaak niet aan te houden tot na reactie van mijn dient, een processuele beslissing is of zou zijn, dient dit gezien te worden als misbruik door de behandelende rechter van diens mogelijkheden om processuele beslissingen te nemen. Die beslissing is immers in het voordeel van verweerder. Naar ik hoop zal de rechtbank, zal de rechter, bij het ontbreken van reactie om 24 uur vannacht een nieuwe termijn stellen na afloop van de wrakingsprocedure. Aangezien de rechter momenteel in deze geen handelingen kan verrichten tot na de wrakingsprocedure.
Beoordeling
Op grond van artikel 8:15 van de Algemene wet bestuursrecht kan op verzoek van een partij de rechter die een zaak behandelt worden gewraakt op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Bij de beoordeling van een verzoek tot wraking geldt dat een rechter uit hoofde van zijn of haar aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die een zwaarwegende aanwijzing opleveren dat een rechter tegen een partij een vooringenomenheid koestert, of dat de bij verzoeker daarover bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is.
Procedurele beslissingen als zodanig kunnen nooit een grond vormen voor wraking; wraking is geen verkapt rechtsmiddel. In de wrakingsprocedure wordt niet beoordeeld of proces-beslissingen juist zijn. Dergelijke procesbeslissingen kunnen slechts leiden tot inwilliging van een wrakingsverzoek, als deze op zich of in onderlinge samenhang bezien, of in samenhang met het verdere optreden van de rechter, een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het oordeel dat daaruit blijkt van vooringenomenheid van de rechter die de betrokken beslissing of beslissingen heeft genomen. Ook de motivering van een procesbeslissing kan geen grond vormen voor wraking, ook niet indien het zou gaan om een door de wrakingskamer onjuist, onbegrijpelijk, gebrekkig of te summier geachte motivering of het ontbreken van een motivering. Dit is alleen anders indien de motivering van de procesbeslissing in het licht van alle omstandigheden van het geval en naar objectieve maatstaven gemeten niet anders kan worden verstaan dan als blijk van vooringenomenheid van de rechter die haar heeft gegeven.
De wrakingskamer is van oordeel dat de procesbeslissing van de rechter noch de motivering daarvan blijk geven van vooringenomenheid. Die beslissing is, mede in aanmerking genomen het tijdsverloop sinds het instellen van het beroep, niet onbegrijpelijk. Daarnaast blijkt uit het proces-verbaal van de zitting dat de beslissing nog niet (helemaal) definitief was, in die zin dat dat de rechter, na afwijzing van het aanhoudingsverzoek, te kennen heeft gegeven dat hij aan het einde van de zitting met partijen in overleg zou gaan indien de gemachtigde van verzoeker niet voldoende had kunnen reageren op de standpunten van de minister. Daarbij komt dat het gemachtigde van verzoeker al op 6 januari 2026, toen de minister zijn standpunt over de in de brief van 17 november 2025 geformuleerde onderwerpen in het digitale dossier plaatste, duidelijk had kunnen zijn dat de hem gegeven termijn om schriftelijk te reageren, gelet op de toen reeds geplande zitting, één dag korter zou zijn dan de in die brief gegeven termijn van vier weken. Door hier vervolgens eerst ter zitting een punt van te maken, heeft hij een risico genomen dat de rechter kennelijk voor rekening van verzoeker heeft laten komen. Ook dat kan naar het oordeel van de wrakingskamer niet als blijk van vooringenomenheid worden opgevat.
Het verzoek om wraking van de rechter is daarom (kennelijk) ongegrond, zodat als volgt wordt beslist.
3. De beslissing
De wrakingskamer:
verklaart het verzoek tot wraking ongegrond.
Aldus vastgesteld door mr. H.M.J. Quaedvlieg, voorzitter, en mr. R.A.J. van Leeuwen en mr. R.M.M. Kleijkers, leden, in aanwezigheid van mr. M.J.W.D. Janssen, griffier.
De beslissing is openbaar gemaakt op 11 maart 2026.
griffier voorzitter
Bekendgemaakt aan partijen door plaatsing in het digitale dossier op:
Rechtsmiddel
Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.